تبلیغات
khademineasheghaneabasaleh - توضیح المسائل حضرت امام خمینى (قدس سره الشریف) نماز
 
khademineasheghaneabasaleh
به امید فرج مهدی منتظر همچنان منتظریم
                                                        
درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ : morteza taghavi
نویسندگان
نظرسنجی
نظر شما در مورد وب سایت؟







برچسبها
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

نماز آیات

١٤٩١ نماز آیات كه دستور آن بعدا گفته خواهد شد به واسطه چهار چیز واجب مى‏شود: اول: گرفتن خورشید. دوم: گرفتن ماه، اگر چه مقدار كمى از آنها گرفته شود و كسى هم از آن نترسد. سوم: زلزله، اگر چه كسى هم نترسد.

چهارم: رعد و برق و بادهاى سیاه و سرخ و مانند اینها در صورتى كه بیشتر مردم بترسند، كه بنابر احتیاط واجب باید براى اینها هم نماز آیات بخوانند.

١٤٩٢ اگر از چیزهایى كه نماز آیات براى آنها واجب است بیشتر از یكى اتفاق بیفتد انسان باید براى هر یك از آنها یك نماز آیات بخواند، مثلا اگر خورشید بگیرد و زلزله هم بشود باید دو نماز آیات بخواند.

١٤٩٣ كسى كه چند نماز آیات بر او واجب است اگر همه آنها براى یك چیز بر او واجب شده باشد، مثلا سه مرتبه خورشید گرفته و نماز آنها را نخوانده است موقعى كه قضاى آنها را مى‏خواند، لازم نیست معین كند كه براى كدام دفعه آنها باشد و همچنین است اگر چند نماز براى رعد و برق و بادهاى سیاه و سرخ و مانند اینها براو واجب شده باشد ولى اگر براى آفتاب گرفتن و ماه گرفتن و زلزله، یا براى دوتاى اینها نمازهایى بر او واجب شده باشد بنابر احتیاط واجب باید موقع نیت،معین كند، نماز آیاتى را كه مى‏خواند براى كدام یك آنها است.

١٤٩٤ چیزهایى كه نام آیات براى آنها واجب است در هر شهرى اتفاق بیافتد فقط مردم همان شهر باید نماز آیات بخوانند و بر مردم جاهاى دیگر واجب نیست، ولى اگر مكان آنها بقدرى نزدیك باشد كه با آن شهر یكى حساب شود نماز آیات بر آنها هم واجب است.

١٤٩٥ از وقتى كه خورشید یا ماه شروع به گرفتن مى‏كند انسان باید نماز آیات را بخواند و بنابر احتیاط واجب باید به قدرى تاخیر نیندازد كه شروع به باز شدن كند.

١٤٩٦ اگر خواندن نماز آیات را به قدرى تاخیر بیندازد كه آفتاب یا ماه شروع به باز شدن كند باید نیت ادا و قضا نكند ولى اگر بعد از باز شدن تمام آن،نماز بخواند باید نیت قضا نماید.

١٤٩٧ اگر مدت گرفتن خورشید یا ماه بیشتر از خواندن یك ركعت باشد ولى انسان نماز را نخواند، تا به اندازه خواندن یك كعت به آخر وقت آن مانده باشد باید نیت ادا كند بلكه اگر مدت گرفتن آنها به اندازه خواندن یك ركعت هم باشد بنابر احتیاط واجب باید نماز آیات را بخواند و ادا است.

١٤٩٨ موقعى كه زلزله و رعد و برق و مانند اینها اتفاق مى افتد، انسان باید فورا نماز آیات را بخواند و اگر نخواند معصیت كرده و تا آخر عمر بر او واجب است و هر وقت بخواند ادا است.

١٤٩٩ اگر بعد از باز شدن آفتاب یا ماه بفهمد كه تمام آن گرفته بوده باید قضاى نماز آیات را بخواند ولى اگر بفهمد مقدارى از آن گرفته بوده قضا بر او واجب نیست.

