تبلیغات
khademineasheghaneabasaleh - استفتائات مقام معظم رهبری ادامه(احکام طهارت)
 
khademineasheghaneabasaleh
به امید فرج مهدی منتظر همچنان منتظریم
                                                        
درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ : morteza taghavi
نویسندگان
نظرسنجی
نظر شما در مورد وب سایت؟







برچسبها
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

احكام مسكرات‏

س 320 : آیا مشروبات الكلى نجس است؟
ج: مشروبات مست كننده بنا بر احتیاط نجس است.


س 321 : آب انگور و خرمائى كه با آتش جوشیده شده و دو ثلث آن كم نشده است، ولى مست كننده نیست، چه حكمى دارد؟
ج: خوردن آن حرام است ولى نجس نیست.

س 322 : گفته مى‏شود كه اگر مقدارى غوره براى گرفتن آب آن جوشانده شود و همراه آن یك یا چند حب ّـه انگور باشد، آنچه بعد از جوشاندن باقى مى‏ماند حرام است. آیا این سخن صحیح است؟
ج: اگر حبّـه‏هاى انگور بسیار كم باشد و آب آن در آب غوره مستهلك شود به طورى كه آب انگور بر آن صدق نكند، حلال است. ولى اگر حب ّه‏هاى انگور به تنها یى به وسیله آتش جوشانده شود خوردن آن، حرام است.

س 323 : امروزه از الكل (كه در واقع مسكراست) براى ساخت بسیارى از داروها بخصوص داروهاى نوشیدنى، عطرها بویژه انواع ادكلن‏ها یى كه از خارج وارد مى‏شوند، استفاده مى‏كنند. آیا به افراد آگاه یا جاهل به مسأله اجازه خرید و فروش و استفاده و بهره‏گیریهاى دیگر از آنها را مى‏دهید؟
ج: الكل‏ها یى كه معلوم نیست در اصل از اقسام مایعات مست كننده باشند، محكوم به طهارت هستند، و خرید و فروش و استعمال مایعاتى كه با آنها مخلوط شده‏اند اشكال ندارد.

س 324 : آیا استفاده از الكل سفید براى ضد عفونى كردن دست و لوازم پزشكى مثل دماسنج و غیر آن به خاطر استفاده از آنها در امور پزشكى و درمان توسط پزشك یا تیم پزشكى جایز است؟ الكل سفید همان الكل پزشكى است كه قابل نوشیدن هم هست، و فرمول آن C2HOOH است، آیا نماز خواندن با لباسى كه یك یا چند قطره از این الكل بر آن ریخته شده، جایز است؟
ج: اگر از الكلى كه در اصل مایع نیست باشد محكوم به طهارت است هر چند مست كننده باشد، و نماز با لباسى كه با این الكل برخورد كرده صحیح است و احتیاجى به تطهیر ندارد. ولى اگر از الكل مایع بالاصالة و بر حسب تشخیص اهل فن مست كننده باشد نجس است، و نماز با بدن یا لباسى كه با آن برخورد كرده موقوف بر تطهیر است، لیكن استفاده از آن جهت ضد عفونى كردن ادوات پزشكى و مانند آن اشكال ندارد.

س 325 : ماده‏ایست بنام «كفیر» كه در صنایع غذائى و داروسازى كاربرد دارد. هنگام تخمیر 5% یا 8% الكل در ماده بدست آمده بوجود مى‏آید. این مقدار الكل سبب هیچ نوع مستى در مصرف كننده نمى‏شود. آیا از نظر شرعى استفاده از این ماده مانعى دارد یا خیر؟
ج: اگر الكل موجود در ماده بدست آمده، فى نفسه مست كننده باشد، نجس و حرام است، هر چند به علت كمى آن و مخلوط شدن با ماده بدست آمده، نسبت به مصرف كننده مسكر نباشد، ولى اگر شك داشته باشیم كه فى نفسه مست كننده و یا در اصل مایع است، حكم متفاوت مى‏شود.

