تبلیغات
khademineasheghaneabasaleh - توضیح المسائل حضرت امام خمینى (قدس سره الشریف)
 
khademineasheghaneabasaleh
به امید فرج مهدی منتظر همچنان منتظریم
                                                        
درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ : morteza taghavi
نویسندگان
نظرسنجی
نظر شما در مورد وب سایت؟







برچسبها
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

سجود

١٠٤٥ نمازگزار باید در هر ركعت از نمازهاى واجب و مستحب بعد از ركوع دو سجده كند و سجده آن است كه پیشانى و كف دو دست و سر دو زانو و سر دو انگشت بزرگ پاها را بر زمین بگذارد.


١٠٤٦ دو سجده روى هم یك ركن است كه اگر كسى در نماز واجب عمدا یا از روى فراموشى هر دو را ترك كند یا دو سجده دیگر به آنها اضافه نماید، نمازش باطل است.

١٠٤٧ اگر عمدا یك سجده كم یا زیاد كند نماز باطل مى‏شود، و اگر سهوا یك سجده كم كند حكم آن بعدا گفته خواهد شد.

١٠٤٨ اگر پیشانى را عمدا یا سهوا به زمین نگذارد سجده نكرده است اگر چه جاهاى دیگر به زمین برسد، ولى اگر پیشانى را به زمین بگذارد و سهوا جاهاى دیگر را به زمین نرساند یا سهوا ذكر نگوید سجده صحیح است.

١٠٤٩ در سجده هر ذكرى بگوید كافى است ولى احتیاط واجب آن است كه مقدار ذكر از سه مرتبه «سبحان الله‏» یا یك مرتبه «سبحان ربى الاعلى و بحمده‏» كمتر نباشد و مستحب است «سبحان ربى الاعلى و بحمده‏» را سه یا پنچ یا هفت مرتبه بگوید.

١٠٥٠ در سجود باید به مقدار ذكر واجب، بدن آرام باشد. و موقع گقتن ذكر مستحب هم اگر آن را به قصد ذكرى كه براى سجده دستور داده‏اند بگوید، آرام بودن بدن لازم است.

١٠٥١ اگر پیش از آن كه پیشانى به زمین برسد و بدن آرام بگیرد، عمدا ذكر سجده را بگوید یا پیش از تمام شدن ذكر عمدا سر از سجده بردارد، نماز باطل است.

١٠٥٢ اگر پیش از آن كه پیشانى به زمین برسد و بدن آرام گیرد سهوا ذكر سجده را بگوید و پیش از آن كه سر از سجده بردارد، بفهمد اشتباه كرده باید دوباره در حال آرام بودن ذكر را بگوید.

١٠٥٣ اگر بعد از آن كه سر از سجده برداشت، بفهمد كه پیش از آرام گرفتن بدن ذكر را گفته یا پیش از آن كه ذكر سجده تمام شود سر برداشته، نمازش صحیح است.

١٠٥٤ اگر موقعى كه ذكر سجده را مى‏گوید یكى از هفت عضو را عمدا از زمین بردارد ، نماز باطل مى‏شود ولى موقعى كه مشغول گفتن ذكر نیست اگر غیر پیشانى جاهاى دیگر را از زمین بردارد و دوباره بگذارد، اشكال ندارد.

١٠٥٥ اگر پیش از تمام شدن ذكر سجده سهوا پیشانى را از زمین بردارد نمى‏تواند دوباره به زمین بگذارد و باید آن را یك سجده حساب كند، ولى اگر جاهاى دیگر را سهوا از زمین بردارد باید دو مرتبه به زمین بگذارد و ذكر را بگوید.

١٠٥٦ بعد از تمام شدن ذكر سجده اول باید بنشیند تا بدن آرام گیرد و دوباره به سجده رود.

١٠٥٧ جاى پیشانى نمازگزار باید از جاهاى زانوهایش پست‏تر و بلندتراز چهار انگشت بسته نباشد، بلكه احتیاط واجب آن است كه جاى پیشانى او از جاى انگشتانش پست‏تر و بلندتر از چهار انگشت بسته نباشد.

١٠٥٨ در زمین سراشیب كه سراشیبى آن درست معلوم نیست احتیاط واجب آن است كه جاى پیشانى نمازگزار از جاى انگشتهاى پا و سر زانوهاى او بیش از چهار انگشت بسته بلندتر نباشد.

