تبلیغات
khademineasheghaneabasaleh - استفتائات مقام معظم رهبری ادامه(احکام طهارت)
 
khademineasheghaneabasaleh
به امید فرج مهدی منتظر همچنان منتظریم
                                                        
درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ : morteza taghavi
نویسندگان
نظرسنجی
نظر شما در مورد وب سایت؟







برچسبها
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

مسّ اسماء و آیات الهى‏

س 154 : مسّ ضمیرها یى كه به ذات بارى تعالى بر مى گردند مثل ضمیر جمله «بسمه تعالى» چه حكمى دارد؟
ج: ضمیر حكم لفظ جلاله را ندارد.

س 155 : نوشتن اسم جلاله «الله» بصورت «ا...» و «اله» مرسوم شده است. كسانى كه بدون وضو این دو كلمه (الف و اله) را مسّ مى كنند چه حكمى دارند؟
ج: همزه و نقاط، حكم لفظ جلاله را ندارد ولى كلمه «اله» همان حكم لفظ جلاله را دارد.

س 156 : در جا یى كه من كار مى كنم در مكاتبات خود كلمه «الله» را به صورت «ا...» مى‏نویسند. آیا نوشتن‏ الف‏ و سه نقطه به جاى لفظ جلاله «الله» از نظر شرعى ‏صحیح‏ است؟
ج: از نظر شرعى مانعى ندارد.

س 157 : آیا جایز است به صرف احتمال مسّ لفظ جلاله «الله» توسط افراد بدون وضو، از نوشتن آن خوددارى نموده و یا بصورت «ا...» نوشته شود؟
ج: مانعى ندارد.


س 158 : نابینایان براى خواندن و نوشتن از خط برجسته‏اى معروف به خط بریل كه با لمس انگشتان خوانده مى‏شود، استفاده مى‏كنند. با توجه به این كه این خط قراردادى از شش نقطه تشكیل شده است، لطفا به سؤال ذیل پاسخ فرمایید:
آیا بر نابینایان واجب است كه هنگام فراگیرى قرآن كریم و مسّ اسماء طاهره كه با خط برجسته بریل نوشته شده است، وضو داشته باشند یا خیر؟
ج: نقاط برجسته‏اى كه علامت حروف اصلى هستند، حكم آن حروف را ندارند و در مواردى كه به عنوان علامتى براى حروف قرآن كریم و اسماء طاهره استفاده مى‏شوند، مسّ آنها نیاز به طهارت از حدث ندارد.

س 159 : مسّ اسمهایى از قبیل عبدالله و حبیب الله بدون وضو چه حكمى دارد؟
ج: مسّ لفظ جلاله بدون وضو جایز نیست اگر چه جز یى از یك اسم مركب باشد.

س 160 : آیا جایز است زن حائض گردنبندى را به گردن بیندازد كه نام مبارك پیامبر «صلى الله علیه و آله» بر آن نقش شده است؟
ج: به گردن آویختن آن اشكال ندارد ولى واجب است اسم مبارك پیامبر «صلى الله علیه و آله» با بدن تماس نداشته باشد.

س 161 : آیا حرمت مسّ نوشته‏هاى قرآن بدون وضو اختصاص به موردى دارد كه در قران كریم باشد، یا شامل مواردى كه نوشته قرآنى در كتاب دیگرى یا تابلو یا دیوار و غیر آنها هم باشد، مى‏گردد؟
ج: حرمت مسّ كلمات و آیات قرآنى بدون وضو اختصاص به قرآن كریم ندارد. بلكه شامل همه كلمات و آیات قرانى مى‏شود هر چند در كتاب دیگرى یا در روزنامه، مجله، تابلو، نقاشى دیوارى و غیر آنها باشد.

س 162 : خانواده‏اى به قصد خیر و بركت هنگام خوردن برنج از ظرفى استفاده مى‏كنند كه آیات قرآنى از جمله آیةالكرسى روى آن نوشته شده است. آیا این كار اشكال دارد؟
ج: اگر با وضو باشند و یا غذا را با قاشق از ظرف بر مى‏دارند اشكال ندارد.

س 163 : آیا كسانى كه بوسیله دستگاه تحریر اسماء جلاله یا آیات قرآنى و یا نامهاى معصومین علیهم السلام را مى‏نویسند، باید در حال نوشتن آنها با وضو باشند؟
ج: این كار مشروط به طهارت نیست، ولى آن نوشته‏ها را نباید بدون وضو مسّ كرد.

س 164 : آیا مسّ آرم جمهورى اسلامى ایران كه روى نامه‏ها و بلیطهاى اتوبوس نقش شده است، حرام است؟
ج: اگر در نظر عرف اسم جلاله محسوب و خوانده شود، مسّ آن بدون طهارت حرام است و در غیر این صورت اشكال ندارد، اگر چه احوط ترك مس آن بدون طهارت است.

س 165 : آیا آرم جمهورى اسلامى ایران از اسماء جلاله محسوب مى‏شود یا خیر؟ و چاپ آن بر اوراق ادارى و استفاده از آن در مكاتبات و غیر آن، چه حكمى دارد؟
ج: نوشتن و چاپ لفظ جلاله یا آرم جمهورى اسلامى ایران در مكاتبات اشكال ندارد، و احوط این است كه احكام لفظ جلاله در آرم جمهورى اسلامى ایران هم رعایت شود.