س 326 : 1- آیا الكل اتیلیك نجس است یا خیر؟ (ظاهراً این الكل در همه مست كننده‏ها وجود دارد و سبب مستى است).
2- ملاك نجس بودن الكل چیست؟
3- روشى كه مست كننده بودن مشروب را ثابت كند كدام است؟
ج: 1 - هر یك از اقسام الكل كه مست كننده و در اصل مایع باشد نجس‏است.
2 - ملاك نجاست الكل این است كه مست كننده و در اصل مایع باشد.
3 - اگر خود مكلّف یقین نداشته باشد، خبردادن اهل خبره مورد اطمینان كافى‏است.

س 327 : نوشابه‏هاى موجود در بازار كه بعضى از آنها مانند كوكاكولا و پپسى كولا و... در داخل تولید مى‏شوند و گفته مى‏شود كه مواد اصلى آنها از خارج وارد مى‏گردد و احتمال دارد از الكل در آنها استفاده شده باشد، چه حكمى دارد؟
ج: پاك و حلال است مگر این كه مكلّف شخصا یقین حاصل كند كه آنها مخلوط با الكل مست كننده‏اى هستند كه در اصل مایع است.

س 328 : آیا اساسا ً هنگام خرید مواد غذا یى، لازم است تحقیق شود كه فروشنده یا سازنده غیر مسلمان كالا آنها را لمس كرده و یا در ساخت آنها الكل بكار برده است یا خیر؟
ج: سؤال و تحقیق لازم نیست.

س 329 : اینجانب اقدام به ساخت «اسپرى اتروپین سولفات» كرده‏ام كه الكل نقش اساسى در تركیب فرمول دارو یى آن دارد، بطورى كه اگر الكل به تركیب مذكور اضافه نشود، ساخت آن اسپرى ممكن نیست و از جهت عملى هم این اسپرى ضد گازهاى شیمیایى و جنگى اعصاب است كه براى محافظت از نیروهاى اسلام در برابر آنها كاربرد دارد. آیا از نظر جنابعالى استفاده از الكل به ترتیب مذكور در صنعت داروسازى، شرعاً جایز است؟
ج: اگر الكل مست كننده‏اى باشد كه در اصل مایع است، نجس و حرام مى‏باشد ولى استفاده از آن به عنوان دارو در هیچ یك از حالات اشكال ندارد.

 

وسوسه و درمان آن‏

س 330 : چند سالى است كه به بیمارى وسواس مبتلا شده‏ام و این موضوع مرا بسیار عذاب مى‏دهد، و روز به روز این حالت در من تشدید مى‏شود تا جایى كه در همه چیز شك مى‏كنم و همه زندگى ام بر پایه شك استوار گشته است. بیشترین شك من درباره غذا و اشیاء مرطوب است، به همین دلیل نمى‏توانم مثل سایر مردم عادى زندگى كنم. وقتى داخل مكانى مى‏شوم فورى جورابهایم را از پاى خود بیرون مى‏آورم زیرا فكر مى‏كنم جوراب‏هایم عرق كرده و بر اثر تماس با نجس، نجس خواهند شد، حتى من بر سجاده هم نمى‏توانم بنشینم. هر وقت بر آن مى‏نشینم بر اثر وسوسه نفس از روى آن بلند مى‏شوم تا مبادا پرزهاى سجاده به لباسهایم بچسبد و مجبور به شستن آنها شوم. در گذشته چنین نبودم، اكنون از این كارهایم خجالت مى‏كشم و همیشه دوست دارم كسى را در عالم رؤیا ببینم و مشكلاتم را با او در میان بگذارم و یا معجزه‏اى رخ دهد و زندگى‏ام را دگرگون نماید و به حالت گذشته‏ام برگردم. امیدوارم مرا راهنمایى فرمایید.
ج: احكام طهارت و نجاست همان است كه در رساله‏هاى عملیه ذكر شده‏است. از نظر شرعى همه اشیاء محكوم به طهارت هستند مگر مواردى كه شارع حكم به نجاست آنها كرده و براى انسان هم یقین به آن حاصل شده است. در این صورت رهایى از بیمارى وسواس احتیاج به رویا و معجزه ندارد بلكه باید مكلّف ذوق و سلیقه شخصى خود را كنار گذاشته و متعبد و مومن به دستورات شرع مقدس باشد و چیزى را كه یقین به نجس بودن آن ندارد، نجس نداند. زیرا شما از كجا یقین به نجاست در و دیوار و سجاده و سایر اشیا یى كه استفاده مى‏كنید پیدا كرده‏اید. چگونه یقین پیدا كرده‏اید كه پُرزهاى سجاده‏اى كه بر روى آن راه مى‏روید یا مى‏نشینید، نجس هستند و نجاست آنها به جوراب و لباس و بدن شما سرایت مى‏كند؟! در این صورت اعتناء به وسواس بر شما جایز نیست. مقدارى عدم توجه به وسوسه نجاست و تمرین عدم اعتنا به شما كمك خواهد كرد تا به خواست و توفیق خداوند خود را از وسواس نجات دهید.