١٠٥٩ اگر پیشانى را سهوا به چیزى بگذارد كه از جاى انگشتهاى پا و سر زانوهاى او بلندتر از چهار انگشت بسته است چنانچه بلندى آن به قدرى است كه نمى‏گویند در حال سجده است مى‏تواند سر را بردارد و به چیزى كه بلندى آن به اندازه چهار انگشت بسته یا كمتر است بگذارد، و مى‏تواند سر را به روى آن چه به اندازه چهار انگشت‏یا كمتر است بكشد، و اگر بلندى آن به قدرى است كه مى‏گویند در حال سجده است احتیاط واجب آن است كه پیشانى را از روى آن به روى چیزى كه بلندى آن به انداره چهار انگشت بسته یا كمتر است بكشد، و اگر كشیدن پیشانى ممكن نیست بنابر احتیاط واجب باید پیشانى را بلند كند و بر موضعى كه بلندى زایدى ندارد بگذارد و نماز را تمام كند و دوباره بخواند.

١٠٦٠ باید بین پیشانى و آنچه بر آن سجده مى‏كند چیزى نباشد، پس اگر مهر به‏قدرى چرك باشد كه پیشانى به خود مهر نرسد سجده باطل است، ولى اگر مثلا رنگ مهر تغییر كرده باشد، اشكال ندارد.

١٠٦١ در سجده باید كف دست را بر زمین بگذارد ولى در حال ناچارى پشت دست هم مانعى ندارد، و اگر پشت دست ممكن نباشد باید مچ دست را بگذارد، و چنانچه آن را هم نتواند باید تا آرنج هر جا كه میتواند بر زمین بگذارد و اگر آن هم ممكن نیست گذاشتن بازو كافى است.

١٠٦٢ در سجده بنابر احتیاط واجب باید سر دو انگشت بزرگ پاها را به زمین بگذارد و اگر انگشتهاى دیگر پا یا روى پا را به زمین بگذارد یا به واسطه بلند بودن ناخن، سر شست به زمین نرسد نمازش باطل است.

١٠٦٣ كسى كه مقدارى از شست پایش بریده باید بقیه آن را به زمین بگذارد، واگر چیزى از آن نمانده یا اگر مانده خیلى كوتاه است باید بقیه انگشتان را بگذارد و اگر هیچ انگشت ندارد باید هر مقدارى از پا باقى مانده به زمین بگذارد.

١٠٦٤ اگر به طور غیر معمول سجده كند مثلا سینه و شكم را به زمین بچسباند بنابر احتیاط مستحب باید نماز را دوباره بخواند، ولى اگر پاها را دراز كند،اگرچه هفت عضوى كه گفته شد به زمین برسد بنابر احتیاط واجب باید نماز را دوباره بخواند.

١٠٦٥ مهر یا چیز دیگرى كه بر آن سجده میكند باید پاك باشد ولى اگر مثلا مهر را روى فرش نجس بگذارد یا یك طرف مهر نجس باشد و پیشانى را به طرف پاك آن بگذارد اشكال ندارد.

١٠٦٦ اگر در پیشانى دمل و مانند آن باشد، چنانچه ممكن است باید با جاى سالم پیشانى سجده كند. و اگر ممكن نیست باید زمین را گود كند و دمل را در گودال و جاى سالم را به مقدارى كه براى سجده كافى باشد بر زمین بگذارد.

١٠٦٧ اگر دمل یا زخم تمام پیشانى را گرفته باشد باید به یكى از دو طرف پیشانى سجده كند و اگر ممكن نیست، به چانه و اگر به چانه هم ممكن نیست باید به هر جاى از صورت كه ممكن است‏سجده كند. و اگر به هیچ جاى از صورت ممكن نیست، باید با جلو سر سجده نماید.

١٠٦٨ كسى كه نمیتواند پیشانى را به زمین برساند باید به قدرى كه مى‏تواند خم شود و مهر یا چیز دیگرى را كه سجده بر آن صحیح است روى چیز بلندى گذاشته و طورى پیشانى را بر آن بگذارد كه بگویند سجده كرده است ولى باید كف دستها و زانوها و انگشتان پا را به طور معمول به زمین بگذارد.

