تبلیغات
khademineasheghaneabasaleh - استفتائات مقام معظم رهبری ادامه(احکام نماز)
 
khademineasheghaneabasaleh
به امید فرج مهدی منتظر همچنان منتظریم
                                                        
درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ : morteza taghavi
نویسندگان
نظرسنجی
نظر شما در مورد وب سایت؟







برچسبها
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

 اذان و اقامه‏

س 468 : در روستاى ما مؤذن همیشه اذان صبح را در ماه مبارك رمضان چند دقیقه قبل از وقت مى‏گوید تا مردم بتوانند تا وسط یا آخر اذان به خوردن و آشامیدن ادامه دهند، آیا این كار صحیح است؟

ج: اگر گفتن اذان، مردم را به اشتباه نیندازد و به عنوان اعلام طلوع فجر نباشد، اشكال ندارد.

س 469 : بعضى از افراد براى اعلان دخول وقت نماز، اقدام به گفتن اذان به صورت دسته جمعى در معابر عمومى مى‏كنند كه الحمدللّه این كار اثر زیادى در جلوگیرى از فساد علنى در منطقه داشته و موجب روى آوردن مردم بخصوص جوانان به نماز اوّل وقت شده است. ولى فردى مى‏گوید این عمل در دین اسلام وارد نشده و بدعت است و گفته او باعث ایجاد شبهه در این زمینه شده است. نظر شریف حضرتعالى چیست؟
ج: اذان اعلامى در اوّل وقت نمازهاى واجب یومیه و تكرار آن با صداى بلند از طرف شنوندگان از مستحبات شرعى مؤكّد است و اذان گفتن بصورت دسته جمعى در معابر عمومى، اگر موجب بى احترامى، یا سدّ معبر و یا اذیت دیگران نشود، اشكال ندارد.

س 470 : از آنجا یى كه اذان گفتن با صداى بلند یك عمل عبادى سیاسى است كه ثواب زیادى دارد، تعدادى از مومنین تصمیم گرفته‏اند كه بدون بلندگو بالاى بام خانه‏هاى خود بخصوص براى نماز صبح، اذان بگویند. سؤال این است كه در صورت اعتراض بعضى از همسایگان این عمل چه حكمى دارد؟
ج: اذان گفتن بر بالاى بام بنحو متعارف اشكال ندارد به شرطى كه موجب اذیت دیگران و نگاه كردن به خانه‏هاى همسایگان نشود.

س 471 : پخش برنامه‏هاى خاص سحرهاى ماه مبارك رمضان (به استثناى اذان صبح) از بلندگوى مسجد تا همگان آن را بشنوند، چه حكمى دارد؟
ج: در جاهایى كه بیشتر مردم در شبهاى ماه مبارك رمضان براى قرائت قرآن و خواندن دعا و شركت در مراسم دینى و امثال آن بیدار هستند، اشكال ندارد. ولى اگر سبب اذیت همسایگان مسجد شود جایز نیست.

س 472 : آیا پخش آیات قرآنى قبل از اذان صبح و دعا بعد از آن با صداى بلند بوسیله بلندگوى مسجد و سایر مراكز بطورى كه از چند كیلومتر دورتر قابل شنیدن باشد، جایز است؟ با توجه به این كه این برنامه گاهى بیشتر از نیم ساعت طول میكشد.
ج: پخش اذان بنحو متعارف براى اعلام داخل شدن وقت نماز صبح بوسیله بلندگو، اشكال ندارد ولى پخش آیات قرآنى و دعا و غیر آن از بلندگوى مسجد، اگر موجب اذیت همسایگان شود توجیه شرعى ندارد بلكه داراى اشكال است و اصولا اذیت دیگران با پخش تلاوت آیات قرآنى و ادعیه صحیح نیست.

س 473 : آیا جایز است مرد در نماز به اذان زن اكتفا كند؟
ج: بعید نیست كه مرد بتواند به اذان زن در صورتى كه تمام فصل‏هاى آن را از وى شنیده باشد، اكتفا كند.

س 474 : نظر شریف جنابعال ـى درباره شهادت سوم اذان كه دلالت بر پیشوا بودن و ولایت سید الاوصیاء علـى بن ابى طالب «صلوات الله علیه و علیهم» مى‏كند، در اذان و اقامه نماز واجب چیست؟
ج: شرعا جزء اذان و اقامه نیست، ولى گفتن آن اگر به قصد ورود و جزئیت براى اذان و اقامه نباشد اشكال ندارد. و در صورتى كه فقط براى اقرار و اعتراف و شهادت به اعتقاد گوینده درباره خلیفه پیامبر اكرم «صلى الله علیه و على اوصیائه المعصومین» باشد گفتن آن بهتر است.