س 166 : قسمت بالاى بعضى از اوراق رسمى ادارى مزیّن به آرم جمهورى اسلامى ایران است، و در اوراقى كه در بیمارستانها و درمانگاهها مورد استفاده قرار مى‏گیرند، عبارت «هوالشافى» وجود دارد. پرتاب این اوراق بعد از استفاده به طرفى، یا آلوده كردن آنها به خون، چه حكمى دارد؟
ج: تزیین اوراق مكاتبات به لفظ جلاله و كلماتى كه در حكم آن است اشكال ندارد، ولى باید از بى احترامى و نجس كردن آنها اجتناب شود.

س 167 : استفاده از تمبرهاى پستى كه بر روى آنها آیات قرآنى چاپ شده است، و یا چاپ لفظ جلاله و اسماء خداوند «عزّ و جلّ» و آیات قرآنى و یا چاپ آرم مؤسساتى كه مشتمل بر آیاتى از قرآن كریم است، در روزنامه‏ها و مجلات و نشریاتى كه همه روزه منتشر مى‏شوند، چه حكمى دارد؟
ج: طبع و نشر آیات قرآنى و اسماء جلاله وامثال آن اشكال ندارد، ولى بر كسى كه به دستش مى‏رسد واجب است احكام شرعى آنها را رعایت نماید و از بى احترامى و نجس كردن و مسّ بدون وضوى آنها خوددارى كند.

س 168 : در بعضى از روزنامه‏ها اسم جلاله یا آیات قرآنى نوشته مى‏شود، آیا پیچاندن غذا با آنها، یا نشستن بر آنها و یا استفاده از آنها به جاى سفره و یا انداختن آنها در زباله، با توجه به مشكل بودن استفاده از راههاى دیگر، جایز است یا خیر؟
ج: استفاده از این روزنامه‏ها در مواردى كه از نظر عرف بى احترامى به چیزى كه هتك حرمت آن حرام است از قبیل لفظ جلاله و آیات قرآنى كه در روزنامه نوشته شده است، محسوب نشود، و در معرض نجاست هم قرار نگیرد، اشكال ندارد.

س 169 : انداختن تمبرهاى پستى كه در بردارنده اسم جلاله هستند، در سطل زباله چه حكمى دارد؟ آیا مسّ آنها بدون وضو صحیح است؟
ج: مسّ نوشته لفظ جلاله بدون وضو و یا نجس كردن آن و یا انداختن آن در مكانهایى كه موجب اهانت و بى احترامى است، جایز نیست.

س 170 : آیا مسّ نقش كلمات روى انگشترها، جایز است؟
ج: اگر از كلماتى باشد كه شرط جواز مسّ آن طهارت است، مسّ آن بدون طهارت جایز نیست.

س 171 : آیا جایز است مغازه داران كالاهاى فروخته شده خود را در روزنامه‏اى كه یقین داریم در آن اسم جلاله «اللّه» تبارك و تعالى و مانند آن نوشته شده است، بپیچند؟ آیا مسّ آنها بدون وضو جایز است؟
ج: پیچیدن كالاهاى فروخته شده در روزنامه در صورتى كه بى احترامى به اسم «الله تعالى» و آیات قرآنى و نامهاى ائمه معصومین علیم السلام كه در آن نوشته شده است، محسوب نشود، اشكال ندارد. ولى جایز نیست شخص بى وضو در صورت علم به وجودشان آنها را مسّ كند.

س 172 : چاپ اسماء انبیاء و آیات قرآنى در روزنامه‏ها با این احتمال كه ممكن است روزنامه‏ها سوزانده شوند و یا زیردست و پا بیفتند، چه حكمى دارد؟
ج: نوشتن آیات قرآنى و اسامى معصومین علیهم السلام در روزنامه‏ها و مجلات از نظر شرعى مانعى ندارد، ولى پرهیز از بىاحترامى و نجس كردن یا مسّ بدون طهارت آنها واجب است.

س 173 : انداختن چیزى كه مشتمل بر نامهاى خداوند است در نهرها و جوى‏ها چه حكمى دارد؟ آیا این عمل اهانت محسوب مى‏شود؟
ج: اگر انداختن آنها در نهرها و جویبارها از نظر عرف اهانت محسوب نشود، اشكال ندارد.

س 174 : آیا باید هنگام انداختن اوراق امتحانى تصحیح شده در زباله یا آتش زدن آنها، اطمینان حاصل شود كه نامهاى خداوند و اسامى معصومین علیهم السلام در آنها نباشد؟ آیا دور انداختن اوراقى كه در یكى از دو طرف آن چیزى نوشته نشده است، اسراف محسوب مى‏شود یا خیر؟
ج: فحص و بررسى لازم نیست، و هنگامى كه وجود اسماء جلاله در ورقه احراز نشود، انداختن آن در زباله اشكال ندارد. اما اوراقى كه امكان استفاده از آن در صنعت كارتن سازى و مانند آن وجود دارد، و یا بر یك طرف آن نوشته شده است و طرف دیگر آن قابل استفاده براى نوشتن است، سوزاندن و دور انداختن آنها به علت وجود شبهه اسراف، خالى از اشكال نیست.

س 175 : اسامى مباركى كه احترام آنها واجب و مسّ بدون وضوى آنها حرام است، كدامند؟
ج: مسّ اسماء ذات بارى تعالى و نامهاى صفات مخصوص خداوند منان، بدون وضو حرام است، و احوط الحاق نامهاى انبیاء عظام و ائمه معصومین علیهم السلام به نامهاى خداوند متعال در حكم مذكور است.

