تبلیغات
khademineasheghaneabasaleh - توضیح المسائل حضرت امام خمینى (قدس سره الشریف) احکام مسجد
 
khademineasheghaneabasaleh
به امید فرج مهدی منتظر همچنان منتظریم
                                                        
درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ : morteza taghavi
نویسندگان
نظرسنجی
نظر شما در مورد وب سایت؟







برچسبها
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

احكام مسجد

٩٠٠ نجس كردن زمین و سقف و بام و طرف داخل دیوار مسجد حرام است. و هر كس بفهمد كه نجس شده است، باید فورا نجاست آن را برطرف كند. و احتیاط واجب آن است كه طرف بیرون دیوار مسجد را هم نجس نكنند. و اگر نجس

شود، نجاستش را برطرف نمایند، مگر آنكه واقف آن را جزو مسجد قرار نداده باشد.

٩٠١ اگر نتواند مسجد را تطهیر نماید، یا كمك لازم داشته باشد و پیدا نكند،تطهیر مسجد بر او واجب نیست. ولى اگر بى‏احترامى به مسجد باشد، بنابر احتیاط واجب باید به كسى كه مى‏تواند تطهیر كند اطلاع دهد.

٩٠٢ اگر جایى از مسجد نجس شود كه تطهیر آن بدون كندن یا خراب كردن ممكن نیست، باید آنجا را بكنند، یا اگر خرابى زیاد لازم نمى‏آید، خراب نمایند. و هزینه پركردن چاله و تعمیر خرابى بر كسى است كه مسجد را نجس كرده است و بر اشخاصى كه براى تطهیر مسجد جایى از آن را كندند یا قسمتى از آن را خراب نمودند،پر كردن جایى كه كنده‏اند و ساختن جایى كه خراب كرده‏اند، واجب نیست. ولى اگر آن كس كه نجس كرده بكند یا خراب كند، در صورت امكان باید پر كند و تعمیر نماید.

٩٠٣ اگر مسجدى را غصب كنند و به جاى آن خانه و مانند آن بسازند كه دیگر به آن مسجد نگویند، باز هم بنابر احتیاط واجب، نجس كردن آن حرام و تطهیر آن واجب است.

٩٠٤ نجس كردن حرم امامان علیهم‏السلام، حرام است. و اگر یكى از آنها نجس شود، چنانچه نجس ماندن آن بى‏احترامى باشد، تطهیر آن واجب است. بلكه احتیاط واجب آن است كه اگر بى‏احترامى هم نباشد، آن را تطهیر كنند.

٩٠٥ اگر حصیر مسجد نجس شود، بنابر احتیاط واجب باید آن را آب بكشند. ولى چنانچه به واسطه آب كشیدن خراب مى‏شود و بریدن جاى نجس بهتر است، باید آن را ببرند. و اگر كسى كه نجس كرده ببرد، باید خودش اصلاح كند.

٩٠٦ بردن عین نجس مانند خون در مسجد اگر بى‏احترامى به مسجد باشد حرام است. و همچنین بردن چیزى كه نجس شده در صورتى كه بى‏احترامى به مسجد باشد حرام است.

٩٠٧ اگر مسجد را براى روضه خوانى چادر بزنند و فرش كنند و سیاهى بكوبند و اسباب چاى در آن ببرند، در صورتى كه این كارها به مسجد ضرر نرساند و مانع نماز خواندن نشود، اشكال ندارد.

٩٠٨ بنابر احتیاط واجب مسجد را به طلا نباید زینت نمایند. و همچنین نباید صورت چیزهایى كه مثل انسان و حیوان روح دارد در مسجد نقش كنند، و نقاشى چیزهایى كه روح ندارد مثل گل و بوته، مكروه است.

٩٠٩ اگر مسجد خراب هم شود، نمى‏توانند آن را بفروشند یا داخل ملك و جاده نمایند.

٩١٠ فروختن در و پنجره و چیزهایى دیگر مسجد حرام است، و اگر مسجد خراب شود، باید اینها را صرف تعمیر همان مسجد كنند، و چنانچه به درد آن مسجد نخورد باید در مسجد دیگر مصرف شود. ولى اگر به درد مسجدهاى دیگر هم نخورد مى‏توانند آن را بفروشند و پول آن را اگر ممكن است صرف تعمیر همان مسجد و گرنه صرف تعمیر مسجد دیگر نمایند.

٩١١ ساختن مسجد و تعمیر مسجدى كه نزدیك به خرابى مى‏باشد مستحب است. و اگر مسجد طورى خراب شود كه تعمیر آن ممكن نباشد، مى‏توانند آن را خراب كنند و دوباره بسازند. بلكه مى‏توانند مسجدى را كه خراب نشده براى احتیاج مردم خراب كنند و بزرگتر بسازند.

٩١٢ تمیز كردن مسجد و روشن كردن چراغ آن مستحب است. و كسى كه مى‏خواهد مسجد برود، مستحب است‏خود را خوشبو كند و لباس پاكیزه و قیمتى بپوشد و ته كفش خود را وارسى كند كه نجاستى به آن نباشد. و موقع داخل شدن به مسجد اول پاى راست و موقع بیرون آمدن اول پاى چپ را بگذارد. همچنین مستحب است از همه زودتر به مسجد آید و از همه دیرتر از مسجد بیرون رود.

٩١٣ وقتى انسان وارد مسجد مى‏شود، مستحب است دو ركعت نماز به قصد تحیت و احترام مسجد بخواند، و اگر نماز واجب یا مستحب دیگرى هم بخواند كافى است.

٩١٤ خوابیدن در مسجد اگر انسان ناچار نباشد و صحبت كردن راجع به كارهاى دنیا و مشغول صنعت‏شدن و خواندن شعرى كه نصیحت و مانند آن نباشد، مكروه است. و نیز مكروه است آب دهان و بینى و اخلاط سینه را در مسجد بیندازد، و گمشده‏اى را طلب كند و صداى خود را بلند كند، ولى بلند كردن صدا براى اذان مانعى ندارد.

٩١٥ راه دادن بچه و دیوانه به مسجد مكروه است. و كسى كه پیاز و سیر و مانند اینها خورده كه بوى دهانش مردم را اذیت میكند، مكروه است به مسجد برود.

اذان و اقامه

٩١٦ براى مرد و زن مستحب است پیش از نمازهاى یومیه اذان و اقامه بگویند، ولى پیش از نماز عید فطر و قربان مستحب است‏سه مرتبه بگویند:"الصلاة". و در نمازهاى واجب دیگر سه مرتبه الصلاة را به قصد رجاء بگوید.