 

قرائت و احكام آن‏

س 475 : نمازى كه قرائت آن بلند خوانده نشده باشد، چه حكمى دارد؟
ج: بر مردان واجب است حمد و سوره را در نمازهاى صبح و مغرب و عشاء بلند بخوانند. اگر سهوا یا جهلا آهسته بخوانند نماز صحیح است ولى اگر از روى عمد باشد نماز باطل است.

س 476 : آیا اگر قصد خواندن قضاى نماز صبح را داشته باشیم باید آن را بلند بخوانیم یا آهسته؟
ج: واجب است قرائت حمد و سوره در نمازهاى صبح و مغرب و عشاء چه اداء باشد و چه قضاء در هر حالى بلند باشد حتى اگر قضاى آنها در روز خوانده شود و اگر عمدا بلند نخواند باطل است.

س 477 : مى‏دانیم كه یك ركعت از نماز متشكل از نیت، تكبیرةالاحرام، حمد، سوره، ركوع و سجده است، و از طرف دیگر در نماز ظهر و عصر و ركعت سوم نماز مغرب و ركعت سوم و چهارم نماز عشاء آهسته خواندن واجب است. ولى در نماز جماعتى كه از رادیو و تلویزیون مستقیما پخش مى‏كنند مشاهده مى‏شود كه امام جماعت ذكر ركوع و سجده ركعت سوم را بلند مى‏خواند، با توجه به اینكه آن ركوع وسجده دو جزء ركعتى هستند كه آهسته خواندن در آن واجب است. این مسأله چه حكمى دارد؟
ج: وجوب بلند خواندن در نمازهاى مغرب و عشاء و صبح و وجوب آهسته خواندن در نماز ظهر و عصر، مختص به قرائت حمد و سوره است. همانگونه كه وجوب آهسته خواندن در غیر از دو ركعت اول نماز مغرب و عشا، فقط مخصوص قرائت حمد یا تسبیحات در ركعت سوم و چهارم است. ولى در ذكر ركوع و سجده و تشهد و سلام و دیگر ذكرهاى واجب در نمازهاى پنجگانه، مكلّف بین آهسته یا بلند خواندن مخیّر است.

س 478 : اگر شخص بخواهد علاوه بر هفده ركعت نماز واجب روزانه، هفده ركعت نماز قضاء احتیاطى هم بخواند، آیا قرائت دو ركعت اول و دوم نمازهاى صبح و مغرب و عشاء را باید بلند بخواند یا آهسته؟
ج: در وجوب جهر و اخفات در نمازهاى واجب فرقى بین نماز اداء و قضا وجود ندارد هر چند نماز قضا احتیاطى باشد.

س 479 : مى‏دانیم كه كلمه «صلاة» به حرف «تاء» ختم مى‏شود ولى در اذان «حى على الصلاه» با «هاء» گفته مى‏شود، آیا این صحیح است؟
ج: ختم لفظ صلوة به هاء، هنگام وقف اشكال ندارد بلكه متعیّن است.

س 480 : با توجه به نظر حضرت امام «قدس سره» در تفسیر سوره مباركه حمد مبنى بر راجح بودن لفظ «م َـلِك» بر «مال ِك»، آیا هنگام قرائت این سوره مباركه، احتیاط در قرائت به هر دو صورت در نمازهاى واجب و غیر واجب، صحیح است؟
ج: احتیاط در این مورد اشكال ندارد.

س 481 : آیا صحیح است نمازگزار هنگام خواندن «غیر المغضوب علیهم» آن را بدون عطف فورى، با وقف بخواند و سپس «ولا الضالین» را قرائت نماید؟ آیا در تشهد وقف بر «محمد» «صلى الله علیه و آله» در جمله «اللهّم صلّ على محمد» و سپس قرائت عبارت «آل محمد» صحیح است؟
ج: وقف و فاصله تا مقدارى كه به وحدت جمله ضرر نزند اشكال ندارد.

