تبلیغات
khademineasheghaneabasaleh - استفتائات مقام معظم رهبری (احکام روزه)
 
khademineasheghaneabasaleh
به امید فرج مهدی منتظر همچنان منتظریم
                                                        
درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ : morteza taghavi
نویسندگان
نظرسنجی
نظر شما در مورد وب سایت؟







برچسبها
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

شرایط وجوب و صحت روزه

س 750 : دخترى كه به سن تكلیف رسیده ولى به علت ضعف جسمانى توانائى روزه گرفتن ندارد، و بعد از ماه مبارك رمضان هم نمى‏تواند قضاى آن را بجا آورد تا اینكه ماه رمضان سال بعد فرا مى‏رسد، چه حكمى دارد؟

ج: ناتوانى از گرفتن روزه و قضاى آن به مجرد ضعف و عدم قدرت موجب سقوط قضاى روزه نمى‏شود، بلكه قضاى روزه‏هاى ماه رمضان كه از او فوت شده، بر وى واجب است.

س 751 : دخترانى كه تازه به سن تكلیف رسیده‏اند و روزه گرفتن بر آنها مقدارى مشكل است، چه حكمى دارند؟ آیا سن بلوغ شرعى دختران اكمال نه سال قمرى است؟
ج: بنا بر نظر مشهور، بلوغ شرعى دختران همان تكمیل نه سال قمرى است كه در این هنگام روزه بر آنها واجب است و ترك آن به مجرد بعضى از عذرها جایز نیست، ولى اگر روزه گرفتن به آنها در بین روز آسیب برساند و یا موجب مشقت آنها شود، افطار براى آنها جایز است.

س 752 : من زمان دقیق رسیدن به سن تكلیف خود را نمى‏دانم، از جناب عالى خواهشمندم بیان فرمائید كه از چه زمانى قضاى نماز و روزه بر من واجب است؟ و آیا كفاره روزه بر من واجب است یا به علت جهل به مسئله قضاى آن كفایت مى‏كند؟
ج: فقط قضاى آن مقدار از نمازها و روزه‏ها كه یقین به فوت آن بعد از رسیدن به سن قطعى تكلیف شرعى دارید، بر شما واجب است، و در مورد روزه اگر بعد از رسیدن قطعى به سن تكلیف عمدا افطار كرده باشید، علاوه برقضا كفاره هم واجب است.

س 753 : اگر دختر نه ساله‏اى كه روزه بر او واجب شده، به دلیل دشوارى، روزه‏اش را افطار نماید، آیا قضا بر او واجب است یا خیر؟
ج: قضاى روزه‏هائى كه از ماه رمضان افطار كرده بر او واجب است.

س 754 : اگر فردى بخاطر عذرى قوى، پنجاه درصد احتمال دهد كه روزه بر او واجب نیست و به همین دلیل روزه نگیرد، ولى بعدا معلوم شود كه روزه بر او واجب بوده، از جهت قضا و كفاره چه حكمى دارد؟
ج: اگر افطار عمدى روزه ماه مبارك رمضان به مجرد احتمال عدم وجوب روزه بر وى باشد، در فرض سؤال بر او علاوه بر قضا كفاره هم واجب است. بله، اگر افطار به علت ترس از ضرر باشد و ترس هم منشأ عقلائى داشته باشد، كفاره واجب نیست ولى قضا بر او واجب است.

س 755 : شخصى مشغول انجام خدمت سربازى است و به علت مسافرت و حضور در محل خدمت، نمى‏تواند روزه ماه رمضان سال گذشته را بگیرد، و هنگام حلول ماه رمضان امسال نیز در محل خدمت است و احتمال دارد كه باز هم نتواند روزه بگیرد، آیا اگر پس از پایان دوره خدمت سربازى بخواهد روزه این دو ماه را قضا نماید، كفاره هم بر او واجب است یا خیر؟
ج: كسى كه بر اثر عذر مسافرت، روزه ماه رمضان از او فوت شده و آن عذر تا ماه رمضان سال آینده استمرار داشته، فقط قضاى آن بر او واجب است و كفاره تأخیر واجب نیست.