٩١٧ مستحب است در روز اولى كه بچه به دنیا مى‏آید یا پیش از آنكه بندنافش بیفتد، در گوش راست او اذان و در گوش چپش اقامه بگویند.

٩١٨ اذان هیجده جمله است: "الله اكبر" چهار مرتبه، "اشهد ان لا اله الا الله،اشهد ان محمدا رسول الله، حى على الصلاه، حى على الفلاح، حى على خیر العمل، الله اكبر، لا اله الا الله"، هر یك دو مرتبه. و اقامه هفده جمله است‏یعنى دو مرتبه"الله اكبر" از اول اذان، و یك مرتبه "لا اله الا الله" از آخر آن كم مى‏شود، و بعداز گفتن "حى على خیر العمل" باید دو مرتبه "قد قامت الصلاه" اضاضه نمود.

٩١٩ "اشهد ان علیا ولى الله" جزو اذان و اقامه نیست، ولى خوب است بعداز "اشهد ان محمدا رسول الله" به قصد قربت گفته شود.

ترجمه اذان و اقامه

"الله اكبر" یعنى خداى تعالى بزرگتر از آن است كه او را وصف كنند."اشهد ان لا اله الا الله" یعنى شهادت مى‏دهم كه غیر خدایى كه یكتا و بى‏همتا است، خداى دیگرى سزاوار پرستش نیست. "اشهد ان محمدا رسول الله" یعنى شهادت مى‏دهم كه حضرت محمد بن عبد الله صلى الله علیه و آله و سلم، پیغمبر و فرستاده خدا است. "اشهد ان علیا امیر المؤمنین ولى الله" یعنى شهادت مى‏دهم كه حضرت على علیه الصلاة و السلام، امیر المؤمنین و ولى خدا بر همه خلق است. "حى على الصلاه"یعنى بشتاب براى نماز. "حى على الفلاح" یعنى بشتاب براى رستگارى. "حى على خیرالعمل" یعنى بشتاب براى بهترین كارها كه نماز است. "قد قامت الصلاه" یعنى به تحقیق نماز برپا شد. "لا اله الا الله" یعنى خدایى سزاوار پرستش نیست مگر خدایى كه یكتا و بى‏همتا است.

٩٢٠ بین جمله‏هاى اذان و اقامه باید خیلى فاصله نشود. و اگر بین آنها بیشتر از معمول فاصله بیندازد، باید دوباره آن را از سر بگیرد.

٩٢١ اگر در اذان و اقامه صدا را در گلو بیندازد، چنانچه غنا شود یعنى به طور آوازه خوانى كه در مجالس لهو و بازیگرى معمول است اذان و اقامه را بگوید حرام است، و اگر غنا نشود مكروه مى‏باشد.

٩٢٢ در پنج نماز اذان ساقط مى‏شود : اول: نماز عصر روز جمعه. دوم:نماز عصر روز عرفه كه روز نهم ذى‏حجه است. سوم: نماز عشاى شب عید قربان براى كسى كه در مشعر الحرام باشد. چهارم: نماز عصر و عشاى زن مستحاضه. پنجم:نماز عصر و عشاى كسى كه نمى‏تواند از بیرون آمدن بول و غائط خوددارى كند. و در این پنج نماز در صورتى اذان ساقط مى‏شود كه با نماز قبلى فاصله نشود، یا فاصله كمى بین آنها باشد، ولى فاصله شدن نافله و تعقیب ضرر ندارد.

٩٢٣ اگر براى نماز جماعتى اذان و اقامه گفته باشند، كسى كه با آن جماعت نماز مى‏خواند، نباید براى نماز خود اذان و اقامه بگوید.

٩٢٤ اگر براى خواندن نماز جماعت به مسجد رود و ببیند جماعت تمام شده،تا وقتى كه صفها به هم نخورده و جمعیت متفرق نشده نمى‏تواند براى نماز خود اذان و اقامه بگوید، در صورتى كه براى جماعت اذان و اقامه گفته شده باشد.

٩٢٥ در جایى كه عده‏اى مشغول نماز جماعتند یا نماز آنان تازه تمام شده وصفها به هم نخورده است، اگر انسان بخواهد فرادى یا با جماعت دیگرى كه برپا مى‏شود نماز بخواند، با سه شرط اذان و اقامه از او ساقط مى‏شود: اول: آنكه براى آن نماز اذان و اقامه گفته باشند. دوم: آنكه نماز جماعت باطل نباشد. سوم: آنكه نماز او و نماز جماعت در یك مكان باشد. پس اگر نماز جماعت داخل مسجد باشد و او بخواهد در بام مسجد نماز بخواند، مستحب است اذان و اقامه بگوید.

٩٢٦ اگر در شرط دوم از شرطهایى كه در مساله پیش گفته شده شك كند یعنى شك كند كه نماز جماعت صحیح بوده یا نه، اذان و اقامه از او ساقط است. ولى اگردر یكى از دو شرط دیگر شك كند، مستحب است اذان و اقامه بگوید.

٩٢٧ كسى كه اذان و اقامه دیگرى را مى‏شنود، مستحب است هر قسمتى را كه مى‏شنود بگوید. ولى در حكایت اقامه كه از دیگرى بشنود از "حى على الصلاة" تا "حى على خیر العمل" را به امید ثواب بگوید.

٩٢٨ كسى كه اذان و اقامه دیگرى را شنیده، چه با او گفته باشد یا نه، در صورتى كه بین آن اذان و اقامه و نمازى كه مى‏خواهد بخواند زیاد فاصله نشده باشد،مى‏تواند براى نماز خود اذان و اقامه نگوید.

٩٢٩ اگر مرد اذان زن را با قصد لذت بشنود، اذان از او ساقط نمى‏شود. بلكه‏اگر قصد لذت هم نداشته باشد، ساقط شدن اذان اشكال دارد.

٩٣٠ اذان و اقامه نماز جماعت را باید مرد بگوید، ولى در جماعت زنان اگر زن اذان و اقامه بگوید، كافى است.

٩٣١ اقامه باید بعد از اذان گفته شود. و اگر قبل از اذان بگویند، صحیح نیست.

٩٣٢ اگر كلمات اذان و اقامه را بدون ترتیب بگوید، مثلا "حى على الفلاح" را پیش از "حى على الصلاة" بگوید، باید از جایى كه ترتیب به هم خورده دوباره بگوید.