١٠٦٩ كسى كه هیچ نمى‏تواند خم شود باید براى سجده بنشیند و با سر اشاره كند، و اگر نتواند باید با چشمها اشاره نماید و در هر دو صورت احتیاط واجب آن است كه اگر مى‏تواند بقدرى مهر را بلند كند كه پیشانى را بر آن بگذارد و اگر نمى‏تواند احتیاط مستحب آن است كه مهر را بلند كند و به پیشانى بگذاردو اگر با سر یا چشمها هم نمى‏تواند اشاره كند باید در قلب نیت‏سجده كند و بنابر احتیاط واجب با دست و مانند آن براى سجده اشاره نماید.

١٠٧٠ كسى كه نمى‏تواند بنشیند باید ایستاده نیت‏سجده كند و چنانچه مى‏تواند براى سجده با سر اشاره كند، و اگر نمى‏تواند با چشمها اشاره نماید، و اگر این را هم نمى‏تواند در قلب یت‏سجده كند و بنابر احتیاط واجب با دست و مانند آن براى سجده اشاره نماید.

١٠٧١ اگر پیشانى بى‏اختیار از جاى سجده بلند شود چنانچه ممكن باشد باید نگذارد دوباره به جاى سجده برسد و این یك سجده حساب مى‏شود چه ذكر سجده را گفته باشد یا نه و اگر نتواند سر را نگه دارد و بى‏اختیار دوباره به جاى سجده برسد روى هم یك سجده حساب مى‏شود و اگر ذكر نگفته باشد باید بگوید.

١٠٧٢ جایى كه انسان باید تقیه كند مى تواند بر فرش و مانند آن سجده نماید و لازم نیست براى نماز به جاى دیگر برود.

١٠٧٣ اگر روى چیزى كه بدن روى آن آرام نمى‏گیرد سجده كند باطل است. ولى روى تشك پر یا چیز دیگرى كه بعد از سر گذاشتن و مقدارى پایین رفتن آرام مى‏گیرد سجده كند، اشكال ندارد.

١٠٧٤ اگر انسان ناچار شود كه در زمین گل نماز بخواند، بنابر احتیاط واجب باید در حالى كه ایستاده است براى سجده با سر اشاره كند و تشهد را ایستاده بخواند.

١٠٧٥ در ركعت اول و ركعت‏سومى كه تشهد ندارد مثل ركعت‏ سوم نماز ظهر و عصر و عشا اگر بعد از سجده دوم بدون آنكه مقدارى بنشیند براى ركعت بعد برخیزد نمازش صحیح است، ولى بنابر احتیاط واجب باید بعد از سجده دوم قدرى بى‏حركت بنشیند و بعد برخیزد.

چیزهایى كه سجده بر آن صحیح است

١٠٧٦ باید بر زمین و چیزهاى غیر خوراكى كه از زمین مى‏روید مانند چوب و برگ رخت‏سجده كرد و سجده بر چیزهاى خوراكى و پوشاكى صحیح نیست و نیز سجده كردن بر چیزهاى معدنى مانند طلا و نقره و عقیق و فیروزه باطل است، اما سجده كردن بر سنگهاى معدنى مانند سنگ مرمر و سنگهاى سیاه اشكال ندارد.

١٠٧٧ احتیاط واجب آن است كه بر برگ درخت مو اگر تازه باشد سجده نكنند.

١٠٧٨ سجده بر چیزهایى كه از زمین مى‏روید و خوراك حیوان است مثل علف و كاه صحیح است.

١٠٧٩ سجده بر گلهایى كه خوراكى نیستند صحیح است ولى سجده بر دواهاى خوراكى كه از زمین مى‏روید مانند گل بنفشه و گل گاو زبان صحیح نیست.

١٠٨٠ سجده بر گیاهى كه خوردن آن در بعضى از شهرها معمول است و در شهرهاى دیگر معمول نیست و نیز سجده بر میوه نارس صحیح نیست.

١٠٨١ سجده بر سنگ آهك و سنگ گچ صحیح است بلكه به گچ و آهك پخته و آجر و كوزه گلى و مانند آن هم مى‏شود سجده كرد.

١٠٨٢ اگر كاغذ را از چیزى كه سجده بر آن صحیح است مثلا از كاه ساخته باشند مى‏شود بر آن سجده كرد و سجده بر كاغذى كه از پنبه و مانند آن ساخته شده اشكال ندارد.

١٠٨٣ براى سجده بهتر از هر چیز تربت‏حضرت سیدالشهدا علیه السلام مى‏باشد، بعد از آن خاك، بعد از خاك سنگ، و بعد از سنگ گیاه است.

