تبلیغات
khademineasheghaneabasaleh - استفتائات مقام معظم رهبری (احکام طهارت)
 
khademineasheghaneabasaleh
به امید فرج مهدی منتظر همچنان منتظریم
                                                        
درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ : morteza taghavi
نویسندگان
نظرسنجی
نظر شما در مورد وب سایت؟







برچسبها
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

احكام آبها

س 73 : اگر قسمت پایین آب قلیلى كه به طور سرازیر و بدون فشار به پایین مى‏ریزد، با نجاست برخورد كند، آیا قسمت بالاى این آب همچنان پاك باقى مى‏ماند؟
ج: اگر سرازیرى آب بگونه‏اى باشد كه جریان از بالا به پایین بر آن صدق كند، قسمت بالاى آن پاك است.


س 74 : آیا براى پاك شدن لباس متنجس، بعد از شستن با آب جارى یا كر فشار دادن آن در خارج از آب لازم است یا با همان فشار داخل آب پاك مى‏شود؟
ج: در شستن لباس و مانند آن با آب جارى یا كر، فشار دادن شرط نیست، بلكه هر عملى كه موجب جابجایى آب داخل آن ولو در داخل همان آب كر یا جارى شود هر چند با تكان دادن شدید باشد، براى طهارت كافى است.

س 75 : حكم وضو و غسل با آبى كه به طور طبیعى غلیظ است چیست؟ مانند آب دریایى كه بر اثر وجود املاح فراوان غلیظ شده است مثل دریاچه ارومیه یا موارد دیگرى كه غلظت بیشترى دارند.
ج: مجرد غلظت آب به سبب وجود املاح، مانع از صدق عنوان آب مطلق بر آن نمى‏شود، و براى ترتب آثار شرعى آب مطلق، صدق عنوان آن در نظر عرف كافى است.

س 76 : آیا براى ترتب آثار كر بودن آب، علم به كر بودن آن واجب‏است یا این كه بناء بر كر بودن آب كافى است؟ (مانند آب موجود در دستشویى‏هاى قطار و غیره)
ج: اگر حالت سابقه كر بودن آب احراز شود، بنا گذاشتن بر كر بودن آن جایزاست.

س 77 : در مساله  ـ147ـ رساله امام خمینى «قدس سره» آمده است: «در طهارت و نجاست به گفته كودك ممیّـز تا زمان بلوغ اعتناء نمى‏شود» این فتوا تكلیف دشوارى است. زیرا به طور مثال مستلزم این است كه پدر و مادر تطهیر فرزندشان را پس از قضاء حاجت تا سن پانزده سالگى به عهده بگیرند. لطفاً وظیفه شرعى ما را بیان فرمایید.
ج: قول كودكى كه در آستانه بلوغ است در این باره معتبر مى‏باشد.

س 78 : گاهى به آب موادى اضافه مى‏كنند كه آن را به رنگ شیر در مى‏آورد، آیا این آب مضاف است؟ حكم وضو و تطهیر با آن چیست؟
ج: آن آب حكم آب مضاف را ندارد.

س 79 : در تطهیر، چه فرقى بین آب كر و آب جارى است؟
ج: هیچ تفاوتى با هم ندارند.

س 80 : اگر آب شور جوشانده شود، آیا با آبى كه از بخار آن بدست مى‏آید مى‏توان وضو گرفت؟
ج: اگر آب مطلق بر آن صدق كند، آثار آب مطلق را دارد.

س 81 : آیا در شستن لباسهاى نجس با آب كر، فشردن هم واجب است؟ یا آنكه بعد از زوال نجاست، همین كه آب، محل نجاست را فرا گرفت كافى است؟
ج: همین كه آب كر لباسهاى نجس را پس از زوال عین نجاست فرا گرفت سپس از آن هر چند با تكان دادن در داخل آب جابجا و خارج شد، كافى است و فشار دادن لازم نیست.

س 82 : آیا گلیم یا فرش نجسى را كه با آب لوله‏كشى متصل به منبع آب شهرى شستشو مى‏دهیم به مجرد رسیدن آب لوله‏كشى به محل نجس، پاك مى‏شوند یا باید آب غساله از آن جدا شود؟
ج: در تطهیر با آب لوله‏كشى جدا شدن آب غساله شرط نیست، بلكه به مجرد رسیدن آب به مكان نجس بعد از زوال عین نجاست و حركت غساله از جاى خود، طهارت حاصل مى‏شود.

س 83 : براى پاك شدن كف پا یا كفش، راه رفتن به مقدار پانزده گام شرط است. آیا این كار باید بعد از زوال عین نجاست صورت بگیرد یا پانزده گام رفتن با وجود عین نجاست كافى است؟ و آیا پس از آنكه عین نجاست با پانزده گام از بین رفت، كف پا یا كفش پاك مى‏شود؟
ج: راه رفتن به مقدار پانزده گام براى حصول طهارت شرط نیست، بلكه میزان راه رفتن روى زمین خشك و پاك به مقدارى است كه باعث از بین رفتن عین نجاست شود و در موردى كه عین نجاست قبلا از بین رفته باشد كمترین مقدار راه رفتن كه صدق راه رفتن بر آن نماید كافى است.