س 756 : اگر شخص روزه دار جنب باشد و تا قبل از اذان ظهر متوجه آن نشود و پس از آن غسل ارتماسى نماید، آیا روزه‏اش باطل مى‏شود؟ و اگر بعد از غسل متوجه شود كه در حال روزه غسل ارتماسى نموده است آیا قضاى آن واجب است؟
ج: اگر غسل ارتماسى بر اثر فراموشى و غفلت از روزه دار بودن باشد، غسل و روزه او صحیح است و قضاى روزه‏اش بر او واجب نیست.

س 757 : اگر شخصى بخواهد قبل از زوال به محل اقامتش برسد، ولى در راه بخاطر پیشامد حادثه‏اى نتواند در زمان معین به مقصد برسد، آیا روزه او اشكال دارد؟ و آیا كفاره بر او واجب است یا اینكه باید فقط قضاى روزه آن روز را بجا آورد؟
ج: روزه‏اش در سفر صحیح نیست و بر او فقط قضاى روزه آن روزى كه پیش از ظهر به محل اقامتش نرسیده واجب است و كفاره‏اى ندارد.

س 758 : اگر هواپیما در ارتفاع بالا و مسیر طولانى در حال پرواز باشد و پرواز حدود دو ساعت و نیم تا سه ساعت طول بكشد، مهماندار و خلبان هواپیما براى حفظ تعادل خود هر بیست دقیقه احتیاج به نوشیدن آب دارند، در این صورت آیا در ماه مبارك رمضان، كفاره و قضاى روزه بر آنها واجب مى‏شود؟
ج: اگر روزه براى آنها ضرر داشته باشد، جایز است با نوشیدن آب افطار نمایند و قضاى آن را بجا آورند و در این حالت كفاره بر آنها واجب نیست.

س 759 : آیا اگر زن در ماه مبارك رمضان دو ساعت یا كمتر مانده به اذان مغرب حیض شود، روزه‏اش باطل مى‏شود؟
ج: روزه‏اش باطل است.

س 760 : كسى كه با پوشیدن لباس مخصوص (مانند لباس غواصى) بدون اینكه بدنش خیس شود در آب فرو رود، روزه‏اش چه حكمى دارد؟
ج: اگر لباس به سر او چسبیده باشد، صحت روزه‏اش محل اشكال است و بنا بر احتیاط وجوبى قضاى آن لازم است.

س 761 : آیا مسافرت عمدى در ماه رمضان به قصد افطار و فرار از روزه گرفتن، جایز است؟
ج: مسافرت در ماه رمضان اشكال ندارد، و در صورت مسافرت ولو اینكه براى فرار از روزه باشد، افطار بر او واجب است.

س 762 : شخصى كه روزه واجب بر عهده‏اش است و قصد دارد آن را بگیرد ولى بر اثر پیشامدى نتواند روزه بگیرد مثلا بعد از طلوع خورشید آماده مسافرت شد و به سفر رفت و بعد از ظهر برگشت و در بین راه هم مرتكب هیچیك از مفطرات نشد، ولى وقت نیت روزه واجب از وى فوت شد، و آن روز هم از روزهائى است كه روزه در آن مستحب است، آیا مى‏تواند نیت روزه مستحبى كند یا خیر؟
ج: اگر قضاى روزه ماه رمضان بر ذمه‏اش باشد، نیت روزه مستحبى حتى بعد از فوت وقت نیت روزه واجب، از وى صحیح نیست.