س 331 : زنى هستم با تحصیلات عالى و داراى چندین فرزند، مشكلى كه از آن رنج مى‏برم مسأله طهارت است. و چون در خانواده‏اى متدین بزرگ شده‏ام، مى‏خواهم همه تعالیم اسلامى را مراعات كنم. به علت داشتن فرزندان كوچك، همیشه با مسا یل بول و غا ئط سر و كار دارم. هنگام تطهیر بول، ترشحات سیفون پراكنده شده و به پاها، صورت و حتى سرم برخورد مى‏كنند. و هر دفعه با مشكل تطهیر آن اعضاء مواجه هستم، و این باعث شده كه در زندگى با سختى‏هاى زیادى روبرو شوم. از طرفى هم نمى‏توانم این امور را رعایت نكنم زیرا مربوط به عقیده و دینم هست. حتى براى حل مشكل به پزشك روانشناس هم مراجعه كردم ولى نتیجه‏اى نگرفتم. بعلاوه موارد دیگرى هم هست كه از آنها رنج مى‏برم مثل غبار شى‏ء نجس یا مراقبت از دست‏هاى كودك كه یا باید آنها را آب بكشم و یا از دست زدن بچه به اشیاء دیگر جلوگیرى نمایم. با توجه به این كه تطهیر شى‏ء نجس براى من بسیار دشوار است ولى در همان وقت، شستن آن ظرفها و لباسها در صورتى كه فقط كثیف باشند برایم راحت است. لذا از حضرتعالى مى‏خواهم كه با راهنمایى‏هاى خود زندگى را بر من آسان نمایید.
ج: 1- از نظر شرع مقدس در طهارت و نجاست، اصل بر طهارت اشیاء است. یعنى در هر موردى كه كمترین تردیدى در نجس شدن آن براى شما حاصل شد، واجب است حكم به عدم نجاست كنید.
2- كسانى كه داراى حساسیت نفسانى شدیدى در مورد نجاست هستند. (به این افراد در اصطلاح فقهى وسواسى گفته مى‏شود). حتى اگر گاهى یقین به نجاست هم پیدا كردند باید حكم به عدم نجاست كنند مگر در مواردى كه نجس شدن یك شى را با چشمان خود ببینند، بطورى كه اگر فرد دیگرى هم آن را ببیند، یقین به سرایت نجاست پیدا كند، فقط در این موارد باید حكم به نجاست كنند.
استمرار اجراى این حكم در مورد افراد مزبور تا زمانى است كه این حساسیت به طور كلى از بین برود.
3- هر شى‏ء یا عضوى كه نجس مى‏شود، براى تطهیر آن، یكبار شستن با آب لوله‏كشى بعد از زوال عین نجاست كافى است. تكرار در شستن یا فرو بردن آن در آب لازم نیست، و اگر شى‏ء نجس از قبیل پارچه و مانند آن باشد، باید به مقدار متعارف فشار داده شود تا آب از آن خارج گردد.
4- از آنجایى كه شما به این حساسیت شدید در برابر نجاست مبتلا هستید، باید بدانید كه غبار نجس در هیچ صورتى نسبت به شما نجس نیست و نیز مراقبت از دست‏هاى كودك چه پاك باشد یا نجس همچنین دقت در این كه خون از بدن زایل شده یا خیر، لازم نیست. این حكم درباره شما تا زمانى كه این حساسیت از بین نرفته، باقى است.
5- دین اسلام داراى احكام سهل و آسان و منطبق با فطرت بشرى است، لذا آنرا بر خود مشكل نكنید. و با این كار باعث وارد شدن ضرر و اذیت به جسم و روحتان نگردید. حالت دلهره و اضطراب در این موارد زندگى را بر شما تلخ مى‏كند، و خداوند راضى به رنج و عذاب شما و كسانى كه با شما ارتباط دارند نیست. شكرگزار نعمت دین آسان باشید و شكر این نعمت، عمل بر اساس تعلیمات خداوند تبارك و تعالى است.
6- این حالت یك وضعیت گذرا و قابل علاجى است. افراد بسیارى بعد از ابتلاء به آن، با روش مذكور از آن نجات یافته‏اند. به خداوند توكّل نمایید و نفس خود را با همت و اراده آرامش ببخشید.

