تبلیغات
khademineasheghaneabasaleh - توضیح المسائل حضرت امام خمینى (قدس سره الشریف) احکام تیمم و ...
 
khademineasheghaneabasaleh
به امید فرج مهدی منتظر همچنان منتظریم
                                                        
درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ : morteza taghavi
نویسندگان
نظرسنجی
نظر شما در مورد وب سایت؟







برچسبها
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

نماز وحشت

٦٣٨ مستحب است در شب اول قبر دو ركعت نماز وحشت براى میت بخوانند. و دستور آن این است كه در ركعت اول بعد از حمد، یك مرتبه آیة‏الكرسى و در ركعت دوم بعد از حمد، ده مرتبه سوره "انا انزلناه" بخوانند، و بعداز سلام نماز

بگویند: "اللهم صل على محمد و آل محمد و ابعث ثوابها الى قبر فلان" و به جاى كلمه فلان، اسم میت را بگویند.

٦٣٩ نماز وحشت را در هر موقع از شب اول قبر مى‏شود خواند، ولى بهتر است در اول شب بعداز نماز عشا خوانده شود.

٦٤٠ اگر بخواهند میت را به شهر دورى ببرند، یا به جهت دیگر دفن او تاخیر بیفتد، باید نماز وحشت را تا شب اول قبر او تاخیر بیندازند.

نبش قبر

٦٤١ نبش قبر مسلمان یعنى شكافتن قبر او اگر چه طفل یا دیوانه باشد، حرام است. ولى اگر بدنش از بین رفته و خاك شده باشد، اشكال ندارد.

٦٤٢ نبش قبر امامزاده‏ها و شهدا و علما و صلحا اگر چه سالها بر آن گذشته باشد، در صورتى كه زیارتگاه باشد، حرام است. بلكه اگر زیارتگاه هم نباشد،بنابر احتیاط واجب نباید آن را نبش كرد.

٦٤٣ شكافتن قبر در چند مورد حرام نیست: اول: آنكه میت در زمین غصبى دفن شده باشد و مالك زمین راضى نشود كه در آنجا بماند دوم: آنكه كفن یا چیز دیگرى كه با میت دفن شده غصبى باشد و صاحب آن راضى نشود كه در قبر بماند و همچنین است اگر چیزى از مال خود میت كه به ورثه او رسیده با او دفن شده باشد و ورثه راضى نشوند كه آن چیز در قبر بماند ولى اگر چیز مختصرى از مال او كه به ورثه به ارث رسیده مانند انگشتر و نحو آن با او دفن شده باشد در جواز نبش براى در آوردن آن تامل و اشكال است‏خصوصا اگر اجحاف به ورثه نباشد و اگر وصیت كرده باشد كه دعا یا قرآن یا انگشترى را با او دفن كنند در صورتى كه وصیتش بیشتر از یك سوم مال او نباشد براى بیرون آوردن اینها نمى‏توانند قبر را بشكافند. سوم: آن كه میت بى غسل یا بى كفن دفن شده باشد، یا بفهمند غسلش باطل بوده، یا به غیر دستور شرع كفن شده یا در قبر، او را رو به قبله نگذاشته‏اند. چهارم: آنكه براى ثابت‏شدن حقى بخواهند بدن میت را ببیند. پنجم: آنكه میت را در جایى كه بى‏احترامى به اوست مثل قبرستان كفار یا جایى كه كثافت و خاكروبه مى‏ریزند، دفن كرده باشند. ششم: آنكه براى یك مطلب شرعى كه اهمیت آن از شكافتن قبر بیشتر است قبر را بشكافند مثلا بخواهند بچه زنده را از شكم زن حامله‏اى كه دفنش كرده‏اند بیرون آورند. هفتم: آنكه بترسند درنده‏اى بدن میت را پاره كند یا سیل او را ببرد یا دشمن بیرون آورد. هشتم: آنكه قسمتى از بدن میت را كه با او دفن نشده بخواهند دفن كنند. ولى احتیاط واجب آن است كه آن قسمت از بدن را طورى در قبر بگذارند كه بدن میت دیده نشود.