س 176 : مقدار زیادى نشریات گوناگون كه از طرف مؤسسات داخلى به سفارت از زمان تأسیس آن ارسال مى‏شده، نزد ما جمع شده است، و چون بیشتر صفحات آن در بردارنده نامهاى خداوند تعالى و مانند آن هستند، لطفا ً ما را در حل مشكل نگهدارى آنها راهنما یى فرمائید.
ج: دفن آنها در زمین و یا ریختن آنها در صحرا اگر بى‏احترامى محسوب نشود، و یا خمیر كردن آنها اشكال ندارد.

س 177 : راههاى شرعى محو كردن اسماء مبارك و آیات قرآنى هنگام نیاز كدامند؟ سوزندان اوراقى كه در آن اسم جلاله و آیات قرآنى نوشته شده است، هنگام ضرورت براى حفظ اسرار چه حكمى دارد؟
ج: دفن آنها در خاك و یا تبدیل آنها به خمیر بوسیله آب اشكال ندارد. ولى جواز سوزاندن آنها مشكل است، و اگر بى احترامى محسوب شود جایز نیست، مگر در صورتى كه اضطرار اقتضا كند و جدا كردن آیات قرآنى و نامهاى مبارك امكان نداشته باشد.

س 178 : قطعه قطعه كردن اسماء مبارك ه و آیات قرآنى به مقدار زیاد به طورى كه حتى دو حرف آنها به هم متصل نمانده، و غیر قابل خواندن شوند، چه حكمى دارد؟ آیا در محو كردن اسماء مباركه و آیات قرآنى و ساقط شدن حكم آنها، تغییر صورت خطى آنها با حذف و اضافه كردن حروف، كافى است؟
ج: تقطیع اگر موجب محو نوشته لفظ جلاله و آیات قرآنى نشود كافى نیست، همچنان كه تغییر صورت خطى كلمات با اضافه كردن بعض حروف هم باعث زوال حكم شرعى حروفى كه به قصد نوشتن لفظ جلاله به كار رفته‏اند، نمى‏شود. بلى، زوال حكم بر اثر تغییر حروف به نحوى كه ملحق به محو حروف گردد، بعید نیست، هر چند احتیاط اجتناب از مسّ آن بدون وضو است.

 

احكام غسل جنابت‏

س 179 : آیا شخص جنب مى‏تواند در صورت تنگى وقت با تیمم و نجاست بدن و لباس نماز بخواند یا این كه باید بعد از تطهیر و غسل، نماز را قضا نماید؟
ج: اگر وقت به مقدارى نیست كه بدن و لباسش را تطهیر كند و یا لباس خود را عوض نماید و به علت سردى هوا و مانند آن، نماز خود را برهنه هم نمى‏تواند بخواند، باید نماز را با تیمم بدل از غسل جنابت با همان لباس نجس بخواند. این نماز مجزى است و بر او قضاى آن واجب نیست.

س 180 : آیا رسیدن منى به داخل رحم بدون دخول سبب جنابت زن مى‏شود؟
ج: در این صورت جنابت محقق نمى‏شود.

س 181 : آیا بر زنان پس از انجام معاینات داخلى با وسایل طبى غسل واجب مى‏گردد؟
ج: با معاینات داخلى و با وسائل طبى تا زمانى كه منى خارج نشود، غسل واجب نیست.

س 182 : اگر دخول به مقدار حشفه صورت بگیرد ولى منى خارج نشود و زن نیز به مرحله اوج لذت نرسد، آیا غسل فقط بر زن واجب است یا فقط بر مرد یا بر هر دو؟
ج: با تحقق دخول ولو به مقدار حشفه غسل بر هر دو واجب است.

س 183 : در مورد احتلام زنان، در چه صورتى غسل جنابت بر آنان واجب مى‏شود؟ و آیا رطوبتى كه هنگام ملاعبه و شوخى با مردان از آنان خارج مى‏شود، حكم منى را دارد؟ و آیا بدون سست شدن بدن و رسیدن به اوج لذت، غسل بر آنها واجب مى‏شود؟ بطور كلى در زنان بدون نزدیكى، جنابت چگونه تحقق مى‏یابد؟
ج: اگر منى از زن خارج شود خواه در اثر احتلام باشد یا ملاعبه و شوخى با مردان، بر او غسل جنابت واجب مى‏شود، ولى رطوبتى كه بعد از ملاعبه و شوخى از او خارج مى‏شود حكم منى را ندارد مگر این كه هنگام خروج آن بدن زن سست شود و به اوج لذت جنسى برسد.

س 184 : اگر از دختران بطور غیر ارادى رطوبتى خارج شود، آیا حكم منى را دارد و بر آنان غسل جنابت واجب مى‏شود؟ یا این كه زمانى موجب غسل مى‏گردد كه همراه شهوت باشد؟
ج: اگر خروج رطوبت بر اثر شهوت و توأم با آن باشد، حكم به منى بودن آن مى‏شود و باعث وجوب غسل مى‏گردد حتى اگر شهوت بدون اختیار و اراده باشد.

س 185 : اگر شهوت دختران بر اثر خواندن كتاب عاشقانه و مانند آن تحریك شود، آیا غسل بر آنان واجب مى‏شود؟ و در صورت واجب شدن، چه غسلى را باید انجام دهند؟
ج: خواندن كتابهایى كه موجب تحریك شهوت مى‏شوند جایز نیست، و بهرحال غسل جنابت وقتى واجب مى‏شود كه منى خارج شود.