 

احكام كافر

س 332 : بعضى از فقها اعتقاد به نجاست اهل كتاب دارند و بعضى دیگر به طهارت آنها، راى جنابعالى چیست؟
ج: نجاست ذاتى اهل كتاب معلوم نیست. به نظر ما آنها محكوم به طهارت ذاتى هستند.

س 333 : آیا آن دسته از اهل كتاب كه از جهت اعتقادى ایمان به رسالت خاتم النبیین «صلى‏الله علیه و آله» دارند ولى بر اساس روش و عادت‏هاى پدران و اجدادشان عمل مى‏كنند، در طهارت حكم كافر را دارند یا خیر؟
ج: مجرد اعتقاد به رسالت خاتم النبیین «صلى الله علیه و آله» براى اجراى حكم اسلام در مورد آنان كافى نیست. ولى اگر از اهل كتاب محسوب شوند، محكوم به طهارت هستند.

س 334 : با جمعى از دوستان خانه‏اى را اجاره كردیم و متوجه شدیم یكى از آنها نماز نمى‏خواند. بعد از سؤال از وى، پاسخ داد كه قلبا ً به خداوند تبارك و تعالى ایمان دارد ولى نماز نمى‏خواند. با توجه به هم غذا بودن و ارتباط زیاد با وى، آیا باید او را نجس بدانیم؟
ج: مجرد ترك نماز و روزه و سایر واجبات شرعى باعث ارتداد مسلمان و كافر شدن و نجاست وى نمى‏گردد، و تا زمانى كه ارتداد وى احراز نشده است حكم سایر مسلمانان را دارد.

س 335 : مقصود از اهل كتاب چه كسانى است؟ معیارى كه حدود معاشرت با آنها را مشخص كند چیست؟
ج: مقصود از اهل كتاب هر كسى است كه اعتقاد به یكى از ادیان الهى داشته و خود را از پیروان پیامبرى از پیامبران الهى «على نبینا وآله و علیهم السلام» بداند و یكى از كتاب‏هاى الهى را كه بر انبیاء علیهم السلام نازل شده داشته باشند مانند یهود، نصارى، زرتشتى‏ها و همچنین صابئین كه بر اساس تحقیقات ما از اهل كتاب هستند و حكم آنها را دارند. معاشرت با پیروان این ادیان با رعایت ضوابط و اخلاق اسلامى اشكال ندارد.

س 336 : فرقه‏اى وجود دارد كه خود را «على اللهى» مى‏نامند، یعنى امیرالمومنین على بن ابى طالب را خدا دانسته و به دعا و طلب حاجت به جاى نماز و روزه اعتقاد دارند. آیا اینها نجس هستند؟
ج: اگر اعتقاد داشته باشند كه امیر المومنین على بن ابى طالب علیه السلام خدا است «تعالى الله عن ذلك علواً كبیرا ً»، حكم آنها مانند غیر مسلمانها یى است كه اهل كتاب نباشند.

