تبلیغات
khademineasheghaneabasaleh - توضیح المسائل حضرت امام خمینى (قدس سره الشریف) نماز
 
khademineasheghaneabasaleh
به امید فرج مهدی منتظر همچنان منتظریم
                                                        
درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ : morteza taghavi
نویسندگان
نظرسنجی
نظر شما در مورد وب سایت؟







برچسبها
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

نماز احتیاط

١٢١٥ كسى كه نماز احتیاط بر او واجب است، بعد از سلام نماز باید فورا نیت نماز احتیاط كند و تكبیر بگوید و حمد را بخواند و به ركوع رود و دو سجده نماید.پس اگر یك ركعت نماز احتیاط بر او واجب است، بعد از دو سجده تشهد بخواند و

سلام دهد، و اگر دو ركعت نماز احتیاط بر او واجب است، بعد از دو سجده یك ركعت دیگر مثل ركعت اول بجا آورد و بعد از تشهد سلام دهد.

١٢١٦ نماز احتیاط سوره و قنوت ندارد و باید نیت آن را به زبان نیاورد، و احتیاط واجب آن است كه سوره حمد و "بسم الله" آن را هم آهسته بگوید.

١٢١٧ اگر پیش از خواندن نماز احتیاط بفهمد نمازى كه خوانده درست بوده، لازم نیست نماز احتیاط را بخواند، و اگر در بین نماز احتیاط بفهمد، لازم نیست آن را تمام نماید.

١٢١٨ اگر پیش از خواندن نماز احتیاط بفهمد كه ركعتهاى نمازش كم بوده،چنانچه كارى كه نماز را باطل مى‏كند انجام نداده، باید آنچه از نماز را كه نخوانده بخواند و براى سلام بیجا دو سجده سهو نماید، و اگر كارى كه نماز را باطل مى‏كند انجام داده، مثلا پشت به قبله كرده، باید نماز را دوباره بجا آورد.

١٢١٩ اگر بعد از نماز احتیاط بفهمد كسرى نمازش به مقدار نماز احتیاط بوده،مثلا در شك بین سه و چهار یك ركعت نماز احتیاط بخواند، بعد بفهمد نماز را سه ركعت‏خوانده، نمازش صحیح است.

١٢٢٠ اگر بعد از خواندن نماز احتیاط بفهمد كسرى نماز كمتر از نماز احتیاط بوده، مثلا در شك بین دو و چهار، دو ركعت نماز احتیاط بخواند، بعد بفهمد نماز را سه ركعت‏خوانده، باید كسرى نماز را به نماز متصل نموده و نماز را هم دوباره بخواند.

١٢٢١ اگر بعد از خواندن نماز احتیاط بفهمد كسرى نماز بیشتر از نماز احتیاط بوده، مثلا در شك بین سه و چهار یك ركعت نماز احتیاط بخواند، بعد بفهمد نماز را دو ركعت‏خوانده، چنانچه بعد از نماز احتیاط كارى كه نماز را باطل مى‏كند انجام داده، مثلا پشت به قبله كرده، باید نماز را دوباره بخواند و اگر كارى كه نماز را باطل مى‏كند انجام نداده، باید دو ركعت كسرى نمازش را بجا آورد و نماز را هم دوباره بخواند.

١٢٢٢ اگر بین دو و سه و چهار شك كند و بعد از خواندن دو ركعت نماز احتیاط ایستاده یادش بیاید كه نماز را دو ركعت‏خوانده، لازم نیست دو ركعت نماز احتیاط نشسته را بخواند.

١٢٢٣ اگر بین سه و چهار شك كند و موقعى كه دو ركعت نماز احتیاط نشسته یا یك ركعت ایستاده را مى‏خواند یادش بیاید كه نماز را سه ركعت‏خوانده، باید نماز احتیاط را تمام كند و نمازش صحیح است.

١٢٢٤ اگر بین دو و سه و چهار شك كند و موقعى كه دو ركعت نماز احتیاط ایستاده را مى‏خواند پیش از ركوع ركعت دوم یادش بیاید كه نماز را سه ركعت‏خوانده باید بنشیند و نماز احتیاط را یك ركعتى تمام كند و بنابر احتیاط مستحب نماز را دوباره بخواند.

