تبلیغات
khademineasheghaneabasaleh - توضیح المسائل حضرت امام خمینى (قدس سره الشریف) ادامه احکام وضو/غسل/جنابت
 
khademineasheghaneabasaleh
به امید فرج مهدی منتظر همچنان منتظریم
                                                        
درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ : morteza taghavi
نویسندگان
نظرسنجی
نظر شما در مورد وب سایت؟







برچسبها
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

احكام وضو

٢٩٩ كسى كه در كارهاى وضو و شرایط آن مثل پاك بودن آب و غصبى نبودن آن خیلى شك مى‏كند، باید به شك خود اعتنا نكند.

٣٠٠ اگر شك كند كه وضوى او باطل شده یا نه، بنا مى‏گذارد كه وضوى او باقى است. ولى اگر بعد از بول استبراء نكرده و وضو گرفته باشد و بعد از وضو رطوبت ازاو بیرون آید كه نداند بول است‏یا چیز دیگر، وضوى او باطل است.

٣٠١ كسى كه شك دارد وضو گرفته یا نه، باید وضو بگیرد.

٣٠٢ كسى كه مى‏داند وضو گرفته و حدثى هم از او سر زده مثلا بول كرده، اگر نداند كدام جلوتر بوده، چنانچه پیش از نماز است باید وضو بگیرد و اگر در بین نماز است باید نماز را بشكند و وضو بگیرد، و اگر بعد از نماز است باید وضو بگیرد و باید نمازى را كه خوانده دوباره بخواند.

٣٠٣ اگر بعد از نماز شك كند كه وضو گرفته یا نه، نماز او صحیح است، ولى باید براى نمازهاى بعد وضو بگیرد.

٣٠٤ اگر در بین نماز شك كند كه وضو گرفته یا نه، نماز او باطل است و باید وضو بگیرد و نماز را بخواند.

٣٠٥ اگر بعد از نماز شك كند كه قبل از نماز وضوى او باطل شده یا بعد از نماز، نمازى كه خوانده صحیح است.

٣٠٦ اگر انسان مرضى دارد كه بول او قطره قطره مى ریزد یا نمى‏تواند از بیرون آمدن غائط خوددارى كند، چنانچه یقین دارد كه از اول وقت نماز تا آخر آن به مقدار وضو گرفتن و نماز خواندن مهلت پیدا مى‏كند، باید نماز را در وقتى كه مهلت پیدا مى‏كند بخواند. و اگر مهلت او به مقدار كارهاى واجب نماز است باید در وقتى كه مهلت دارد فقط كارهاى واجب نماز را بجا آورد و كارهاى مستحب آن مانند اذان و اقامه و قنوت را ترك نماید.

٣٠٧ اگر به مقدار وضو و نماز مهلت پیدا نمى‏كند و در بین نماز چند دفعه بول از او خارج مى‏شود، وضوى اول كافى است. ولى چنانچه مرضى دارد كه در بین نماز چند مرتبه غائط از او خارج مى‏شود كه اگر بخواهد بعد از هر دفعه وضو بگیرد سخت نیست، باید ظرف آبى پهلوى خود بگذارد و هر وقت غائط از او خارج شد وضو بگیرد و بقیه نماز را بخواند.

٣٠٨ كسى كه غائط او طورى پى در پى از او خارج مى‏شود كه وضو گرفتن بعداز هر دفعه براى او سخت است، اگر بتواند مقدارى از نماز را با وضو بخواند،باید براى هر نماز یك وضو بگیرد.

٣٠٩ كسى كه بول پى در پى از او خارج مى‏شود، اگر در بین دو نماز قطره بولى‏از او خارج نشود، مى‏تواند با یك وضو هر دو نماز را بخواند. و قطره‏هایى كه بین نماز.خارج مى‏شود، اشكال ندارد.

٣١٠ كسى كه بول یا غائط پى در پى از او خارج مى‏شود، اگر نتواند هیچ مقدار از نماز را با وضو بخواند، مى‏تواند چند نماز را با یك وضو بخواند، مگر اختیارا بول یا غائط كند، یا چیز دیگرى كه وضو را باطل مى‏كند پیش آید.

٣١١ اگر مرضى دارد كه نمى‏تواند از خارج شدن باد جلوگیرى كند، باید به وظیفه كسانى كه نمى‏توانند از بیرون آمدن غائط خوددارى كنند، عمل نماید.

٣١٢ كسى كه غائط پى در پى از او خارج مى‏شود، باید براى هر نمازى وضو بگیرد و و فورا مشغول نماز شود. ولى براى بجا آوردن سجده و تشهد فراموش شده و نماز احتیاط كه باید بعد از نماز انجام داد، در صورتى كه آنها را بعد از نماز فورا بجا بیاورد، وضو گرفتن لازم نیست.