٩٣٣ باید بین اذان و اقامه فاصله ندهد. و اگر بین آنها به قدرى فاصله دهد كه اذانى را كه گفته اذان این اقامه حساب نشود، مستحب است دوباره اذان و اقامه را بگوید. و نیز اگر بین اذان و اقامه و نماز به قدرى فاصله دهد كه اذان و اقامه آن نماز حساب نشود، مستحب است دوباره براى آن نماز اذان و اقامه بگوید.

٩٣٤ اذان و اقامه باید به عربى صحیح گفته شود. پس اگر به عربى غلط بگوید یا به جاى حرفى حرف دیگر بگوید، یا مثلا ترجمه آنها را به فارسى بگوید، صحیح نیست.

٩٣٥ اذان و اقامه باید بعد از داخل شدن وقت نماز گفته شود. و اگر عمدا یا از روى فراموشى پیش از وقت بگوید، باطل است.

٩٣٦ اگر پیش از گفتن اقامه شك كند كه اذان گفته یا نه، باید اذان را بگوید.ولى اگر مشغول اقامه شود و شك كند كه اذان گفته یا نه، گفتن اذان لازم نیست.

٩٣٧ اگر در بین اذان یا اقامه پیش از آنكه قسمتى را بگوید شك كند كه قسمت پیش از آن را گفته یا نه، باید قسمتى را كه در گفتن آن شك كرده بگوید.ولى اگر در حال گفتن قسمتى از اذان یا اقامه شك كند كه آنچه پیش از آن است‏گفته یا نه، گفتن آن لازم نیست.

٩٣٨ مستحب است انسان در موقع گفتن اذان رو به قبله بایستد و با وضو یا غسل باشد و دستها را به گوش بگذارد و صدا را بلند نماید و بكشد و بین جمله‏هاى اذان كمى فاصله دهد و بین آنها حرف نزند.

٩٣٩ مستحب است بدن انسان در موقع گفتن اقامه آرام باشد، و آن را از اذان آهسته‏تر بگوید، و جمله‏هاى آن را به هم نچسباند. ولى به اندازه‏اى كه بین جمله‏هاى اذان فاصله مى‏دهد، بین جمله‏هاى اقامه فاصله ندهد.

٩٤٠ مستحب است بین اذان و اقامه یك قدم بردارد یا قدرى بنشیند یا سجده كند یا ذكر بگوید یا دعا بخواند یا قدرى ساكت باشد یا حرفى بزند یا دو ركعت نماز بخواند. ولى حرف زدن بین اذان و اقامه نماز صبح مستحب نیست، ولى نماز خواندن بین اذان و اقامه نماز مغرب را به امید ثواب بیاورد.

٩٤١ مستحب است كسى را كه براى گفتن اذان معین مى‏كنند، عادل و وقت‏شناس و صدایش بلند باشد و اذان را در جاى بلند بگوید.

واجبات نماز

واجبات نماز یازده چیز است: اول: نیت. دوم: قیام یعنى ایستادن. سوم:تكبیرة الاحرام یعنى گفتن "الله اكبر" در اول نماز. چهارم: ركوع. پنجم: سجود. ششم:قرائت. هفتم: ذكر. هشتم: تشهد. نهم: سلام. دهم: ترتیب. یازدهم: موالات یعنى پى در پى بودن اجزاء نماز.

٩٤٢ بعضى از واجبات نماز ركن است، یعنى اگر انسان آنها را بجا نیاورد یا در نماز اضافه كند، عمدا باشد یا اشتباها، نماز باطل مى‏شود. و بعضى دیگر ركن نیست، یعنى اگر عمدا كم یا زیاد شود، نماز باطل مى‏شود. و چنانچه اشتباها كم یا زیاد گردد، نماز باطل نمى‏شود. و ركن پنج چیز است: اول: نیت. دوم: تكبیرة الاحرام. سوم: قیام در موقع گفتن تكبیرة الاحرام، و قیام متصل به ركوع یعنى ایستادن پیش از ركوع. چهارم: ركوع. پنجم: دو سجده.

نیت

٩٤٣ انسان باید نماز را به نیت قربت‏یعنى براى انجام فرمان خداوند عالم به جا آورد و لازم نیست نیت را از قلب خود بگذراند یا مثلا به زبان بگوید كه چهار ركعت نماز ظهر مى‏خوانم قربه الى الله.

٩٤٤ اگر در نماز ظهر یا در نماز عصر نیت كند كه چهار ركعت نماز مى‏خوانم و معین نكند ظهر است‏یا عصر، نماز او باطل است. و نیز كسى كه مثلا قضاى نماز ظهر بر او واجب است، اگر در وقت نماز ظهر بخواهد آن نماز قضا یا نماز ظهر را بخواند، باید نمازى را كه مى‏خواند در نیت معین كند.

٩٤٥ انسان باید از اول تا آخر نماز به نیت‏خود باقى باشد. پس اگر در بین نماز به طورى غافل شود كه اگر بپرسند چه مى‏كنى نداند چه بگوید، نمازش باطل است.

٩٤٦ انسان باید فقط براى انجام امر خداوند عالم نماز بخواند. پس كسى كه ریا كند یعنى براى نشان دادن به مردم نماز بخواند، نمازش باطل است، خواه فقط براى مردم باشد، یا خدا و مردم هر دو را در نظر بگیرد.

٩٤٧ اگر قسمتى از نماز را هم براى غیر خدا بجا آورد نماز باطل است، چه آن قسمت واجب باشد مثل حمد و سوره، چه مستحب باشد مانند قنوت. بلكه اگر تمام نماز را براى خدا بجا آورد ولى براى نشان دادن به مردم در جاى مخصوصى مثل مسجد، یا در وقت مخصوصى مثل اول وقت، یا به طرز مخصوصى مثلا با جماعت بخاند، نمازش باطل است.

تكبیرة الاحرام

٩٤٨ گفتن "الله اكبر" در اول هر نماز، واجب و ركن است و باید حروف"الله" و حروف "اكبر" و دو كلمه "الله" و "اكبر" را پشت‏سر هم بگوید. و نیز باید این دو كلمه به عربى صحیح گفته شود، و اگر به عربى غلط بگوید یا مثلا ترجمه آن را به فارسى بگوید صحیح نیست.

٩٤٩ احتیاط واجب آن است كه تكبیرة الاحرام نماز را به چیزى كه پیش ازآن مى‏خواند مثلا به اقامه یا به دعایى كه پیش از تكبیر مى‏خواند، نچسباند.