س 186 : اگر زن در حال ملاعبه احساس نماید آبى همراه با شهوت از او خارج شده است، آیا غسل جنابت بر او واجب مى‏شود؟
ج: اگر براى زن یقین به خروج منى از وى حاصل شود، غسل بر او واجب مى‏گردد. و همچنین اگر رطوبتى همراه با شهوت و اوج لذت از او خارج شود و شك داشته باشد كه منى است یا خیر، شرعا در حكم منى است و غسل بر او واجب مى‏گردد.

س 187 : اگر زن بعد از نزدیكى همسرش با وى در حالى كه منى در رحم او باقى مانده است بلافاصله غسل نماید و بعد از غسل منى از رحم خارج شود، آیا غسل او صحیح است؟ و آیا منى خارج شده بعد از غسل، پاك است یا نجس و موجب جنابت مجدد مى‏شود یا خیر؟
ج: غسل او صحیح است و رطوبتى كه بعد از غسل از او خارج مى‏شود اگر منى باشد در هر حالى نجس است، ولى اگر منى مرد باشد باعث جنابت مجدد نمى‏شود.

س 188 : مدتى است كه مبتلا به شك در غسل جنابت شده‏ام به طورى كه با همسرم نزدیكى نمى‏كنم. با این حال حالتى غیرارادى به من دست مى‏دهد كه گمان مى‏كنم غسل جنابت بر من واجب شده است و حتى هر روز دو یا سه بار غسل مى‏كنم، و این شك مرا آزار مى‏دهد، تكلیف من چیست؟
ج: با شك در جنابت حكم جنابت مترتب نمى‏شود، مگر این كه رطوبتى از شما خارج شود كه همراه با علامت‏هاى شرعى خروج منى باشد یا یقین به خروج منى داشته باشید.

س 189 : آیا غسل جنابت در حال حیض صحیح است، به طورى كه مسقط تكلیف زن جنب باشد؟
ج: صحت غسل در فرض مذكور محل اشكال است.

س 190 : اگر زن در حال حیض، جنب یا در حال جنابت حایض شود، آیا بعد از پاك شدن از حیض هر دو غسل بر او واجب است؟ یا این كه با حدوث جنابت در حال حیض، غسل جنابت بر او واجب نیست زیرا در موقع جنابت پاك نبوده است؟
ج: بر او علاوه بر غسل حیض، غسل جنابت هم واجب است، ولى جایز است در مقام عمل به غسل جنابت اكتفا كند، لیكن احوط این است كه نیت هر دو غسل را بنماید.

س 191 : در چه صورتى حكم مى‏شود كه رطوبت خارج شده از انسان منى است؟
ج: اگر همراه با شهوت، جستن و سست شدن بدن باشد حكم منى را دارد.

س 192 : گاهى اثر گچ یا صابون بعد از غسل كردن در اطراف ناخن‏هاى دست و پا مشاهده مى‏شود كه در حمام هنگام غسل دیده نمى‏شد ولى بعد از خروج از حمام و دقت، سفیدى صابون یا گچ آشكار مى‏شود. در این حال تكلیف چیست؟ در حالى كه بعضى از افراد هنگام غسل و وضو به این مسئله جاهل هستند و یا توجهى به آن ندارند و با فرض وجود اثر گچ یا صابون یقین به رسیدن آب به زیر آن حاصل نمى‏شود.
ج: مجرد وجود اثر گچ یا صابون كه بعد از خشك شدن اعضاء ظاهر مى‏شود، ضررى به وضو یا غسل نمى‏رساند مگر این كه داراى جرمى باشد كه مانع از رسیدن آب به پوست است.

س 193 : رطوبتى كه هنگام بوسیدن و بازى مرد با همسرش خارج مى‏شود چه حكمى دارد؟
ج: اگر خروج آن به صورت جستن و همراه با شهوت و سستى بدن باشد حكم منى را دارد.

س 194 : یكى از برادران مى‏گوید صحت غسل مشروط به تطهیر بدن از نجاست، قبل از غسل است و اگر تطهیر آن از منى یا غیر آن در اثناى غسل باشد موجب بطلان غسل مى‏شود. بر فرض صحت گفته او و با توجه به این كه من جاهل به این مسأله بوده‏ام، آیا نمازهاى گذشته من باطل بوده و قضاى آنها واجب است؟
ج: واجب است شستن براى پاك شدن بدن جداى از شستن به قصد غسل جنابت باشد، ولى تطهیر تمامى بدن قبل از غسل واجب نیست بلكه پاك بودن هر عضوى هنگام غسل آن كافى است، بنابراین اگر عضو قبل از غسل تطهیر شده باشد، غسل و نمازى كه با آن خوانده شده، صحیح است. ولى اگر عضو نجس قبل از غسل تطهیر نشود، و با یك شستن بخواهد هم آن را پاك كند و هم غسل نماید، غسل باطل است و نمازى كه با چنین غسلى خوانده باطل و قضاى آن واجب است.

س 195 : آیا رطوبتى كه از انسان در حال خواب خارج مى‏شود حكم منى را دارد؟ با آنكه مى‏دانیم هیچیك از علامتهاى سه گانه (ج ُستن، شهوت و سستى بدن) را ندارد و شخص هم متوجه آن نمى‏شود مگر وقتى كه بعد از بیدارى لباسهاى زیر خود را مرطوب ببیند.
ج: علایم شرعى یاد شده راجع به خروج رطوبت مشتبه به منى در حال بیدارى است، و رطوبتى كه در حال خواب بر اثر احتلام خارج شود و یا انسان یقین به منى بودن آن پیدا كند، حكم منى را دارد و موجب جنابت مى‏شود، هر چند همراه با علایم یاد شده نباشد.