س 763 : من معتاد به سیگار هستم و در ماه مبارك رمضان هر چه تلاش مى‏كنم كه تندخو نباشم نمى‏توانم و همین باعث ناراحتى زیاد افراد خانواده‏ام شده است و خودم هم از وضعیت دشوارم رنج مى‏برم، تكلیف من چیست؟
ج: روزه ماه مبارك رمضان بر شما واجب است و جایز نیست در حال روزه سیگار بكشید، و نباید بدون دلیل با دیگران تند برخورد كنید.

 

زن باردار و شیرده‏

س 764 : آیا روزه گرفتن بر زن باردارى كه نمى‏داند روزه بر جنین او ضرر دارد یا خیر، واجب است؟
ج: اگر بر اثر روزه، خوف ضرر بر جنین داشته باشد و خوف وى هم داراى منشاء عقلائى باشد، افطار بر او واجب است، در غیر این صورت واجب است روزه بگیرد.

س 765 : زنى كه كودك خود را شیر مى‏داده و باردار هم بوده و در همان حال روزه ماه رمضان را هم گرفته است، و هنگام زایمان فرزندش مرده به دنیا آمد، اگر از ابتدا احتمال ضرر را مى‏داده و در عین حال روزه گرفته است:
1- آیا روزه‏اش صحیح است یا خیر؟
2- آیا دیه بر ذمه او هست یا خیر؟
3- اگر احتمال ضرر نمى‏داده ولى بعدا معلوم شده كه روزه گرفتن براى جنین ضرر داشته، چه حكمى دارد؟
ج: اگر با وجود خوف از ضررى كه داراى منشاء عقلائى است، روزه گرفته باشد و یا بعدا برایش معلوم شود كه روزه براى وى یا براى جنین‏اش ضرر داشته، روزه‏اش صحیح نیست و قضاى آن بر او واجب است، ولى ثبوت دیه جنین متوقف بر این است كه ثابت شود فوت جنین مستند به روزه گرفتن وى است.

س 766 : من به لطف خداوند متعال داراى فرزندى هستم كه شیرخوار است. إن شاء الله تعالى بزودى ماه مبارك رمضان فرا خواهد رسید. در حال حاضر مى‏توانم روزه بگیرم ولى در صورت روزه گرفتن، شیرم خشك خواهد شد. با توجه به اینكه داراى بنیه ضعیفى هستم و كودكم هر ده دقیقه شیر مى‏خواهد، چه وظیفه‏اى دارم؟
ج: اگر به دلیل كم یا خشك شدن شیرتان بر اثر روزه، خوف ضرر بر طفل خود داشته باشید، مى‏توانید روزه تان را افطار كنید، ولى براى هر روزى باید یك مد طعام به فقیر بدهید و قضاى روزه را هم بعدا بجا آورید.

 

بیمارى و منع پزشك‏

س 767 : بعضى از پزشكان كه به مسائل شرعى ملتزم نیستند، بیماران را از روزه گرفتن به دلیل ضرر داشتن منع مى‏كنند، آیا گفته این پزشكان حجت است یا خیر؟
ج: اگر پزشك امین نباشد و گفته او هم اطمینان آور نباشد و باعث خوف ضرر نشود، گفته او اعتبارى ندارد.

س 768 : مادرم تقریبا سیزده سال بیمار بود و به همین دلیل نمى‏توانست روزه بگیرد. من دقیقا اطلاع دارم كه علت روزه نگرفتن او احتیاج به مصرف دارو بوده است، امیدواریم ما را راهنمائى فرمائید كه آیا قضاى روزه‏ها بر او واجب است؟
ج: اگر عدم توانائى او از روزه گرفتن بر اثر بیمارى بوده، قضا ندارد.

س 769 : من بر اثر ضعف جسمانى از ابتداى سن بلوغ تا دوازده سالگى روزه نگرفته‏ام، در حال حاضر چه تكلیفى دارم؟
ج: واجب است، روزه‏هائى را كه در ماه مبارك رمضان با اینكه به سنّ تكلیف رسیده بودید نگرفته‏اید، قضا كنید، و اگر افطار روزه ماه رمضان عمدى و اختیارى و بدون عذر شرعى بوده، كفاره هم بر شما واجب است.