س 337 : فرقه‏اى وجود دارد كه خود را «على اللهى» مى‏نامند و معتقدند كه حضرت على «علیه السلام» خدا نیست ولى كمتر از خدا هم نیست، این گروه چه حكمى دارند؟
ج: اگر قائل به شریكى براى خداوند واحد منان متعال نباشند، حكم مشرك را نخواهند داشت.

س 338 : آنچه را كه از طرف شیعیان دوازده امامى براى امام حسین «علیه‏السلام» یا اصحاب كساء «صلوات الله علیهم اجمعین» نذر مى‏شود، آیا جایز است به مراكزى كه محل اجتماع پیروان فرقه «على اللهى» است داده شود بنحوى كه باعث احیاء این مراكز گردد؟
ج: اعتقاد به خدا بودن مولى الموحدین علیه الصلوة و السلام عقیده باطلى‏است و موجب مى‏شود كسى كه به آن اعتقاد دارد از اسلام خارج گردد. كمك به ترویج این عقیده فاسد حرام است، بعلاوه مصرف مال نذرى در غیر مورد نذر جایز نیست.

س 339 : در اطراف منطقه ما و بعضى نواحى دیگر فرقه‏اى وجود دارد كه خود را اسماعیلیه مى‏نامند و اعتقاد به امامت شش امام دارند ولى به هیچیك از واجبات دینى و همچین ولایت فقیه معتقد نیستند. لذا امیدواریم جنابعالى روشن فرمایید كه پیروان این فرقه نجس هستند یا پاك؟
ج: مجرد عدم اعتقاد آنان به شش امام دیگر از ائمه معصومین علیهم السلام و یا عدم اعتقادشان به واجبات دینى و احكام شرعى تا زمانى كه به انكار اصل دین یا نبوت خاتم الانبیاء «علیه و آله الصلاة و السلام» منجر نشود، موجب كفر و نجاست نمى‏شود مگر این كه از آنها دشنام و اهانت به یكى از امامان معصوم «علیهم السلام» صادر شود.

س 340 : در منطقه محل تحصیل و سكونت ما اكثریت مطلق مردم كفار بودایى هستند. اگر دانشجویى، خانه‏اى را از آنها اجاره نماید، آن خانه از نظر طهارت و نجاست چه حكمى دارد؟ آیا شستن و تطهیر منزل ضرورت دارد؟ قابل ذكر است كه بسیارى از خانه‏هاى این منطقه از چوب ساخته شده و قابل شستن نیست. هتل‏ها و اثاثیه و لوازم موجود در آنها چه حكمى دارند؟
ج: تا یقین به تماس اشیاء مورد استفاده شما با دست و بدن مرطوب كافر غیر كتابى حاصل نشده، حكم به نجاست نمى‏شود. و در صورت یقین به نجاست هم آب كشیدن در و دیوار منازل و هتل‏ها و اثاثیه و لوازم موجود در آن واجب نیست. آنچه واجب است تطهیر اشیاء نجسى است كه براى خوردن و آشامیدن و نماز خواندن مورد استفاده قرار مى‏گیرند.

س 341 : تعداد زیادى از مردم در خوزستان زندگى مى‏كنند كه خود را «صابئه» مى‏نامند و ادعاى پیروى از پیامبر خدا حضرت یحیى «علیه السلام» را دارند و مى‏گویند كتاب او نزد ما موجود است. نزد علماى ادیان ثابت شده كه آنها همان صابئون هستند كه در قرآن آمده است. لطفا ً بیان فرما یید كه این گروه از اهل كتاب هستند یا خیر؟
ج: گروه مذكور در حكم اهل كتاب هستند.

س 342 : آیا این گفته كه اگر خانه‏اى بدست كافر ساخته شده باشد، نجس است و نماز خواندن در آن مكروه مى‏باشد، صحیح است؟
ج: نماز خواندن در آن خانه مكروه نیست.

س 343 : كار كردن نزد یهود و نصارى و فرقه‏هاى كافر دیگر و مزد گرفتن از آنها چه حكمى دارد؟
ج: كار كردن نزد كافر، فى نفسه اشكال ندارد مشروط بر این كه آن كار از كارهاى حرام و خلاف مصالح عمومى اسلام و مسلمانان نباشد.