١٢٢٥ اگر در بین نماز احتیاط بفهمد كسرى نمازش بیشتر یا كمتر از نماز احتیاط بوده، چنانچه نتواند نماز احتیاط را مطابق كسرى نمازش تمام كند بایدآن را رها كند و كسرى نماز را بجا آورد و بنابر احتیاط واجب نماز را دوباره بخواند مثلا در شك بین سه و چهار اگر موقعى كه دو ركعت نماز احتیاط نشسته را مى‏خواند یادش بیاید كه نماز را دو ركعت‏خوانده، چون نمى‏تواند دو ركعت نشسته را به جاى دو ركعت ایستاده حساب كند به احتیاط واجب باید نماز احتیاط نشسته را رها كند و دو ركعت كسرى نمازش را بخواند و نماز را هم دوباره بجاآورد.

١٢٢٦ اگر شك كند نماز احتیاطى را كه به او واجب بوده بجا آورده یا نه چنانچه وقت نماز گذشته به شك خود اعتنا نكند و اگر وقت دارد در صورتى كه مشغول كار دیگرى نشده و از جاى نماز برنخاسته و كارى هم مثل رو گرداندن از قبله كه نماز را باطل مى‏كند انجام نداده باید نماز احتیاط را بخواند و اگر مشغول كار دیگرى شده یا كارى كه نماز را باطل مى‏كند بجا آورده یا بین نماز و شك او زیاد طول كشیده احتیاط استحبابى آن است كه نماز احتیاط را بجا آورد و نماز را هم دوباره بخواند اگر چه مى‏تواند بنا بر انجام نماز احتیاط گذارد و بر همان اكتفا نماید.

١٢٢٧ اگر در نماز احتیاط ركنى را زیاد كند یا مثلا به جاى یك ركعت دو ركعت بخواند نماز احتیاط باطل مى‏شود و بنابر احتیاط واجب باید دوباره نماز احتیاط، و اصل نماز را بخواند.

١٢٢٨ موقعى كه مشغول نماز احتیاط است اگر در یكى از كارهاى آن شك كند چنانچه محل آن نگذشته باید بجا آورد و اگر محلش گذشته باید به شك خود اعتنا نكند مثلا اگر شك كند كه حمد خوانده یا نه چنانچه به ركوع نرفته باید بخواند واگر به ركوع رفته باید به شك خود اعتنا نكند.

١٢٢٩ اگر در شماره ركعتهاى نماز احتیاط شك كند ، باید بنا را بر بیشتر بگذارد ولى چنانچه طرف بیشتر شك نماز را باطل مى‏كند بنابر كمتر گذارد و احتیاط مستحب آن است كه نماز احتیاط را دوباره بخواند و بعد از آن اصل نماز را اعاده نماید.

١٢٣٠ اگر در نماز احتیاط چیزى كه ركن نیست‏سهوا كم یا زیاد شود سجده سهو ندارد .

١٢٣١ اگر بعد از سلام نماز احتیاط شك كند كه یكى از اجزاء یا شرایط آن را بجاآورده یا نه به شك خود اعتنا نكند.

١٢٣٢ اگر در نماز احتیاط تشهد یا یك سجده را فراموش كند احتیاط آن است‏كه بعد از سلام آن را قضا نماید اگر چه واجب نیست.

١٢٣٣ اگر نماز احتیاط و قضاى یك سجده یا قضاى یك تشهد یا دو سجده بر او واجب شود باید اول نماز احتیاط را بجا آورد.

١٢٣٤ حكم گمان در ركعتهاى نماز حكم یقین است، مثلا اگر در نماز چهار ركعتى انسان گمان دارد كه نماز را چهار ركعت‏خوانده نباید نماز احتیاط بخواند ولى اگر در غیر ركعتها گمان پیدا كند باید به احتیاط عمل نماید و دستور در هر موردى طور مخصوصى است كه در كتابهاى مفصل گفته شده است.

١٢٣٥ حكم شك و سهو و گمان در نمازهاى واجب یومیه و نمازهاى واجب دیگر فرق ندارد، مثلا اگر در نماز آیات شك كند كه یك ركعت‏خوانده یا دو ركعت، چون شك او در نماز دو ركعتى است، نمازش باطل مى‏شود.