س 196 : جوانى هستم كه در خانواده فقیرى زندگى مى‏كنم و از من زیاد منى به دفعات خارج مى‏شود و خجالت مى‏كشم از پدرم تقاضاى پول حمام بكنم، در خانه هم حمام نداریم. تقاضا مى‏كنم مرا راهنما یى فرما یید.
ج: در انجام تكلیف شرعى حیا معنى ندارد. حیا عذر شرعى ترك واجب نیست. به هر حال اگر غسل جنابت براى شما امكان ندارد، وظیفه شما براى نماز و روزه تیمم بدل از غسل است.

س 197 : حمام یكى از روستاهاى مناطق محروم مدتى است به علت خرابى تعطیل است، و اهالى روستا براى نظافت و تطهیر با مشكل روبرو هستند، و ما بر اثر فشار اهالى درخواست كتبى به استاندارى نوشتیم كه در آن اینگونه آمده است: «حمام روستاى ما بر اثر ریزش برف و باران خراب شده است و قابل ترمیم نیست و نیاز به ساختن حمام جدیدى داریم».
استاندارى در نتیجه این درخواست مبلغ معینى از بودجه اختصاصى مقابله با حوادث غیر مترقبه را براى ساخت حمام اختصاص داده و آن را در اختیار جهاد سازندگى گذاشت و حمام ساخته شد. سؤال این است كه با توجه به مطالب مذكور، استفاده از این حمام براى تطهیر و غسل اشكال شرعى دارد یا خیر؟
ج: هر چند اعلام و اخبار بر خلاف واقع جایز نیست ولى استفاده اهالى از حمام در فرض مذكور اشكال ندارد.

س 198 : اینجانب با مشكلى مواجه هستم، مشكل من این است كه شستن بدنم هر چند با یك قطره آب براى بدنم ضرر دارد حتى مسح هم همین طور است. هنگام شسستن بدنم ولو به مقدار كم، علاوه بر عوارض دیگر، تپش قلبم هم زیاد مى‏شود، آیا با این وضعیت براى من جایز است با همسرم مقاربت نموده و براى چندین ماه تیمم بدل از غسل نمایم و با آن نماز خوانده و داخل مسجد شوم؟
ج: ترك مقاربت و جماع بر شما واجب نیست، و در صورت جنابت و معذور بودن از انجام غسل، وظیفه شرعى شما براى اعمال مشروط به طهارت، تیمم بدل از غسل جنابت است. و با آن تیمم داخل مسجد شدن و خواندن نماز و مسّ نوشته قرآن كریم و بقیه اعمالى كه انجام آنها مشروط به طهارت از جنابت است، اشكال ندارد.

س 199 : استقبال قبله هنگام غسلِ واجب یا مستحب، واجب است یا خیر؟
ج: استقبال قبله در وقت غسل واجب نیست.

س 200 : آیا غسل كردن با غُساله حدث اكبر با توجه به قلیل بودن آب و طهارت بدن قبل از غسل، صحیح است؟ آیا استفاده از غُساله غسل از حدث اكبر هر یك از زن و شوهر براى دیگرى جایز است؟
ج: اگر غساله حدث اكبر پاك باشد، غسل كردن با آن مانعى ندارد، و همچنین غسل كردن هر یك از زن و شوهر با غساله غسل دیگرى بدون اشكال است.

س 201 : اگر از كسى كه مشغول غسل جنابت است، حدث اصغر سر بزند، آیا باید دوباره غسل نماید یا آنكه غسل را تمام كند و وضو بگیرد؟
ج: حدث اصغر در اثناى غسل به صحت غسل ضرر نمى‏رساند و لازم نیست غسل را از نو شروع كند، ولى چنین غسلى كفایت از وضو براى نماز و سایر اعمال مشروط به طهارت از حدث اصغر نمى‏كند.

س 202 : رطوبت غلیظى كه شبیه منى است و انسان آن را بعد از بول مشاهده مى‏كند، آیا با اینكه بدون شهوت و اراده خارج مى‏شود، حكم منى را دارد؟
ج: حكم منى بر آن مترتب نیست مگر این كه یقین به منى بودن آن حاصل شود یا این كه هنگام خروج، علامت‏هاى شرعى منى را داشته باشد.

س 203 : كسى كه غسلهاى متعددى اعم از واجب یا مستحب بر ذمّه او باشد، آیا یك غسل، كفایت از غسل‏هاى دیگر مى‏كند؟
ج: اگر به نیت همه آنها یك غسل بجا آورد، كفایت مى‏كند، و اگر در بین آنها غسل جنابت باشد و به نیت آن غسل كند از بقیه غسلها هم كفایت مى‏كند.

س 204 : آیا غسل غیر از جنابت كفایت از وضو مى‏كند؟
ج: كفایت نمى‏كند.

س 205 : به نظر شریف جنابعالى آیا در غسل جنابت جریان آب بر بدن شرط است؟
ج: ملاك صدق شستن بدن به قصد غسل است و جریان آب بر بدن شرط نیست.

س 206 : كسى كه مى‏داند اگر با نزدیكى با همسرش خود را جنب كند، آبى براى غسل كردن نمى‏یابد و یا وقت براى غسل و نماز ندارد، آیا مى‏تواند با همسرش نزدیكى نماید؟
ج: اگر در صورت عجز از غسل، قدرت بر تیمم داشته باشد، مى‏تواند با همسرش نزدیكى كند.