٩٥٠ اگر انسان بخواهد "الله اكبر" را به چیزى كه بعد از آن مى‏خواند مثلا به"بسم الله الرحمن الرحیم" بچسباند، باید ر اكبر را پیش بدهد.

٩٥١ موقع گفتن تكبیرة الاحرام باید بدن آرام باشد، و اگر عمدا در حالى كه بدنش حركت دارد تكبیرة الاحرام را بگوید، باطل است. و چنانچه سهوا حركت كند، بنابر احتیاط واجب باید اول عملى كه نماز را باطل مى‏كند انجام دهد و دوباره تكبیر بگوید.

٩٥٢ تكبیر و حمد و سوره و ذكر و دعا را باید طورى بخواند كه خودش بشنود.و اگر به واسطه سنگینى یا كرى گوش یا سر و صداى زیاد نمى‏شنود، باید طورى بگوید كه اگر مانعى نباشد بشنود.

٩٥٣ كسى كه لال است‏یا زبان او مرضى دارد كه نمى‏تواند "الله اكبر" را درست بگوید، باید به هر طور كه مى‏تواند بگوید. و اگر هیچ نمى‏تواند بگوید، باید در قلب خود بگذارند و براى تكبیر اشاره كند، و زبانش را هم اگر مى‏تواند حركت دهد.

٩٥٤ مستحب است بعد از تكبیرة الاحرام بگوید: "یا محسن قد اتاك المسیى‏ء و قد امرت المحسن ان یتجاوز عن المسیى‏ء انت المحسن و انا المسیى‏ء بحق محمد و آل محمد صل على محمد و آل محمد و تجاوز عن قبیح ما تعلم منى"، یعنى اى خدایى كه به بندگان احسان مى‏كنى، بنده گنهكار به در خانه تو آمده و تو امر كرده‏اى كه نیكوكار از گنهكار بگذرد، تو نیكوكارى و من گناهكار، به حق محمد و آل محمد صلى الله علیه و آله و سلم رحمت‏خود را بر محمد و آل محمد بفرست و از بدیهایى كه مى‏دانى از من سر زده بگذر.

٩٥٥ مستحب است موقع گفتن تكبیر اول نماز و تكبیرهاى بین نماز، دستها را تا مقابل گوشها بالا ببرد.

٩٥٦ اگر شك كند كه تكبیرة الاحرام را گفته یا نه، چنانچه مشغول خواندن چیزى شده به شك خود اعتنا نكند. و اگر چیزى نخوانده، باید تكبیر را بگوید.

٩٥٧ اگر بعد از گفتن تكبیرة الاحرام شك كند كه آن را صحیح گفته یا نه، باید به شك خود اعتنا نكند.

قیام (ایستادن)

٩٥٨ قیام در موقع گفتن تكبیرة الاحرام و قیام پیش از ركوع كه آن را قیام متصل به ركوع مى‏گویند ركن است. ولى قیام در موقع خواندن حمد و سوره و قیام بعد از ركوع، ركن نیست و اگر كسى آن را از روى فراموشى ترك كند، نمازش صحیح است.

٩٥٩ واجب است پیش از گفتن تكبیر و بعد از آن مقدارى بایستد تا یقین كند كه‏در حال ایستادن تكبیر گفته است.

٩٦٠ اگر ركوع را فراموش كند و بعد از حمد و سوره بنشیند و یادش بیاید كه ركوع نكرده، باید بایستد و به ركوع رود. و اگر بدون این كه بایستد به حال خمیدگى به ركوع برگردد، چون قیام متصل به ركوع را بجا نیاورده، نماز او باطل است.

٩٦١ موقعى كه ایستاده است باید بدن را حركت ندهد و به طرفى خم نشود وبه جایى تكیه نكند. ولى اگر از روى ناچارى باشد، یا در حال خم شدن براى ركوع پاها را حركت دهد، اشكال ندارد.

٩٦٢ اگر موقعى كه ایستاده از روى فراموشى بدن را حركت دهد یا به طرفى خم شود یا به جایى تكیه كند اشكال ندارد. ولى در قیام موقع گفتن تكبیرة الاحرام و قیام متصل به ركوع اگر از روى فراموشى هم باشد، بنابر احتیاط واجب باید نماز را تمام كند و دوباره بخواند.

٩٦٣ باید در موقع ایستادن هر دو پا روى زمین باشد. ولى لازم نیست‏سنگینى بدن روى هر دو پا باشد، و اگر روى یك پا هم باشد اشكال ندارد.

٩٦٤ كسى كه مى‏تواند درست بایستد، اگر پاها را خیلى گشاد بگذارد كه به حال ایستادن معمولى نباشد، نمازش باطل است.

٩٦٥ موقعى كه انسان در نماز مى‏خواهد كمى جلو یا عقب رود یا كمى بدن را به طرف است‏یا چپ حركت دهد، باید چیزى نگوید، ولى "بحول الله و قوته اقوم و اقعد" را باید در حال برخاستن بگوید، و در موقع گفتن ذكرهاى واجب هم بدن باید بى‏حركت باشد. بلكه احتیاط واجب آن است كه در موقع گفتن ذكرهاى مستحبى نماز، باید بدنش آرام باشد.

٩٦٦ اگر در حال حركت بدن ذكر بگوید، مثلا موقع رفتن به ركوع یا رفتن به سجده تكبیر بگوید، چنانچه آن را به قصد ذكرى كه در نماز دستور داده‏اند بگوید، باید احتیاطا نماز را دوباره بخواند. و اگر به این قصد نگوید بلكه بخواهد ذكرى گفته باشد، نماز صحیح است.

٩٦٧ حركت دادن دست و انگشتان در موقع خواندن حمد اشكال ندارد، اگر چه احتیاط مستحب آن است كه آنها را هم حركت ندهد.

٩٦٨ اگر موقع خواندن حمد و سوره یا خواندن تسبیحات بى‏اختیار به قدرى حركت كند كه از حال آرام بودن بدن خارج شود، احتیاط واجب آن است كه بعد از آرام گرفتن بدن، آنچه را در حال حركت‏خوانده دوباره بخواند.

٩٦٩ اگر در بین نماز از ایستادن عاجز شود باید بنشیند، و اگر از نشستن هم عاجز شود باید بخوابد، ولى تا بدنش آرام نگرفته باید چیزى نخواند.

٩٧٠ تا انسان مى‏تواند ایستاده نماز بخواند، نباید بنشیند. مثلا كسى كه در موقع ایستادن بدنش حركت مى‏كند یا مجبور است به چیزى تكیه دهد یا بدنش را كج كند یا خم شود یا پاها را بیشتر از معمول گشاد بگذارد، باید به هر طور كه مى‏تواند ایستاده نماز بخواند. ولى اگر به هیچ قسم حتى مثل حال ركوع هم نتواند بایستد، باید راست بنشیند و نشسته نماز بخواند.