س 482 : استفتاء زیر از حضرت امام «قدس سره» شده است:
با توجه به تعدد اقوال در تلفظ «الضاد» در علم تجوید، شما به كدام قول عمل مى‏كنید؟
امام «قدس سره» در پاسخ نوشته‏اند: شناخت مخارج حروف بر اساس نظرات علماى تجوید، واجب نیست بلكه باید تلفظ هر حرفى به صورتى باشد كه نزد عُرف عرب صدق كند كه آن حرف را ادا كرده است.
سؤال ما این است كه اولا: عبارت «نزد عرف عرب صدق كند كه آن حرف را ادا كرده است» به چه معنى است؟
ثانیا: آیا قواعد علم تجوید هم همانند قواعد علم صرف و نحو از عرف و كلام عرب استخراج نشده است؟ در این صورت چگونه مى‏توان قائل به جدا یى آن دو از ریشه خود شد؟
ثالثا: اگر براى كسى از طریق معتبر یقین حاصل شود كه حروف را هنگام قرائت از مخارج صحیح خود ادا نمى‏كند و یا به طور كلى حروف و كلمات را صحیح تلفظ نمى‏نماید و زمینه مناسبى براى یادگیرى از جمیع جهات دارد مثل این كه استعداد خوبى و یا فرصت مناسبى براى فراگیرى این علم دارد، آیا واجب است در حد استعداد، سعى در آموختن قرائت صحیح نماید؟
ج: ملاك در صحت قرائت موافقت آن با نحوه قرائت اهل لغتى است كه قواعد تجوید از آنها گرفته شده است. بنابراین اگر اختلاف نظرات علماى تجوید در كیفیت تلفظ یكى از حروف ناشى از اختلاف آنان در فهم نحوه تلفظ اهل لغت باشد، مرجع حل اختلاف، خود عرف اهل لغت است. ولى اگر اختلاف نظرات آنان ناشى از اختلاف خود آنان در كیفیت تلفظ باشد، مكلّف در انتخاب هر یك از آن اقوال مخیّر است. و كسى كه قرائت خود را صحیح نمى‏داند باید در صورت تمكن براى یادگیرى قرائت صحیح اقدام نماید.

س 483 : كسى كه از ابتدا و یا بر حسب عادت قصد خواندن سوره فاتحه و اخلاص را داشت و بسم الله الرحمن الرحیم را گفت ولى سهوا سوره را تعیین نكرد، آیا باید از اول، سوره معینى را قصد نماید و بعد بسم الله الرحمن الرحیم را قرائت كند؟
ج: اعاده بسم الله الرحمن الرحیم واجب نیست، بلكه مى‏تواند براى خواندن هر سوره‏اى به آن اكتفا كند.

س 484 : آیا اداء كامل الفاظ عربى در نماز واجب است؟ آیا اگر كلمات بصورت عربى صحیح و كامل تلفظ نشود، نماز محكوم به صحت است؟
ج: واجب است همه ذكرهاى واجب نماز از قبیل قرائت حمد و سوره و غیر آنها به طور صحیح قرائت شود و اگر نمازگزار كیفیت صحیح تلفظ كلمات عربى را نمى‏داند واجب است یاد بگیرد و اگر قادر به یادگیرى نیست، معذور است.

س 485 : آیا بر قرائت قلبى در نماز یعنى گذراندن كلمات در قلب بدون تلفظ آنها، قرائت صدق مى‏كند یا خیر؟
ج: عنوان قرائت بر آن صدق نمى‏كند و در نماز واجب است كلمات تلفظ شوند به طورى كه قرائت بر آن صدق كند.

س 486 : بنا بر نظر بعضى از مفسرین، تعدادى از سوره‏هاى قرآن كریم مثل سوره فیل، قریش، انشراح، وضحى یك سوره كامل محسوب نمى‏شوند. آنان مى‏گویند: كسى كه یكى از آن دو سوره مثل سوره فیل را در نماز قرائت كند حتما باید بعد از آن، سوره قریش را هم بخواند و همچنین دو سوره انشراح وضحى باید با هم قرائت شوند. بنابراین اگر كسى بر اثر جهل به مسأله، سوره فیل یا انشراح را به تنهایى در نماز بخواند وظیفه او چیست؟
ج: اگر جاهل به مسأله بوده، نمازهاى گذشته او كه در آنها فقط یكى از سوره‏هاى فیل و ایلاف یاضحى والم نشرح را خوانده، محكوم به صحت است.

س 487 : اگر شخصى هنگام نماز بر اثر غفلت در ركعت سوم یا چهارم نماز ظهر، حمد و سوره بخواند و بعد از نماز متوجه شود، آیا اعاده نماز بر او واجب است؟ و اگر متوجه نشود، آیا نماز وى صحیح است؟
ج: در فرض سؤال، نمازش صحیح است.