غسلهاى مستحب

٦٤٤ غسلهاى مستحب در شرع مقدس اسلام بسیار است و از آن جمله است: ١- غسل جمعه، و وقت آن از اذان صبح است تا ظهر، و بهتر است نزدیك ظهر بجاآورده شود. و اگر تا ظهر انجام ندهد بهتر است كه بدون نیت ادا و قضا تا عصر جمعه بجا آورد. و اگر در روز جمعه غسل نكند، مستحب است از صبح شنبه تا غروب قضاى آن را بجا آورد. و كسى كه مى‏ترسد در روز جمعه آب پیدا نكند،مى‏تواند روز پنجشنبه غسل را انجام دهد، بلكه اگر در شب جمعه غسل را به امید آنكه مطلوب خداوند عالم است بجا آورد صحیح است. و مستحب است انسان در موقع غسل جمعه بگوید: "اشهد ان لا اله الا الله وحده لا شریك له و ان محمدا عبده و رسوله اللهم صل على محمد و آل محمد و اجعلنى من التوابین و اجعلنى من المتطهرین". ٢- غسل شب اول ماه رمضان و تمام شبهاى طاق مثل شب سوم و پنجم و هفتم. ولى از شب بیست و یكم مستحب است همه شب غسل كند، و براى غسل شب اول و پانزدهم و هفدهم و نوزدهم و بیست و یكم و بیست و سوم و بیست و پنجم و بیست و هفتم و بیست و نهم بیشتر سفارش شده است. و وقت غسل شبهاى ماه رمضان تمام شب است، و بهتر است مقارن غروب آفتاب بجا آورده شود، ولى از شب بیست و یكم تا آخر ماه بهتر است غسل را بین نماز مغرب و عشا بجا آورد. و نیز مستحب است در شب بیست و سوم غیر از غسل اول شب، یك غسل هم در آخر شب انجام دهد. ٣- غسل روز عید فطر و عید قربان، و وقت آن از اذان صبح است تا غروب، و بهتر است آن را پیش از نماز عید بجا آورد. و اگر از ظهر تا غروب بجا آورد، احتیاط واجب آن است كه بقصد رجاء انجام دهد. ٤- غسل شب عید فطر، و وقت آن از اول مغرب است تا اذان صبح، و بهتر است در اول شب بجا آورده شود. ٥- غسل روز هشتم و نهم ذى‏الحجه، و در روز نهم بهتر است آن را نزدیك ظهر بجا آورد. ٦- غسل روز اول و پانزدهم و بیست و هفتم و آخر ماه رجب. ٧- غسل روز عید غدیر، و بهتر است در وقت چاشت صدر نهار آن را انجام دهد. ٨- غسل روز بیست و چهارم ذى الحجه. ٩- غسل روز عید نوروز و پانزدهم شعبان و نهم و هفدهم ربیع الاول و روز بیست و پنجم ذى قعده، ولى غسل روز پانزدهم شعبان و غسلهاى دیگرى كه تا آخر مساله ذكر شده را رجاءا انجام دهد. ١٠- غسل دادن بچه‏اى كه تازه بدنیا آمده. ١١- غسل زنى كه براى غیر شوهرش بوى خوش استعمال كرده است. ١٢- غسل كسى كه در حال مستى خوابیده. ١٣- غسل كسى كه جایى از بدنش را به بدن میتى كه غسل داده‏اند رسانده. ١٤- غسل كسى كه در موقع گرفتن خورشید و ماه نماز آیات را عمدا نخوانده، در صورتى كه تمام ماه و خورشید گرفته باشد. ١٥- غسل كسى كه براى تماشاى دار آویخته رفته و آنرا دیده باشد. ولى اگر اتفاقا یا از روى ناچارى نگاهش بیفتد، یا مثلا براى شهادت دادن رفته باشد، غسل مستحب نیست.

٦٤٥ پیش از داخل شدن در حرم مكه شهر مكه مسجدالحرام خانه كعبه حرم مدینه شهر مدینه مسجد پیغمبر مستحب است انسان غسل كند و براى داخل شدن در حرم امامان علیهم‏السلام رجاءا غسل كند و اگر در یك روز چند مرتبه مشرف شود یك غسل كافى است و كسى كه مى‏خواهد در یك روز داخل حرم مكه و مسجدالحرام و خانه كعبه شود اگر به نیت همه یك غسل كند كافى است و نیز اگر در یك روز بخواهد داخل حرم مدینه و شهر مدینه و مسجد پیغمبر صلى الله علیه و آله شود یك غسل براى همه كفایت مى‏كند و براى زیارت پیغمبر و امامان از دور یا نزدیك و براى حاجت‏خواستن از خداوند عالم و همچنین براى توبه و نشاط به جهت عبادت و براى سفر رفتن خصوصا سفر زیارت حضرت سیدالشهداء علیه‏السلام مستحب است انسان غسل كند و اگریكى از غسلهایى را كه در این مساله گفته شد بجا آورد و بعد كارى كند كه وضو را باطل مى‏نماید مثلا بخوابد غسل او باطل مى‏شود و مستحب است دوباره غسل را بجاآورد.