١٥٠٠ اگر عده‏اى بگویند كه خورشید یا ماه گرفته است چنانچه انسان از گفته آنان یقین پیدا نكند و نماز آیات نخواند و بعد معلوم شود راست گفته‏اند، در صورتى كه تمام خورشید یا ماه گرفته باشد باید نماز آیات را بخواند و اگر دو نفر كه عادل بودن آنان معلوم نیست بگویند خورشید یا ماه گرفته، بعد معلوم شود كه عادل بوده‏اند باید نماز آیات را بخواند، بلكه اگر معلوم شود كه مقدارى از آن گرفته احتیاط واجب آن است كه نماز آیات را بخواند.

١٥٠١ اگر انسان به گفته كسانى كه از روى قاعده علمى وقت گرفتن خورشید و ماه را مى‏دانند، اطمینان پیدا كند كه خورشید یا ماه گرفته، بنابر احتیاط واجب باید نماز آیات را بخواند. و نیز اگر بگویند فلان وقت‏خورشید یا ماه مى‏گیرد و فلان مقدار طول مى‏كشد، و انسان به گفته آنان اطمینان پیدا كند، بنابر احتیاط واجب باید به حرف آنان عمل نماید، مثلا اگر بگویند آفتاب فلان ساعت‏شروع به بازشدن مى‏كند، احتیاطا باید نماز را تا آن وقت تاخیر نیندازد.

١٥٠٢ اگر بفهمد نماز آیاتى را كه خوانده باطل بوده، باید دوباره بخواند، واگر وقت گذشته قضا نماید.

١٥٠٣ اگر در وقت نماز یومیه نماز آیات هم بر انسان واجب شود، چنانجه براى‏هر دو نماز وقت دارد، هر كدام را اول بخواند اشكال ندارد، و اگر وقت‏یكى از آن دو تنگ باشد، باید اول آن را بخواند، و اگر وقت هر دو تنگ باشد، باید اول نماز یومیه را بخواند.

١٥٠٤ اگر در بین نماز یومیه بفهمد كه وقت نماز آیات است، چنانچه وقت نماز یومیه هم تنگ باشد، باید آن را تمام كند، بعد نماز آیات را بخواند، و اگر وقت نماز یومیه تنگ نباشد، باید آن را بشكند و اول نماز آیات، بعد نماز یومیه را بجا آورد.

١٥٠٥ اگر در بین نماز آیات بفهمد كه وقت نماز یومیه تنگ است، باید نماز آیات را رها كند و مشغول نماز یومیه شود و بعد از آن كه نماز را تمام كرد، پیش از انجام كارى كه نماز را به هم بزند، بقیه نماز آیات را از همان جا كه رها كرده بخواند.

١٥٠٦ اگر در حال حیض یا نفاس زن، آفتاب یا ماه بگیرد و تا آخر مدتى كه خورشید یا ماه باز مى‏شوند در حال حیض یا نفاس باشد، نماز آیات بر او واجب نیست و قضا هم ندارد.

دستور نماز آیات

١٥٠٧ نماز آیات دو ركعت است و در هر ركعت پنج ركوع دارد، و دستور آن این است كه انسان بعد از نیت، تكبیر بگوید و یك حمد و یك سوره تمام بخواند و به ركوع رود و سر از ركوع بردارد، دوباره یك حمد و یك سوره بخواند، باز به ركوع رود تا پنج مرتبه، و بعد از بلند شدن از ركوع پنجم دو سجده نماید و برخیزد و ركعت دوم را هم مثل ركعت اول بجا آورد و تشهد بخواند و سلام دهد.

١٥٠٨ در نماز آیات ممكن است انسان بعد از نیت و تكبیر و خواندن حمد،آیه‏هاى یك سوره را پنج قسمت كند و یك آیه یا بیشتر از آن را بخواند وبه ركوع رود و سر بردارد و بدون این كه حمد بخواند قسمت دوم همان سوره را بخواند و به ركوع رود و همین طور تا پیش از ركوع پنجم سوره را تمام نماید، مثلا به قصد سوره "قل هو الله احد" بسم الله الرحمن الرحیم بگوید و به ركوع رود، بعد بایستد و بگوید: "قل هو الله احد" دوباره به ركوع رود و بعد از ركوع بایستد و بگوید: "الله الصمد" باز به ركوع رود و بایستد و بگوید: "لم یلد و لم یولد" و برود به ركوع بازهم سر بردارد و بگوید: "و لم یكن له كفوا احد" و بعد از آن به ركوع پنجم رود و بعداز سر برداشتن، دو سجده كند و ركعت دوم را هم مثل ركعت اول بجا آورد و بعد از سجده دوم، تشهد بخواند و نماز را سلام دهد.