س 488 : طبق نظر امام خمینى «قدس سره» ملاك آهسته خواندن قرائت در نماز ظهر و عصر، عدم جهر است و ما مى‏دانیم كه به استثناى ده حرف، بقیه حروف با صدا هستند، بنابراین اگر نماز ظهر و عصر را آهسته و بدون صدا بخوانیم هجده حرف صدادار درست تلفظ نخواهند شد، خواهشمند است این مس أله را توضیح فرما یید.
ج: ملاك اخفات (آهسته خواندن) عدم وجود جوهر صدا نیست بلكه ملاك آشكار نكردن آن است و در مقابل، ملاك جهر (بلند خواندن) آشكار كردن جوهر صدا است.

س 489 : افراد خارجى اعم از زن و مرد كه مسلمان مى‏شوند و شناختى نسبت به كلمات عربى ندارند، چگونه مى‏توانند واجبات دینى خود اعم از نماز و غیره را انجام دهند؟ و اصولا نیازى به فراگیرى عربى براى این كار وجود دارد؟
ج: یادگیرى تكبیرة الاحرام، حمد، سوره، تشهد و سلام نماز و هر چیزى كه عربى بودن در آن شرط است، واجب مى‏باشد.

س 490 : آیا دلیلى بر این كه نافله‏هاى شب و یا نافله نمازهایى كه بلند خواندن قرائت در آنها واجب است، باید بلند خوانده شوند و نافله نمازها یى كه آهسته خواندن آن واجب است، باید آهسته خوانده شوند، وجود دارد؟ اگر جواب مثبت است آیا اگر نافله‏هاى نمازهاى جهرى آهسته خوانده شوند و همچنین برعكس، مجزى است؟
ج: قرائت در نافله‏هاى نمازهاى جهرى مستحب است بلند باشد و در نمازهاى اخفاتى مستحب است آهسته باشد و اگر بر عكس هم انجام شود مجزى است.

س 491 : آیا بعد از قرائت سوره حمد در نماز واجب است یك سوره كامل خوانده شود یا تلاوت مقدارى از قرآن كریم هم كافى است؟ و در صورت اول آیا بعد از قرائت سوره خواندن بعضى از آیات قرآنى جایز است؟
ج: در نمازهاى واجب یومیه، قرائت آیاتى از قرآن كریم بجاى سوره كامل، مجزى نیست. ولى قرائت بعضى از آیات به قصد قرآن بعد از قرائت یك سوره كامل، اشكال ندارد.

س 492 : اگر بر اثر سهل انگارى و یا لهجه‏اى كه انسان به آن تكلم مى‏كند، اشتباهى در قرائت حمد و سوره و یا در اعراب و حركات كلمات نماز رخ دهد مثلا كلمه یولَد به جاى فتح لام، به كسر لام خوانده شود، نماز چه حكمى دارد؟
ج: اگر عامد یا جاهل مقصر (قادر بر یادگیرى) باشد، نماز باطل است والاّ نماز صحیح است.

س 493 : شخصى است كه حدود 35 یا 40 سال سن دارد و پدر و مادرش در دوران كودكى به او نماز یاد نداده‏اند و سواد هم ندارد اما سعى كرده است كه نماز را به صورت صحیح یاد بگیرد، ولى قادر بر اداى صحیح كلمات و ذكرهاى نماز نیست و بعضى از كلمات را اصلا نمى‏تواند تلفظ كند، آیا نماز او صحیح است؟
ج: اگر آنچه را كه قادر بر تلفظ آن است انجام دهد، نمازش محكوم به صحت است.

س 494 : من كلمات نماز را همانگونه كه از پدر و مادرم آموخته‏ام و در دبیرستان آموزش داده‏اند، تلفظ مى‏كردم. بعد اً متوجه شدم كه كلمات را اشتباه ادا مى‏كرده‏ام. آیا طبق فتواى امام «قدس سره» اعاده نماز بر من واجب است یا آنكه همه نمازها یی را كه به آن صورت خوانده‏ام، صحیح هستند؟
ج: در فرض سؤال، تمامى نمازهاى گذشته محكوم به صحت است و اعاده و قضاء ندارد.

س 495 : آیا اگر كسى كه بر اثر ابتلاء به بیمارى لالى قادر بر تكلم نیست ولى حواس سالمى دارد، نمازش را با اشاره بخواند صحیح است؟
ج: نماز او در فرض مزبور صحیح و مجزى است.

 

ذكر نماز

س 496 : آیا قرائت عمدى ذكرهاى ركوع و سجده بجاى یكدیگر اشكال دارد؟
ج: اگر آنها را به قصد مطلق ذكر خداوند عز و جل بگوید، اشكال ندارد و ركوع و سجده و نماز همگى صحیح هستند.