٦٤٦ انسان نمى‏تواند با غسل مستحبى كارى كه مانند نماز وضو لازم دارد انجام دهد.

٦٤٧ اگر چند غسل بر كسى مستحب باشد و به نیت همه، یك غسل بجا آورد، كافى است.

تیمم

در هفت مورد به جاى وضو و غسل باید تیمم كرد:

اول از موارد تیمم:

آنكه تهیه آب به قدر وضو یا غسل ممكن نباشد.

٦٤٨ اگر انسان در آبادى باشد، باید براى تهیه آب وضو و غسل بقدرى جستجو كند كه از پیدا شدن آن ناامید شود. و اگر در بیابان باشد، چنانچه زمین آن پست و بلند است و یا به واسطه درخت و مانند آن، عبور در آن زمین مشكل است، باید در هر یك از چهار طرف به اندازه پرتاب یك تیر قدیمى كه با كمان پرتاب مى‏كردند در جستجوى آب برود. و اگر زمین آن این طور نیست، باید در هر طرف به اندازه پرتاب دو تیر جستجو نماید.

٦٤٩ اگر بعضى از چهار طرف هموار و بعضى دیگر پست و بلند یا عبور در آن مشكل باشد، در طرفى كه هموار است به اندازه پرتاب دو تیر و در طرفى كه این طور نیست به اندازه پرتاب یك تیر جستجو كند.

٦٥٠ در هر طرفى كه یقین دارد آب نیست، در آن طرف جستجو لازم نیست.

٦٥١ كسى كه وقت نماز او تنگ نیست و براى تهیه آب وقت دارد اگر یقین دارد در محلى دورتر از مقدارى كه باید جستجو كند آب هست در صورتى كه مانعى نباشد و مشقت هم نداشته باشد باید براى تهیه آب برود و اگر گمان دارد آب هست رفتن به آن محل لازم نیست ولى اگر اطمینان داشته باشد بنابر احتیاط واجب باید براى تهیه آب به آن محل برود.

٦٥٢ لازم نیست‏خود انسان در جستجوى آب برود، بلكه مى‏تواند كسى را كه به‏گفته او اطمینان دارد بفرستد. و در این صورت اگر یك نفر از طرف چند نفر برود،كافى است.

٦٥٣ اگر احتمال دهد كه داخل بار سفر خود یا در منزل یا در قافله آب هست باید بقدرى جستجو نماید كه به نبودن آب یقین كند یا از پیدا كردن آن ناامید شود.

٦٥٤ اگر پیش از وقت نماز جستجو نماید و آب پیدا نكند و تا وقت نماز همان جا بماند، لازم نیست كه دوباره در جستجوى آب برود.

٦٥٥ اگر بعد از داخل شدن وقت نماز جستجو كند و آب پیدا نكند و تا وقت نماز دیگر در همانجا بماند، جستجو لازم نیست.

٦٥٦ اگر از درنده بترسد یا جستجوى آب به قدرى سخت باشد كه نتواند تحمل كند یا وقت نماز به قدرى تنگ باشد كه هیچ نتواند جستجو كند، جستجو لازم نیست. ولى اگر بتواند مقدارى جستجو كند، به همان مقدار جستجو لازم است. و اگر از دزد بر جان یا مال خودش بترسد، نباید در جستجوى آب برود. ولى اگر مالى كه احتمال مى‏دهد از بین برود، به حسب حال او قابل اعتنا نباشد و ترس دیگرى هم نداشته باشد، جستجوى آب واجب است.

٦٥٧ اگر در جستجوى آب نرود تا وقت نماز تنگ شود، معصیت كرده ولى نمازش با تیمم صحیح است.

٦٥٨ كسى كه یقین دارد آب پیدا نمى‏كند، چنانچه دنبال آب نرود و با تیمم نماز بخواند و بعد از نماز بفهمد كه اگر جستجو مى‏كرد آب پیدا مى‏شد، نمازش باطل است.

٦٥٩ اگر بعد از جستجو آب پیدا نكند و با تیمم نماز بخواند و بعد از نماز بفهمد در جایى كه جستجو كرده آب بوده، نماز او صحیح است.