٩٧١ تا انسان مى‏تواند بنشیند، نباید خوابیده نماز بخواند. و اگر نتواند راست بنشیند باید هر طور كه مى‏تواند بنشیند، و اگر به هیچ قسم نمى‏تواند بنشیند باید به طورى كه در احكام قبله گفته شد به پهلوى راست بخوابد، و اگر نمى‏تواند به پهلوى چپ، و اگر آن هم ممكن نیست به پشت بخوابد به طورى كه كف پاهاى او رو به قبله باشد.

٩٧٢ كسى كه نشسته نماز مى‏خواند، اگر بعد از خواندن حمد و سوره بتواند بایستد و ركوع را ایستاده بجا آورد، باید بایستد و از حال ایستاده به ركوع رود. و اگرنتواند، باید ركوع را هم نشسته بجا آورد.

٩٧٣ كسى كه خوابیده نماز مى‏خواند، اگر در بین نماز بتواند بنشیند، باید مقدارى را كه مى‏تواند نشسته بخواند. و نیز اگر مى‏تواند بایستد، باید مقدارى را كه مى‏تواند ایستاده بخواند، ولى تا بدنش آرام نگرفته باید چیزى نخواند.

٩٧٤ كسى كه نشسته نماز مى‏خواند، اگر در بین نماز بتواند بایستد باید مقدارى را كه مى‏تواند ایستاده بخواند، ولى تا بدنش آرام نگرفته باید چیزى نخواند.

٩٧٥ كسى كه مى‏تواند بایستد، اگر بترسد كه به واسطه ایستادن مریض شود یا ضررى به او برسد، مى‏تواند نشسته نماز بخواند. و اگر از نشستن هم بترسد، مى‏تواند خوابیده نماز بخواند.

٩٧٦ اگر انسان احتمال بدهد كه تا آخر وقت بتواند ایستاده نماز بخواند، مى‏تواند اول وقت نماز بخواند، اگر چه احتیاط آن است كه نماز را تاخیر بیندازد.

٩٧٧ مستحب است در حال ایستادن بدن را راست نگهدارد، شانه‏ها را پایین بیندازد، دستها را روى رانها بگذارد، انگشتها را به هم بچسباند، جاى سجده را نگاه كند، سنگینى بدن را به طور مساوى روى دو پا بیندازد، با خضوع و خشوع باشد، پاها را پس و پیش نگذارد، اگر مرد است پاها را از سه انگشت باز تا یك وجب فاصله دهد، و اگر زن است پاها را به هم بچسباند.

قرائت

٩٧٨ در ركعت اول و دوم نمازهاى واجب یومیه انسان باید اول حمد و بعد از آن یك سوره تمام بخواند.

٩٧٩ اگر وقت نماز تنگ باشد یا انسان ناچار شود كه سوره را نخواند، مثلا بترسد كه اگر سوره را بخواند دزد یا درنده یا چیز دیگرى به او صدمه بزند، نباید سوره را بخواند. و اگر در كارى عجله داشته باشد، مى‏تواند سوره را نخواند.

٩٨٠ اگر عمدا سوره را پیش از حمد بخواند، نمازش باطل است. و اگر اشتباها سوره را پیش از حمد بخواند و در بین آن یادش بیاید، باید سوره را رها كند و بعد از خواندن حمد سوره را از اول بخواند.

٩٨١ اگر حمد و سوره یا یكى از آنها را فراموش كند و بعد از رسیدن به ركوع بفهمد، نمازش صحیح است.

٩٨٢ اگر پیش از آنكه براى ركوع خم شود، بفهمد كه حمد و سوره را نخوانده باید بخواند، و اگر بفهمد سوره را نخوانده باید فقط سوره را بخواند. ولى اگر بفهمد حمد تنها را نخوانده، باید اول حمد و بعد از آن دوباره سوره را بخواند. و نیز اگر خم شود و پیش از آنكه به ركوع برسد بفهمد حمد و سوره یا سوره تنها یا حمد تنها را نخوانده، باید بایستد و به همین دستور عمل نماید.

٩٨٣ اگر در نماز یكى از چهار سوره‏اى را كه آیه سجده دارد و در مساله گفته شد عمدا بخواند، نمازش باطل است.

٩٨٤ اگر اشتباها مشغول خواندن سوره‏اى شود كه سجده واجب دارد، چنانچه پیش از رسیدن به آیه سجده بفهمد، باید آن سوره را رها كند و سوره دیگر بخواند. و اگر بعد از خواندن آیه سجده بفهمد، باید در بین نماز با اشاره سجده آن را بجا آورد و به همان سوره كه خوانده اكتفا نماید.

٩٨٥ اگر در نماز آیه سجده را بشنود و به اشاره سجده كند، نمازش صحیح است.

٩٨٦ در نماز مستحبى خواندن سوره لازم نیست، اگر چه آن نماز به واسطه نذر كردن واجب شده باشد. ولى در بعضى از نمازهاى مستحبى مثل نماز وحشت كه سوره مخصوصى دارد، اگر بخواهد به دستور آن نماز رفتار كرده باشد، باید همان سوره را بخواند.

٩٨٧ در نماز جمعه و در نماز ظهر روز جمعه، مستحب است در ركعت اول بعد از"حمد" سوره " جمعه"، و در ركعت دوم بعد از "حمد" سوره "منافقین" بخواند. واگر مشغول یكى از اینها شود، بنابر احتیاط واجب نمى‏تواند آن را رها كند و سوره دیگر بخواند.

٩٨٨ اگر بعد از حمد مشغول خواندن سوره "قل هو الله احد" یا سوره "قل یا ایها الكافرون" شود، نمى‏تواند آن را رها كند و سوره دیگر بخواند. ولى در نماز جمعه و نماز ظهر روز جمعه اگر از روى فراموشى به جاى سوره "جمعه" و "منافقین" یكى از این دو سوره را بخواند، تا به نصف نرسیده مى‏تواند آن را رها كند و سوره"جمعه" و "منافقین" را بخواند.

٩٨٩ اگر در نماز جمعه یا نماز ظهر روز جمعه عمدا سوره "قل هو الله احد"یا سوره "قل یا ایها الكافرون" بخواند، اگر چه به نصف نرسیده باشد، بنابر احتیاط واجب نمى‏تواند رها كند و سوره "جمعه" و "منافقین" را بخواند.