س 344 : در منطقه‏اى كه خدمت سربازى را انجام مى‏دهم، عده‏اى از عشایر زندگى مى‏كنند كه پیرو فرقه‏اى موسوم به اهل حق هستند. آیا استفاده از شیر و پنیر و كره‏اى كه در اختیار آنها قرار دارد جایز است؟
ج: اگر به اصول اسلام اعتقاد داشته باشند، در مس أله طهارت و نجاست، حكم سایر مسلمانان را دارند.

س 345 : اهل روستا یى كه من در آن تدریس مى‏كنم نماز نمى‏خوانند زیرا از فرقه اهل حق هستند، و ما مجبور به خوردن غذا و نان آنها هستیم. و چون شب و روز در آن روستا اقامت داریم، آیا نمازهاى ما اشكال دارد؟
ج: اگر توحید و نبوت و هیچیك از ضروریات دین اسلام را انكار نكنند و معتقد به نقصى در رسالت رسول اكرم «صلى الله علیه و آله» نباشند، حكم به كفر و نجاست آنها نمى‏شود. در غیر این صورت باید هنگام تماس با آنها یا خوردن غذاى آنان، مس أله طهارت و نجاست مراعات شود.

س 346 : یكى از بستگان ما كه كمونیست است به ما در دوران كودكى اموال و لوازم زیادى بخشیده است. در صورتى كه عین آنها در حال حاضر موجود باشد، چه حكمى دارند؟
ج: اگر كفر و ارتداد او ثابت شود و در سن بلوغ و قبل از اظهار اسلام، كفر را پذیرفته باشد، اموال او حكم اموال سایر كفار را دارد.

س 347 : لطفا ً به سؤالات زیر پاسخ فرما یید:
1- معاشرت و همنشینى و دست دادن دانش‏آموزان مسلمان با دانش آموزان پیرو فرقه گمراه بهائیت، اعم از این كه دختر باشند یا پسر، مكلّف باشند یا غیر مكلّف، در داخل مدرسه یا خارج از آن، در دوران ابتدایى، متوسطه و پیش دانشگاهى، چه حكمى دارد؟
2- رفتار استادان و مربیان با دانش‏آموزانى كه بها یى بودن خود را آشكار مى‏كنند و یا یقین داریم بهائى هستند، چگونه باید باشد؟
3- استفاده از وسایلى كه همه دانش‏آموزان از آنها استفاده مى‏كنند مانند شیر آب آشامیدنى، شیر توالت و آفتابه آن، صابون و مانند آن، با این كه علم به مرطوب بودن دست و بدن داریم چه حكمى دارد؟
ج: همه پیروان فرقه گمراه بهائیت محكوم به نجاست هستند و در صورت تماس آنها با چیزى، مراعات مسا یل طهارت در رابطه با آنها، نسبت به امورى كه مشروط به طهارت است، واجب است. ولى رفتار مدیران و معلمان و مربیان با دانش‏آموزان بهائى باید بر اساس مقررات قانونى و اخلاق اسلامى باشد.

س 348 : خواهشمندیم تكلیف م ؤمنین را در برخورد با فرقه گمراه بهائیت و آثار حضور پیروان آن در میان جامعه اسلامى، بیان فرما یید.
ج: همه م ؤمنین باید با حیله‏ها و مفاسد فرقه گمراه بهائیت مقابله نموده و از انحراف و پیوستن دیگران به آن جلوگیرى كنند.

س 349 : گاهى بعضى از پیروان فرقه گمراه بهائیت براى ما غذا یا چیز دیگرى مى‏آورند، آیا استفاده از آنها براى ما جایز است؟
ج: رد هدایا و امتناع از قبول آنها واجب نیست و در مواردى كه شك دارید كه با وجود رطوبت، با بدن آنها برخورد كرده است، مى‏توانید بنا بر طهارت بگذارید، ولى باید سعى در ارشاد و ترغیب آنها به اسلام نما یید.