سجده سهو

١٢٣٦ براى سه چیز بعد از سلام نماز، انسان باید دو سجده سهو به دستورى كه بعدا گفته مى‏شود بجا آورد: اول: آنكه در بین نماز، سهوا حرف بزند. دوم: آنكه یك سجده را فراموش كند. سوم: آنكه در نماز چهار ركعتى بعد از سجده دوم شك كند كه چهار ركعت‏خوانده یا پنج ركعت. و در دو مورد هم احتیاط واجب آن است كه سجده سهو بنماید: اول: در جایى كه نباید نماز را سلام دهد، مثلا در ركعت اول سهوا سلام بدهد. دوم: آنكه تشهد را فراموش كند.

١٢٣٧ اگر انسان اشتباها یا به خیال این كه نمازش تمام شده حرف بزند بایددو سجده سهو بجا آورد.

١٢٣٨ براى حرفى كه از آه كشیدن و سرفه پیدا مى‏شود، سجده سهو واجب نیست،ولى اگر مثلا سهوا آخ یا آه بگوید، باید سجده سهو نماید.

١٢٣٩ اگر چیزى را كه غلط خوانده دوباره صحیح بخواند براى دوباره خواندن آن سجده سهو واجب نیست.

١٢٤٠ اگر در نماز سهوا مدتى حرف بزند و تمام آنها یك مرتبه حساب شود، دو سجده سهو بعد از سلام نماز كافى است.

١٢٤١ اگر سهوا تسبیحات اربعه را نگوید یا بیشتر یا كمتر از سه مرتبه بگوید احتیاط مستحب آن است كه بعد از نماز دو سجده سهو بجا آورد.

١٢٤٢ اگر در جایى كه نباید سلام نماز را بگوید سهوا بگوید: "السلام علینا و على عباد الله الصالحین" یا بگوید: "السلام علیكم و رحمة الله و بركاته"باید دو سجده سهو بنماید، ولى اگر اشتباها مقدارى از این دو سلام را بگوید،یا بگوید: "السلام علیك ایها النبى و رحمة الله و بركاته" احتیاط مستحب آن است كه دو سجده سهو بجا آورد.

١٢٤٣ اگر در جایى كه نباید سلام دهد اشتباها هر سه سلام را بگوید دو سجده سهو كافى است.

١٢٤٤ اگر یك سجده یا تشهد را فراموش كند و پیش از ركوع ركعت بعد یادش بیاید باید برگردد و بجا آورد.

١٢٤٥ اگر در ركوع یا بعد از آن یادش بیاید كه یك سجده یا تشهد را از ركعت پیش فراموش كرده باید بعد از سلام نماز سجده یا تشهد را قضا نماید و بعد ازآن دو سجده سهو بجا آورد.

١٢٤٦ اگر سجده سهو را بعد از سلام نماز عمدا بجا نیاورد معصیت كرده و واجب است هر چه زودتر آن را انجام دهد و چنانچه سهوا بجا نیاورد هر وقت‏یادش آمد باید فورا انجام دهد و لازم نیست نماز را دوباره بخواند.

١٢٤٧ اگر شك دارد كه سجده سهو بر او واجب شده یا نه لازم نیست بجا آورد.

١٢٤٨ كسى كه شك دارد مثلا دو سجده سهو بر او واجب شده یا چهار تا، اگر دو سجده بنماید كافى است.

١٢٤٩ اگر بداند یكى از دو سجده سهو را بجا نیاورده باید دو سجده سهو بجا آورد و اگر بداند سهوا سه سجده كرده ، باید دوباره دو سجده سهو بنماید.

دستور سجده سهو

١٢٥٠ دستور سجده سهو این است كه بعد از سلام نماز فورا نیت‏سجده سهو كند و پیشانى را به چیزى كه سجده بر آن صحیح است بگذارد و بگوید: «بسم الله و بالله و صلى الله على محمد و آله‏» یا «بسم الله و بالله اللهم صلى على محمد و آل محمد» ولى بهتر است بگوید «بسم الله و بالله السلام علیك ایها النبى و رحمة الله و بركاته‏» بعد باید بنشیند و دوباره به سجده رود و یكى از ذكرهایى را كه كه گفته شد بگوید و بنشیند و بعد از خواندن تشهد سلام دهد.

قضاى سجده و تشهد فراموش شده

١٢٥١ سجده و تشهدى را كه انسان فراموش كرده و بعد از نماز قضاى آن را بجامى‏آورد باید تمام شرایط نماز مانند پاك بودن بدن و لباس و رو به قبله بودن و شرطهاى دیگر را داشته باشد.