س 207 : جوانى بیست و دوساله هستم، مدتى است كه موهایم شروع به ریزش كرده است و از این موضوع بسیار رنج مى‏برم و تصمیم به كاشتن مو بر سرم در مؤسسه كشت مو گرفته‏ام. سؤال این است كه اگر كشت مو مانع رسیدن آب به بعضى از قسمت‏هاى پوست سر گردد، غسل چه حكمى دارد؟
ج: اگر موهاى كاشته شده قابل ازاله نباشد و یا ازاله آن مستلزم ضرر یا مشقت باشد و با وجود آنها قادر به رساندن آب به پوست هم نباشید، غسل با آنها محكوم به صحت است.

س 208 : آیا در غسل جنابت مراعات ترتیب بین سر و سایر اعضاى بدن كافى است یا این كه باید بین طرف راست و چپ بدن هم ترتیب رعایت شود؟
ج: احتیاط واجب آن است كه ترتیب بین دو طرف بدن نیز با مقدم داشتن طرف راست بر چپ مراعات شود.

س 209 : آیا هنگام غسل ترتیبى مانعى دارد ابتدا پشت خود را شسته و بعد نیت غسل ترتیبى نموده و آن را بجا آورم؟
ج: شستن پشت و یا هر عضوى از اعضاى بدن قبل از نیت غسل و شروع آن، اشكال ندارد. كیفیت غسل ترتیبى به این صورت است كه بعد از تطهیر تمام بدن باید نیت غسل نمود و اول سر و گردن را شست، و سپس بنا بر احتیاط واجب طرف راست بدن از شانه تا پائین پا، و در مرحله سوم طرف چپ بدن به همان ترتیب باید شسته شود. با رعایت این ترتیب، غسل به طور صحیح انجام مى‏شود.

س 210 : آیا بر زن واجب است هنگام غسل، اطراف موهایش را هم بشوید؟ و آیا با توجه به این كه آب به تمام پوست سر رسیده است، نرسیدن آب هنگام غسل به تمام مو، باعث بطلان غسل مى‏شود؟
ج: بنا بر احتیاط واجب باید تمام مو شسته شود.

 

احكام غسل باطل‏

س 211 : كسى كه به سن تكلیف رسیده ولى جاهل به وجوب غسل و كیفیت آن بوده و بعد از گذشت مدتى در حدود ده سال متوجه مسئله تقلید و وجوب غسل بر او شده است، چه حكمى دارد؟ وظیفه او نسبت به قضاى نمازها و روزه‏هاى گذشته‏اش چیست؟
ج: قضاى نمازهائى كه در حال جنابت خوانده بر او واجب‏است، و همچنین قضاى روزه هم در صورتى كه مى‏دانسته كه جنب است ولى جاهل به وجوب غسل بر جنب براى روزه گرفتن بوده، بر او واجب است. بلكه اقوى این است كه اگر جهل او به حكم، ناشى از تقصیر باشد، كفاره هم بر او واجب است. ولى اگر جاهل به اصل جنابت خود باشد و هنگام طلوع فجر روزى كه باید روزه بگیرد، متوجه جنب بودن خود نباشد، روزه او صحیح است و چیزى از قضا یا كفاره بر او نیست.

س 212 : جوانى بر اثر نادانى قبل از سن چهارده سالگى و بعد از آن، اقدام به استمناء مى‏كرده كه بر اثر آن از او منى خارج مى‏شده ولى نمى‏دانسته كه خروج منى باعث جنابت مى‏شود و باید براى نماز و روزه غسل كند، تكلیف او چیست؟ آیا براى مدتى كه استمناء مى‏كرده و منى از او خارج مى‏شده، غسل بر او واجب است؟ آیا نماز و روزه‏هاى او از گذشته تا حال كه در حال جنابت انجام گرفته باطل بوده و قضاى آنها واجب است؟
ج: براى هر چند بار خروج منى اگر تا به حال غسل نكرده است یك غسل جنابت كافى است، و باید همه نمازها یى را كه یقین دارد در حال جنابت خوانده است، قضا نماید. و اگر در شبهاى ماه رمضان جاهل به اصل جنابت بوده روزه‏هاى او قضا ندارد و محكوم به صحت است. ولى اگر عالم به خروج منى و جنابت بوده ولى نمى‏دانسته كه براى صحت روزه، غسل بر او واجب است، باید روزه همه روزها یى را كه در حال جنابت گرفته است قضا نماید، و اگر جهل او بر اثر تقصیر و كوتاهى بوده، كفاره هر روز را هم باید بدهد.

س 213 : متأسفانه در طول چند سال هیچگونه اطلاعى از مسأله جنابت و احكام غسل جنابت نداشتم. با توجه به این كه در آن مدت نماز خوانده و روزه گرفته‏ام، حكم شرعى آن چیست؟
ج: اگر در آن مدت در ایام روزه جهل به اصل حدوث جنابت داشته‏اید، روزه هایتان صحیح است. ولى قضاى نمازها بعد از علم به این كه آنها را در حال جنابت خوانده‏اید، واجب است.

س 214 : شخصى كه بعد از جنابت، غسل خود را به طور باطل و اشتباه انجام مى‏دهد، با توجه به جهل او به این مس أله، نمازها یى را كه با این غسل مى‏خواند چه حكمى دارند؟
ج: نمازِ با غسل باطل و در حال جنابت باطل است و باید اعاده یا قضا شود.