س 84 : آیا كف پا یا ته كفش با راه رفتن روى زمینى كه آسفالت شده پاك مى‏شود؟
ج: زمینهاى آسفالت و یا آغشته به قیر پاك كننده كف پا یا ته كفش نیستند.

س 85 : آیا آفتاب از مطهّرات است؟ اگر هست شرایط مطهّریت آن چیست؟
ج: تابیدن آفتاب باعث طهارت زمین و همه اشیاء غیر منقول از قبیل ساختمان و چیزهایى كه در آن بكار رفته است مانند چوب، در، پنجره و مانند آن مى‏شود، به شرطى كه عین نجاست قبلا ً از آنها زا ئل شده باشد و در موقع تابش آفتاب‏ ، تر باشند و به وسیله آفتاب خشك شوند.

س 86 : لباسهاى نجسى كه در موقع تطهیر، آب را رنگین مى‏كنند، چگونه پاك مى‏شوند؟
ج: اگر رنگ دادن لباس باعث مضاف شدن آب نشود، لباسهاى نجس با ریختن آب بر آن، پاك مى‏شوند.

س 87 : كسى كه براى غسل جنابت آب را در ظرفى مى‏ریزد و در هنگام غسل قطرات آب به داخل ظرف مى‏چكد، آیا موجب نجس شدن آب مى‏گردد؟ و آیا مانع از تمام كردن غسل با آن آب مى‏شود؟
ج: اگر از آن قسمت بدن كه پاك است آب به داخل ظرف بچكد، آب پاك است و مانعى براى تمام كردن غسل با آن وجود ندارد.

س 88 : آیا تطهیر تنورى كه با گِل آغشته به آب نجس ساخته شده است، امكان دارد؟
ج: ظاهر آن با شستن قابل تطهیر است و طهارت ظاهر تنور كه خمیر به آن مى‏چسبد براى پختن نان كافى است.

س 89 : روغن نجسى كه از بدن حیوانى بدست آمده است، آیا با انجام فعل و انفعالات شیمیایى بر روى آن به طورى كه ماده‏ى آن داراى خواص جدیدى شود، بر نجاست خود باقى مى‏ماند یا این كه حكم استحاله را پیدا مى‏كند؟
ج: براى طهارت مواد نجس حیوانى مجرّد انجام فعل و انفعالات شیمیایى كه خاصیت جدیدى به آن مواد ببخشد، كافى نیست.

س 90 : در روستاى ما حمامى وجود دارد كه سقف آن مسطح و صاف است و از آن قطرات حاصل از بخار آب بر سر استحمام كنندگان مى‏چكد. آیا این قطرات پاك است؟ آیا غسل بعد از چكیدن این قطرات صحیح است؟
ج: بخار حمام و قطراتى كه از سقف پاك مى‏چكد محكوم به طهارت است، و چكیدن این قطرات بر بدن باعث نجاست آن نمى‏شود و به صحت غسل ضرر نمى‏رساند.

س 91 : با توجه به اینكه بر اساس تحقیقات علمى، وزن آبهاى فاضلاب‏ها در اثر اختلاط با مواد معدنى و آلودگى به میكرب 10% بیشتر از وزن طبیعى آب است، اگر در اینگونه آبها در تصفیه‏خانه‏ها تغییراتى بوجود آید و بوسیله عملیات فیزیكى، شیمیایى و بیولوژیكى، مواد معدنى آلوده و میكروبها را از آن جدا سازند. به طورى كه بعد از تصفیه كامل از جهت فیزیكى (رنگ، بو، طعم) و از جهت شیمیایى (مواد معدنى آلوده) و از جهت بهداشتى (میكروبهاى مضر و تخم انگلها) بمراتب بهداشتى‏تر و بهتر از آبهاى بسیارى از نهرها و دریاها بویژه آبها یى كه براى آبیارى استفاده مى‏نمایند گردد. آیا این آبها كه قبل از تصفیه نجس هستند، با اعمال مذكور پاك شده و حكم استحاله بر آنها جارى مى‏گردد یا آنكه پس از تصفیه هم محكوم به نجاست هستند؟
ج: به مجرد جداسازى مواد معدنى آلوده و میكربها و غیر آن از آبهاى فاضلابها، استحاله تحقق پیدا نمى‏كند. مگر این كه عمل تصفیه با تبخیر آب و تبدیل دوباره بخار به آب، انجام شود. البته مخفى نیست كه این حكم در موردى جارى است كه آبهاى فاضلابها متنجس باشند در حالى كه معلوم نیست كه آنها دائماً متنجس باشند.

س 92 : در منطقه ما میّت را روى تخت چوبى غسل مى‏دهند. اگر فرض شود كه نجاست ظاهرى بر میّت باشد، آیا با این كه مى‏دانیم چوب، آبى را كه بار اول بر میّت مى‏ریزیم در خود فرو مى‏برد، تخت چوبى به تبعیت از طهارت میّت پاك مى‏شود؟
ج: تخت چوبى با غسل دادن میّت پاك مى‏شود و احتیاج به تطهیر جداگانه ندارد.