١٢٥٢ اگر سجده یا تشهد را چند دفعه فراموش كند مثلا یك سجده از ركعت اول و یك سجده از ركعت دوم فراموش نماید باید بعد از نماز قضاى هر دو را با سجده‏هاى سهوى كه براى آنها لازم است بجا آورد و لازم نیست معین كند كه قضاى كدام یك از آنها است.

١٢٥٣ اگر یك سجده و تشهد را فراموش كند احتیاط واجب آن است كه هر كدام را اول فراموش كرده اول قضا نماید واگر نداند كدام اول فراموش شده باید احتیاطا یك سجده و تشهد و بعد یك سجده دیگر بجا آورد یا یك تشهد و یك سجده و بعدیك تشهد دیگر بجا آورد تا یقین كند سجده و تشهد را به ترتیبى كه فراموش كرده قضا نموده است.

١٢٥٤ اگر به خیال این كه اول سجده را فراموش كرده اول قضاى آن را بجا آورد و بعد از خواندن تشهد یادش بیاید كه اول تشهد را فراموش كرده احتیاط واجب آن است كه دوباره سجده را قضا نماید و نیز اگر به خیال این كه اول تشهد را فراموش كرده اول قضاى آن را بجا آورد و بعد از سجده یادش بیاید كه اول سجده را فراموش كرده بنابر احتیاط واجب باید دوباره تشهد را بخواند.

١٢٥٥ اگر بین سلام نماز و قضاى سجده یا تشهد كارى كند كه اگر عمدا یا سهوا در نماز اتفاق بیافتد نماز باطل مى‏شود مثلا پشت به قبله نماید باید قضاى سجده و تشهد را بجا آورد و نمازش صحیح است.

١٢٥٦ اگر بعد از سلام نماز یادش بیاید كه یك سجده از ركعت آخر را فراموش كرده باید قضاى سجده‏اى را كه فراموش كرده بجا آورد و بعد از آن دو سجده سهو بجا آورد چه كارى كه نماز را باطل مى‏كند كرده باشد یا نه و اگر تشهد ركعت آخر را فراموش كرده باشد باید قضاى تشهد را بجا آورد و بعد از آن دو سجده سهو بجا آورد.

١٢٥٧ اگر بین سلام نماز و قضاى سجده یا تشهد كارى كند كه براى آن سجده سهو واجب مى‏شود مثل آن كه سهوا حرف بزند باید سجده یا تشهد را قضا كند.

١٢٥٨ اگر نداند كه سجده را فراموش كرده یا تشهد را به احتیاط واجب بایدهر دو را قضا نماید و هر كدام را اول بجا آورد اشكال ندارد و باید یك بار سجده سهو نیز بجا آورد.

١٢٥٩ اگر شك دارد كه سجده یا تشهد را فراموش كرده یا نه واجب نیست قضا نماید.

١٢٦٠ اگر بداند سجده یا تشهد را فراموش كرده و شك كند كه پیش از ركوع ركعت بعد بجا آورده یا نه ، احتیاط واجب آن است كه آن را قضا نماید.

١٢٦١ كسى كه باید سجده یا تشهد را قضا نماید اگر براى كار دیگرى هم سجده سهو بر او واجب شود باید بعد از نماز سجده یا تشهد را قضا نماید بعد سجده سهو را بجا آورد.

١٢٦٢ اگر شك دارد كه بعد از نماز قضاى سجده یا تشهد فراموش شده را بجاآورده یا نه چنانچه وقت نماز نگذشته باید سجده یا تشهد را قضا نماید و اگر وقت نماز هم گذشته بنابر احتیاط واجب باید سجده یا تشهد را قضا نماید.

كم و زیاد كردن اجزاء و شرایط نماز

١٢٦٣ هرگاه چیزى از واجبات نماز را عمدا كم یا زیاد كند اگر چه یك حرف آن باشد نماز باطل است.

١٢٦٤ اگر به واسطه ندانستن مساله، چیزى از اجزاء نماز را كم یا زیاد كند اگر آن جزء، ركن نباشد نمازش صحیح است اگر جاهل قاصر باشد، و الا به احتیاط واجب نماز باطل است.