٩٩٠ اگر در نماز غیر سوره "قل هو الله احد" و "قل یا ایها الكافرون" سوره دیگرى بخواند، تا به نصف نرسیده مى‏تواند رها كند و سوره دیگر بخواند.

٩٩١ اگر مقدارى از سوره را فراموش كند یا از روى ناچارى مثلا به واسطه تنگى وقت‏یا جهت دیگر نشود آن را تمام نماید، مى‏تواند آن سوره را رها كند و سوره دیگر بخواند، اگر چه از نصف گذشته باشد یا سوره‏اى را كه مى‏خوانده "قل هو الله احد" یا "قل یا ایها الكافرون" باشد.

٩٩٢ بر مرد واجب است‏حمد و سوره نماز صبح و مغرب و عشا را بلند بخواند. و بر مرد و زن واجب است‏حمد و سوره نماز ظهر و عصر را آهسته بخوانند.

٩٩٣ مرد باید در نماز صبح و مغرب و عشا مواظب باشد كه تمام كلمات حمد و سوره حتى حرف آخر آنها را بلند بخواند.

٩٩٤ زن مى‏تواند حمد و سوره نماز صبح و مغرب و عشا را بلند یا آهسته بخواند.ولى اگر نامحرم صدایش را بشنود، بنابر احتیاط واجب باید آهسته بخواند.

٩٩٥ اگر در جایى كه باید نماز را بلند بخواند عمدا آهسته بخواند، یا در جایى كه باید آهسته خواند عمدا بلند بخواند، نمازش باطل است. ولى اگر از روى فراموشى یا ندانستن مساله باشد، صحیح است. و اگر در بین خواندن حمد و سوره هم بفهمد اشتباه كرده، لازم نیست مقدارى را كه خوانده دوباره بخواند.

٩٩٦ اگر كسى در خواندن حمد و سوره بیشتر از معمول صدایش را بلند كند، مثل آنكه آنها را با فریاد بخواند، نمازش باطل است.

٩٩٧ انسان باید نماز را یاد بگیرد كه غلط نخواند. و كسى كه به هیچ قسم نمى‏تواند صحیح آن را یاد بگیرد، باید هر طور كه مى‏تواند بخواند، و احتیاط مستحب آن است كه نماز را به جماعت بجا آورد.

٩٩٨ كسى كه حمد و سوره و چیزهاى دیگر نماز را به خوبى نمى‏داند و مى‏تواند یاد بگیرد، چنانچه وقت نماز وسعت دارد، باید یاد بگیرد و اگر وقت تنگ است، بنابر احتیاط واجب در صورتى كه ممكن باشد باید نمازش را به جماعت بخواند.

٩٩٩ احتیاط واجب آن است كه براى یاد دادن واجبات نماز مزد نگیرد، ولى براى مستحبات آن اشكال ندارد.

١٠٠٠ اگر یكى از كلمات حمد یا سوره را نداند، یا عمدا آن را نگوید، یا بجاى حرفى، حرف دیگر بگوید مثلا به جاى ض،ظ بگوید، یا جایى كه باید بدون زیر و زبر خوانده شود زیر و زبر بدهد، یا تشدید را نگوید، نماز او باطل است.

١٠٠١ اگر انسان كلمه‏اى را صحیح بداند و در نماز همانطور بخواند و بعد بفهمد غلط خوانده لازم نیست دوباره نماز را بخواند و یا اگر وقت گذشته قضا نماید.

١٠٠٢ اگر زیر و زبر كلمه‏اى را نداند باید یاد بگیرد، ولى اگر كلمه‏اى را كه وقف كردن آخر آن جایز است همیشه وقف كند یاد گرفتن زیر و زبر آن لازم نیست و نیز اگر نداند مثلا كلمه‏اى به س است‏یا به ص باید یاد بگیرد و چنانچه دو جور یا بیشتر بخواند، مثل آن كه در "اهدنا الصراط المستقیم"، "مستقیم"را یك مرتبه با "سین" و یك مرتبه با "صاد" بخواند نمازش باطل است، مگر آنكه هر دو جور قرائت‏شده باشد و به امید رسیدن به واقع بخواند.

١٠٠٣ اگر در كلمه‏اى "واو" باشد و حرف قبل از "واو" در آن كلمه پیش داشته باشد و حرف بعد از "واو" در آن كلمه همزه ء باشد مثل كلمه "سوء" بهتر است آن "واو" را مد بدهد، یعنى آن را بكشد و همچنین اگر در كلمه‏اى "الف"باشد و حرف قبل از "الف" در آن كلمه زبر داشته باشد و حرف بعد از "الف" در آن كلمه همزه باشد مثل "جاء"، بهتر است "الف" آن را بكشد و نیز اگر در كلمه‏اى ى باشد و حرف پیش از ى در آن كلمه زیر داشته باشد و حرف بعد از ى‏در آن كلمه همزه باشد مثل "جى‏ء"، بهتر آن است ى را با مد بخواند و اگر بعداز این "واو" و "الف" و ى بجاى همزه ء حرفى باشد كه ساكن است، یعنى زیر و زبر و پیش ندارد باز هم بهتر آن است این سه حرف را با مد بخواند، مثلا در"و لا الضالین" كه بعد از "الف" حرف "لام" ساكن است ، بهتر آن است "الف" آن را با مد بخواند.

١٠٠٤ احتیاط مستحب آن است كه در نماز، وقف به حركت و وصل به سكون ننماید. و معنى وقف به حركت آن است كه زیر یا زبر یا پیش آخر كلمه‏اى را بگویدو بین آن كلمه و كلمه بعدش فاصله دهد. مثلا بگوید "الرحمن الرحیم" و میم "الرحیم"را زیر بدهد و بعد قدرى فاصله دهد و بگوید: "مالك یوم الدین". و معنى وصل به سكون آن است كه زیر یا زبر یا پیش كلمه‏اى را نگوید و آن كلمه را به كلمه بعد بچسباند، مثل آنكه بگوید : "الرحمن الرحیم" و میم "الرحیم" را زیر ندهد و فورا"مالك یوم الدین" را بگوید.

١٠٠٥ در ركعت‏سوم و چهارم نماز مى‏تواند فقط یك حمد بخواند یا سه مرتبه تسبیحات اربعه بگوید، یعنى سه مرتبه بگوید: "سبحان الله و الحمد لله و لا اله الا الله و الله اكبر"، و اگر یك مرتبه هم تسبیحات اربعه را بگوید كافى است. و مى‏تواند در یك ركعت‏حمد، و در ركعت دیگر تسبیحات بگوید، و بهتر است در هر دو ركعت تسبیحات بخواند.