٦٦٠ اگر بعد از داخل شدن وقت نماز وضو داشته باشد و بداند كه اگر وضوى خود را باطل كند، نمى‏تواند وضو بگیرد، چنانچه بتواند بدون ضرر و مشقت وضوى خود را نگهدارد، نباید آن را باطل نماید. و همچنین است اگر بداند یا دو شاهد عادل خبر دهند كه تهیه آب براى او ممكن نیست. بلكه اگر احتمال صحیح عقلایى هم بدهد، احتیاط واجب آن است كه وضوى خود را باطل نكند.

٦٦١ اگر پیش از وقت نماز وضو داشته باشد و بداند یا احتمال عقلایى دهد یا دو شاهد عادل خبر دهند كه اگر وضوى خود را باطل كند، تهیه آب براى او ممكن نیست، چنانچه بتواند بدون ضرر و مشقت وضوى خود را نگهدارد، احتیاط واجب آن است كه آن را باطل نكند.

٦٦٢ كسى كه فقط به مقدار وضو یا به مقدار غسل آب دارد، اگر بداند یا دو شاهد عادل خبر دهند كه اگر آن را بریزد آب پیدا نمى‏كند، چنانچه وقت نماز داخل شده باشد، ریختن آن حرام است. و احتیاط واجب آن است كه پیش از وقت نماز هم آن را نریزد، بلكه خالى از قوت نیست. و هرگاه احتمال عقلایى هم بدهد كه اگر آب را بریزد دیگر آب پیدا نمى‏كند، احتیاط واجب آن است كه پیش از وقت نماز هم آب را نریزد.

٦٦٣ كسى كه مى‏داند یا دو شاهد عادل خبر دهد كه آب پیدا نمى‏كند، اگر بعداز داخل شدن وقت نماز وضوى خود را باطل كند یا آبى كه دارد بریزد، معصیت كرده ولى نمازش با تیمم صحیح است. اگر چه احتیاط مستحب آن است كه قضاى آن نماز را بخواند.

دوم از موارد تیمم

٦٦٤ اگر به واسطه پیرى یا ترس از دزد و جانور و مانند اینها یا نداشتن وسیله‏اى كه آب از چاه بكشد، دسترسى به آب نداشته باشد، باید تیمم كند. و همچنین است اگر تهیه كردن آب یا استعمال آن به قدرى مشقت داشته باشد كه مردم تحمل آن را نكنند.

٦٦٥ اگر براى كشیدن آب از چاه دلو و ریسمان و مانند اینها لازم دارد و مجبور است بخرد یا كرایه نماید، اگر چه قیمت آن چند برابر معمول باشد، باید تهیه كند. و همچنین است اگر آب را به چندین برابر قیمتش بفروشند. ولى اگر تهیه آنها به قدرى پول مى‏خواهد كه نسبت به حال او آن مقدار ضرر دارد، واجب نیست تهیه نماید.

٦٦٦ اگر ناچار شود كه براى تهیه آب قرض كند، باید قرض نماید. ولى كسى كه مى‏داند یا گمان دارد كه نمى‏تواند قرض خود را بدهد، واجب نیست قرض كند.

٦٦٧ اگر كندن چاه مشقت ندارد، به احتیاط واجب باید براى تهیه آب،چاه بكند.

٦٦٨ اگر كسى مقدارى آب بى‏منت به او ببخشد، باید قبول كند.

سوم از موارد تیمم

٦٦٩ اگر از استعمال آب بر جان خود بترسد یا بترسد كه به واسطه استعمال آن،مرض یا عیبى در او پیدا شود یا مرضش طول بكشد یا شدت كند یا به سختى معالجه شود، باید تیمم نماید. ولى اگر آب گرم براى او ضرر ندارد، باید با آب گرم وضو بگیرد یا غسل كند.

٦٧٠ لازم نیست‏یقین كند كه آب براى او ضرر دارد، بلكه اگر احتمال ضرر بدهد، چنانچه احتمال او در نظر مردم بجا باشد و از آن احتمال ترس براى او پیدا شود، باید تیمم كند.

٦٧١ كسى كه مبتلا به درد چشم است و آب براى او ضرر دارد، باید تیمم نماید.

٦٧٢ اگر به واسطه یقین یا ترس ضرر تیمم كند و پیش از نماز بفهمد كه آب برایش ضرر ندارد، تیمم او باطل است. و اگر بعد از نماز بفهمد، نمازش صحیح است.