س 215 : به قصد انجام یكى از غسل‏هاى واجب غسل كردم. پس از خروج از حمام متوجه شدم ترتیب را رعایت نكرده‏ام، و چون احتمال مى‏دادم كه نیّت ترتیب كافى است، دوباره غسل نكردم. اكنون در كارم متحیّر هستم، آیا قضاى همه نمازهایى كه خوانده‏ام، واجب است؟
ج: اگر احتمال صحت غسل را مى‏دهید و در وقت غسل متوجه انجام آنچه در صحت غسل معتبر است بوده‏اید، چیزى بر عهده شما نیست. بله، اگر یقین به بطلان غسل پیدا كنید، قضاى همه نمازها بر شما واجب است.

س 216 : من غسل جنابت را به این ترتیب انجام مى‏داده‏ام كه ابتدا سمت راست بدن بعد سر و سپس قسمت چپ بدن را مى‏شستم. در سؤال و تحقیق در این زمینه هم كوتاهى كرده‏ام، نماز و روزه‏ام چه حكمى دارند؟
ج: غسل به كیفیت مذكور باطل است و موجب رفع حدث نمى‏شود، لذا نمازها یى كه با چنین غسلى خوانده شده، باطل و قضاى آنها واجب است. ولى روزه‏ها با فرض اینكه معتقد به صحت غسل به صورت مذكور بوده‏اید و بقاى شما بر جنابت، عمدى نبوده است، محكوم به صحت است.

س 217 : آیا خواندن سوره‏هایى كه سجده واجب دارند بر جنب حرام است؟
ج: از جمله كارهایى كه بر جنب حرام است خواندن خصوص آیات سجده است، ولى خواندن سایر آیات از این سوره‏ ها اشكال ندارد.


احكام تیمم‏

س 218 : اگر چیزها یى كه تیمم بر آنها صحیح است مثل خاك، گچ، سنگ به دیوار چسبیده باشند، آیا تیمم بر آنها صحیح است یا آنكه حتما باید بر روى زمین باشند؟
ج: در صحت تیمم، بودن آنها بر روى زمین شرط نیست.

س 219 : در صورتى كه جنب بر اثر عدم امكان رسیدن به حمام، چند روزى جنابتش استمرار داشته باشد، اگر بعد از نمازى كه با تیمم بدل از غسل خوانده است، حدث اصغرى از او سر بزند، آیا براى نماز بعدى باید دوباره تیمم بدل از غسل نماید؟ یا آنكه همان تیمم اول از جهت جنابت كفایت مى‏كند، و براى نمازهاى بعدى از جهت حدث اصغر وضو یا تیمم واجب است؟
ج: شخص جنب پس از آن كه بطور صحیح تیمم بدل از غسل جنابت كرد، اگر حدث اصغر از او سر بزند، تا زمانى كه عذرِ شرعىِ مجوز تیمم بر طرف نشده است، بنابر احتیاط واجب باید براى اعمال مشروط به طهارت، تیمم بدل از غسل نماید و وضو هم بگیرد و اگر معذور از وضو باشد باید تیمم دیگرى بدل از آن نماید.

س 220 : آیا تیمم بدل از غسل همان احكام قطعى و ثابت غسل را دارد؟ به این معنى كه آیا با آن داخل مسجد شدن جایز است؟
ج: ترتیب همه آثار شرعى غسل بر تیمم بدل از غسل جایز است مگر این كه تیمم بدل از غسل به علت تنگى وقت باشد.

س 221 : شخصى كه از مجروحین جنگى است و بر اثر قطع نخاع قادر به كنترل ادرار خود نیست، آیا مى‏تواند به این دلیل كه حمام رفتن براى او كمى مشقت دارد، براى انجام اعمال مستحبى مانند غسل جمعه و زیارت و غیر آنها تیمم بدل از غسل نماید؟
ج: صحت تیمم بدل از غسل براى اعمالى كه مشروط به طهارت نیست مانند زیارت محل اشكال است، ولى انجام آن بجاى غسل‏هاى مستحبى در موارد عسر و حرج به قصد رجاء و مطلوبیت اشكال ندارد.

س 222 : كسى كه فاقد آب است و یا استعمال آب برایش ضرر دارد، آیا در صورت تیمم بدل از غسل جنابت، داخل مسجد شدن و خواندن نماز جماعت براى او جایز است؟ قرائت قرآن كریم چه حكمى دارد؟
ج: تا زمانى كه عذر مجوز تیمم باقى است و تیمم او باطل نشده، انجام همه اعمال مشروط به طهارت براى او جایز است.

س 223 : رطوبتى از انسان در حال خواب خارج مى‏شود و بعد از بیدارى چیزى به یاد نمى‏آورد ولى لباس خود را مرطوب مى‏بیند و وقت هم براى به یاد آوردن ندارد زیرا نماز صبح او قضا مى‏شود. وظیفه انسان در این حالت چیست؟ چگونه نیت تیمم بدل از غسل نماید؟ حكم اصلى در این باره چیست؟
ج: اگر مى‏داند كه محتلم شده، جنب است و باید غسل كند و در صورت تنگى وقت باید بعد از تطهیر بدنش تیمم نموده و نماز بخواند و سپس در وسعت وقت غسل نماید، ولى در صورت شك در احتلام و جنابت، حكم جنابت بر آن جارى نمى‏شود.

س 224 : شخصى كه چندین شب متوالى جنب شده، با توجه به این كه در حدیث شریف آمده است كه چند روز متوالى حمام رفتن انسان را ضعیف مى‏كند، چه تكلیفى دارد؟
ج: غسل بر او واجب است مگر این كه استعمال آب براى او ضرر داشته باشد كه در این صورت باید تیمم كند.