س 497 : اگر شخصى سهوا در سجده ذكر ركوع را بگوید و یا بر عكس، در ركوع ذكر سجده را بگوید و در همان حال متوجه اشتباه خود شده و آن را اصلاح نماید، آیا نماز او باطل است؟
ج: اشكال ندارد و نمازش صحیح است.

س 498 : اگر نمازگزار در هنگام نماز و یا بعد از فراغت از آن متوجه شود كه ذكر را اشتباه گفته است، چه حكمى دارد؟
ج: اگر از محل ذكر یعنى ركوع و سجده تجاوز كند، چیزى بر او واجب نیست.

س 499 : آیا یك بار گفتن تسبیحات اربعه در ركعت سوم و چهارم نماز كافى است؟
ج: كافى است هر چند احتیاط این است كه سه مرتبه گفته شود.
س500 : تعداد تسبیحات اربعه در نماز سه مرتبه است ولى فردى سهواً چهار بار گفته است، آیا نماز او در پیشگاه خداوند مقبول است؟
ج: اشكال ندارد.

س 501 : كسى كه نمى‏داند تسبیحات اربعه را در ركعت سوم و چهارم نماز سه مرتبه گفته یا بیشتر و یا كمتر، چه حكمى دارد؟
ج: یك مرتبه نیز كفایت مى‏كند و چیزى بر او واجب نیست و تا به ركوع نرفته مى‏تواند بنا را بر اقل ّ گذاشته و تسبیحات را تكرار نماید تا یقین كند كه آن را سه مرتبه گفته است.

س 502 : آیا قرائت « بحول الله و قوته اقوم واقعد» هنگام نماز در حال حركت جایز است؟ و آیا گفتن آن در حال قیام صحیح است؟
ج: اشكال ندارد و اصولاً این ذكر در حالت قیام براى ركعت بعدى گفته مى‏شود.

س 503 : مراد از ذكر چیست؟ آیا شامل صلوات بر پیامبر «صلى الله علیه و آله» و خاندان آن حضرت مى‏شود؟
ج: هر عبارتى كه متضمّن ذكر خداوند عزوجل باشد، ذكر محسوب مى‏شود و صلوات بر محمد و آل محمد «علیهم افضل صلوات الله» از بهترین ذكرهاست.

س 504 : هنگامى كه در نماز وتر كه یك ركعت است دستها را براى قنوت بلند كرده و حاجات خود را از خداوند عزّوجلّ طلب مى‏كنیم، آیا طلب حاجات به زبان فارسى اشكال دارد؟
ج: دعا در قنوت به زبان فارسى اشكال ندارد بلكه هر دعائى را در قنوت مى‏توان به هر زبانى خواند.

 

سجده و احكام آن‏

س 505 : سجده و تیمم بر سیمان و موزائیك چه حكمى دارد؟
ج: سجده و تیمم بر آن دو اشكال ندارد. اگرچه احوط ترك تیمم بر سیمان و موزائیك است.

س 506 : آیا گذاشتن دستها هنگام نماز بر موزائیكى كه داراى سوراخهاى ریزى است، اشكال دارد؟
ج: اشكال ندارد.

س 507 : آیا سجده بر مهر كه سیاه و چرك شده بطورى كه لایه‏اى از چرك روى آن را پوشانده و مانع چسبیدن پیشانى روى مهر است، اشكال دارد؟
ج: اگر چرك روى مهر به مقدارى باشد كه حائل بین پیشانى و مهر شود، سجده و نماز باطل است.

س 508 : آیا بر زنى كه هنگام سجده بر مهر، پیشانى وى بخصوص جاى سجده با حجاب پوشیده شده است، اعاده نمازهایش واجب است؟
ج: اگر هنگام سجده متوجه وجود حائل نبوده، اعاده بر او واجب نیست.

س 509 : زنى هنگام سجده، سر خود را روى مهر گذاشته، متوجه مى‏شود كه پیشانى وى به طور كامل با مهر تماس ندارد زیرا چادر یا روسرى وى مانع از تماس كامل پیشانى با مهر است، لذا سرش را از روى آن بلند كرده و بعد از رفع مانع دوباره روى مهر گذاشته است، نماز او چه حكمى دارد؟ اگر عمل وى سجده مستقلى محسوب شود، نمازهائى كه خوانده است چه حكمى دارد؟
ج: واجب است بدون این كه سر خود را از زمین بلند كند، پیشانى اش را حركت دهد تا روى مهر قرار بگیرد. و اگر بلند كردن پیشانى از زمین براى سجده روى مهر بر اثر جهل یا فراموشى بوده و این عمل را فقط در یكى از دو سجده یك ركعت انجام مى‏داده، نمازش صحیح است و اعاده واجب نیست. ولى اگر این كار با علم و عمد بوده و یا در هر دو سجده یك ركعت آن را انجام داده نمازش باطل و اعاده آن واجب است.