١٠٨٤ اگر چیزى كه سجده بر آن صحیح است ندارد یا اگر دارد بواسطه سرما یا گرماى زیاد و مانند اینها نمى‏تواند بر آن سجده كند باید به لباسش اگر از كتان یا پنبه است‏سجده كند و اگر از چیز دیگر است بر همان چیز سجده كند و اگر آن هم نیست باید بر پشت دست و چنانچه آنهم ممكن نباشد به چیز معدنى مانند انگشتر عقیق سجده نماید.

١٠٨٥ سجده بر گل و خاك سستى كه پیشانى روى آن آرام نمى‏گیرد اگر بعد ازآن كه مقدارى فرو رفت آرام بگیرد اشكال ندارد.

١٠٨٦ اگر در سجده اول مهر به پیشانى بچسبد و بدون اینكه مهر را بردارد دوباره به سجده برود اشكال دارد ، بلكه نماز باطل است و باید اعاده كند.

١٠٨٧ اگر در بین نماز چیزى كه بر آن سجده مى‏كند گم شود و چیزى كه سجده بر آن صحیح است نداشته باشد چنانچه وقت وسعت دارد باید نماز را بشكند و اگر وقت تنگ است باید به لباسش اگر از پنبه یا كتان است‏سجده كند و اگر ازچیز دیگرى است بر همان چیز و اگر آنهم ممكن نیست بر پشت دست و اگر آن هم نمى‏شود به چیز معدنى مانند انگشتر عقیق سجده نماید.

١٠٨٨ هرگاه در حال سجده بفهمد پیشانى را بر چیزى گذاشته كه سجده بر آن باطل است اگر ممكن باشد باید پیشانى را از روى آن به روى چیزى كه سجده بر آن صحیح است بكشد و اگر وقت تنگ است به دستورى كه در مساله پیش گفته شد عمل كند.

١٠٨٩ اگر بعد از سجده بفهمد پیشانى را روى چیزى گذاشته كه سجده بر آن باطل است اشكال ندارد.

١٠٩٠ سجده كردن براى غیر خداوند متعال حرام میباشد و بعضى از مردم عوام كه مقابل قبر امامان علیهم السلام پیشانى را به زمین مى‏گذارند اگر براى شكر خداوند متعال باشد اشكال ندارد و گرنه حرام است.

مستحبات و مكروهات سجده

١٠٩١ در سجده چند چیز مستحب است: ١- كسى كه ایستاده نماز مى‏خواند بعد از آنكه سر از ركوع برداشت و كاملا ایستاد و كسى كه نشسته نماز مى‏خواند بعد از آن كه كاملا نشست براى رفتن به سجده تكبیر بگوید. ٢- موقعى كه مرد مى‏خواهد به سجده برود اول دستها را و زن اول زانوها را به زمین بگذارد. ٣- بینى را به مهر یا چیزى كه سجده بر آن صحیح است بگذارد. ٤- در حال سجده انگشتان دست را به هم بچسباند و برابر گوش بگذارد بطورى كه سر آنها رو به قبله باشد. ٥- در سجده دعا كند و از خدا حاجت بخواهد و این دعا را بخواند: «یا خیر المسؤولین و یا خیر المعطین ارزقنى و ارزق عیالى من فضلك فانك ذو الفضل العظیم‏»، یعنى اى بهترین كسى كه از او سؤال مى‏كنند و اى بهترین عطا كنندگان، روزى بده به من و عیال من از فضل خودت، پس به درستى كه تو داراى فضل بزرگى. ٦- بعد از سجده بر ران چپ بنشیند و روى پاى راست را بر كف پاى چپ بگذارد. ٧- بعد از هر سجده وقتى نشست و بدنش آرام گرفت تكبیر بگوید. ٨- بعد از سجده اول بدنش كه آرام گرفت «استغفر الله ربى و اتوب الیه‏» بگوید. ٩- سجده را طول بدهد و در موقع نشستن دستها را روى رانها بگذارد. ١٠- براى رفتن به سجده دوم در حال آرامى بدن «الله اكبر» بگوید. ١١- در سجده‏ها صلوات بفرستد و اگر آن را به قصد ذكرى كه در سجده‏ها دستور داده‏اند بگوید اشكال ندارد. ١٢- در موقع بلند شدن، دستها را بعد از زانوها از زمین بردارد . ١٣- مردها آرنجها و شكم را به زمین نچسبانند و بازوها را از پهلو جدا نگاه دارند و زنها آرنجها و شكم را بر زمین بگذارند و اعضاى بدن را به یكدیگر بچسبانند.و مستحبات دیگر سجده در كتابهاى مفصل گفته شده است.