٦٧٣ كسى كه مى‏داند آب برایش ضرر ندارد، چنانچه غسل كند یا وضو بگیرد و بعد بفهمد كه آب براى او ضرر داشته، وضو و غسل او صحیح است.

چهارم از موارد تیمم

٦٧٤ هرگاه بترسد كه اگر آب را به مصرف وضو یا غسل برساند، خود او یا عیال و اولاد او، یا رفیقش و كسانى كه با او مربوطند مانند نوكر و كلفت از تشنگى بمیرند یا مریض شوند یا به قدرى تشنه شوند كه تحمل آن مشقت دارد، باید به‏جاى وضو و غسل، تیمم نماید. و نیز اگر بترسد حیوانى كه مانند اسب و قاطر معمولا براى خوردن سرش را نمى‏برند، از تشنگى تلف شود، باید آب را به آن بدهد و تیمم نماید، اگر چه حیوان مال خودش نباشد. و همچنین است اگر كسى كه حفظ جان او واجب است به طورى تشنه باشد كه اگر انسان آب را به او ندهد، تلف شود.

٦٧٥ اگر غیر از آب پاكى كه براى وضو یا غسل دارد آب نجسى هم به مقدار آشامیدن خود و كسانى كه با او مربوطند داشته باشد، باید آب پاك را براى آشامیدن بگذارد و با تیمم نماز بخواند. ولى چنانچه آب را براى حیوانش بخواهد، باید آب نجس را به آن بدهد و با آب پاك وضو و غسل را انجام دهد.

پنجم از موارد تیمم

٦٧٦ كسى كه بدن یا لباسش نجس است و كمى آب دارد كه اگر با آن وضو بگیردیا غسل كند براى آب كشیدن بدن یا لباس او نمى‏ماند، باید بدن یا لباس را آب بكشد و با تیمم نماز بخواند. ولى اگر چیزى نداشته باشد كه بر آن تیمم كند،باید آب را به مصرف وضو یا غسل برساند و با بدن یا لباس نجس نماز بخواند.

ششم از موارد تیمم

٦٧٧ اگر غیر از آب یا ظرفى كه استعمال آن حرام است آب یا ظرف دیگرى ندارد مثلا آب یا ظرفش غصبى است و غیر از آن آب و ظرف دیگرى ندارد، باید به جاى وضو و غسل، تیمم كند.

هفتم از موارد تیمم

٦٧٨ هرگاه وقت به قدرى تنگ باشد كه اگر وضو بگیرد یا غسل كند، تمام نماز یا مقدارى از آن بعد از وقت‏خوانده مى‏شود، باید تیمم كند.

٦٧٩ اگر عمدا نماز را به قدرى تاخیر بیندازد كه وقت وضو یا غسل نداشته باشد معصیت كرده، ولى نماز او با تیمم صحیح است. اگر چه احتیاط مستحب آن است‏كه قضاى آن نماز را بخواند.

٦٨٠ كسى كه شك دارد كه اگر وضو بگیرد یا غسل كند وقت براى نماز او مى‏ماند یا نه، باید تیمم كند.

٦٨١ كسى كه به واسطه تنگى وقت تیمم كرده، چنانچه بعد از نماز آبى كه داشته از دستش برود، اگر چه تیمم خود را نشكسته باشد، در صورتى كه وظیفه‏اش تیمم باشد، باید دوباره تیمم نماید.

٦٨٢ كسى كه آب دارد اگر به واسطه تنگى وقت با تیمم مشغول نماز شود و در بین نماز آبى كه داشته از دستش برود، براى نمازهاى بعد مى‏تواند با همان تیمم نماز بخواند.

٦٨٣ اگر انسانى به قدرى وقت دارد كه مى‏تواند وضو بگیرد یا غسل كند و نماز را بدون كارهاى مستحبى آن مثل اقامه و قنوت بخواند، باید غسل كند یا وضو بگیرد و نماز را بدون كارهاى مستحبى آن به جا آورد. بلكه اگر به اندازه سوره هم وقت ندارد، باید غسل كند یا وضو بگیرد و نماز را بدون سوره بخواند.

چیزهایى كه تیمم به آنها صحیح است

٦٨٤ تیمم به خاك و ریگ و كلوخ و سنگ اگر پاك باشند، صحیح است. وبه گل پخته مثل آجر و كوزه نیز صحیح است.