س 770 : چشم پزشك مرا از روزه گرفتن منع كرده و گفته است كه به علت ناراحتى چشم به هیچ وجه نباید روزه بگیرم ولى من به گفته او توجه نكرده و شروع به روزه گرفتن كردم كه باعث بروز مشكلاتى براى من در اثناى ماه رمضان شد. بطورى كه در بعضى از روزها هنگام عصر احساس ناراحتى مى‏كنم، لذا متحیر و مردد هستم بین اینكه روزه نگیرم و یا ناراحتى ام را تحمل كرده و روزه را تا غروب ادامه دهم. سؤال این است كه آیا اصولا روزه گرفتن بر من واجب است؟ و در روزهائى كه روزه مى‏گیرم و نمى‏دانم قدرت ادامه آن را تا غروب دارم یا نه، آیا روزه‏ام را ادامه دهم؟ و نیت من چگونه باید باشد؟
ج: اگر از گفته پزشك متدین و امین اطمینان حاصل كنید كه روزه براى چشم شما ضرر دارد و یا خوف ضرر داشته باشید، روزه گرفتن براى شما واجب نبوده و بلكه جایز هم نیست، و با خوف ضرر نیت روزه صحیح نیست. و در صورت عدم خوف ضرر نیت روزه اشكال ندارد ولى صحت روزه متوقف بر این است كه براى شما واقعا ضرر نداشته باشد.

س 771 : من از عینك طبى استفاده مى‏كنم و در حال حاضر چشمانم بسیار ضعیف است. هنگامى كه به پزشك مراجعه كردم به من گفت اگر براى تقویت چشمانم تلاش نكنم، ضعیف‏تر خواهند شد، بنابراین اگر از روزه ماه رمضان معذور باشم، چه وظیفه‏اى دارم؟
ج: اگر روزه براى چشمان شما ضرر دارد، واجب نیست روزه بگیرید، بلكه واجب است افطار كنید، و اگر بیمارى شما تا ماه رمضان آینده استمرار پیدا كرد، قضاء روزه بر شما واجب نیست، ولى واجب است عوض هر روز یك مد طعام به فقیر بدهید.

س 772 : مادرم به بیمارى شدیدى مبتلاست و پدرم نیز از ضعف جسمانى رنج مى‏برد و در عین حال هر دو روزه مى‏گیرند كه گاهى مشخص است كه روزه باعث تشدید بیمارى آنها مى‏شود، تاكنون نتوانسته‏ام آنها را قانع كنم كه لااقل هنگام شدت بیمارى روزه نگیرند. خواهشمندیم ما را در مورد حكم روزه آنها راهنمائى فرمائید.
ج: ملاك تأثیر روزه در ایجاد بیمارى یا تشدید آن و عدم قدرت بر روزه گرفتن تشخیص خود روزه دار نسبت به خودش است و اگر بداند روزه براى او ضرر دارد یا خوف ضرر داشته باشد و در عین حال بخواهد روزه بگیرد روزه گرفتن براى وى حرام است.

س 773 : در سال گذشته توسط پزشك متخصص موردعمل جراحى كلیه قرار گرفتم. وى مرا از گرفتن روزه تا آخر عمر منع نمود، ولى در حال حاضر هیچ مشكل و دردى احساس نمى‏كنم و حتى بطور طبیعى غذا مى‏خورم وآب مى‏نوشم و هیچیك از عوارض بیمارى را هم حس نمى‏كنم، وظیفه من چیست؟
ج: اگر خود شما از ضرر روزه خوف ندارید و حجت شرعى هم بر آن ندارید، واجب است روزه ماه رمضان را بگیرید.