١٥٠٩ اگر در یك ركعت از نماز آیات پنج مرتبه حمد و سوره بخواند و در ركعت دیگر یك حمد بخواند و سوره را پنج قسمت كند، مانعى ندارد.

١٥١٠ چیزهایى كه در نماز یومیه واجب و مستحب است، در نماز آیات هم واجب و مستحب مى‏باشد، ولى در نماز آیات مستحب است به جاى اذان و اقامه سه مرتبه به قصد امید ثواب بگویند: "الصلاة".

١٥١١ مستحب است بعد از ركوع پنجم و دهم بگوید "سمع الله لمن حمده" و نیز پیش از ركوع و بعد از آن تكبیر بگوید، ولى بعد از ركوع پنجم و دهم، گفتن تكبیر مستحب نیست.

١٥١٢ مستحب است پیش از ركوع دوم و چهارم و ششم و هشتم و دهم قنوت بخواند،و اگر فقط یك قنوت پیش از ركوع دهم بخواند، كافى است.

١٥١٣ اگر در نماز آیات شك كند كه چند ركعت‏خوانده و فكرش به جایى نرسد،نماز باطل است.

١٥١٤ اگر شك كند كه در ركوع آخر ركعت اول است‏یا در ركوع اول ركعت دوم،و فكرش به جایى نرسد، نماز باطل است. ولى اگر مثلا شك كند كه چهار ركوع كرده یا پنج ركوع، چنانچه براى رفتن به سجده خم نشده، باید ركوعى را كه شك دارد بجا آورده یا نه، بجا آورد. واگر براى رفتن به سجده خم شده، باید به شك خود اعتنا نكند.

١٥١٥ هر یك از ركوعهاى نماز آیات ركن است كه اگر عمدا یا اشتباها كم یا زیاد شود، نماز باطل است.

نماز عید فطر و قربان

١٥١٦ نماز عید فطر و قربان در زمان حضور امام علیه السلام واجب است و بایدبه ماعت‏خوانده شود، و در زمان ما كه امام علیه السلام غایب است مستحب مى‏باشد. و احتیاط واجب آن است كه آن را به جماعت نخوانند، ولى به قصد رجاء مانع ندارد. و چنانچه ولى فقیه یا ماذون از طرف او اقامه جماعت نماید،اشكال ندارد.

١٥١٧ وقت نماز عید قربان از اول آفتاب روز عید است تا ظهر.

١٥١٨ مستحب است نماز عید قربان را بعد از بلند شدن آفتاب بخوانند و در عید فطر مستحب است بعد از بلند شدن آفتاب افطار كنند و زكات فطره را هم بدهند بعد از نماز عید را بخوانند.

١٥١٩ نماز عید فطر و قربان دو ركعت است كه در ركعت اول بعد از خواندن حمد و سوره باید پنج تكبیر بگوید، و بعد از هر تكبیر یك قنوت بخواند و بعداز قنوت پنجم تكبیرى بگوید و به ركوع رود و دو سجده بجا آورد و برخیزد، و در ركعت دوم چهار مرتبه تكبیر بگوید و بعد از هر تكبیر قنوت بخواند و تكبیر پنجم را بگوید و به ركوع رود و بعد از ركوع دو سجده كند و تشهد بخواند و نماز را سلام دهد

١٥٢٠ در قنوت نماز عید قربان هر دعا و ذكرى بخوانند كافى است ولى بهتر است‏این دعا را به قصد امید ثواب بخوانند: "اللهم اهل الكبریاء و العظمة و اهل الجود و الجبروت و اهل العفو و الرحمة و اهل التقوى و المغفرة اسالك بحق هذا الیوم الذى جعلته للمسلمین عیدا و لمحمد صلى الله علیه و آله ذخرا و شرفا و كرامة و مزیدا ان تصلى على محمد و آل محمد و ان تدخلنى فى كل خیر ادخلت فیه محمدا و آل محمد و ان تخرجنى من كل سوء اخرجت منه محمدا و آل محمد صلواتك علیه و علیهم اللهم انى اسالك خیر ما سالك به عبادك الصالحون و اعوذ بك مما استعاذ منه عبادك المخلصون".