 

احكام تخلـّى‏

س 93 : عشایر بخصوص در ایام كوچ كردن، آب كافى براى تطهیر در اختیار ندارند، آیا چوب و سنگریزه براى تطهیر مخرج بول كفایت مى‏كند؟. و مى‏توانند با این حال نماز بخوانند؟
ج: مخرج بول جز با آب پاك نمى‏شود. ولى نماز كسى كه توانایى تطهیر بدن خود با آب را ندارد صحیح است.

س 94 : حكم تطهیر مخرج بول و غائط با آب قلیل چیست؟
ج: براى طهارت مخرج بول با آب قلیل دو بار شستن بنابراحتیاط لازم است، و براى طهارت مخرج غایط شستن تا مقدارى كه عین نجاست و آثار آن از بین برود لازم است.

س 95 : بر حسب عادت، نمازگزار باید بعد از بول كردن استبراء نماید. در عورت من زخمى وجود دارد كه هنگام استبراء بر اثر فشار از آن خون جارى شده و با آبى كه براى تطهیر استفاده مى‏كنم مخلوط مى‏شود و باعث نجاست بدن و لباسم مى‏گردد. اگر استبراء نكنم احتمال دارد زخم زودتر بهبود یابد ولى با استبراء و فشارى كه بر آن وارد مى‏شود زخم باقى خواهد ماند و خوب شدن آن سه ماه طول خواهد كشید. خواهش مى‏كنم بیان فرمایید كه عمل استبراء را انجام بدهم یا خیر؟
ج: استبراء واجب نیست. بلكه اگر موجب ضرر شود جایز هم نخواهد بود. البته اگر استبراء نشود و بعد از بول كردن رطوبت مشتبه خارج شود، حكم بول را دارد.

س 96 : دانشجو یى هستم كه از چند سال پیش دچار مشكلى شده‏ام كه باعث اذیت و ناراحتى شدید من شده است. و آن این كه گاهى بعد از بول و استبراء مایعى از مجراى بول خارج مى‏شود كه مقدار آن به یك چهارم حجم یك قطره نمى‏رسد، این مایع گاهى پنج دقیقه یا بیشتر بعد از بول خارج مى‏شود. در گذشته كه استبراء نمى‏كردم حجم آن به مقدار چند قطره بود ولى اكنون كه استبراء مى‏كنم به اندازه یك چهارم قطره یا كمتر از آن شده است. نمى‏دانم این مایع پاك و نماز با آن صحیح است یا خیر؟
ج: رطوبت مشكوكى كه بعد از استبراء از انسان خارج مى‏شود محكوم به طهارت است مگر این كه یقین حاصل شود كه بول است.

س 97 : گاهى بدون اختیار از انسان بعد از بول و استبراء رطوبتى خارج مى‏شود كه شبیه بول است. آیا این رطوبت نجس است یا پاك؟ اگر انسان بعد از مدتى بطور اتفاقى متوجه این مس أله شود، نمازهاى گذشته‏اش چه حكمى دارد؟ آیا از حالا به بعد بر او واجب است در مورد خروج این رطوبت غیر اختیارى بررسى نماید؟
ج: اگر بعد از استبراء رطوبتى خارج شود كه بول بودن آن مشكوك باشد، حكم بول را ندارد و محكوم به طهارت است، و بررسى و جستجو در این باره لازم نیست.

س 98 : لطف بفرما یید در صورت امكان راجع به اقسام رطوبتى كه گاهى از انسان خارج مى‏شود، توضیح دهید.
ج: رطوبتى كه گاهى بعد از خروج منى از انسان خارج مى‏شود، وَذى نام دارد. و رطوبتى كه بعضى از اوقات بعد از بول خارج مى‏شود، و َدْى نامیده مى‏شود. و رطوبتى كه بعد از ملاعبه زن و مرد با یكدیگر خارج مى‏شود، م َذى نام دارد. همه این رطوبتها پاك است و باعث نقض طهارت نمى‏شود.

س 99 : اگر كاسه توالتها در جهت مخالف سمتى كه اعتقاد دارند قبله است، نصب شود و بعد از مدتى متوجه شویم كه جهت كاسه با جهت قبله 20 تا 22 درجه تفاوت دارد. آیا تغییر جهت كاسه توالت واجب است یا خیر؟
ج: انحراف از قبله به مقدارى كه انحراف از سمت قبله بر آن صدق كند، كافى است و اشكال ندارد.

س 100 : بر اثر بیمارى در مجارى ادرار، بعد از بول و استبراء، ادرارم قطع نمى‏شود و رطوبت مى‏بینم. براى معالجه به پزشك مراجعه نموده و به دستورات او عمل كردم ولى بیمارى‏ام معالجه نشد. وظیفه شرعى من چیست؟
ج: بعد از استبراء، به شك در خروج بول اعتنا نمى‏شود، و اگر یقین دارید كه بول به صورت قطره قطره از شما خارج مى‏شود، باید به وظیفه مسلوس كه در رساله عملیه امام خمینى «قدس سره» ذكر شده است عمل نمائید. و تكلیفى زائد بر آن ندارید.