س 510 : در سجده باید هفت عضو از بدن روى زمین باشد، ولى ما به خاطر وضیعت خاص جسمى كه داریم قادر به انجام این كار نیستیم زیرا از معلولین جنگى كه از صندلى چرخدار استفاده مى‏كنند هستیم و براى نماز یا مهر را به طرف پیشانى بلند مى‏كنیم و یا آن را روى دسته صندلى چرخدار گذاشته و بر آن سجده مى‏كنیم، آیا این كار صحیح است یا خیر؟
ج: اگر قادر به گذاشتن مهر روى دسته صندلى چرخدار یا چیز دیگر مانند بالشت یا چهار پایه و سجده بر آن هستید، باید سجده را بدین نحو انجام دهید و نماز شما صحیح است. در غیر این صورت به هر نحو كه مى‏توانید هر چند باایماء و اشاره، سجده و ركوع را انجام دهید و نماز شما صحیح است. انشاء الله موفق باشید.

س 511 : سجده بر سنگفرش مرمر مشاهد مشرفه چه حكمى دارد؟
ج: سجده بر سنگ مرمر اشكال ندارد.

س 512 : آیا جایز است هنگام سجده علاوه بر انگشت بزرگ پا، بعضى از انگشتان دیگر آن را هم بر زمین بگذاریم؟
ج: اشكال ندارد.

س 513 : امروزه مهرى براى نماز ساخته شده كه با شمارش ركعت‏ها و سجده‏هاى نمازگزار باعث مى‏شود تا حدى شك او بر طرف گردد. با توجه به این كه هنگام گذاشتن پیشانى روى آن، مهر به خاطر دستگاه فلزى كه زیر آن نصب شده است، به سمت پایین حركت مى‏كند، آیا با این توصیف سجده بر آن صحیح است؟ امیدواریم نظر شریف خود را بیان فرما یید.
ج: اگر محل گذاشتن پیشانى از چیزهائى باشد كه سجده بر آن صحیح است و پس از گذاشتن پیشانى ثابت و بى حركت بماند، سجده بر روى آن اشكال ندارد.

س 514 : هنگام نشستن بعد از سجده كدام پا روى دیگرى گذاشته مى‏شود؟
ج: مستحب است بر ران چپ بنشیند و پشت پاى راست را بر كف پاى چپ بگذارد.

س 515 : در سجده و ركوع بعد از قرائت ذكر واجب، گفتن چه ذكرى افضل است؟
ج: تكرار همان ذكر واجب و بهتر است به عدد فرد ختم شود، و در سجده علاوه بر آنچه گفته شد، صلوات و دعا براى حاجت‏هاى دنیا و آخرت مستحب‏است.

س 516 : هنگام شنیدن آیات سجده از بلندگو و رادیو كه به صورت زنده و مستقیم نیست، تكلیف شرعى چیست؟
ج: شنیدن آیات سجده از طریق نوار ضبط صوت باعث وجوب سجده نمى‏شود ولى اگر هنگام شنیدن آن از رادیو یا بلندگو، به صورت پخش مستقیم و زنده باشد، بنا بر احتیاط، سجده واجب است.

 

جواب سلام در نماز

س 517 : آیا جواب سلام كودكان اعم از دختر و پسر واجب است؟
ج: جواب سلام كودكان ممیّ ـز اعمّ از پسر و دختر مانند جواب سلام زنان و مردان واجب است.

س 518 : اگر كسى سلام را بشنود ولى به دلیل غفلت یا هر سبب دیگر جواب سلام را ندهد بطورى كه زمان كمى فاصله شود، آیا بعد از آن گفتن جواب سلام واجب است؟
ج: اگر تأخیر به مقدارى باشد كه جواب سلام و ردّ تحیت بر آن صدق نكند، واجب نیست.

س 519 : اگر شخصى به گروهى سلام كند و بگوید «السلام علیكم جمیعا» و یكى از آنان مشغول نماز باشد، آیا بر او هم جواب سلام واجب است حتى اگر دیگران جواب سلام را داده باشند؟
ج: اگر كس دیگرى جواب آن را بدهد، احتیاط این است كه اقدام به جواب گفتن نكند.