١٥٢١ مستحب است در نماز عید فطر و قربان قرائت را بلند بخوانند.

١٥٢٢ نماز عید سوره مخصوصى ندارد، ولى بهتر است كه در ركعت اول آن سوره"شمس" سوره و در ركعت دوم سوره "كاشیه" سوره را بخوانند، یا در ركعت اول سوره "سبح اسم" سوره و در ركعت دوم سوره "شمس" را بخوانند.

١٥٢٣ مستحب است در روز عید فطر قبل از نماز عید به خرما افطار كند،و در عید قربان از گوشت قربانى بعد از نماز قدرى بخورد.

١٥٢٤ مستحب است پیش از نماز عید غسل كند، و دعاهایى كه پیش از نماز و بعد از آن در كتابهاى دعا ذكر شده به امید ثواب بخواند.

١٥٢٥ مستحب است در نماز عید بر زمین سجده كنند و در حال گفتن تكبیرها دستها را بلند كنند و نماز را بلند بخوانند.

١٥٢٦ بعد از نماز مغرب و عشاى شب عید فطر و بعد از نماز صبح و ظهر و عصر روز عید و نیز بعد از نماز عید فطر مستحب است این تكبیرها را بگویند:"الله اكبر الله اكبر لا اله الا الله و الله اكبر الله اكبر و لله الحمد الله اكبر على ما هدانا".

١٥٢٧ مستحب است انسان در عید قربان بعد از ده نماز كه اول آنها نماز ظهر روز عید و آخر آنها نماز صبح روز دوازدهم است تكبیرهایى را كه در مساله پیش گفته شد بگوید و بعد از آن بگوید: "الله اكبر على ما رزقنا من بهیمة الانعام و الحمد لله على ما ابلانا" ولى اگر عید قربان را در منى باشد مستحب است بعداز پانزده نماز كه اول آنها نماز ظهر روز عید و آخر آنها نماز صبح روز سیزدهم ذى‏حجه است، این تكبیرها را بگوید.

١٥٢٨ كراهت دارد نماز عید را زیر سقف بخواند.

١٥٢٩ اگر شك كند در تكبیرهاى نماز و قنوتهاى آن، اگر از محل آن تجاوز نكرده است بنابر اقل بگذارد، و اگر بعد معلوم شود كه گفته بوده اشكال ندارد.

١٥٣٠ اگر قرائت‏یا تكبیرات یا قنوتها را فراموش كند و بجا نیاورد، نمازش صحیح است.

١٥٣١ اگر ركوع یا دو سجده یا تكبیرة الاحرام را فراموش كند، نمازش باطل مى‏شود.

١٥٣٢ اگر در نماز عید یك سجده یا تشهد را فراموش كند احتیاط مستحب آن است كه بعد از نماز آن را رجاءا بجا آورد، و اگر كارى كند كه براى آن،سجده سهو در نمازهاى یومیه لازم است، احتیاط مستحب آن است كه بعد از نماز رجاءا دو سجده سهو براى آن نماز بنماید.

اجیر گرفتن براى نماز

١٥٣٣ بعد از مرگ انسان مى‏شود براى نماز و عبادتهاى دیگر او كه در زندگى بجا نیاورده، دیگرى را اجیر كنند یعنى به او مزد دهند كه آنها را بجا آورد و اگركسى بدون مزد هم آنها را انجام دهد، صحیح است.

١٥٣٤ انسان مى‏تواند براى بعضى از كارهاى مستحبى مثل زیارت قبر پیغمبر و امامان علیهم السلام، از طرف زندگان اجیر شود، و نیز مى‏تواند كار مستحبى را انجام دهد و ثواب آن را براى مردگان یا زندگان هدیه نماید.