س 101 : كیفیت استبراء قبل از تطهیر مخرج غایط چگونه است؟
تفاوتى بین استبراء قبل از تطهیر مخرج غائط و بعد از تطهیر آن، از نظر كیفیت وجود ندارد.

س 102 : استخدام در بعضى از شركت‏ها و مؤسسات مستلزم معاینات پزشكى است كه گاهى مشتمل بر كشف عورت است. آیا این عمل در صورت نیاز جایز است؟
ج: كشف عورت در برابر شخص دیگـر هر چند لازمه استخدام باشد، جایز نیست، مگـر در صورتــى كه ترك ك ــار براى او مشقت آور بوده و مضطر ّ به آن باشد.

س 103 : در هنگام تخلّى، مخرج بول با چند مرتبه شستن پاك مى‏شود؟
ج: محل دفع بول بنابر احتیاط واجب با دو مرتبه شستن با آب قلیل پاك مى‏شود.

س 104 : مخرج مدفوع را چگونه مى‏توان تطهیر كرد؟
ج: مخرج مدفوع را به دوگونه مى‏توان تطهیر كرد، اول آنكه با آب شستشو كند تا نجاست زایل شود و پس از آن آب كشیدن لازم نیست. دوم آنكه با سه قطعه سنگ یا پارچه پاك و امثال آن، نجاست را پاك نماید و اگر با سه قطعه، نجاست زائل نشد با قطعات دیگرى آن را كاملا ً پاك كند، و به جاى سه قطعه مى‏تواند از سه جاى یك قطعه سنگ یا پارچه استفاده كند.

 

احكام وضو

س 105 : به نیت طهارت براى نماز مغرب وضو گرفتم، آیا براى من با این وضو مسّ قرآن كریم و خواندن نماز عشا ء جایز است؟
ج: بعد از آنكه وضو به طور صحیح محقق شد، تا زمانى كه باطل نشده است، انجام هر عمل مشروط به طهارت، با آن جایز است.

س 106 : كسى كه در جلوى سرش موى مصنوعى گذاشته است و در صورت نگذاشتن آن به مشقت مى‏افتد، آیا مسح بر موى مصنوعى براى او جایز است؟
ج: موى مصنوعى اگر به نحو كلاه گیس باشد واجب است براى مسح آن را بردارد، ولى اگر موى مصنوعى بر پوست سركاشته شده باشد و برداشتن آن از جلوى سر باعث عسر و حرجى شود كه عادتاً قابل تحمل نیست مسح بر روى آن مجزى است.

س 107 : شخصى گفته است كه هنگام وضو فقط باید دو مشت آب بر صورت ریخته شود. و اگر بار سوم آب ریخته شود وضو باطل خواهد بود. آیا این سخن صحیح است؟
ج: ریختن چندین مشت آب بر صورت اشكال ندارد، ولى شستن كامل صورت و دستها بیشتر از دوبار، مشروع نیست.

س 108 : آیا چربیها یى كه به طور طبیعى در مو و صورت بوجود مى‏آیند، مانع محسوب مى‏شوند؟
ج: مانع محسوب نمى‏شود مگر آنكه به حدّى باشد كه مانع از رسیدن آب به پوست و مو گردد.

س 109 : مدت زمانى مسح پاهایم را از سر انگشتان انجام نمى‏دادم بلكه فقط روى پا و مقدارى از انگشتان را مسح مى‏كردم. آیا این مسح صحیح بوده است؟ و در صورت عدم صحت، نمازهایى را كه خوانده‏ام باید قضا كنم؟
ج: اگر مسح پا شامل سر انگشتان پا نباشد، وضو باطل و قضاى نمازهاى خوانده شده واجب است. و در صورتى كه انسان شك داشته باشد كه آیا هنگام مسح، از سر انگشتان پا مسح مى‏كرده است یا نه؟ وضو و نمازهاى خوانده شده محكوم به صحت هستند.

س 110 : بر آمدگى روى پا كه هنگام مسح، دست باید تا آنجا كشیده شود كدام است؟
ج: مشهور كفایت مسح پا تا همان برآمدگى روى پا نرسیده به مفصل ساق است كه از آن به برآمدگى روى پا تعبیر مى‏شود. ولى احتیاط واجب این است كه مسح تا مفصل ساق كشیده شود.

س 111 : وضو در مساجد و مراكز و ادارات دولتى كه دولت در سایر كشورهاى اسلامى بنا مى‏كند چه حكمى دارد؟
ج: جایز است و مانع شرعى ندارد.

س 112 : آیا اگر در وضو براى یك بار شستن چندین مرتبه آب به عضو ریخته شود به وضو ضرر مى‏زند؟ و اگر با چندین مرتبه آب ریختن نیت یك بار شستن نماید ولى بیشتر از یك بار شستن حاصل شود، وضو چه حكمى دارد؟
ج: ملاك قصد انسان و یك بار شستن است و چندین بار آب ریختن ضررى به صحت وضو نمى‏رساند.