١٠٠٦ در تنگى وقت باید تسبیحات اربعه را یك مرتبه بگوید.

١٠٠٧ بر مرد و زن واجب است كه در ركعت‏سوم و چهارم نماز، حمد یا تسبیحات را آهسته بخوانند.

١٠٠٨ اگر در ركعت‏سوم و چهارم حمد بخواند، بنابر احتیاط واجب باید "بسم الله" آن را هم آهسته بگوید.

١٠٠٩ كسى كه نمى‏تواند تسبیحات را یاد بگیرد یا درست بخواند، باید در ركعت‏سوم و چهارم حمد بخواند.

١٠١٠ اگر در دو ركعت اول نماز به خیال این كه دو ركعت آخر است تسبیحات بگوید، چنانچه پیش از ركوع بفهمد، باید حمد و سوره را بخواند و اگر در ركوع یا بعد از ركوع بفهمد، نمازش صحیح است.

١٠١١ اگر در دو ركعت آخر نماز به خیال اینكه در دو ركعت اول است‏حمد بخواند، یا در دو ركعت اول نماز با اینكه گمان مى‏كرده در دو ركعت آخر است‏حمد بخواند، چه پیش از ركوع بفهمد چه بعد از آن، نمازش صحیح است.

١٠١٢ اگر در ركعت‏سوم یا چهارم مى‏خواست‏حمد بخواند تسبیحات به زبانش آمد یا مى‏خواست تسبیحات بخواند حمد به زبانش آمد باید آن را رها كند و دوباره حمد یا تسبیحات را بخواند ولى اگر عادتش خواندن چیزى بوده كه به زبانش آمده و در خزانه قلبش آن را قصد داشته مى‏تواند همان را تمام كند و نمازش صحیح است.

١٠١٣ كسى كه عادت دارد در ركعت‏سوم و چهارم تسبیحات بخواند اگر بدون قصد مشغول خواندن حمد شود باید آن را رها كند و دوباره حمد یا تسبیحات را بخواند.

١٠١٤ در ركعت‏سوم و چهارم مستحب است بعد از تسبیحات استغفار كند، مثلا بگوید: " استغفر الله ربى و اتوب الیه" یا بگوید: "اللهم اغفر لى". و اگر به گمان آنكه حمد یا تسبیحات را گفته، مشغول گفتن استغفار شود و شك كند كه حمد یا تسبیحات را خوانده یا نه، باید به شك خود اعتنا ننماید. ولى اگر نمازگزار پیش از خم شدن براى ركوع در حالى كه مشغول گفتن استغفار نیست، شك كند كه حمد یا تسبیحات را خوانده یا نه، باید حمد یا تسبیحات را بخواند.

١٠١٥ اگر در ركوع ركعت‏سوم یا چهارم یا در حال رفتن به ركوع شك كند كه حمد یا تسبیحات را خوانده یا نه، باید به شك خود اعتنا نكند.

١٠١٦ هرگاه شك كند كه آیه یا كلمه‏اى را درست گفته یا نه، اگر به‏چیزى كه بعد از آن است مشغول نشده، باید آن آیه یا كلمه را به طور صحیح بگوید. واگر به چیزى كه بعد از آن است مشغول شده، چنانچه آن چیز ركن باشد مثل آنكه در ركوع شك كند كه فلان كلمه از سوره را درست گفته یا نه، باید به شك خود اعتنا نكند. و اگر ركن نباشد، مثلا موقع گفتن "الله الصمد" شك كند كه "قل هو الله احد"را درست گفته یا نه، باز هم مى‏تواند به شك خود اعتنا نكند. ولى اگر احتیاطا آن آیه یا كلمه را به طور صحیح بگوید، اشكال ندارد. و اگر چند مرتبه هم شك كند،مى‏تواند چند بار بگوید. اما اگر به وسواس برسد و باز هم بگوید، بنابر احتیاط واجب باید نمازش را دوباره بخواند.

١٠١٧ مستحب است در ركعت اول پیش از خواندن حمد بگوید: "اعوذ بالله من الشیطان الرجیم" و در ركعت اول و دوم نماز ظهر و عصر "بسم الله" را بلند بگوید و حمد و سوره را شمرده بخواند و در آخر هر آیه وقف كند، یعنى آن آیه را به آیه بعد نچسباند، و در حال خواندن حمد و سوره به معناى آیه توجه داشته و اگر فرادى مى‏خواند بعد از آنكه حمد خودش تمام شد بگوید: "الحمد لله رب العالمین". بعد از خواندن سوره "قل هو الله احد" یك یا دو یا سه مرتبه "كذلك الله ربى" یا سه مرتبه"كذلك الله ربنا" بگوید، بعد از خواندن سوره كمى صبر كند و بعد تكبیر پیش از ركوع را بگوید یا قنوت را بخواند.

١٠١٨ مستحب است در تمام نمازها در ركعت اول سوره "انا انزلناه" و در ركعت دوم سوره "قل هو الله احد" را بخواند.

١٠١٩ مكروه است انسان در تمام نمازهاى یك شبانه روز سوره "قل هو الله احد" را نخواند.

١٠٢٠ خواندن سوره "قل هو الله احد" به یك نفس مكروه است.

١٠٢١ سوره‏اى را كه در ركعت اول خوانده، مكروه است در ركعت دوم بخواند،ولى اگر سوره " قل هو الله احد" را در هر دو ركعت بخواند مكروه نیست.

ركوع

١٠٢٢ در هر ركعت بعد از قرائت باید به اندازه‏اى خم شود كه بتواند دست را به زانو بگذارد، و این عمل را ركوع مى‏گویند.

١٠٢٣ اگر به اندازه ركوع خم شود ولى دستها را به زانو نگذارد اشكال ندارد.

١٠٢٤ هرگاه ركوع را بطور غیر معمول بجا آورد، مثلا به چپ یا راست‏خم شود،اگر چه دستهاى او به زانو برسد صحیح نیست.

١٠٢٥ خم شدن باید به قصد ركوع باشد، پس اگر به قصد كار دیگرى مثلا براى كشتن جانور خم شود، نمى‏تواند آن را ركوع حساب كند بلكه باید بایستد و دوباره براى ركوع خم شود، و به واسطه این عمل، ركن زیاد نشده و نماز باطل نمى‏شود.