١٠٩٢ قرآن خواندن در سجده مكروه است و نیز مكروه است براى برطرف كردن گرد و غبار جاى سجده را فوت كند و اگر در اثر فوت كردن دو حرف از دهان بیرون‏آید نماز باطل است. و غیر اینها مكروهات دیگرى هم در كتابهاى مفصل گفته شده است.

سجده واجب قرآن

١٠٩٣ در هر یك از چهار سوره: «و النجم، اقرا، الم تنزیل و حم سجده‏» یك آیه سجده است كه اگر انسان بخواند یا گوش به آن دهد بعد از تمام شدن آن آیه باید فورا سجده كند و اگر فراموش كرد هر وقت‏یادش آمد باید سجده نماید.

١٠٩٤ اگر انسان موقعى كه آیه سجده را مى‏خواند از دیگرى هم بشنود چنانچه گوش داده دو سجده نماید و اگر به گوشش خورده یك سجده كافى است.

١٠٩٥ در غیر نماز اگر در حال سجده آیه سجده را بخواند یا به آن گوش بدهد باید سر از سجده بردارد و دوباره سجده كند.

١٠٩٦ اگر آیه سجده را از كسى كه قصد خواندن قرآن ندارد بشنود، یا از مثل گرامافون آیه سجده را بشنود، لازم نیست‏سجده نماید. ولى اگر از آلتى كه صداى خود انسان را مى‏رساند بشنود، واجب است‏سجده كند.

١٠٩٧ در سجده واجب قرآن نمى‏شود بر چیزهاى خوراكى و پوشاكى سجده كرد ولى سایر شرایط سجده را كه در نماز است لازم نیست مراعات كنند.

١٠٩٨ در سجده واجب قرآن باید طورى عمل كند كه بگویند سجده كرد.

١٠٩٩ هرگاه در سجده واجب قرآن پیشانى را به قصد سجده به زمین بگذارد، اگر چه ذكر نگوید كافى است، و گفتن ذكر مستحب است. و بهتر است بگوید: «لا اله الا الله حقا حقا لا اله الا الله ایمانا و تصدیقا لا اله الا الله عبودیة و رقا سجدت لك یا رب تعبدا و رقا لا مستنكفا و لا مستكبرا بل انا عبد ذلیل ضعیف خائف مستجیر».

تشهد

١١٠٠ در ركعت دوم تمام نمازهاى واجب و ركعت‏سوم نماز مغرب و ركعت چهارم نماز ظهر و عصر و عشا باید انسان بعد از سجده دوم بنشیند و در حال آرام بودن بدن تشهد بخواند یعنى بگوید: «اشهد ان لا اله الا الله وحده لا شریك له و اشهد ان محمدا عبده و رسوله اللهم صل على محمد و آل محمد».

١١٠١ كلمات تشهد باید به عربى صحیح و به طورى كه معمول است پشت‏سر هم گفته شود.

١١٠٢ اگر تشهد را فراموش كند و بایستد و پیش از ركوع یادش بیاید كه تشهد را نخوانده، باید بنشیند و تشهد را بخواند و دوباره بایستد و آنچه باید در آن ركعت‏خوانده شود بخواند و نماز را تمام كند و اگر در ركوع یا بعد از آن یادش بیاید باید نماز را تمام كند و بعد از سلام نماز تشهد را قضا كند و بنابر احتیاط واجب براى تشهد فراموش شده دو سجده سهو بجا آورد.

١١٠٣ مستحب است در حال تشهد بر ران چپ بنشیند و روى پاى راست را به كف پاى چپ بگذارد و پیش از تشهد بگوید: «الحمد لله‏» یا بگوید: «بسم الله و بالله و الحمد لله و خیر الاسماء لله‏» و نیز مستحب است دستها را بر رانها بگذارد و انگشتها را به یكدیگر بچسباند و به دامان خود نگاه كند و بعد از تمام شدن تشهد بگوید: «و تقبل شفاعته و ارفع درجته‏».

١١٠٤ مستحب است زنها در وقت‏خواندن تشهد رانها را به هم بچسبانند.