١٢٦٥ اگر در بین نماز بفهمد وضو یا غسلش باطل بوده یا بدون وضو یا غسل مشغول نماز شده باید نماز را به هم بزند و دوباره با وضو یا غسل بخواند، و اگر بعد از نماز بفهمد باید دوباره نماز را با وضو یا غسل بجا آورد و اگر وقت گذشته قضا نماید.

١٢٦٦ اگر بعد از رسیدن به ركوع یادش بیاید كه دو سجده از ركعت پیش فراموش كرده نمازش باطل است، و اگر پیش از رسیدن به ركوع یادش بیاید باید برگردد و دو سجده را بجا آورد و برخیزد و حمد و سوره یا تسبیحات را بخواند و نماز را تمام كند.

١٢٦٧ اگر پیش از گفتن " السلام علینا " یادش بیاید كه دو سجده ركعت آخر را بجا نیاورده باید دو سجده را بجا آورد و دوباره تشهد بخواند و نماز را سلام دهد.

١٢٦٨ اگر پیش از سلام نماز یادش بیاید كه یك ركعت‏یا بیشتر، از آخر نماز نخوانده، باید مقدارى را كه فراموش كرده بجا آورد.

١٢٦٩ اگر بعد از سلام نماز یادش بیاید كه یك ركعت‏یا بیشتر از آخر نماز را نخوانده چنانچه كارى انجام داده كه اگر در نماز عمدا یا سهوا اتفاق بیفتد نماز را باطل مى‏كند مثلا پشت به قبله كرده، نمازش باطل است و اگر كارى كه عمدى و سهوى آن نماز را باطل مى‏كند انجام نداده باید فورا مقدارى كه فراموش كرده بجاآورد.

١٢٧٠ هرگاه بعد از سلام نماز عملى انجام دهد كه اگر در نماز عمدا یا سهوا اتفاق بیفتد نماز را باطل مى‏كند مثلا پشت به قبله نماید و است ولى اگر پیش از انجام كارى كه نماز را باطل مى‏كند یادش بیاید باید برگردد و دو سجده‏اى را كه فراموش كرده بجا آورد و تشهد و سلام را دوباره بعد از آن بگوید و دو سجده سهو براى سلامى كه اول گفته بجا آورد و نمازش صحیح است و احتیاط مستحب آن است كه اصل نماز را بعد از آن اعاده نماید.

١٢٧١ اگر بفهمد نماز را پیش از وقت‏خوانده ، یا پشت به قبله یا به طرف راست ‏یا به طرف چپ قبله بجا آورده، باید دوباره بخواند و اگر وقت گذشته قضا نماید.

نماز مسافر

مسافر باید نماز ظهر و عصر و عشا را با هشت‏ شرط شكسته بجا آورد، یعنى دو ركعت بخواند: شرط اول: آنكه سفر او كمتر از هشت فرسخ شرعى نباشد.

١٢٧٢ كسى كه رفتن و برگشتن او هشت فرسخ است اگر رفتن او كمتر از چهار فرسخ نباشد باید نماز را شكسته بخواند بنابر این اگر رفتن سه فرسخ و برگشتن پنج فرسخ باشد باید نماز را تمام كند.

١٢٧٣ اگر رفتن و برگشتن هشت فرسخ باشد باید نماز را شكسته بخواند چه همان روز و شب بخواهد برگردد یا غیر آن روز و شب.

١٢٧٤ اگر سفر، مختصرى از هشت فرسخ كمتر باشد یا انسان نداند كه سفر او هشت فرسخ است‏یا نه، نباید نماز را شكسته بخواند و چنانچه شك كند كه سفر او هشت فرسخ است‏یا نه، در صورتى كه تحقیق كردن برایش مشقت دارد باید نمازش را تمام بخواند و اگر مشقت ندارد بنابر احتیاط واجب باید تحقیق كند كه اگر دو عادل بگویند، یا بین مردم معروف باشد كه سفر او هشت فرسخ است نماز را شكسته بخواند.

١٢٧٥ اگر یك عادل خبر دهد كه سفر انسان هشت فرسخ است بنابر احتیاط واجب باید نماز را هم شكسته بخواند و هم تمام بخواند و روزه بگیرد و قضاى آن را هم بجا آورد.

١٢٧٦ كسى كه یقین دارد سفر او هشت فرسخ است اگر نماز را شكسته بخواند و بعد بفهمد كه هشت فرسخ نبوده باید آن را چهار ركعتى بجا آورد و اگر وقت گذشته قضا نماید.