س 774 : اگر پزشك شخصى را از روزه گرفتن منع كند آیا با توجه به اینكه بعضى از پزشكان اطلاعى از مسائل شرعى ندارند، عمل به گفته او واجب است؟
ج: اگر مكلّف از گفته پزشك یقین پیدا كند كه روزه براى او ضرر دارد و یا از گفته وى یا منشاء عقلائى دیگرى براى او خوف از ضرر حاصل شود روزه گرفتن براى او واجب نیست.

س 775 : در كلیه‏هاى من سنگ جمع مى‏شود و تنها راه جلوگیرى از جمع شدن سنگ در كلیه، نوشیدن مستمر مایعات است و از آنجائى كه پزشكان معتقدند كه من نباید روزه بگیرم، تكلیف واجب من نسبت به روزه ماه مبارك رمضان چیست؟
ج: اگر جلوگیرى از بیمارى كلیه مستلزم نوشیدن آب یا سایر مایعات در طول روز باشد، روزه گرفتن بر شما واجب نیست.

س 776 : از آنجا كه مبتلایان به مرض قند مجبورند هر روز یك یا دو بار آمپول انسولین تزریق كنند و نباید در وعده‏هاى غذائى آنها تأخیر و فاصله بیفتد زیرا باعث پایین آمدن میزان قند خون و در نتیجه نوعى تشنج و بیهوشى مى‏شود، لذا گاهى پزشكان به آنها توصیه مى‏كنند كه در روز چهار نوبت غذا بخورند، خواهشمندیم نظر شریف خود را درباره روزه این افراد بیان فرمائید.
ج: اگر بدانند خوددارى از خوردن و آشامیدن از طلوع آفتاب تا غروب، به آنان ضرر مى‏رساند یا خوف ضرر داشته ‏باشند، روزه گرفتن بر آنها واجب ‏نبوده ‏و بلكه ‏جایز نیست.

 

مبطلات روزه‏

س 777 : آیا اگر از دهان شخص روزه دار خون بیاید، روزه‏اش باطل مى‏شود؟
ج: روزه به سبب آن باطل نمى‏شود ولى واجب است از رسیدن خون به حلق جلوگیرى كند.

س 778 : لطفا ً نظرتان را درباره استعمال انفیه در ماه مبارك رمضان توسط شخص روزه‏ دار بیان فرما یید.
ج: اگر استعمال آن موجب داخل شدن چیزى از طریق بینى به حلق شود، استفاده از آن توسط شخص روزه دار جایز نیست.

س 779 : آیا ماده «ناس» كه از توتون و غیر آن ساخته مى‏شود و براى چند دقیقه زیر زبان گذاشته شده و سپس از دهان بیرون انداخته مى‏شود، مبطل روزه است یا خیر؟
ج: اگر آب دهان مخلوط به ماده «ناس» را فرو ببرد، موجب بطلان روزه‏اش مى‏شود.

س 780 : نوعى داروى طبى براى اشخاص مبتلا به تنگى نفس شدید وجود دارد كه عبارت است از یك قوطى كه در آن مایع فشرده شده وجود دارد و با فشار دادن آن داروى مایع بصورت پودر گاز از طریق دهان وارد ریه شخص بیمار شده و موجب تسكین حال وى مى‏گردد. گاهى بیمار مجبور مى‏شود در یك روز چندین بار از آن استفاده كند، آیا با وجود استفاده از این دارو، روزه گرفتن جایز است؟ با توجه به اینكه بدون استفاده از آن روزه گرفتن غیرممكن و یا بسیار سخت خواهد بود.
ج: اگر ماده‏اى كه از طریق دهان وارد ریه مى‏شود، فقط هوا باشد، ضررى براى روزه ندارد، ولى اگر هواى فشرده شده همراه با دارویى هر چند بصورت گاز یا پودر باشد و وارد حلق شود صحت روزه محل اشكال است و باید از آن اجتناب شود، و اگر روزه گرفتن بدون آن دارو ممكن نباشد مگر با تحمل مشقت و سختى، استفاده از آن جایز خواهد بود.