٣١٣ كسى كه بول او قطره قطره مى ریزد باید براى نماز به وسیله كیسه‏اى كه‏در آن، پنبه یا چیز دیگرى است كه از رسیدن بول به جاهاى دیگر جلوگیرى مى‏كند، خود را حفظ نماید. و احتیاط واجب آن است كه پیش از هر نماز مخرج بول را كه نجس شده آب بكشد. و نیز كسى كه نمى‏تواند از بیرون آمدن غائط خوددارى كند،چنانچه ممكن باشد، باید به مقدار نماز از رسیدن غائط به جاهاى دیگر جلوگیرى نماید.و احتیاط واجب آن است كه اگر مشقت ندارد، براى هر نماز مخرج غائط را آب بكشد.

٣١٤ كسى كه نمى‏تواند از بیرون آمدن بول و غائط خوددارى كند، در صورتى كه ممكن باشد و مشقت و زحمت و خوف ضرر نداشته باشد، باید به مقدار نماز از خارج شدن بول و غائط جلوگیرى نماید. و بنابر احتیاط واجب اگر چه خرج داشته باشد، بلكه اگر مرض او به آسانى معالجه شود، خود را معالجه نماید.

٣١٥ كسى كه نمى‏تواند از بیرون آمدن بول و غائط خوددارى كند، بعد از آن كه مرض او خوب شد، لازم نیست نمازهایى را كه در وقت مرض مطابق وظیفه‏اش خوانده قضا نماید. ولى اگر در بین وقت نماز مرض او خوب شود، باید نمازى را كه در آن وقت‏خوانده دوباره بخواند.

چیزهایى كه باید براى آنها وضو گرفت

٣١٦ براى شش چیز وضو گرفتن واجب است: اول: براى نمازهاى واجب غیر از نماز میت. دوم: براى سجده و تشهد فراموش شده، اگر بین آنها و نماز حدثى از او سر زده مثلا بول كرده باشد. سوم: براى طواف واجب خانه كعبه. چهارم: اگر نذر یا عهد كرده یا قسم خورده باشد كه وضو بگیرد. پنجم: اگر نذر كرده باشد كه جایى از بدن خود را به خط قرآن برساند. ششم: براى آب كشیدن قرآنى كه نجس شده یا بیرون آوردن آن از مستراح و مانند آن، در صورتى كه مجبور باشد دست‏یا جاى دیگر بدن خود را به خط قرآن برساند. ولى چنانچه معطل شدن به مقدار وضو بى احترامى به قرآن باشد، باید بدون این كه وضو بگیرد، قرآن را از مستراح و مانند آن بیرون آورد، یا اگر نجس شده آب بكشد، و تا ممكن است از دست گذاشتن به خط قرآن خوددارى كند.

٣١٧ مس نمودن خط قرآن یعنى رساندن جایى از بدن به خط قرآن براى كسى كه وضو ندارد، حرام است. ولى اگر قرآن را به زبان فارسى یا به زبان دیگر ترجمه كند،مس آن اشكال ندارد.

٣١٨ جلوگیرى كردن بچه و دیوانه از مس خط قرآن واجب نیست. ولى اگر مس نمودن آنان بى احترامى به قرآن باشد، باید از آنان جلوگیرى كنند.

٣١٩ كسى كه وضو ندارد حرام است اسم خداوند متعال را به هر زبانى نوشته شده باشد، مس نماید. و همچنین است بنابر احتیاط واجب مس اسم مبارك پیغمبر و امام و حضرت زهرا علیهم السلام.

٣٢٠ اگر پیش از وقت نماز به قصد اینكه با طهارت باشد وضو بگیرد یا غسل كند، صحیح است. و نزدیك وقت نماز هم اگر به قصد مهیا بودن براى نماز وضو بگیرد، اشكال ندارد.

٣٢١ كسى كه یقین دارد وقت داخل شده اگر نیت وضوى واجب كند و بعد از وضو بفهمد وقت داخل نشده، وضوى او صحیح است.

٣٢٢ مستحب است انسان براى نماز میت و زیارت اهل قبور و رفتن به مسجد و حرم امامان علیهم السلام وضو بگیرد، و همچنین براى همراه داشتن قرآن و خواندن و نوشتن آن و نیز براى مس حاشیه قرآن و براى خوابیدن، وضو گرفتن مستحب است و نیز مستحب است كسى كه وضو دارد دوباره وضو بگیرد. و اگر براى یكى از این كارها وضو بگیرد هر كارى را كه باید با وضو انجام داد، مى‏تواند بجا آورد، مثلا مى‏تواند با آن وضو نماز بخواند.