١٢٧٧ كسى كه یقین دارد سفرش هشت فرسخ نیست یا شك دارد كه هشت فرسخ هست‏یا نه، چنانچه در بین راه بفهمد كه سفر او هشت فرسخ بوده اگر چه كمى از راه باقى باشد باید نماز را شكسته بخواند، و اگر بعد از تمام خواندن نماز فهمید سفرش هشت فرسخ بوده بنابر اقوى باید نماز را دوباره شكسته اعاده نماید و در صورتى كه وقت گذشته باشد باید بنابر احتیاط واجب نماز را دوباره قضا نماید.

١٢٧٨ اگر بین دو محلى كه فاصله آنها كمتر از چهار فرسخ است چند مرتبه رفت و آمد كند اگر چه روى هم رفته هشت فرسخ شود باید نماز را تمام بخواند.

١٢٧٩ اگر محلى دو راه داشته باشد یك راه آن كمتر از هشت فرسخ و راه دیگر آن هشت فرسخ یا بیشتر باشد چنانچه انسان از راهى كه هشت فرسخ است به آنجا برود باید نماز را شكسته بخواند و اگر از راهى كه هشت فرسخ نیست، برود باید تمام بخواند.

١٢٨٠ اگر شهر دیوار دارد باید ابتداى هشت فرسخ را از دیوار شهر حساب كند، و اگر دیوار ندارد باید از خانه‏هاى آخر شهر حساب نماید. شرط دوم: آنكه از اول مسافرت قصد هشت فرسخ را داشته باشد، پس اگربه جایى كه كمتر از هشت فرسخ است مسافرت كند و بعد از رسیدن به آن جا قصد كند جایى برود كه با مقدارى كه آمده هشت فرسخ شود، چون از اول قصد هشت فرسخ را نداشته باید نماز را تمام بخواند، ولى اگر بخواهد از آن جا هشت فرسخ برود یا چهار فرسخ برود و به وطنش یا به جایى كه مى‏خواهد ده روز بماند برگردد باید نماز را شكسته بخواند.

١٢٨١ كسى كه نمى‏داند سفرش چند فرسخ است مثلا براى پیدا كردن گمشده‏اى مسافرت مى‏كند و نمى‏داند كه چه مقدار باید برود تا آن را پیدا كند باید نماز را تمام بخواند ولى در برگشتن چنانچه تا وطنش یا جایى كه مى‏خواهد ده روز در آن جا بماند هشت فرسخ یا بیشتر باشد باید نماز را شكسته بخواند و نیز اگر در بین رفتن قصد كند كه چهار فرسخ برود و برگردد چنانچه رفتن و برگشتن هشت فرسخ شود باید نماز را شكسته بخواند.

١٢٨٢ مسافر در صورتى باید نماز را شكسته بخواند كه تصمیم داشته باشد هشت فرسخ برود پس كسى كه از شهر بیرون مى رود و مثلا قصدش این است كه اگر رفیق پیدا كند سفر هشت فرسخى برود چنانچه اطمینان دارد كه رفیق پیدا مى‏كند باید نماز را شكسته بخواند و اگر اطمینان ندارد باید تمام بخواند.

١٢٨٣ كسى كه قصد هشت فرسخ دارد اگر چه در هر روز مقدار كمى راه برود وقتى به جایى برسد كه دیوار شهر را نبیند و اذان آن را نشنود باید نماز را شكسته بخواند ولى اگر در هر روز مقدار خیلى كمى راه برود كه نگویند مسافر است باید نمازش را تمام بخواند و احتیاط مستحب آن است كه هم شكسته و هم تمام بخواند.

١٢٨٤ كسى كه در سفر به اختیار دیگرى است مانند نوكرى كه با آقاى خود مسافرت مى‏كند، چنانچه بداند سفر او هشت فرسخ است، باید نماز را شكسته بخواند.

١٢٨٥ كسى كه در سفر به اختیار دیگرى است اگر بداند یا گمان داشته باشد كه پیش از رسیدن به چهار فرسخ از او جدا مى‏شود باید نماز را تمام بخواند.