١٥٣٥ كسى كه براى نماز قضاى میت اجیر شده باید یا مجتهد باشد یا مسایل نماز را از روى تقلید صحیح، بداند.

١٥٣٦ اجیر باید موقع نیت، میت را معین نماید، و لازم نیست اسم او را بداند. پس اگر نیت كند از طرف كسى نماز مى خوانم كه براى او اجیر شده‏ام، كافى است.

١٥٣٧ اجیر باید خود را به جاى میت فرض كند و عبادتهاى او را قضا نماید، واگر عملى را انجام دهد و ثواب آن را براى او هدیه كند، كافى نیست.

١٥٣٨ باید كسى را اجیر كنند كه اطمینان داشته باشند كه نماز را به صورت صحیح مى‏خواند.

١٥٣٩ كسى كه دیگرى را براى نمازهاى میت اجیر كرده اگر بفهمد كه عمل را بجا نیاورده یا باطل انجام داده باید دوباره اجیر بگیرد.

١٥٤٠ هرگاه شك كند كه اجیر عمل را انجام داده یا نه، اگر چه بگوید انجام داده‏ام، باید دوباره اجیر بگیرد، ولى اگر شك كند كه عمل او صحیح بوده‏یا نه، گرفتن اجیر لازم نیست.

١٥٤١ كسى را كه عذرى دارد و مثلا نشسته نماز مى‏خواند نمى‏شود براى نمازهاى میت اجیر كرد بلكه بنابر احتیاط واجب باید كسى را هم كه با تیمم یا جبیره نماز مى‏خواند اجیر نكنند.

١٥٤٢ مرد براى زن و زن براى مرد مى‏تواند اجیر شود، و در بلند خواندن و آهسته خواندن نماز باید به تكلیف خود عمل نماید.

١٥٤٣ لازم نیست قضاى نمازهاى میت به ترتیب خوانده شود، اگر چه بدانند كه میت ترتیب نمازهاى خود را مى‏دانسته.

١٥٤٤ اگر با اجیر شرط كنند كه عمل را به طور مخصوصى انجام دهد، باید همان طور بجا آورد و اگر با او شرط نكنند، باید در آن عمل به تكلیف خود رفتار نماید، و احتیاط مستحب آن است كه از وظیفه خودش و میت هر كدام كه به احتیاط نزدیك تر است به آن عمل كند، مثلا اگر وظیفه میت گفتن سه مرتبه تسبیحات اربعه بوده و تكلیف او یك مرتبه است‏سه مرتبه بگوید.

١٥٤٥ اگر با اجیر شرط نكنند كه نماز را با چه مقدار از مستحبات آن بخواند، باید مقدارى از مستحبات نماز را كه معمول است بجا آورد.

١٥٤٦ اگر میت ترتیب نمازهایى را كه قضا شده، مى‏دانسته و انسان بخواهد براى آن نمازها اجیر بگیرد، لازم نیست براى هر كدام آنها وقتى را معین نماید.

١٥٤٧ اگر كسى اجیر شود كه مثلا در مدت یك سال نمازهاى میت را بخواند و پیش از تمام شدن سال، بمیرد باید براى نمازهایى كه مى‏دانند به جا نیاورده، دیگرى را اجیر نمایند بلكه براى نمازهایى كه احتمال مى دهند به جا نیاروده باید بنابر احتیاط واجب اجیر بگیرند.

١٥٤٨ كسى را كه براى نمازهاى میت اجیر كرده‏اند، اگر پیش از تمام كردن نمازها بمیرد و اجرت همه آنها را گرفته باشد، چنانچه شرط كرده باشند كه تمام نمازها را خودش بخواند، باید اجرت مقدارى را كه نخوانده از مال او به ولى میت بدهند، مثلا اگر نصف آنها را نخوانده، باید نصف پولى را كه گرفته از مال او به ولى میت بدهند، و اگر شرط نكرده باشند، باید ورثه‏اش از مال او اجیر بگیرند، اما اگر مال نداشته باشد بر ورثه او چیزى واجب نیست.