چیزهایى كه وضو را باطل مى‏كند

٣٢٣ هفت چیز وضو را باطل مى‏كند: اول: بول. دوم: غائط. سوم: باد معده و روده كه از مخرج غائط خارج شود. چهارم: خوابى كه به واسطه آن چشم نبیند و گوش نشنود. ولى اگر چشم نبیند و گوش بشنود وضو باطل نمى‏شود. پنجم: چیزهایى كه عقل را از بین مى‏برد، مانند دیوانگى و مستى و بیهوشى. ششم: استحاضه زنان، كه بعدا گفته مى‏شود. هفتم: كارى كه براى آن باید غسل كرد مانند جنابت.

احكام وضوى جبیره

چیزى كه با آن زخم و شكسته را مى‏بندند و دوایى كه روى زخم و مانند آن مى‏گذارند جبیره نامیده مى‏شود.

٣٢٤ اگر در یكى از جاهاى وضو زخم یا دمل یا شكستگى باشد، چنانچه روى آن باز است و آب براى آن ضرر ندارد، باید به طور معمول وضو گرفت.

٣٢٥ اگر زخم یا دمل یا شكستگى در صورت و دستها است و روى آن باز است و آب ریختن روى آن ضرر دارد، اگر اطراف آن را بشوید كافى است. ولى چنانچه كشیدن دست تر بر آن ضرر ندارد، بهتر آن است كه دست تر بر آن بكشد و بعد پارچه پاكى روى آن بگذارد و دست تر را روى پارچه هم بكشد. و اگر این مقدار هم ضرر دارد یا زخم نجس است و نمى‏شود آب كشید، باید اطراف زخم را به طورى كه‏در وضو گفته شد، از بالا به پایین بشوید و بنابر احتیاط مستحب پارچه پاكى روى زخم بگذارد و دست تر روى آن بكشد. و اگر گذاشتن پارچه ممكن نیست‏شستن اطراف زخم كافى است و در هر صورت تیمم لازم نیست.

٣٢٦ اگر زخم یا دمل یا شكستگى در جلوى سر یا روى پاها است و روى آن باز است چنانچه نتواند آن را مسح كند باید پارچه پاكى روى آن بگذارد و روى پارچه را با ترى آب وضو كه در دست مانده مسح كند و بنابر احتیاط مستحب تیمم هم بنماید و اگر گذاشتن پارچه ممكن نباشد، باید بجاى وضو تیمم كند و بهتر است‏یك وضو بدون مسح هم بگیرد.

٣٢٧ اگر روى دمل یا زخم یا شكستگى بسته باشد، چنانچه بازكردن آن ممكن است و زحمت و مشقت هم ندارد و آب هم براى آن ضرر ندارد، باید روى آن را باز كند و وضو بگیرد، چه زخم و مانند آن در صورت و دستها باشد، یا جلوى سر و روى پاها.

٣٢٨ اگر زخم یا دمل یا شكستگى در صورت یا دستها باشد و بشود روى آن را باز كرد، چنانچه ریختن آب روى آن ضرر دارد و كشیدن دست تر ضرر ندارد، واجب است دست تر روى آن بكشد.

٣٢٩ اگر نمى‏شود روى زخم را باز كرد ولى زخم و چیزى كه روى آن گذاشته پاك است و رسانیدن آب به زخم ممكن است و ضرر و زحمت و مشقت هم ندارد،باید آب را به روى زخم برساند، و اگر زخم یا چیزى كه روى آن گذاشته نجس است،چنانچه آب كشیدن آن و رساندن آب به روى زخم ممكن باشد بدون زحمت و مشقت،باید آن را آب بكشد و موقع وضو آب را به زخم برساند، و در صورتى كه آب براى زخم ضرر دارد، یا آن كه رساندن آب به روى زخم ممكن نیست‏یا زخم نجس است‏و نمى‏شود آن را آب كشید، باید اطراف زخم را بشوید و اگر جبیره پاك است‏روى آن را مسح كند، و اگر جبیره نجس است‏یا نمى‏شود روى آن را دست تر كشید،مثلا دوایى است كه به دست مى‏چسبد، پارچه پاكى را به طورى كه جزء جبیره حساب شود، روى آن بگذارد و دست تر روى آن بكشد و اگر این هم ممكن نیست احتیاط واجب آن است كه وضو بگیرد و تیمم هم بنماید.