س 113 : چشمه‏اى است كه سرچشمه آن در زمین ملكى شخصى قرار دارد. اگر بخواهیم آب آن را به وسیله لوله به منطقه‏اى كه چند كیلومتر با آن فاصله دارد، انتقال دهیم، باید لوله از زمین‏هاى ملكى این شخص و افراد دیگر عبور نماید، آیا در صورت عدم رضایت این افراد، استفاده از آب چشمه براى وضو و غسل و سایر تطهیرات جایز است؟
ج: اگر چشمه در كنار ملك غیر خودبخود جوشیده باشد و قبل از جریان آن در زمین ملكى مجاور آبهاى آن وارد لوله شود، و یا در صورت وجود چشمه در داخل ملك غیر، آب آن از عمق زمین وارد لوله شود و از زمینى كه چشمه در آن یا در كنار آن قرار دارد و از زمینهاى دیگر براى عبور لوله استفاده شود، مصرف آب اشكال ندارد، مشروط به این كه استفاده از آب عرفا تصرف در زمینى كه چشمه در آن یا در كنار آن قرار دارد و همچنین زمینهاى دیگرى كه لوله از آن عبور مى‏كند، محسوب نشود.

س 114 : در محله ما فشار آب ضعیف است بطورى كه گاهى آب بر اثر پایین بودن فشار آن به طبقات بالا نمى‏رسد. در طبقات پایین هم فشار آب بسیار ضعیف است. بعضى از همسایگان براى استفاده از آب، پمپ فشار نصب كرده‏اند كه هنگام استفاده از آن، آب طبقات بالا قطع مى‏شود در طبقات پایین هم ممكن است آب قطع نشود ولى فشار آن به حدى ضعیف مى‏شود كه امكان استفاده از آب وجود ندارد. مشكل در اوقات وضو و غسل بیشتر مى‏شود به طورى كه گاهى نمى‏توان از آب استفاده كرد، ولى زمانى كه پمپ آب كار نمى‏كند همه ساكنین طبقات مى‏توانند براى وضو و غسل و انجام فریضه نماز از آب استفاده كنند. از طرفى هم سازمان آب، نصب پمپ و استفاده از آن را ممنوع اعلام كرده است. و چنانچه از نصب پمپ آب در منازل مطلع شود به صاحبان آنها اخطار داده و در صورت عدم توجه آنان، خود سازمان آب اقدام به جمع آورى پمپ‏ها و جریمه صاحبان آنها مى‏نماید. با توجه به این مطالب به دو سؤال زیر پاسخ فرما یید:
الف: آیا نصب پمپ فشار آب جهت استفاده از آب بیشتر از نظر شرعى جایز است؟
ب: در صورت عدم جواز استفاده از پمپ فشار آب، وضو و غسل با آبى كه بوسیله پمپ جذب مى‏شود چه حكمى دارد؟
ج: در فرض سؤال، نصب و استفاده از پمپ فشار جایز نیست و وضو و غسل با آبى كه بوسیله پمپ بدست مى‏آید محل اشكال است.

س 115 : نظر جنابعالى درباره وضو گرفتن قبل از داخل شدن وقت نماز چیست؟ در پاسخ به یكى از استفتائات فرموده‏اید كه با وضویى كه نزدیك اول وقت نماز گرفته مى‏شود مى‏توان نماز خواند. منظور شما از نزدیك اول وقت نماز، چه مقدار است؟
ج: ملاك صدق عرفى نزدیكى وقت نماز است، و اگر در آن وقت براى نماز وضو گرفته شود اشكال ندارد.

س 116 : آیا شخصى كه وضو مى‏گیرد، مستحب است هنگام مسح قسمت پایین انگشتان پا یعنى جا یى كه موقع راه رفتن با زمین تماس پیدا مى‏كند را مسح نماید؟
ج: محل مسح پا عبارت است از روى پا از سر انگشتان و استحباب مسح پایین انگشتان پا ثابت نشده است.

س 117 : اگر شخص وضو گیرنده هنگام شستن دستها و صورت به قصد وضو اقدام به باز و بسته كردن شیر آب نماید، این كار او چه حكمى دارد؟
ج: اشكال ندارد و به صحت وضو لطمه‏اى نمى‏زند. ولى اگر بعد از فراغت از شستن دست چپ و قبل از مسح با آن، دستش را روى شیرى كه خیس است بگذارد و آب وضوى دستش با آب خارج از وضو مخلوط شود، صحت مسح با رطوبتى كه مختلط از آب وضو و آب خارج است، محل اشكال است.

س 118 : آیا براى مسح مى‏توان از غیر آب وضو استفاده كرد؟ و همچنین آیا مسح سر حتماً باید با دست راست و از بالا به پایین باشد؟
ج: مسح سر و پاها باید با رطوبتى كه از آب وضو در دستها مانده كشیده شود و احتیاط آن است كه مسح سر با دست راست باشد، ولى كشیدن مسح از بالا به پایین لازم نیست.