١٢٨٦ كسى كه در سفر به اختیار دیگرى است اگر شك دارد كه پیش از رسیدن به چهار فرسخ از او جدا مى‏شود یا نه باید نماز را شكسته بخواند و نیز اگر شك او از این جهت است كه احتمال مى‏دهد مانعى براى سفر او پیش آید چنانچه احتمال او در نظر مردم بجا نباشد باید نمازش را شكسته بخواند. شرط سوم: آنكه در بین راه از قصد خود برنگردد، پس اگر پیش از رسیدن به چهار فرسخ از قصد خود برگردد، یا مردد شود، باید نماز را تمام بخواند.

١٢٨٧ اگر بعد از رسیدن به چهار فرسخ از مسافرت منصرف شود چنانچه تصمیم داشته باشد كه همان جا بماند یا بعد از ده روز برگردد یا در برگشتن و ماندن مردد باشد، باید نماز را تمام بخواند.

١٢٨٨ اگر بعد از رسیدن به چهار فرسخ از مسافرت منصرف شود و تصمیم داشته باشد كه برگردد باید نماز را شكسته بخواند.

١٢٨٩ اگر براى رفتن به محلى حركت كند و بعد از رفتن مقدارى از راه بخواهد جاى دیگرى برود، چنانچه از محل اولى كه حركت كرده تا جایى كه مى‏خواهد برود هشت فرسخ باشد، باید نماز را شكسته بخواند.

١٢٩٠ اگر پیش از آن كه به هشت فرسخ برسد مردد شود كه بقیه راه را برود یا نه، و در موقعى كه مردد است راه نرود و بعد تصمیم بگیرد كه بقیه راه را برود باید تا آخر مسافرت نماز را شكسته بخواند.

١٢٩١ اگر پیش از آن كه به هشت فرسخ برسد، مردد شود كه بقیه راه را برود یا نه، و در موقعى كه مردد است مقدارى راه برود و بعد تصمیم بگیرد كه هشت فرسخ دیگر برود یا چهار فرسخ برود و برگردد تا آخر مسافرت باید نماز را شكسته بخواند.

١٢٩٢ اگر پیش از آنكه به هشت فرسخ برسد مردد شود كه بقیه راه را برود یا نه، و در موقعى كه مردد است مقدارى راه برود و بعد تصمیم بگیرد كه بقیه راه را برود چنانچه باقیمانده سفر او هشت فرسخ باشد یا چهار فرسخ باشد ولى بخواهد برود و برگردد باید نماز را شكسته بخواند ، ولى اگر راهى كه پیش از مردد شدن و راهى كه بعد از آن مى رود روى هم هشت فرسخ باشد بنابر احتیاط نماز را هم شكسته و هم تمام بخواند اگر چه جمع واجب نیست و نماز شكسته است. شرط چهارم: آنكه نخواهد پیش از رسیدن به هشت فرسخ از وطن خود بگذرد، یا ده روز یا بیشتر در جایى بماند، پس كسى كه مى‏خواهد پیش از رسیدن به هشت فرسخ از وطنش بگذرد، یا ده روز در محلى بماند باید نماز را تمام بخواند.

١٢٩٣ كسى كه نمى‏داند پیش از رسیدن به هشت فرسخ از وطنش مى‏گذرد یا نه،یا ده روز در محلى مى‏ماند یا نه، باید نماز را تمام بخواند.

١٢٩٤ كسى كه مى‏خواهد پیش از رسیدن به هشت فرسخ از وطنش بگذرد یا ده روز در محلى بماند و نیز كسى كه مردد است كه از وطنش بگذرد یا ده روز در محلى بماند اگر از ماندن ده روز یا گذشتن از وطن منصرف شود، باز هم باید نماز را تمام بخواند ولى اگر باقیمانده راه هشت فرسخ باشد یا چهار فرسخ باشد و بخواهد برود و برگردد باید نماز را شكسته بخواند. شرط پنجم: آن كه براى كار حرام سفر نكند، و اگر براى كار حرامى مانند دزدى سفر كند، باید نماز را تمام بخواند. و همچنین است اگر خود سفر حرام باشد،مثل آن كه براى او ضرر داشته باشد، یا زن بدون اجازه شوهر سفرى برود كه بر او واجب نباشد، ولى اگر مثل سفر حج واجب باشد، باید نماز را شكسته بخواند.

١٢٩٥ سفرى كه اسباب اذیت پدر و مادر باشد حرام است و انسان باید در آن سفر نماز را تمام بخواند و روزه هم بگیرد.