٦٨٥ تیمم بر سنگ گچ و سنگ آهك و سنگ مرمر سیاه و سایر اقسام سنگها صحیح است. ولى تیمم به جواهر مثل سنگ عقیق و فیروزه باطل مى‏باشد. و احتیاط واجب آن است كه با بودن خاك یا چیز دیگرى كه تیمم به آن صحیح است، به گچ و آهك پخته هم تیمم نكند. و اگر دسترسى به خاك و مانند آن ندارد و امر دایر است بین گچ یا آهك پخته، و بین غبار یا گل، باید به احتیاط واجب جمع كند بین تیمم به هر دو.

٦٨٦ اگر خاك و ریگ و كلوخ و سنگ پیدا نشود، باید به گرد و غبارى كه روى فرش و لباس و مانند اینهاست، تیمم نماید. و اگر غبار در لاى لباس و فرش باشد، تیمم به آن صحیح نیست، مگر آن كه اول دست بزند تا روى آن، غبار آلوده شود، بعد تیمم كند. و چنانچه گرد پیدا نشود، باید به گل تیمم كند.و اگر گل هم پیدا نشود، احتیاط مستحب آن است كه نماز را بدون تیمم بخواند،و بنابر احتیاط بعدا قضاى آن را بجا آورد.

٦٨٧ اگر بتواند با تكاندن فرش و مانند آن خاك تهیه كند، تیمم به گرد باطل است. و اگر بتواند گل را خشك كند و از آن خاك تهیه نماید، تیمم به گل باطل مى‏باشد.

٦٨٨ كسى كه آب ندارد، اگر برف یا یخ داشته باشد، چنانچه ممكن است باید آن را آب كند و با آن وضو بگیرد یا غسل نماید. و اگر ممكن نیست و چیزى هم كه تیمم به آن صحیح است ندارد، احتیاط مستحب آن است كه نماز را بدون وضو و تیمم بخواند، و بنابر احتیاط واجب بعدا قضا كند.

٦٨٩ اگر با خاك و ریگ، چیزى مانند كاه كه تیمم به آن باطل است مخلوط شود،نمى‏تواند به آن تیمم كند. ولى اگر آن چیز به قدرى كم باشد كه در خاك یا ریگ از بین رفته حساب شود، تیمم به آن خاك و ریگ صحیح است.

٦٩٠ اگر چیزى ندارد كه بر آن تیمم كند، چنانچه ممكن است باید به خریدن و مانند آن تهیه نماید.

٦٩١ تیمم به دیوار گلى صحیح است. و احتیاط مستحب آن است كه با بودن زمین یا خاك خشك، به زمین یا خاك نمناك تیمم نكند.

٥ احوط این است كه تیمم كند و نمازش را در وقت بخواند و بعد قضاى آن

٦٩٣ اگر یقین داشته باشد كه تیمم به چیزى صحیح است و به آن تیمم نماید، بعد بفهمد تیمم به آن باطل بوده، نمازهایى را كه با آن تیمم خوانده، باید دوباره بخواند.

٦٩٤ چیزى كه بر آن تیمم مى‏كند، باید غصبى نباشد.

٦٩٥ تیمم در فضاى غصبى باطل نیست. پس اگر در ملك خود دستها را به زمین بزند و بى‏اجازه داخل ملك دیگرى شود و دستها را به پیشانى بكشد، تیمم او باطل نمى‏شود.

٦٩٦ اگر نداند محل تیمم غصبى است و یا فراموش كرده باشد، تیمم او صحیح است، اگر چه فراموش كننده، خود غاصب باشد.

٦٩٧ كسى كه در جاى غصبى حبس است، اگر آب و خاك او غصبى است، باید با تیمم نماز بخواند.

٦٩٨ مستحب است چیزى كه بر آن تیمم مى‏كند، گردى داشته باشد كه به دست بماند. و بعد از زدن دست بر آن، مستحب است دست را بتكاند كه گرد آن بریزد.

٦٩٩ تیمم به زمین گود و خاك جاده و زمین شوره زار كه نمك روى آن را نگرفته، مكروه است. واگر نمك روى آن را گرفته باشد، باطل است.

دستور تیمم

٧٠٠ در تیمم چهار چیز واجب است: اول: نیت. دوم: زدن كف دو دست با هم بر چیزى كه تیمم به آن صحیح است. سوم: كشیدن كف هر دو دست به تمام پیشانى و دو طرف آن از جایى كه موى سر مى‏روید تا ابروها و بالاى بینى، و بنابر احتیاط واجب باید دستها روى ابروها هم كشیده شود. چهارم: كشیدن كف دست چپ به تمام پشت دست راست و بعد از آن كشیدن كف دست راست به تمام پشت دست چپ.