سلام نماز

١١٠٥ بعد از تشهد ركعت آخر نماز مستحب است در حالى كه نشسته و بدن آرام است بگوید: «السلام علیك ایها النبى و رحمة الله و بركاته‏» و بعد از آن باید بگوید: «السلام علیكم‏» و احوط استحبابى آن است كه «و رحمة الله و بركاته‏» را اضافه نماید یا بگوید: «السلام علینا و على عباد الله الصالحین‏».

١١٠٦ اگر سلام نماز را فراموش كند و موقعى یادش بیاید كه صورت نماز به هم نخورده و كارى هم كه عمدى و سهوى آن نماز را باطل مى‏كند مثل پشت به قبله كردن انجام نداده باید سلام را بگوید و نمازش صحیح است.

١١٠٧ اگر سلام نماز را فراموش كند و موقعى یادش بیاید كه صورت نماز به هم خورده است چنانچه پیش از آن كه صورت نماز به هم بخورد كارى كه عمدى و سهوى آن نماز را باطل مى‏كند مثل پشت به قبله كردن انجام نداده باشد نمازش صحیح است‏و اگر پیش از آن كه صورت نماز به هم بخورد كارى كه عمدى و سهوى آن نماز را باطل مى‏كند انجام داده باشد بنابر احتیاط نمازش باطل است گرچه صحیح بودن آن خالى از قوت نیست.

ترتیب

١١٠٨ اگر عمدا ترتیب نماز را به هم بزند مثلا سوره را پیش از حمد بخواند یا سجود را پیش از ركوع بجا آورد، نماز باطل مى‏شود.

١١٠٩ اگر ركنى از نماز را فراموش كند و ركن بعد از آن را بجا آورد مثلا پیش از آنكه ركوع كند دو سجده نماید، نماز باطل است.

١١١٠ اگر ركنى را فراموش كند و چیزى را كه بعد از آن است و ركن نیست بجاآورد مثلا پیش از آنكه دو سجده كند تشهد بخواند باید ركن را بجا آورد و آنچه را اشتباها پیش از آن خوانده دوباره بخواند.

١١١١ اگر چیزى را كه ركن نیست فراموش كند و ركن بعد از آن را بجا آورد، مثلا حمد را فراموش كند و مشغول ركوع شود، نمازش صحیح است.

١١١٢ اگر چیزى را كه ركن نیست فراموش كند و چیزى را كه بعد از آن است و آن هم ركن نیست بجا آورد مثلا حمد را فراموش كند و سوره را بخواند چنانچه مشغول ركن بعد شده باشد مثلا در ركوع یادش بیاید كه حمد را نخوانده باید بگذرد و نماز او صحیح است و اگر مشغول ركن بعد نشده باشد باید آنچه را فراموش كرده بجاآورد و بعد از آن چیزى را كه اشتباها جلوتر خوانده دوباره بخواند.

١١١٣ اگر سجده اول را به خیال این كه سجده دوم است‏یا سجده دوم را به خیال اینكه سجده اول است بجا آورد نماز صحیح است و سجده اول او سجده اول و سجده دوم او سجده دوم حساب مى‏شود.

موالات

١١١٤ انسان باید نماز را با موالات بخواند یعنى كارهاى نماز مانند ركوع و سجود و تشهد را پشت‏سر هم بجا آورد و چیزهایى را كه در نماز مى‏خواند به طورى كه معمول است پشت‏سر هم بخواند و اگر به قدرى بین آنها فاصله بیندازد كه نگویند نماز مى‏خواند، نمازش باطل است.

١١١٥ اگر در نماز سهوا بین حرفها یا كلمات فاصله بیندازد و فاصله به قدرى نباشد كه صورت نماز از بین برود چنانچه مشغول ركن بعد نشده باشد باید آن حرفها یا كلمات را به طور معمول بخواند و اگر مشغول ركن بعد شده باشد نمازش صحیح است.

١١١٦ طول دادن ركوع و سجود و خواندن سوره‏هاى بزرگ موالات را به هم نمى‏زند.

قنوت

١١١٧ در تمام نمازهاى واجب و مستحب پیش از ركوع ركعت دوم مستحب است قنوت بخواند و در نماز وتر با آن كه یك ركعت مى‏باشد خواندن قنوت پیش از ركوع مستحب است و نماز جمعه در هر ركعت‏یك قنوت دارد و نماز آیات پنج قنوت و نماز عید فطر و قربان در ركعت اول پنج قنوت و در ركعت دوم چهار قنوت دارد.