١٢٩٦ كسى كه سفر او حرام نیست و براى كار حرام هم سفر نمى‏كند اگر چه در سفر، معصیتى انجام دهد مثلا غیبت كند یا شراب بخورد باید نماز را شكسته بخواند.

١٢٩٧ اگر مخصوصا براى آن كه كار واجبى را ترك كند مسافرت نماید نمازش تمام است پس كسى كه بدهكار است اگر بتواند بدهى خود را بدهد و طلبكار هم مطالبه كند چنانچه در سفر نتواند بدهدى خود را بدهد مخصوصا براى فرار از دادن قرض مسافرت نماید باید نماز را تمام بخواند ولى اگر مخصوصا براى ترك واجب مسافرت نكند باید نماز را شكسته بخواند و احتیاط مستحب آن است كه هم شكسته و هم تمام بخواند.

١٢٩٨ اگر سفر او سفر حرام نباشد ولى حیوان سوارى یا مركب دیگرى كه سوار است غصبى باشد نمازش شكسته است ولى اگر در زمین غصبى مسافرت كند بنابر احتیاط واجب باید نماز را هم شكسته و هم تمام بخواند.

١٢٩٩ كسى كه با ظالم مسافرت مى‏كند اگر ناچار نباشد و مسافرت او كمك به ظالم باشد باید نماز را تمام بخواند و اگر ناچار باشد یا مثلا براى نجات دادن مظلومى با او مسافرت كند، نمازش شكسته است.

١٣٠٠ اگر به قصد تفریح و گردش مسافرت كند حرام نیست و باید نماز را شكسته بخواند.

١٣٠١ اگر براى لهو و خوشگذرانى به شكار رود نمازش تمام است و چنانچه براى تهیه معاش به شكار رود نمازش شكسته است و اگر براى كسب و زیاد كردن مال برود احتیاط واجب آن است كه نماز را هم شكسته و هم تمام بخواند و باید روزه نگیرد.

١٣٠٢ كسى كه براى معصیت‏سفر كرده، موقعى كه از سفر برمى‏گردد اگر توبه كرده، باید نماز را شكسته بخواند و اگر توبه نكرده ، و چیزى هم كه بازگشت را از جزئیت‏سفر معصیت‏خارج كند حادث نشده باشد باید تمام بخواند و احتیاط مستحب آن است كه هم شكسته و هم تمام بخواند.

١٣٠٣ كسى كه سفر او سفر معصیت است، اگر در بین راه از قصد معصیت برگردد چنانچه باقیمانده راه هشت فرسخ باشد یا چهار فرسخ باشد و بخواهد برود و برگرد باید نماز را شكسته بخواند.

١٣٠٤ كسى كه براى معصیت‏سفر نكرده اگر در بین راه قصد كند كه بقیه راه را براى معصیت برود، باید نماز را تمام بخواند ولى نمازهایى را كه شكسته خوانده صحیح است. شرط ششم: آنكه از صحرانشینهایى نباشد كه در بیابانها گردش مى‏كنند و هر جا آب و خوراك براى خود و حشمشان پیدا كنند مى مانند و بعد از چندى به جاى دیگر مى‏روند و صحرانشینها در این مسافرتها باید نماز را تمام بخوانند.

١٣٠٥ اگر یكى از صحرانشینها براى پیدا كردن منزل و چراگاه حیواناتشان سفر كند، چنانچه سفر او هشت فرسخ باشد احتیاطا واجب آن است كه هم شكسته و هم تمام بخواند.

١٣٠٦ اگر صحرانشین براى زیارت یا حج‏یا تجارت و مانند اینها مسافرت كند، باید نماز را شكسته بخواند. شرط هفتم: آنكه شغل او مسافرت نباشد، بنابراین شتردار و راننده و چوبدار و كشتیبان و مانند اینها، اگرچه براى بردن اثاثیه منزل خود مسافرت كنند، در غیر سفر اول باید نماز را تمام بخوانند، ولى در سفر اول اگرچه طول بكشد، نمازشان شكسته است.

١٣٠٧ كسى كه شغلش مسافرت است اگر براى كار دیگرى مثلا براى زیارت یا حج مسافرت كند، باید نماز را شكسته بخواند ولى اگر مثلا شوفر، اتومبیل خود را براى زیارت كرایه دهد و در ضمن خودش هم زیارت كند، باید نماز را تمام بخواند





نوع مطلب : احکام و استفتائات، 
برچسب ها :