٧٠١ تیمم بدل از غسل و بدل از وضو با هم فرقى ندارند.

احكام تیمم

٧٠٢ اگر مختصرى از پیشانى و پشت دستها را هم مسح نكند، تیمم باطل است، چه عمدا مسح نكند یا مساله را نداند یا فراموش كرده باشد. ولى دقت زیاد هم لازم نیست و همین قدر كه بگویند تمام

٧٠٣ براى آنكه یقین كند تمام پشت دست را مسح كرده، باید مقدارى بالاتراز مچ را هم مسح نماید. ولى مسح بین انگشتان لازم نیست.

٧٠٤ پیشانى و پشت دستها را باید از بالا به پایین مسح نماید و كارهاى آن را باید پشت‏سر هم بجا آورد و اگر بین آنها به قدرى فاصله دهد كه نگویند تیمم مى‏كند، باطل است.

٧٠٥ در موقع نیت باید معین كند كه تیمم او بدل از غسل است‏یا بدل از وضو. و اگر بدل از غسل باشد، باید آن غسل را معین نماید. و چنانچه اشتباها به‏جاى بدل از وضو، بدل از غسل، یا به جاى بدل از غسل، بدل از وضو، نیت كند یا مثلا در تیمم بدل از غسل جنابت، نیت تیمم بدل از غسل مس میت نماید، تیمم او باطل است.

٧٠٦ در تیمم باید پیشانى و كف دستها و پشت دستها پاك باشد، و اگر كف دست نجس باشد و نتواند آن را آب بكشد، باید به همان كف دست نجس تیمم كند.

٧٠٧ انسان باید براى تیمم انگشتر را از دست بیرون آورد. و اگر در پیشانى یا پشت دستها یا در كف دستها مانعى باشد، مثلا چیزى به آنها چسبیده باشد، بایدبرطرف نماید.

٧٠٨ اگر پیشانى یا پشت دستها زخم است و پارچه یا چیز دیگرى را كه بر آن بسته، نمى‏تواند باز كند، باید دست را روى آن بكشد. و نیز اگر كف دست زخم باشدو پارچه یا چیز دیگرى را كه بر آن بسته نتواند باز كند، باید دست را با همان پارچه به چیزى كه تیمم به آن صحیح است بزند و به پیشانى و پشت دستها بكشد.

٧٠٩ اگر پیشانى و پشت دستها مو داشته باشد، اشكال ندارد. ولى اگر موى سر روى پیشانى آمده باشد، باید آن را عقب بزند.

٧١٠ اگر احتمال دهد كه در پیشانى و كف دستها یا پشت دستها مانعى هست، چنانچه احتمال او در نظر مردم به جا باشد، باید جستجو نماید تا یقین یا اطمینان پیدا كند كه مانعى نیست.

٧١١ اگر وظیفه او تیمم است و نمى‏تواند تیمم كند، باید نایب بگیرد. و كسى كه نایب مى‏شود، باید او را با دست‏خود او تیمم دهد. و اگر ممكن نباشد،باید نایب دست‏خود را به چیزى كه تیمم به آن صحیح است بزند و به پیشانى و پشت دستهاى او بكشد.

٧١٢ اگر بعد از آنكه وارد تیمم شد شك كند كه قسمت پیش از آن را فراموش كرده یا نه، اعتنا نكند و تیمم او صحیح است. و نیز اگر بعد از به جا آوردن هر جزء شك كند كه درست به جا آورده یا نه، اعتنا نكند و تیمم او صحیح است.

٧١٣ اگر بعد از مسح دست چپ شك كند كه درست تیمم كرده یا نه، تیمم او صحیح است.

٧١٤ كسى كه وظیفه‏اش تیمم است، بنابر احتیاط واجب نباید پیش از وقت نماز براى نماز تیمم كند. ولى اگر براى كار واجب دیگر یا مستحبى تیمم كند و تا وقت نماز عذر او باقى باشد، مى‏تواند با همان تیمم نماز بخواند.

٧١٥ كسى كه وظیفه‏اش تیمم است، اگر بداند تا آخر وقت عذر او باقى مى‏ماند، در وسعت وقت مى‏تواند با تیمم نماز بخواند. ولى اگر بداند كه تا آخر وقت عذر او برطرف مى‏شود، باید صبر كند و با وضو یا غسل نماز بخواند یا در تنگى وقت با تیمم نماز را بجا آورد.