س 781 : من در بیشتر روزها آب دهانم با خونى كه از لثه‏هایم مى‏آید مخلوط مى‏شود و گاهى نمى‏دانم آب دهانى كه فرو مى‏برم همراه با خون است یا خیر؟ روزه‏ام با این حال چه حكمى دارد؟ امیدوارم مرا راهنما یى فرمائید.
ج: اگر خون لثه در آب دهان مستهلك شود، محكوم به طهارت است و بلعیدن آن اشكال ندارد و مبطل روزه نیست، و همچنین در صورت شك در همراه بودن آب دهان با خون، فرو بردن آن اشكال ندارد و به صحت روزه ضرر نمى‏زند.

س 782 : در یكى از روزهاى ماه رمضان روزه گرفتم ولى دندانهایم را مسواك نزدم، و بدون اینكه باقیمانده غذاهاى لابلاى دندانها را عمدا ببلعم، خودبخود بلعیده شده است. آیا قضاى روزه آن روز بر من واجب است؟
ج: اگر علم به وجود باقیمانده غذا در بین دندانهایتان و یا علم به رسیدن آن به حلق نداشته‏اید و فرو رفتن آن هم عمدى و با التفات نبوده، چیزى در رابطه با روزه بر شما واجب نیست.

س 783 : از لثه شخص روزه‏دارى خون زیادى خارج مى‏شود، آیا روزه‏اش باطل مى‏شود؟ و آیا براى او ریختن آب با ظرف بر سرش جایز است؟
ج: با خروج خون از لثه تا آن را فرو نبرده است، روزه‏اش باطل نمى‏شود، همچنین ریختن آب بر روى سر توسط ظرف و مانند آن به صحت روزه ضرر نمى‏رساند.

س 784 : داروهاى مخصوصى براى معالجه بعضى از بیمارى‏هاى زنان وجود دارد (شیافهاى روغنى) كه در داخل بدن گذاشته مى‏شود، آیا استفاده از آن موجب بطلان روزه مى‏شود؟
ج: استفاده از آن داروها به روزه ضرر نمى‏رساند.

س 785 : نظر شریف جنابعالى درباره تزریق آمپول توسط دندانپزشك و سایر تزریقات نسبت به روزه داران در ماه مبارك رمضان، چیست؟
ج: تزریق آمپول براى روزه داران، اشكال ندارد مگر سرم‏هاى غذائى كه احوط، اجتناب از آن در حالت روزه است.

س 786 : آیا رساندن مایعات مغذى به بدن از طریق رگها كه در بیمارستانها معمول است، روزه را باطل مى‏كند یا خیر؟
ج: رساندن مایعات مغذى از طریق رگها به بدن در حال روزه محل اشكال است، لذا احتیاط به پرهیز از آن، ترك نشود.

س 787 : آیا خوردن قرص فشار خون در حال روزه جایز است یا خیر؟
ج: اگر خوردن آن در ماه رمضان براى درمان فشار خون ضرورى باشد، اشكال ندارد، ولى با خوردن آن روزه باطل مى‏شود.

س 788 : اگر من و بعضى از مردم بر این عقیده باشیم كه بر استفاده از قرصها جهت مداوا عنوان خوردن و آشامیدن صدق نمى‏كند، آیا عمل به آن جایز است و به روزه‏ام ضرر نمى‏زند؟
ج: اگر استفاده از آن قرص‏ها به صورت شیاف باشد، به روزه ضرر نمى‏رساند، ولى اگر به صورت بلعیدن باشد، روزه را باطل مى‏كند.

س 789 : همسرم مرا در ماه رمضان وادار به نزدیكى نمود، حكم ما چیست؟
ج: بر هر یك از شما حكم افطار عمدى جارى است و علاوه بر قضا، كفاره هم بر هر دوى شما واجب است.