١٥٤٩ اگر اجیر پیش از تمام كردن نمازهاى میت بمیرد و خودش هم نماز قضا داشته باشد، باید از مال او براى نمازهایى كه اجیر بوده دیگرى را اجیر نمایند و اگر چیزى زیاد آمد، در صورتى كه وصیت كرده باشد و ورثه اجازه بدهند براى تمام نمازهاى او اجیر بگیرند و اگر اجازه ندهند ثلث آن را به مصرف نماز خودش برسانند.

احكام روزه

روزه آن است كه انسان براى انجام فرمان خداوند عالم از اذان صبح تا مغرب از چیزهایى كه روزه را باطل مى‏كند و شرح آنها بعدا گفته مى‏شود، خوددارى نماید.

نیت

١٥٥٠ لازم نیست انسان نیت روزه را از قلب خود بگذراند یا مثلا بگوید فردا را روزه مى‏گیرم بلكه همین قدر كه براى انجام فرمان خداوند عالم از اذان صبح تا مغرب كارى كه روزه را باطل مى‏كند انجام ندهد، كافى است و براى آن كه یقین كند تمام این مدت را روزه بوده، باید مقدارى پیش از اذان صبح و مقدارى هم بعد از مغرب از انجام كارى كه روزه را باطل مى‏كند خوددارى نماید.

١٥٥١ انسان مى‏تواند در هر شب از ماه رمضان برا روزه فرداى آن نیت كند بهتر است كه شب اول ما هم نیت روزه همه ماه را بنماید.

١٥٥٢ از اول شب ماه رمضان تا اذان صبح، هر وقت نیت روزه فردا را بكند اشكال ندارد.

١٥٥٣ وقت نیت روزه مستحبى از اول شب است تا موقعى كه به اندازه نیت كردن به مغرب وقت مانده باشد، كه اگر تا این وقت كارى كه روزه را باطل مى‏كند انجام نداده باشد و نیت روزه مستحبى كند، روزه او صحیح است.

١٥٥٤ كسى كه پیش از اذان صبح بدون نیت روزه خوابیده است، اگر پیش از ظهر بیدار شود و نیت كند، روزه او صحیح است چه روزه او واجب باشد چه مستحب، و اگر بعد از ظهر بیدار شود، نمى‏تواند نیت روزه واجب نماید.

١٥٥٥ اگر بخواهد غیر روزه رمضان، روزه دیگرى بگیرد باید آن را معین نماید، مثلا نیت كند كه روزه قضا یا روزه نذر مى‏گیرم، ولى در ماه رمضان لازم نیست نیت كند كه روزه ماه رمضان مى‏گیرم، بلكه اگر نداند ماه رمضان است، یا فراموش نماید و روزه دیگرى را نیت كند، روزه ماه رمضان حساب مى‏شود.

١٥٥٦ اگر بداند ماه رمضان است و عمدا نیت روزه غیر رمضان كند، نه روزه رمضان حساب مى‏شود و نه روزه‏اى كه قصد كرده است.

١٥٥٧ سوم بوده،روزه او صحیح است.

١٥٥٨ اگر پیش از اذان صبح نیت كند و بیهوش شود و در بین روز به هوش آید، بنابر احتیاط واجب باید روزه آن روز را تمام نماید و اگر تمام نكرد،قضاى آن را بجا آورد.

١٥٥٩ اگر پیش از اذان صبح نیت كند و مست‏شود و در بین روز بهوش آید، احتیاط واجب آن است كه روزه آن روز را تمام كند و قضاى آن را هم بجا آورد.

١٥٦٠ اگر پیش از اذان صبح نیت كند و بخوابد و بعد از مغرب بیدار شود،روزه‏اش صحیح است.

١٥٦١ اگر نداند یا فراموش كند كه ماه رمضان است و پیش از ظهر ملتفت‏شود،چنانچه كارى كه روزه را باطل مى‏كند انجام نداده باشد، باید نیت كند و روزه او صحیح است و اگر كارى كه روزه را باطل مى‏كند انجام داده باشد، یا بعداز ظهر ملتفت‏شود كه ماه رمضان است، روزه او باطل مى‏باشد ولى باید تا مغرب كارى كه روزه را باطل مى‏كند انجام ندهد و بعد از رمضان هم روزه آن روز را قضا نماید.