٧١٦ كسى كه نمى‏تواند وضو بگیرد یا غسل كند، مى‏تواند نمازهاى قضاى خود را با تیمم بخواند، هر چند احتمال بدهد كه به زودى عذر او برطرف مى‏شود. ولى در صورت علم به زوال عذر تا پیش از ضیق شدن وقت باید منتظر بماند.

٧١٧ كسى كه نمى‏تواند وضو بگیرد یا غسل كند، جایز است نمازهاى مستحبى را كه مثل نافله‏هاى شبانه روز وقت معین دارد با تیمم بخواند، حتى در اول وقت. به شرط آنكه علم به زوال عذر تا آخر وقت نداشته باشد.

٧١٨ كسى كه احتیاطا باید غسل جبیره‏اى و تیمم نماید، مثلا جراحتى در پشت او است، اگر بعد از غسل و تیمم نماز بخواند و بعداز نماز حدث اصغرى از او سر زند، مثلا بول كند براى نمازهاى بعد باید وضو بگیرد.

٧١٩ اگر به واسطه نداشتن آب یا عذر دیگرى تیمم كند، بعد از برطرف شدن عذر،تیمم او باطل مى‏شود.

٧٢٠ چیزهایى كه وضو را باطل مى‏كند، تیمم بدل از وضو را هم باطل مى‏كند. و چیزهایى كه غسل را باطل مى‏نماید، تیمم بدل از غسل را هم باطل مى‏نماید.

٧٢١ كسى كه نمى‏تواند غسل كند، اگر چند غسل بر او واجب باشد، احتیاط واجب آن است كه بدل هر یك از آنها یك تیمم نماید.

٧٢٢ كسى كه نمى‏تواند غسل كند، اگر بخواهد عملى را كه براى آن غسل واجب است انجام دهد، باید بدل از غسل تیمم نماید. و اگر نتواند وضو بگیرد و بخواهد عملى را كه براى آن وضو واجب است انجام دهد، باید بدل از وضو تیمم نماید.

٧٢٣ اگر بدل از غسل جنابت تیمم كند، لازم نیست براى نماز وضو بگیرد. ولى اگر بدل از غسلهاى دیگر تیمم كند، باید وضو بگیرد. و اگر نتواند وضو بگیرد،باید تیمم دیگرى هم بدل از وضو بنماید.

٧٢٤ اگر بدل از غسل تیمم كند و بعد كارى كه وضو را باطل مى‏كند براى او پیش آید، چنانچه براى نمازهاى بعد نتواند غسل كند، باید وضو بگیرد. واگر نمى‏تواند وضو بگیرد، باید بدل از وضو تیمم نماید.

٧٢٥ كسى كه وظیفه‏اش آن است كه بدل از وضو و بدل از غسل تیمم كند، همین دو تیمم كفایت مى‏كند و تیمم دیگرى لازم نیست.

٧٢٦ كسى كه وظیفه‏اش تیمم است، اگر براى كارى تیمم كند، تا تیمم و عذر او باقى است، كارهایى را كه باید با وضو یا غسل انجام داد، مى‏تواند به جا آورد. ولى اگر با داشتن آب براى نماز میت‏یا خوابیدن تیمم كرده، فقط كارى را كه براى آن تیمم نموده مى‏تواند انجام دهد. و در مورد تیمم به خاطر تنگى وقت، به احتیاط واجب سایر غایات را انجام ندهد.

٧٢٧ در چند مورد مستحب است نمازهایى را كه انسان با تیمم خوانده، دوباره بخواند: اول: آنكه از استعمال آب ترس داشته و عمدا خود را جنب كرده و با تیمم نماز خوانده است. دوم: آنكه مى‏دانسته یا گمان داشته كه آب پیدا نمى‏كند و عمدا خود را جنب كرده و با تیمم نماز خوانده است. سوم: آنكه تا آخر وقت عمدا در جستجوى آب نرود و با تیمم نماز بخواند و بعد بفهمد كه اگر جستجو مى‏كرد، آب پیدا مى‏شد. چهارم: آنكه عمدا نماز را تاخیر انداخته و در آخر وقت با تیمم نماز خوانده است. پنجم: آنكه مى‏دانسته یا گمان داشته كه آب پیدا نمى‏شود و آبى را كه داشته ریخته است.





نوع مطلب : احکام و استفتائات، 
برچسب ها :