س 790 : اگر مردى با همسرش در روز ماه رمضان شوخى و ملاعبه نماید، آیا به روزه‏اش ضرر مى‏رساند؟
ج: اگر منجر به انزال منى نشود، به روزه خللى وارد نمى‏كند ولى اگر باعث انزال منى شود، جایز نیست و روزه باطل مى‏شود.

 

بقاء بر جنابت‏

س 791 : اگر فردى به سبب برخى از مشكلات تا اذان صبح بر جنابت باقى بماند آیا روزه گرفتن در آن روز براى او جایز است؟
ج: روزه گرفتن در غیر ماه رمضان و قضاى آن اشكال ندارد، ولى نسبت به روزه ماه رمضان و قضاى آن، اگر معذور از غسل است، تیمم كردن بر او واجب است و اگر تیمم هم نكند، روزه‏اش صحیح نیست.

س 792 : اگر شخصى در حال جنابت چند روز روزه بگیرد و نداند كه طهارت از جنابت شرط صحت روزه است، آیا كفاره روزه‏هائى كه در حال جنابت گرفته بر او واجب است یا اینكه قضاى آنها كافى است؟
ج: اگر با علم به اصل جنابت، در اثر جهل به وجوب غسل یا تیمم بدل از آن براى روزه، تا اذان صبح بر جنابت باقى مانده باشد، بنا بر احتیاط علاوه بر قضا، كفاره نیز بر او واجب است مگر اینكه جاهل قاصر باشد كه در این صورت ظاهراً كفاره بر او واجب نیست هر چند احوط، وجوب آن است.

س 793 : آیا جایز است شخص جنب بعد از طلوع آفتاب غسل جنابت نماید و روزه قضا یا مستحب بگیرد؟
ج: اگر عمدا ً تا طلوع فجر بر جنابت باقى بماند، روزه ماه رمضان و قضاى آن از او صحیح نیست ولى اقوى صحت روزه‏هاى دیگر بخصوص روزه مستحبى‏است.

س 794 : برادر مؤمنى مى‏گوید كه وى ده روز قبل از ماه مبارك رمضان ازدواج نموده است و شنیده كه حكم شرعى شخص جنب این است كه اگر بعد از اذان صبح جنب شود باید تا قبل از اذان ظهر غسل كند و روزه‏اش صحیح است (و یقین به این حكم هم داشته است) وى با این تصور با همسرش در ماه رمضان نزدیكى مى‏كرده ولى بعداً متوجه شده كه حكم مس أله این نیست، این كار او چه حكمى دارد؟
ج: جنابت عمدى بعد از طلوع فجر در حكم افطار عمدى بوده و موجب قضا و كفاره است.

س 795 : شخصى در ماه رمضان در جائى مهمان شد و شب را در آن منزل خوابید و در نیمه‏هاى شب محتلم گردید و چون مهمان بود و با خود لباسى نداشت، براى فرار از روزه، تصمیم گرفت بعد از طلوع فجر مسافرت نماید، لذا بعد از طلوع فجر بدون اینكه چیزى بخورد به قصد مسافرت، حركت نمود. سؤال این است كه آیا قصد سفر توسط او موجب سقوط كفاره هست یا خیر؟
ج: اگر با حالت جنابت از خواب بیدار شود و علم به جنب بودن خود داشته باشد و قبل از فجر اقدام به غسل یا تیمم نكند، مجرد قصد سفر در شب و یا مسافرت در روز براى سقوط كفاره از او كافى نیست.

س 796 : كسى كه آب در اختیار ندارد و یا به دلیل عذرهاى دیگر غیر از تنگى وقت نمى‏تواند غسل جنابت بكند، آیا جایز است عمدا ً خود را در شبهاى ماه مبارك رمضان جنب كند؟
ج: اگر وظیفه او تیمم باشد و بعد از اینكه خود را جنب كرده وقت كافى براى تیمم داشته باشد، این كار براى وى جایز است.