١١١٨ اگر بخواهد قنوت بخواند به احتیاط واجب باید دستها را بلند كند و مستحب است دستها را تا مقابل صورت بلند نماید و كف دستها را رو به آسمان قرار دهد و به قصد رجاء انگشتان دستها را به جز ابهام به هم بچسباند و هر دو كف دستها را پهلوى هم متصل به هم قرار دهد و نگاهش هنگام قنوت به كف دستهایش باشد.

١١١٩ در قنوت هر ذكرى بگوید اگر چه یك «سبحان الله‏» باشد كافى است. و بهتر است بگوید: «لا اله الا الله الحلیم الكریم، لا اله الا الله العلى العظیم، سبحان الله رب السموات السبع و رب الارضین السبع و ما فیهن و ما بینهن و رب العرش العظیم و الحمد لله رب العالمین‏».

١١٢٠ مستحب است انسان قنوت را بلند بخواند. ولى براى كسى كه نماز را به جماعت مى‏خواند، اگر امام جماعت صداى او را بشنود، بلند خواندن قنوت مستحب نیست.

١١٢١ اگر عمدا قنوت نخواند قضا ندارد و اگر فراموش كند و پیش از آن كه به ‏اندازه ركوع خم شود یادش بیاید مستحب است بایستد و بخواند و اگر در ركوع یادش بیاید مستحب است بعد از ركوع قضا كند و اگر در سجده یادش بیاید مستحب است بعد از سلام نماز قضا نماید.

ترجمه نماز

١- ترجمه سوره حمد

«بسم الله الرحمن الرحیم‏» یعنى ابتدا مى‏كنم بنام خداوندى كه در دنیا بر مؤمن و كافر رحم مى‏كند و در آخرت بر مؤمن رحم مى‏نماید. «الحمد لله رب العالمین‏» یعنى ثنا مخصوص خداوندى است كه پرورش دهنده همه موجودات است.«الرحمن الرحیم‏» یعنى در دنیا بر مؤمن و كافر و در آخرت بر مؤمن رحم مى‏كند.«مالك یوم الدین‏» یعنى پادشاه و صاحب اختیار روز قیامت است. «ایاك نعبد و ایاك نستعین‏» یعنى فقط تو را عبادت مى‏كنیم و فقط از تو كمك مى‏خواهیم. «اهدنا الصراط المستقیم‏» یعنى هدایت كن ما را به راه راست كه آن دین اسلام است. «صراط الذین انعمت علیهم‏» یعنى به راه كسانى كه به آنان نعمت دادى كه آنان پیغمبران و جانشینان پیغمبران هستند. «غیر المغضوب علیهم و لا الضالین‏» یعنى نه به راه كسانى كه غضب كرده‏اى بر ایشان و نه آن كسانى كه گمراهند.

٢- ترجمه سوره قل هو الله احد

بسم الله الرحمن الرحیم: «قل هو الله احد»، یعنى بگو اى محمد (ص) كه خداوند، خدایى است‏یگانه. «الله الصمد»، یعنى خدایى كه از تمام موجودات بى‏نیاز است. «لم یلد و لم یولد»، فرزند ندارد و فرزند كسى نیست. «و لم یكن له كفوا احد»، یعنى هیچ كس از مخلوقات مثل او نیست.

٣- ترجمه ذكر ركوع و سجود و ذكرهایى كه بعد از آنها مستحب است

«سبحان ربى العظیم و بحمده‏»، یعنى پروردگار بزرگ من از هر عیب و نقصى پاك و منزه است و من مشغول ستایش او هستم. «سبحان ربى الاعلى و بحمده‏» یعنى پروردگار من كه از همه كس بالاتر مى‏باشد از هر عیب و نقصى پاك و منزه است و من مشغول ستایش او هستم. «سمع الله لمن حمده‏»، یعنى خدا بشنود و بپذیرد ثناى كسى كه او را ستایش مى‏كند. «استغفر الله ربى و اتوب الیه‏»، یعنى طلب آمرزش و مغفرت مى‏كنم از خداوندى كه پرورش دهنده من است و من به طرف او بازگشت مى‏نمایم. «بحول الله و قوته اقوم و اقعد»، یعنى به یارى خداى متعال و قوه او برمى‏خیزم و مى‏نشینم.