١٠٢٦ كسى كه دست‏یا زانوى او با دست و زانوى دیگران فرق دارد، مثلا دستش خیلى بلند است كه اگر كمى خم شود به زانو مى‏رسد یا زانوى او پایین‏تر از مردم دیگر است كه باید خیلى خم شود تا دستش به زانو برسد باید به انداره معمول خم شود.

١٠٢٧ كسى كه نشسته ركوع مى‏كند باید به قدرى خم شود كه صورتش مقابل زانوها برسد، و بهتر است به قدرى خم شود كه صورت نزدیك جاى سجده برسد.

١٠٢٨ انسان هر ذكرى در ركوع بگوید كافى است ولى احتیاط واجب آن است كه به قدر سه مرتبه "سبحان الله" یا یك مرتبه "سبحان ربى العظیم و بحمده"كمتر نباشد.

١٠٢٩ ذكر ركوع باید دنبال هم و به عربى صحیح گفته شود و مستحب است آن را سه یا پنچ یا هفت مرتبه بلكه بیشتر بگویند.

١٠٣٠ در ركوع باید به مقدار ذكر واجب، بدن آرام باشد و در ذكر مستحب هم اگر آن را به قصد ذكرى كه براى ركوع دستور داده‏اند بگوید بنابر احتیاط واجب، آرام بودن بدن لازم است.

١٠٣١ اگر موقعى كه ذكر واجب ركوع را مى‏گوید، بى‏اختیار به قدرى حركت كند كه از حال آرام بودن بدن خارج شود باید بعد از آرام گرفتن بدن بنابر احتیاط واجب دوباره ذكر را بگوید ولى اگر كمى حركت كند كه از حال آرام بودن بدن خارج نشود، یا انگشتان را حركت دهد اشكال ندارد.

١٠٣٢ اگر پیش از آن كه به مقدار ركوع خم شود و بدن آرام گیرد عمدا ذكر ركوع را بگوید نمازش باطل است.

١٠٣٣ اگر پیش از تمام شدن ذكر واجب، عمدا سر از ركوع بردارد نمازش باطل است، و اگر سهوا سر بردارد چنانچه پیش از آنكه از حال ركوع خارج شود، یادش بیاید كه ذكر ركوع را تمام نكرده، باید در حال آرامى بدن دوباره ذكر را بگوید،و اگر بعد از آنكه از حال ركوع خارج شد، یادش بیاید، نماز او صحیح است.

١٠٣٤ اگر نتواند به مقدار ذكر در ركوع بماند در صورتى كه بتواند پیش ازآنكه از حد ركوع بیرون رود ذكر را بگوید، باید در آن حال تمام كند. و اگرنتواند، در حال برخاستن ذكر را به قصد رجاء بگوید.

١٠٣٥ اگر به واسطه مرض و مانند آن در ركوع آرام نگیرد نماز صحیح است، ولى باید پیش از آنكه از حال ركوع خارج شود، ذكر واجب یعنى "سبحان ربى العظیم و بحمده" یا سه مرتبه " سبحان الله" را بگوید.

١٠٣٦ هرگاه نتواند به اندازه ركوع خم شود باید به چیزى تكیه دهد و ركوع كند و اگر موقعى هم كه تكیه داده نتواند به طور معمول ركوع كند باید به هر اندازه مى‏تواند خم شود و اگر هیچ نتواند خم شود باید موقع ركوع بنشیند و نشسته ركوع كند، و احتیاط مستحب آن است كه نماز دیگرى هم بخواند و براى ركوع آن با سر اشاره نماید.

١٠٣٧ كسى كه مى‏تواند ایستاره نماز بخواند اگر در حال ایستاده یا نشسته نتواند ركوع كند باید ایستاده نماز بخواند و براى ركوع با سر اشاره كند، و اگرنتواند اشاره كند باید به نیت ركوع چشمها را هم بگذارد و ذكر آن را بگوید وبه نیت برخاستن از ركوع چشمها را باز كند. و اگر از این هم عاجز است باید در قلب نیت ركوع كند و ذكر آن را بگوید.

١٠٣٨ كسى كه نمى‏تواند ایستاده یا نشسته ركوع كند و براى ركوع فقط مى‏تواند در حالى كه نشسته است كمى خم شود یا در حالى كه ایستاده است با سر اشاره كند باید ایستاده نماز بخواند و براى ركوع با سر اشاره نماید و احتیاط مستحب آن است كه نماز دیگرى هم بخواند و موقع ركوع آن بنشیند و هر قدر مى‏تواند براى ركوع خم شود.

١٠٣٩ اگر بعد از رسیدن به حد ركوع و آرام گرفتن بدن سر بردارد و دو مرتبه به قصد ركوع به اندازه ركوع خم شود نمازش باطل است، و نیز اگر بعداز آنكه به اندازه ركوع خم شد و بدنش آرام گرفت به قصد ركوع به قدرى خم شود كه از اندازه ركوع بگذرد و دوباره به ركوع برگردد بنابر احتیاط واجب نمازش باطل است و بهتر آن است كه نماز را تمام كند و از سر بخواند.

١٠٤٠ بعد از تمام شدن ذكر ركوع باید راست بایستد و بعد از آنكه بدن آرام گرفت به سجده رود، و اگر عمدا پیش از ایستادن یا پیش از آرام گرفتن بدن به سجده رود نمازش باطل است.

١٠٤١ اگر ركوع را فراموش كند و پیش از آنكه به سجده برسد یادش بیاید باید بایستد بعد به ركوع رود و چنانچه به حالت‏خمیدگى به ركوع برگردد نمازش باطل است.

١٠٤٢ اگر بعد از آنكه پیشانى به زمین برسد یادش بیاید كه ركوع نكرده، بنابر احتیاط واجب باید بایستد و ركوع را بجا آورد، و نماز را تمام كند و دوباره بخواند.

١٠٤٣ مستحب است پیش از رفتن به ركوع در حالى كه راست ایستاده تكبیر بگویدو در ركوع زانوها را به عقب دهد و پشت را صاف نگه دارد و گردن را بكشد و مساوى پشت نگه دارد و بین دو قدم را نگاه كند و پیش از ذكر یا بعد از آن صلوات بفرستد و بعد از آنكه از ركوع برخاست و راست ایستاد، در حال آرامى بدن بگوید: "سمع الله لمن حمده".

١٠٤٤ مستحب است در ركوع زنها دست را از زانو بالاتر بگذارند و زانوها را به عقب ندهند.





نوع مطلب : احکام و استفتائات، 
برچسب ها :