س 520 : نظر جنابعالى درباره ردّ تحیتى كه به صیغه سلام نباشد، چیست؟
ج: اگر در حال نماز باشد، جواب دادن جایز نیست، ولى اگر در حال نماز نباشد، اگر كلامى است كه عرف آن را تحیت محسوب مى‏كند، احتیاط، جواب گفتن آن است.

س 521 : اگر شخصى در یك زمان چند بار سلام كند و یا چند نفر سلام دهند، آیا یكبار جواب دادن از همه آنها كفایت مى‏كند؟
ج: در صورت اول یك جواب كافى است. و در حالت دوم یك جواب به صیغه‏اى كه شامل همه آنها گردد و به قصد جواب سلام آنان باشد، كافى است.

س 522 : شخصى هنگام سلام دادن به جاى «سلام علیكم» از لفظ «سلام» استفاده مى‏كند، آیا جواب سلام او واجب است؟
ج: اگر عرفا ً بر آن تحیت و سلام صدق نماید، جواب دادن واجب است.

 

مبطلات نماز

س 523 : آیا نماز با ذكر شهادت به ولایت امیرالمومنین على علیه‏السلام در تشهد، باطل مى‏شود؟
ج: امورى كه جزء تشهد نمازهاى واجب نیست، اگر آن را به قصد این كه شرعا به عنوان جزئى از تشهد وارد شده است بگوید، نماز را باطل مى‏كند هر چند آن امور فى نفسه حق و صحیح باشند.

س 524 : شخصى در عبادات خود مبتلا به ریا است و در حال حاضر با نفس خود مبارزه مى‏كند، آیا این عمل وى نیز ریا محسوب مى‏شود؟ و چگونه مى‏توان از ریا دورى كرد؟
ج: واجب است عبادات به قصد قربت به خداوند عزوجل انجام شوند و براى رهایى از ریا باید در عظمت خداوند و ضعف و احتیاج خود و دیگران به خداوند تفكر نماید و همچنین در بندگى خود و دیگر مردم براى خداوند تبارك تعالى اندیشه كند.

س 525 : آیا بر زنان گذاشتن یك دست روى دست دیگر هنگام نماز واجب است؟
ج: واجب نیست و اگر به صورت تكتف باشد جایز هم نیست.

س 526 : هنگام شركت در نماز جماعت برادران اهل سنت، بعد از قرائت سوره حمد توسط امام جماعت، كلمه «آمین» با صداى بلند و بصورت دسته جمعى گفته مى‏شود، این كار چه حكمى دارد؟
ج: اگر مقتضاى تقیه، گفتن آمین باشد، اشكال ندارد و در غیر این صورت جایز نیست.

س 527 : گاهى هنگام خواندن نماز واجب متوجه كودكى مى‏شویم كه در حال انجام كار خطرناكى است، آیا جایز است بعضى از كلمات سوره حمد یا سوره دیگر و یا بعضى از ذكرها را بلند بخوانیم تا كودك یا كسانى كه در خانه هستند، متوجه شوند و خطر رفع گردد؟ اگر هنگام قیام نماز دست یا ابرو را براى فهماندن چیزى به كسى و یا در جواب سؤال او تكان دهیم، آن نماز چه حكمى دارد؟
ج: اگر بلند كردن صدا هنگام قرائت آیات یا ذكرهاى نماز براى آگاه كردن دیگران، موجب خروج از هی أت نماز نشود، اشكال ندارد. مشروط بر این كه قرائت و ذكر به نیت قرائت و ذكر باشد. ولى حركت دادن دست یا چشم و ابرو اگر به نحوى باشد كه با استقرار و آرامش و یا هیأت نماز منافات داشته باشد، موجب بطلان نماز مى‏گردد.

س 528 : آیا اگر كسى هنگام نماز به خاطر یادآورى حرف خنده ‏دار یا پیدایش حالت خنده‏آورى، بخندد، نمازش باطل مى‏شود یا خیر؟
ج: اگر خنده با صدا (یعنى قهقهه) باشد، نماز باطل است.

س 529 : آیا مالیدن دستها به صورت بعد از قنوت در حال نماز، موجب بطلان آن مى‏گردد؟ و در صورتى كه نماز را باطل كند، آیا معصیت و گناه محسوب مى‏شود؟
ج: اشكال ندارد و نماز را باطل نمى‏كند.

س 530 : آیا بستن چشمها در نماز به این دلیل كه باز بودن آنها فكر انسان را از نماز باز مى‏دارد، جایز است؟
ج: به هم گذاشتن چشم‏ها در نماز مانع شرعى ندارد.