س 119 : بعضى از زنها ادعا مى‏كنند كه وجود رنگ روى ناخن مانع وضو نیست و مسح روى جوراب نازك هم جایز است. نظر شریف جنابعالى در این باره چیست؟
ج: در صورتى كه رنگ مانع از رسیدن آب به ناخن باشد وضو باطل است و مسح بر جوراب هر قدر هم نازك باشد، صحیح نیست.

س 120 : آیا مجروحان جنگى كه قطع نخاع شده‏اند و قدرت نگهدارى بول را ندارند، جایز است در نماز جمعه شركت كرده و به خطبه‏ها گوش دهند و با عمل به وظیفه شخص مسلول، نماز جمعه و عصر را بخوانند؟
ج: شركت آنان در نماز جمعه اشكال ندارد، ولى با توجه به اینكه بر آنان واجب است بعد از وضو گرفتن بدون فاصله زمانى، شروع به خواندن نماز كنند و براى نماز عصر دوباره وضو بگیرند، مگر این كه بعد از وضوى اول حدثى از آنان صادر نشود كه دراین صورت وضوى اول براى هر دو نمازشان كافى است، بنابراین وضوى قبل از خطبه‏هاى نماز جمعه در صورتى براى خواندن نماز جمعه كافى است كه بعد از وضو حدثى از آنان سر نزند.

س 121 : شخصى كه قادر بر وضو گرفتن نیست، فرد دیگرى را براى انجام وضو به نیابت مى گیرد و خودش نیت نموده و با دست خود مسح مى‏كند و اگر قادر بر مسح نباشد نایب دست او را گرفته و با آن مسح مى نماید. اگر از این كار هم عاجز باشد، نایب از دست او رطوبت گرفته و مسح مى‏كند. حال، اگر این شخص دست نداشته باشد چه حكمى دارد؟
ج: اگر این شخص كف دست نداشته باشد، براى مسح، رطوبت از ساعد او گرفته مى شود، و اگر ساعد هم نداشته باشد رطوبت از صورت او گرفته شده و سر و پا با آن مسح مى‏شوند.

س 122 : آیا هنگام وضو باید ظرف آب لوله دار باشد؟ آیا اگر ظرف آب لوله‏دار نباشد وضو باطل است؟
ج: ظرف آب وضو لازم نیست لوله‏دار باشد. وضو گرفتن با آبى كه در ظرف قرار دارد اشكال ندارد، اعم از این كه آب از ظرف بر دست ریخته شود یا با دست آب از ظرف برداشته شده و بر اعضاى وضو ریخته شود.

س 123 : در نزدیكى محل برگزارى نماز جمعه مكانى براى وضو گرفتن وجود دارد كه تابع مسجد جامع است و پول آب آن از غیر بودجه مسجد پرداخت مى شود. آیا شركت كنندگان در نماز جمعه جایز است از آن آب، استفاده كنند؟
ج: چون آب آن براى وضو گرفتن همه نمازگزاران بطور مطلق قرارداده شده است، استفاده از آن اشكال ندارد.

س 124 : آیا وضو یى كه قبل از نماز ظهر و عصر گرفته شده، براى خواندن نماز مغرب و عشا هم با علم به این كه در این مدت هیچیك از مبطلات وضو از وى سرنزده است، كافى است؟ یا آنكه هر نمازى نیت و وضوى جداگانه‏اى دارد؟
ج: براى هر نمازى وضوى جداگانه لازم نیست. بلكه با یك وضو تا زمانى كه باطل نشده مى تواند هر مقدار نماز كه مى‏خواهد بخواند.

س 125 : آیا وضو گرفتن به نیت نماز واجب قبل از داخل شدن وقت آن جایز است؟
ج: وضو گرفتن براى خواندن نماز واجب، اگر نزدیك داخل شدن وقت آن باشد اشكال ندارد.

س 126 : به علت فلج شدن هر دو پایم به كمك كفش طبى و عصاى چوبى راه مى روم، و چون به هیچ وجه بیرون آوردن كفش هنگام وضو برایم امكان ندارد، امیدوارم وظیفه شرعى مرا در رابطه با مسح هر دو پا بیان فرما یید.
ج: اگر بیرون آوردن كفش براى مسح پاها براى شما دشوار است ، مسح بر روى كفش كافى و مجزى است.

س 127 : اگر بعد از رسیدن به مكانى تا چند فرسخى آن به جستجوى آب بپردازیم و آب آلوده و كثیفى را بیابیم، در این حالت تیمم براى ما واجب است یا وضو گرفتن با آن آب؟
ج: اگر آن آب پاك و مطلق باشد و استعمال آن ضررى نداشته باشد، وضو واجب‏است و نوبت به تیمم نمى‏رسد.

س 128 : آیا وضو به خودى خود مستحب است؟ و آیا مى توان قبل از داخل شدن وقت نماز به قصد قربت وضو گرفت و با همان وضو نماز خواند؟
ج: وضو به قصد طهارت از نظر شرعى مستحب و مطلوب است. و خواندن نماز بإ؛*$ض‏ظظ وضوى مستحب جایز است.