١٥٦٢ اگر بچه پیش از اذان صبح ماه رمضان بالغ شود، باید روزه بگیرد، واگر بعد از اذان بالغ شود، روزه آن روز بر او واجب نیست.

١٥٦٣ كسى كه براى به جا آوردن روزه میتى اجیر شده اگر روزه مستحبى بگیرد اشكال ندارد، ولى كسى كه روزه قضا یا روزه واجب دیگرى دارد، نمى‏تواند روزه مستحبى بگیرد. و چنانچه فراموش كند و روزه مستحب بگیرد، در صورتى كه پیش از ظهر یادش بیاید، روزه مستحبى او به هم مى‏خورد و مى‏تواند نیت‏خود را به روزه واجب برگرداند. و اگر بعد از ظهر ملتفت‏شود، روزه او باطل است، و اگر بعداز مغرب یادش بیاید، روزه‏اش صحیح است، اگر چه بى‏اشكال نیست.

١٥٦٤ اگر غیر از روزه ماه رمضان، روزه معین دیگرى بر انسان واجب باشد، مثلا نذر كرده باشد كه روز معینى را روزه بگیرد، چنانچه عمدا تا اذان صبح نیت نكند،روزه‏اش باطل است، و اگر نداند كه روزه آن روز بر او واجب است، یا فراموش كند و پیش از ظهر یادش بیاید، چنانچه كارى كه روزه را باطل مى‏كند انجام نداده باشد، روزه او صحیح و گرنه باطل مى‏باشد.

١٥٦٥ اگر براى روزه واجب غیر معینى مثل روزه كفاره، عمدا تا نزدیك ظهر نیت نكند، اشكال ندارد. بلكه اگر پیش از نیت تصمیم داشته باشد كه روزه نگیرد، یا تردید داشته باشد كه بگیرد یا نه، چنانچه كارى كه روزه را باطل مى‏كند انجام نداده باشد، و پیش از ظهر نیت كند، روزه او صحیح است.

١٥٦٦ اگر در ماه رمضان پیش از ظهر كافر مسلمان شود و از اذان صبح تا آن وقت كارى كه روزه را باطل مى‏كند انجام نداده باشد، نمى‏تواند روزه بگیرد و قضا هم ندارد.

١٥٦٧ اگر مریض پیش از ظهر ماه رمضان خوب شود و از اذان صبح تا آن وقت كارى كه روزه را باطل مى‏كند انجام نداده باشد، باید نیت روزه كند و آن روز را روزه بگیرد، و چنانچه بعد از ظهر خوب شود، روزه آن روزه بر او واجب نیست.

١٥٦٨ روزى را كه انسان شك دارد آخر شعبان است‏یا اول رمضان واجب نیست روزه بگیرد، و اگر بخواهد روزه بگیرد مى‏تواند نیت روزه رمضان كند، ولى اگر نیت روزه قضا و مانند آن بنماید و چنانچه بعد معلوم شود رمضان بوده، از رمضان حساب مى‏شود.

١٥٦٩ اگر روزى را كه شك دارد آخر شعبان است‏یا اول رمضان، به نیت روزه قضا یا روزه مستحبى و مانند آن روزه بگیرد، و در بین روز بفهمد كه ماه رمضان است باید نیت روزه رمضان كند.

١٥٧٠ اگر در روزه واجب معینى مثل روزه رمضان از نیت روزه گرفتن برگردد، روزه‏اش باطل است، ولى چنانچه نیت كند كه چیزى را كه روزه را باطل مى‏كند بجا آورد در صورتى كه آن را انجام ندهد، روزه‏اش باطل نمى‏شود.

١٥٧١ در روزه مستحب و روزه واجبى كه وقت آن معین نیست مثل روزه كفاره، اگر قصد كند كارى كه روزه را باطل مى‏كند انجام دهد، یا مردد شود كه به جا آورد یا نه،چنانچه به جا نیاورد و پیش از ظهر دوباره نیت روزه كند، روزه او صحیح است.