س 531 : من گاهى در هنگام نماز به یاد حالت‏هاى ایمانى و معنوى كه در دوران جنگ با نظام كافر بعثى داشتم مى‏افتم كه باعث افزایش حالت خشوع من مى‏شود، آیا این كار نماز را باطل مى‏كند؟
ج: به صحت نماز ضرر نمى‏زند.

س 532 : آیا ادامه قهر و دشمنى بین دو نفر، تا مدت سه روز موجب بطلان نماز و روزه آنها مى‏گردد؟
ج: وقوع دشمنى و قهر بین دو نفر، نماز و روزه را باطل نمى‏كند.

 

شكّیات نماز

س 533 : كسى كه در ركعت سوم نماز شك كند كه قنوت را به جاآورده یا خیر، چه حكمى دارد؟ آیا نمازش را تمام كند و یا از هنگام شك آن را قطع نماید؟
ج: به شك مذكور اعتنا نمى‏شود و نماز صحیح است و در این مورد چیزى بر مكلّف واجب نیست.

س 534 : آیا در نماز نافله به شك در غیر از ركعت‏هاى آن اعتنا مى‏شود؟ مثل شك در این كه یك سجده انجام داده یا دو سجده؟
ج: شك در اقوال و افعال نماز نافله همان حكم شك در اقوال و افعال نماز فریضه را دارد، در این كه اگر از محل آن تجاوز نكرده است به آن اعتنا مى‏شود و اگر از محل انجام آن تجاوز كرده است، به آن اعتنا نمى‏شود.

س 535 : با توجه به این كه كثیر الشك نباید به شك خود اعتنا كند، اگر براى او در نماز شكى پیش آمد، وظیفه‏اش چیست؟
ج: باید بنا بر انجام كارى بگذارد كه در آن شك كرده است، مگر آنكه انجام آن موجب بطلان نماز شود كه در این صورت بنا بر عدم انجام آن مى‏گذارد، بدون این كه در این مورد فرقى بین ركعتها و افعال و اقوال نماز باشد.

س 536 : اگر شخصى بعد از چند سال متوجه بطلان عبادتهایش شود و یا در آن شك كند، وظیفه‏اش چیست؟
ج: به شك بعد از عمل اعتنا نمى‏شود، و در صورت علم به بطلان، واجب است عبادت‏هاى قابل تدارك را قضاء نماید.

س 537 : اگر شخصى سهوا بعضى از اجزاء نماز را به جاى بعضى دیگر انجام دهد و یا در هنگام نماز نگاهش به جایى بیفتد یا سهوا ً حرف بزند، آیا نماز او باطل است؟ وظیفه او چیست؟
ج: عمل سهوى در نماز موجب بطلان آن نمى‏شود، لیكن در بعضى از موارد باعث وجوب سجده سهو مى‏گردد، مگر آنكه ركنى از نماز را كم یا زیاد كند كه موجب بطلان نماز مى‏شود.

س 538 : اگر فردى یك ركعت از نماز را فراموش كند و در ركعت آخر یادش بیاید، مثلا فكر مى‏كرد كه ركعت اول نمازش ركعت دوم است لذا ركعت سوم و چهارم را هم به جا آورد، و در ركعت آخرى متوجه شد كه در ركعت سوم است، وظیفه او چیست؟
ج: واجب است هر ركعتى را كه به جا نیاورده، قبل از سلام نمازبه جا آورد و سپس سلام دهد و در این صورت اگر سهواً عمل زا ئدى انجام داده یا بعضى از واجبات نماز را كه ركن نیستند، سهواً ترك كرده باشد، باید دو سجده سهو هم انجام دهد، و اگر تشهد واجب نماز را در محل خود انجام نداده، بنا بر احتیاط قضاى آن هم واجب است.

س 539 : براى مكلّف دانستن تعداد ركعتهاى نماز احتیاط، كه یك ركعت است یا دو ركعت، چگونه ممكن‏است؟
ج: تعداد ركعتهاى نماز احتیاط به مقدار كمبود احتمالى در نماز است. بنابراین در شك بین دو و چهار، دو ركعت نماز احتیاط، واجب است. و در شك بین سه و چهار، یك ركعت نماز احتیاط ایستاده یا دو ركعت نشسته، واجب است.

س 540 : آیا اگر كلمه‏اى از ذكرهاى نماز یا آیات قرآنى یا دعاهاى قنوت، سهوا ً غلط خوانده شود، سجده سهو واجب مى‏شود؟
ج: واجب نیست.

 





نوع مطلب : احکام و استفتائات، 
برچسب ها :