٤- ترجمه قنوت

«لا اله الا الله الحلیم الكریم‏»، یعنى نیست‏خدایى سزاوار پرستش مگر خداى یكتاى بى‏همتایى كه صاحب حلم و كرم است. «لا اله الا الله العلى العظیم‏» یعنى نیست‏خدایى سزاوار پرستش مگر خداى یكتاى بى‏همتایى كه بلند مرتبه و بزرگ است. «سبحان الله رب السموات السبع و رب الارضین السبع‏»، یعنى پاك و منزه است‏خداوندى كه پروردگار هفت آسمان و پروردگار هفت زمین است. «و ما فیهن و ما بینهن و رب العرش العظیم‏»، یعنى پروردگار هر چیزى است كه در آسمانها و زمینها و مابین آنهاست و پروردگار عرش بزرگ است. «و الحمد لله رب العالمین‏»،یعنى حمد و ثنا مخصوص خداوندى است كه پرورش دهنده تمام موجودات است.

٥- ترجمه تسبیحات اربعه

«سبحان الله و الحمد لله و لا اله الا الله و الله اكبر»، یعنى پاك و منزه است‏خداوند تعالى و ثنا مخصوص اوست و نیست‏خدایى سزاوار پرستش مگر خداى بى‏همتا. و بزرگتر است از اینكه او را وصف كنند.

٦- ترجمه تشهد و سلام

«الحمد لله اشهد ان لا اله الا الله وحده لا شریك له‏»، یعنى ستایش،مخصوص پروردگار است و شهادت مى‏دهم كه خدایى سزاوار پرستش نیست مگر خدایى كه یگانه است و شریك ندارد. «و اشهد ان محمدا عبده و رسوله‏»، یعنى شهادت مى‏دهم كه محمد صلى الله علیه و آله بنده خدا و فرستاده اوست. «اللهم صل على محمد و آل‏محمد»، یعنى خدایا رحمت بفرست بر محمد و آل محمد. «و تقبل شفاعته و ارفع درجته‏» یعنى قبول كن شفاعت پیغمبر را و درجه آن حضرت را نزد خود بلند كن. «السلام علیك ایها النبى و رحمة الله و بركاته‏»، یعنى سلام بر تو اى پیغمبر و رحمت و بركات خدا بر تو باد. «السلام علینا و على عباد الله الصالحین‏»، یعنى سلام از خداوند عالم بر نمازگزاران و تمام بندگان خوب او. «السلام علیكم و رحمة الله و بركاته‏» یعنى سلام و رحمت و بركات خداوند بر شما مؤمنین باد.

تعقیب نماز

١١٢٢ مستحب است انسان بعد از نماز مقدارى مشغول تعقیب یعنى خواندن ذكر و دعا و قرآن شود و بهتر است پیش از آنكه از جاى خود حركت كند و وضو و غسل و تیمم او باطل شود رو به قبله تعقیب را بخواند و لازم نیست تعقیب به عربى باشدولى بهتر است چیزهایى را كه در كتابهاى دعا دستور داده‏اند بخواند و از تعقیبهایى كه خیلى سفارش شده است تسبیح حضرت زهرا سلام الله علیها است كه باید به این ترتیب گفته شود: ٣٤ مرتبه «الله اكبر»، بعد مرتبه ٣٣ «الحمد لله‏»، بعد از آن مرتبه ٣٣ «سبحان الله‏» و مى‏شود «سبحان الله‏» را پیش از «الحمد الله‏» گفت ولى بهتر است بعد از «الحمد الله‏» گفته شود.

١١٢٣ مستحب است بعد از نماز سجده شكر نماید و همین قدر كه پیشانى را به قصد شكر بر زمین بگذارد كافى است، ولى بهتر است صد مرتبه یا سه مرتبه یا یك مرتبه «شكرا لله‏» یا «شكرا» یا «عفوا» بگوید و نیز مستحب است هر وقت نعمتى به انسان مى‏رسد یا بلائى از او دور مى‏شود سجده شكر بجا آورد.

صلوات بر پیغمبر

١١٢٤ هر وقت انسان اسم مبارك حضرت رسول الله صلى الله علیه و آله و سلم مانند محمد و احمد یا لقب و كنیه آن جناب را مثل مصطفى و ابوالقاسم بگوید یا بشنود اگر چه در نماز باشد، مستحب است صلوات بفرستد.

١١٢٥ موقع نوشتن اسم مبارك حضرت رسول الله صلى الله علیه و آله و سلم مستحب است صلوات را هم بنویسد. و نیز بهتر است هر وقت آن حضرت را یاد مى‏كند صلوات بفرستد.





نوع مطلب : احکام و استفتائات، 
برچسب ها :