س 350 : بهائیان بسیارى در اینجا كنار ما زندگى مى‏كنند كه رفت و آمد زیادى در خانه‏هاى ما دارند. عده‏اى مى‏گویند بهائى‏ها نجس هستند و عده‏اى هم آنها را پاك مى‏دانند. این گروه از بهائى‏ها اخلاق خوبى از خود آشكار مى‏كنند، آیا آنها نجس هستند یا پاك؟
ج: آنها نجس و دشمن دین و ایمان شما هستند، پس فرزندان عزیزم جداً از آنها بپرهیزید.

س 351 : آیا صندلى‏هاى ماشین و قطارى كه مورد استفاده مشترك مسلمانان و كافران است، با این كه كفار در بعضى از مكانها بیشتر از مسلمان‏ها هستند و حرارت هوا باعث ترشح عرق و حتى سرایت رطوبت مى‏شود، محكوم به طهارت است؟
ج: كافر اهل كتاب محكوم به طهارت است، و در هر صورت در مورد اشیاء مورد استفاده مشترك كفار و مسلمین با عدم علم به نجاست، حكم به طهارت آنها مى‏شود.

س 352 : زندگى دانشجو یى در خارج مستلزم ارتباط و معاشرت با كفار است، در چنین موردى استفاده از مواد غذایى ساخت آنها مشروط بر این كه مواد حرام مثل گوشت تذكیه نشده در آنها نباشد، ولى احتمال تماس دست مرطوب كافر با آنها داده شود، چه حكمى دارد؟
ج: مجرد احتمال تماس دست مرطوب كافر با مواد غذایى، براى وجوب اجتناب كافى نیست، بلكه تا یقین به تماس حاصل نشود، حكم به طهارت مى‏شود. و كافر اگر از اهل كتاب باشد نجس ذاتى نیست و تماس دست مرطوب او باعث نجاست نمى‏شود.

س 353 : اگر همه مخارج و هزینه‏هاى فرد مسلمانى كه در سایه حكومت اسلامى زندگى مى‏كند با كاربراى شخص غیر مسلمانى كه روابط صمیمى با او دارد، تأمین شود، آیا جایز است با این فرد مسلمان روابط محكم و خانوادگى برقرار كرد و گاهى از غذاى او استفاده نمود؟
ج: روابط مسلمانان با مسلمان مذكور اشكال ندارد. ولى اگر شخص مسلمان در اثر كار براى غیر مسلمان و ارتباط با وى خوف انحراف عقیدتى خود را داشته باشد واجب است این كار را ترك كند. دیگران هم باید او را نهى از منكر كنند.

س 354 : متأسفانه برادر همسرم به علل مختلف فاسد گردیده و از دین بطور كامل برگشته است تا جا یى كه به بعضى از مقدسات دینى اهانت مى‏كند. در حال حاضر بعد از گذشت چند سال از ارتداد او از اسلام، طى نامه‏اى اظهار كرده كه به اسلام ایمان دارد ولى نه نماز مى‏خواند و نه روزه مى‏گیرد. رابطه پدر و مادرش و بقیه افراد خانواده با وى چگونه باید باشد؟ آیا عنوان كافر بر او صدق مى‏كند؟ آیا باید او را نجس محسوب ‏كرد؟
ج: بر فرض ثبوت ارتداد قبلى وى، اگر بعد از آن توبه كرده باشد، محكوم به طهارت است و ارتباط پدر و مادر و سایر خانواده با وى اشكال ندارد.

س 355 : آیا اگر كسى بعضى از ضروریات دین مانند روزه و غیر آن را انكار كند، حكم كافر را دارد یا خیر؟
ج: اگر انكار هر یك از ضروریات دین به انكار رسالت یا تكذیب پیامبر اكرم اسلام «صلى الله علیه و آله» یا وارد كردن نقصى به شریعت منجر شود، باعث كفر و ارتداد است.

س 356 : آیا مجازاتهایى كه براى مرتد و كفار حربى وضع شده، از امور سیاسى و مسؤولیت‏هاى رهبرى‏ است یا این كه مجازاتهاى ثابتى تا روز قیامت هستند؟
ج: حكم شرعى الهى است.





نوع مطلب : احکام و استفتائات، 
برچسب ها :