س 129 : كسى كه همیشه در وضویش شك مى‏كند، چگونه مى‏تواند به مسجد برود و نماز بخواند و به قرائت قرآن كریم و زیارت معصومین علیهم السلام بپردازد؟
ج: شك در بقاى طهارت بعد از وضو اعتبار ندارد، و تا یقین به نقض وضو پیدا نكرده است مى‏تواند با آن نماز بخواند و قرآن قرائت كند.

س 130 : آیا در صحت وضو شرط است كه آب بر همه قسمتهاى دست جریان پیدا كند یا آنكه كشیدن دست تر بر آن كافى است؟
ج: صدق شستن منوط به رساندن آب به تمام عضو است هر چند بوسیله دست كشیدن باشد. ولى مسح با دست مرطوب به تنها یى كافى نیست.

س 131 : آیا مسح سر همانطوركه با دست راست صحیح است، با دست چپ هم صحیح است؟ و آیا مسح سر از پا یین به بالا جایز است؟
ج: مسح سر با دست چپ جایز است هر چند احوط مسح سر با دست راست است، و احوط این است كه از بالا به پایین یعنى از فرق سر به طرف پیشانى باشد، هر چند بر عكس هم جایز است.

س 132 : آیا در مسح سر، مرطوب شدن مو كافى است یا این كه رطوبت باید به پوست سر هم برسد؟ و هنگامى كه شخصى از موى مصنوعى استفاده مى كند، مسح سر را چگونه انجام دهد؟
ج: مسح پوست سر واجب نیست. موى مصنوعى هم اگر قابل برداشتن نباشد، مسح بر آن مجزى است.

س 133 : ایجاد فاصله زمانى در شستن اعضاء هنگام وضو یا غسل، چه حكمى دارد؟
ج: فاصله زمانى (عدم موالات) در غسل اشكال ندارد. ولى در وضو اگر فاصله به مقدارى باشد كه اعضاى قبلى خشك شوند، وضو باطل است.

س 134 : وضو و نماز كسى كه پى در پى از او باد به مقدار كم خارج مى‏شود، چه حكمى دارد؟
ج: اگر نتواند وضوى خود را تا آخر نماز حفظ كند و تجدید وضو در اثناء نماز هم براى او دشوار باشد، مى تواند با هر وضو یى یك نماز بخواند. یعنى براى هر نماز به یك وضو اكتفا كند هر چند وضوى او در بین نماز باطل شود.

س 135 : بعضى از افرادى كه در مجتمع هاى مسكونى زندگى مى كنند از پرداخت هزینه خدماتى كه از آنها استفاده مى كنند از قبیل هزینه آب سرد و گرم، تهویه، نگهبانى و مانند آنها، خوددارى مى كنند. آیا روزه و نماز و سایر عبادات این افراد كه بار مالى این خدمات را بدون رضایت همسایگان به دوش آنان مى‏اندازند، از نظر شرعى باطل است؟
ج: هر یك از مشتركین از نظر شرعى به مقدارى كه از امكانات مشترك استفاده مى كند، نسبت به هزینه خدمات مدیون است. و اگر از پرداخت پول آب با قصد استفاده از آن، امتناع كند، وضو و غسل او محل اشكال و بلكه باطل است.

س 136 : شخصى غسل جنابت نموده و بعد از گذشت سه تا چهار ساعت مى خواهد نماز بخواند، ولى نمى داند غسلش باطل شده است یا خیر؟ اگر احتیاطاً وضو بگیرد، اشكال دارد یا خیر؟
ج: در فرض مذكور وضو واجب نیست ولى احتیاط هم مانعى ندارد.

س 137 : آیا كودك نابالغ، محدث به حدث اصغر مى شود ؟ آیا مى توان قرآن را در دسترس او قرارداد تا آن را مسّ كند؟
ج: بله، با عارض شدن مبطلات وضو، كودك نابالغ هم مُحد ِث مى شود، ولى مس كتابت قرآن بر او حرام نیست و بر مكلّف واجب نیست او را از دست زدن به نوشته قرآن باز دارد.

س 138 : اگر عضوى از اعضاى وضو بعد از شستن آن و قبل از اتمام وضو ، نجس شود، چه حكمى دارد؟
ج: نجس شدن آن عضو اگر از اعضاى مسح نباشد به صحت وضو ضرر نمى‏رساند، ولى تطهیر آن عضو براى پاك شدن از نجاست بخاطر نماز واجب است.

س 139 : آیا بودن چند قطره آب بر روى پا هنگام مسح، براى وضو ضرر دارد؟
ج: واجب است محل مسح از آن قطرات خشك شود تا هنگام مسح، رطوبت دست بر پا تاثیر بگذارد نه بر عكس.

س 140 : كسى كه دست راست او از بالاى مرفق قطع شده، آیا مسح پاى راست از او ساقط است؟
ج: مسح پاى راست از او ساقط نمى شود بلكه باید با دست چپ بر آن مسح كند.

س 141 : كسى كه در اعضاى وضوى او زخم یا شكستگى باشد چه وظیفه اى دارد؟
ج: اگر در اعضاى وضو زخم یا شكستگى است و روى آن باز باشد و آب براى آن ضرر ندارد باید آن را بشوید و اگر شستن آن مضر است باید اطراف آن را بشوید. و احتیاط آن است كه اگر كشیدن دست تر بر آن ضرر ندارد، دست تر بر آن بكشد.