چیزهایى كه روزه را باطل مى‏كند

١٥٧٢ نه چیز روزه را باطل مى‏كند: اول: خوردن و آشامیدن. دوم: جماع. سوم:استمنا، و استمنا آن است كه انسان با خود كارى كند كه منى از او بیرون آید.چهارم: دروغ بستن به خدا و پیغمبر و جانشینان پیغمبر علیهم السلام. پنجم:رساندن غبار غلیظ به حلق. ششم: فرو بردن تمام سر در آب. هفتم: باقى ماندن بر جنابت و حیض و نفاس تا اذان صبح. هشتم: اماله كردن با چیزهاى روان.نهم: قى كردن. و احكام اینها در مسایل آینده گفته مى‏شود.

١- خوردن و آشامیدن

١٥٧٣ اگر روزه‏دار عمدا چیزى بخورد یا بیاشامد، روزه او باطل مى‏شود، چه خوردن و آشامیدن آن چیز معمول باشد مثل نان و آب، چه معمول نباشد مثل خاك و شیره درخت، و چه كم باشد یا زیاد. حتى اگر مسواك را از دهان بیرون آورد و دوباره به دهان ببرد و رطوبت آن را فرو برد، روزه او باطل مى‏شود، مگر آنكه رطوبت مسواك در آب دهان به طورى از بین برود كه رطوبت‏خارج به آن گفته نشود.

١٥٧٤ اگر موقعى كه مشغول غذا خوردن است بفهمد صبح شده، باید لقمه را از دهان بیرون آورد. و چنانچه عمدا فرو برد، روزه‏اش باطل است و به دستورى كه بعدا گفته خواهد شد، كفاره هم بر او واجب مى‏شود.

١٥٧٥ اگر روزه‏دار سهوا چیزى بخورد یا بیاشامد، روزه‏اش باطل نمى‏شود.

١٥٧٦ احتیاط واجب آن است كه روزه‏دار از استعمال آمپولى كه به جاى غذا به كار مى رود، خوددارى كند. ولى تزریق آمپولى كه عضو را بى حس مى‏كند یا به جاى دوا استعمال مى‏شود، اشكال ندارد.

١٥٧٧ اگر روزه‏دار چیزى را كه لاى دندان مانده است، عمدا فرو ببرد، روزه‏اش باطل مى‏شود.

١٥٧٨ كسى كه مى‏خواهد روزه بگیرد، لازم نیست پیش از اذان دندانهایش را خلال كند، ولى اگر بداند غذایى كه لاى دندان مانده در روز فرو مى رود، چنانچه خلال نكند و چیزى از آن فرو رود روزه‏اش باطل مى‏شود. بلكه اگر فرو هم نرود، بنابر احتیاط واجب باید قضاى آن روز را بگیرد.

١٥٧٩ فرو بردن آب دهان، اگر چه بواسطه خیال كردن ترشى و مانند آن در دهان جمع شده باشد، روزه را باطل نمى‏كند.

١٥٨٠ فرو بردن اخلاط سر و سینه، تا به فضاى دهان نرسیده، اشكال ندارد. ولى اگر داخل فضاى دهان شود، احتیاط واجب آن است كه آن را فرو نبرد.

١٥٨١ اگر روزه دار به قدرى تشنه شود كه بترسد از تشنگى بمیرد، مى‏تواند به‏اندازه‏اى كه از مردن نجات پیدا كند آب بیاشامد، ولى روزه او باطل مى‏شود. و اگر ماه رمضان باشد، باید در بقیه روز از بجا آوردن كارى كه روزه را باطل مى‏كند،خوددارى نماید.

١٥٨٢ جویدن غذا براى بچه یا پرنده و چشیدن غذا و مانند اینها كه معمولا به حلق نمى‏رسد، اگر چه اتفاقا به حلق برسد، روزه را باطل نمى‏كند. ولى اگر انسان ازاول بداند كه به حلق مى رسد، چنانچه فرو رود، روزه‏اش باطل مى‏شود، و باید قضاى آن را بگیرد و كفاره هم بر او واجب است.

١٥٨٣ انسان نمى‏تواند براى ضعف روزه را بخورد، ولى اگر ضعف او به قدرى است‏كه معمولا نمى‏شود آن را تحمل كرد، خوردن روزه اشكال ندارد.





نوع مطلب : احکام و استفتائات، 
برچسب ها :