س 797 : شخصى در ماه مبارك رمضان قبل از اذان صبح بیدار شده و متوجه محتلم شدن خود نشده است و دوباره خوابیده و در اثناى اذان صبح بیدار شده و علم به جنابت خود پیدا مى‏كند و یقین دارد كه احتلامش قبل از اذان صبح بوده است، روزه او چه حكمى دارد؟
ج: اگر پیش از اذان صبح متوجه احتلام خود نشده است، روزه‏اش صحیح است.

س 798 : اگر مكلّف در روز ماه رمضان قبل از اذان صبح بیدار شود و ببیند كه محتلم شده است و دوباره پیش از اذان صبح به امید اینكه براى غسل كردن بیدار مى‏شود بخوابد و تا بعد از طلوع آفتاب در خواب بماند و غسل خود را تا اذان ظهر به تأخیر بیندازد و بعد از اذان ظهر غسل كرده و نماز ظهر و عصر بخواند، روزه آن روز او چه حكمى دارد؟
ج: در فرض سؤال روزه او صحیح است و تأخیر غسل جنابت تا ظهر ضررى به روزه‏اش نمى‏رساند.

س 799 : اگر مكلّف در شب ماه رمضان قبل از فجر شك كند كه محتلم شده یا نه ولى به شك خود اعتنا نكند و دوباره بخوابد و بعد از اذان صبح بیدار شود و متوجه گردد كه قبل از طلوع فجر محتلم شده است، چه حكمى دارد؟
ج: اگر بعد از بیدارى اول اثرى از احتلام در خود مشاهده نكند بلكه فقط احتمال آن را بدهد و چیزى بر او كشف نشود و تا بعد از اذان بخوابد، روزه‏اش صحیح است هر چند بعد از آن معلوم شود كه احتلام او مربوط به قبل از اذان صبح است.

س 800 : اگر شخصى در ماه مبارك رمضان با آب نجس غسل كند و بعد از یك هفته متوجه شود كه آن آب نجس بوده است، نماز و روزه او در این مدت چه حكمى دارد؟
ج: نمازش باطل و قضاى آن واجب است ولى روزه‏هاى او محكوم به صحت است.

س 801 : شخصى مبتلا به بیمارى بیرون آمدن مستمر قطرات بول به صورت موقت است یعنى بعد از بول كردن، به مدت یك ساعت یا بیشتر قطرات آن از او خارج مى‏گردد. با توجه به اینكه وى در بعضى از شبها جنب شده و گاهى یك ساعت قبل از اذان بیدار مى‏شود و احتمال مى‏دهد كه بعد از آن منى با قطرات بول خارج شود، نسبت به روزه‏اش چه تكلیفى دارد؟ وظیفه او براى اینكه با طهارت داخل وقت شود، چیست؟
ج: اگر قبل از اذان صبح، غسل جنابت و یا تیمم بدل از آن انجام داده، روزه او صحیح است هر چند بعد از آن بدون اختیار از او منى خارج شود.

س 802 : اگر شخصى قبل از اذان صبح یا بعد از آن بخوابد و در خواب جنب شده و بعد از اذان بیدار شود، چه مدتى براى غسل كردن وقت دارد؟
ج: در فرض سؤال، جنابت به روزه او ضرر نمى‏زند ولى واجب است براى نماز غسل كند و مى‏تواند غسل را تا وقت نماز به تأخیر بیندازد.

س 803 : اگر غسل جنابت براى روزه ماه رمضان یا روزه‏هاى دیگر فراموش شود و در اثناء روز به یاد انسان بیفتد، چه حكمى دارد؟
ج: اگر در روزه ماه رمضان غسل جنابت را در شب تا طلوع فجر فراموش كند و با حالت جنابت صبح نماید، روزه‏اش باطل است و احوط این است كه قضاى روزه ماه رمضان هم در این حكم به آن ملحق شود. ولى در سایر روزه‏ها، روزه بر اثر آن باطل نمى‏شود.

 





نوع مطلب : احکام و استفتائات، 
برچسب ها :