س 142 : كسى كه محل مسح او زخم است چه وظیفه‏اى دارد؟
ج: اگر نمى تواند روى زخم محل مسح دستِ تر بكشد باید به جاى وضو تیمم كند. ولى در صورتى كه مى تواند پارچه‏اى روى زخم قرار دهد و بر آن دست بكشد احتیاط آن است كه علاوه بر تیمم، وضو نیز با چنین مسحى بگیرد.

س 143 : كسى كه جاهل به بطلان وضویش است و بعد از وضو متوجه آن مى شود، چه حكمى دارد؟
ج: اعاده وضو براى اعمال مشروط به طهارت، واجب است، و هرگاه با وضوى باطل نماز خوانده باشد اعاده آن نیز واجب است.

س 144 : كسى كه در یكى از اعضاى وضویش زخمى وجود دارد كه حتـى اگر جبیره هم بر روى آن قرار دهـد دائما ً از آن خون مىآید، چگونه باید وضو بگیرد؟
ج: واجب است جبیره‏اى را بر روى زخم بگذارد كه خون از آن بیرون نمى آید مثل نایلون.

س 145 : آیا در وضوى ارتماسى جایز است چند بار دست و صورت را داخل آب كنیم یا این كه فقط دو بار جایز است؟
ج: جایز است دوبار دست و صورت را در آب فرو ببرد. بار اول به قصد شستن واجب و بار دوم به قصد شستن مستحب. ولى در وضوى ارتماسى در مورد دستها باید قصد شستن وضوئى آنها هنگام خارج كردن آنها از آب باشد، تا بتوان از این طریق مسح را با آب وضو انجام داد.

س 146 : آیا خشك كردن رطوبت بعد از وضو مكروه است؟ و در مقابل آیا خشك نكردن آن مستحب است؟
ج: اگر دستمال یا پارچه معینى را مخصوص این كار قرار دهد، اشكال ندارد.

س 147 : آیا رنگ مصنوعى كه زنها از آن براى رنگ كردن موى سر و ابروى شان استفاده مى‏كنند، مانع از صحت وضو و غسل است؟
ج: اگر صرفاً رنگ باشد و داراى جرمى كه مانع از رسیدن آب به مو شود، نباشد، وضو و غسل صحیح است.

س 148 : آیا جوهر از موانعى است كه وجود آن بر روى دست باعث بطلان وضو مى‏شود؟
ج: اگر جوهر مانع از رسیدن آب به پوست شود وضو باطل است. و تشخیص این موضوع بر عهده مكلّف است.

س 149 : آیا اگر رطوبت مسح سر به رطوبت صورت متصل شود، وضو باطل مى شود؟
ج: اشكال ندارد، ولى از آنجا یى كه احتیاط در مسح پاها این است كه با رطوبتى كه از آب وضو در كف دو دست باقى مانده صورت بگیرد، لذا براى رعایت این احتیاط باید هنگام مسح سر، دست به قسمت بالاى پیشانى نرسد و با رطوبت صورت برخورد نكند تا این كه رطوبت دست كه هنگام مسح پا به آن نیاز دارد با رطوبت صورت مخلوط نشود.

س 150 : شخصى كه وضویش نسبت به وضوى متعارف بین مردم وقت بیشترى مى گیرد، براى یقین پیدا كردن به شستن اعضاى وضو چه كارى باید انجام دهد؟
ج: باید از وسوسه اجتناب نماید، و براى این كه شیطان از او ناامید شود باید به وسوسه‏ها اعتناء نكند و كوشش كند همانند سایر اشخاص به مقدارى كه از نظر شرعى واجب است اكتفا نماید.

س 151 : بعضى از قسمت‏هاى بدنم خالكوبى شده است، گفته مى شود كه غسل و وضو و نمازم باطل هستند و نمازى از من پذیرفته نمى شود. امیدوارم مرا در این باره راهنمایى فرمائید.
ج: اگر خالكوبى مجرد رنگ باشد و بر ظاهر پوست چیزى كه مانع از رسیدن آب بر آن شود وجود نداشته باشد، وضو و غسل صحیح است و اشكال در صحت نماز وجود ندارد.

س 152 : اگر بعد از این كه انسان بول و استبراء كرد و وضو گرفت، رطوبتى كه مردد بین بول و منى است از او خارج شود، چه حكمى دارد؟
ج: در فرض سؤال براى تحصیل یقین به طهارت از حدث واجب است هم غسل كند و هم وضو بگیرد.

س 153 : لطفا ً تفاوت وضوى زن و مرد را بیان فرما یید.
ج: بین زن و مرد در افعال و كیفیت وضو فرقى نیست. جز این كه براى مردها مستحب است هنگام شستن آرنج از قسمت بیرونى آن شروع كنند و زنها از قسمت داخلى آن.

 





نوع مطلب : احکام و استفتائات، 
برچسب ها :