س 225 : شخصى قصد خواندن نماز و گرفتن روزه ماه مبارك رمضان را دارد ولى بر اثر خروج غیرارادى منى جنب مى‏شود، و به عللى قادر به انجام غسل در هر ساعت یا هر روز نیست. این شخص چه كار كند كه بتواند نماز و روزه‏اش را انجام دهد؟
ج: اگر عذر شرعى موجهى براى ترك غسل جنابت دارد، بر او واجب است به جاى آن تیمم كند و نماز و روزه‏اش با تیمم صحیح است.

س 226 : من در یك وضعیت غیرطبیعى بسر مى‏برم بطورى كه از من چند دفعه بدون اختیار در نوبت‏هاى متعدد منى خارج مى‏شود كه خروج آن همراه با لذت نیست. وظیفه من درباره هر نماز چیست؟
ج: اگر غسل كردن براى هر نماز ضرر دارد و یا تكلیف دشوارى بر شما است، بعد از تطهیر بدن با تیمم نماز بخوانید.

س 227 : كسى كه غسل جنابت را براى نماز صبح انجام نداده است و به اعتقاد این كه اگر غسل كند، مریض مى‏شود، تیمم كرده است، چه حكمى دارد؟
ج: اگر به اعتقاد او غسل برایش ضرر دارد، تیمم اشكال ندارد و نماز با آن صحیح است.

س 228 : كیفیت تیمم چگونه است؟ آیا فرقى بین تیمم بدل از وضو و غسل هست؟
ج: تیمم بدین ترتیب است: ابتدا باید نیت نمود و سپس كف هر دو دست را بر چیزى كه تیمم بر آن صحیح است زد و آن را به تمام پیشانى و دو طرف آن از جایى كه موى سر مى‏روید تا ابروها و بالاى بینى كشید، و احتیاط واجب این است كه انسان بار دیگر دستها را به زمین بزند و سپس كف دست چپ را بر پشت دست راست و كف دست راست را بر پشت دست چپ بكشد. این ترتیب در تیمم بدل از وضو و بدل از غسل یكسان است.

س 229 : تیمم بر سنگ گچ و آهك و پخته شده آنها و آجر چه حكمى دارد؟
ج: تیمم بر هر آنچه از زمین محسوب شود مانند سنگ گچ و سنگ آهك صحیح است. بلكه بعید نیست تیمم بر گچ و آهك پخته و آجر و امثال آنها صحیح باشد.

س 230 : فرموده‏اید چیزى كه بر آن تیمم مى‏شود باید پاك باشد، آیا اعضاء تیمم - پیشانى و پشت دستها - هم باید پاك باشند؟
ج: احتیاط آن است كه در صورت امكان، پیشانى و پشت دستها پاك باشند و اگر فردى نتواند محل تیمم را تطهیر كند، بدون آن تیمم نماید، هر چند بعید نیست طهارت در هر صورتى شرط نباشد.

س 231 : اگر انسان نتواند وضو بگیرد و تیمم هم براى او امكان نداشته باشد، چه وظیفه‏اى دارد؟
ج: اگر انسان نتواند براى نماز وضو بگیرد و تیمم هم ممكن نباشد، بنا بر احتیاط باید نماز را در وقت بدون وضو و تیمم بخواند و سپس با وضو یا تیمم قضا كند.

س 232 : من به بیمارى پوستى مبتلا شده‏ام بطورى كه هر گاه غسل مى‏كنم پوست بدنم خشك مى‏شود. و حتى در صورت شستن دست و صورتم هم این خشكى بوجود مى‏آید. بنابراین مجبورم روغن به پوستم بمالم، در نتیجه هنگام وضو بخصوص براى نماز صبح با مشكلاتى مواجه مى‏شوم. آیا جایز است در نمازهاى صبح به جاى وضو تیمم كنم؟
ج: اگر استعمال آب براى شما ضرر داشته باشد وضو گرفتن از شما صحیح نیست، باید به جاى آن تیمم كنید.

س 233 : شخصى به خاطر تنگى وقت، نمازش را با تیمم خوانده است. بعد از فراغت از نماز براى او آشكار مى‏شود كه وقت براى وضو داشته است. نماز او چه حكمى دارد؟
ج: اعاده آن نماز بر او واجب است.

س 234 : ما در منطقه سردسیرى زندگى مى‏كنیم كه نه حمام دارد و نه مكانى براى استحمام، وقتى در ماه مبارك رمضان به حالت جنابت از خواب بیدار مى‏شویم، با توجه به این كه غسل كردن جوانان در نیمه شب در برابر مردم با آب مشك یا حوض عیب شمرده مى‏شود و آب هم در آن وقت سرد است، تكلیف ما براى روزه فردا چیست؟ آیا تیمم جایز است؟ در صورتى كه غسل نكند، افطار كردن روزه آن روز چه حكمى دارد؟
ج: مجرد مشقّت یا عیب شمرده شدن غسل كردن جوانان در نیمه شب عذر شرعى محسوب نمى‏شود، بلكه به هر صورت ممكن، مادامى كه غسل حرجى و ضررى بر مكلّف نشود، غسل كردن واجب است، و در صورت حرج یا ضرر باید قبل از طلوع فجر تیمم كند و با تیمم بدل از غسل جنابت پیش از طلوع فجر روزه‏اش صحیح است، و اگر تیمم نكند روزه‏اش باطل است ولى امساك در طول روز بر او واجب است.





نوع مطلب : احکام و استفتائات، 
برچسب ها :