٣٣٠ اگر جبیره تمام صورت یا تمام یكى از دستها فرا گرفته باشد باز احكام جبیره جارى و وضوى جبیره‏اى كافى است، ولى اگر معظم اعضاى وضو را گرفته باشد، بنابر احتیاط، باید جمع نماید بین عمل جبیره و تیمم، اگر چه كفایت تیمم در این صورت بعید نیست.

٣٣١ اگر جبیره تمام اعضاى وضو را گرفته باشد، باید تیمم بنماید.

٣٣٢ كسى كه در كف دست و انگشتها جبیره دارد و در موقع وضو دست تر روى آن كشیده است مى‏تواند سر و پا را با همان رطوبت مسح كند یا از جاهاى دیگر وضو رطوبت بگیرد.

٣٣٣ اگر جبیره تمام پهناى روى پا را گرفته ولى مقدارى از طرف انگشتان و مقدارى از طرف بالاى پا باز است، باید جاهایى كه باز است روى پا را و جایى كه جبیره است روى جبیره را مسح كند.

٣٣٤ اگر در صورت یا دستها چند جبیره باشد، باید بین آنها را بشوید. و اگر جبیره‏ها در سر یا روى پاها باشد، باید بین آنها را مسح كند. و در جاهایى كه جبیره است باید بدستور جبیره عمل نماید.

٣٣٥ اگر جبیره بیشتر از معمول اطراف زخم را گرفته و برداشتن آن ممكن نیست، باید به دستور جبیره عمل كند، و بنابر احتیاط واجب تیمم هم بنماید واگر برداشتن جبیره ممكن است باید جبیره را بردارد، پس اگر زخم در صورت و دست است اطراف آن را بشوید و اگر در سر یا روى پاها است اطراف آن را مسح كند و براى جاى زخم به دستور جبیره عمل نماید.

٣٣٦ اگر در جاى وضو زخم و جراحت و شكستگى نیست، ولى به جهت دیگرى آب براى همه دست و صورت ضرر دارد، باید تیمم كند و احتیاط مستحب آن است كه وضوى جبیره‏اى هم بگیرد، ولى اگر براى مقدارى از دست و صورت ضرر دارد چنانچه اطراف آن را بشوید كافى بودن بعید نیست، ولى احتیاط به تیمم ترك نشود.

٣٣٧ اگر جایى از اعضاى وضو را رگ زده است و نمى‏تواند آن را آب بكشد یا آب براى آن ضرر دارد، اگر روى آن بسته است، باید به دستور جبیره عمل كند. و اگر معمولا باز است‏شستن اطراف آن كافى است.

٣٣٨ اگر در جاى وضو یا غسل چیزى چسبیده است كه برداشتن آن ممكن نیست، یا به‏قدرى مشقت دارد كه نمى‏شود تحمل كرد، باید به دستور جبیره عمل كند.

٣٣٩ غسل جبیره‏اى مثل وضوى جبیره‏اى است، ولى بنابر احتیاط واجب بایدآن را ترتیبى به جا آوردند نه ارتماسى.

٣٤٠ كسى كه وظیفه او تیمم است، اگر در بعضى از جاهاى تیمم او زخم یا دمل یا شكستگى باشد، باید به دستور وضوى جبیره‏اى، تیمم جبیره‏اى نماید.

٣٤١ كسى كه باید با وضو یا غسل جبیره‏اى نماز بخواند چنانچه بداند كه تا آخر وقت عذر او برطرف نمى‏شود، مى‏تواند در اول وقت نماز بخواند. ولى اگر امید دارد كه تا آخر وقت عذر او برطرف شود، احتیاط واجب آن است كه صبر كند واگر عذر او برطرف نشد در آخر وقت نماز را با وضو یا غسل جبیره‏اى بجا آورد.

٣٤٢ اگر انسان براى مرضى كه در چشم اوست موى چشم خود را بچسباند، باید وضو و غسل را جبیره‏اى انجام دهد، و احتیاط آن است كه تیمم هم بنماید.

٣٤٣ كسى كه نمى‏داند وظیفه‏اش تیمم است‏یا وضوى جبیره‏اى بنابر احتیاط واجب باید هر دو را بجا آورد.

٣٤٤ نمازهایى را كه انسان با وضوى جبیره‏اى خوانده، صحیح است و بعداز آن كه عذرش برطرف شد، براى نمازهاى بعد هم نباید وضو بگیرد، ولى اگر براى آنكه نمى‏دانسته تكلیفش جبیره است‏یا تیمم هر دو را انجام داده باشد، باید براى نمازهاى بعد وضو بگیرد.

غسلهاى واجب

غسلهاى واجب هفت است: اول: غسل جنابت. دوم: غسل حیض. سوم: غسل نفاس. چهارم: غسل استحاضه. پنجم: غسل مس میت. ششم: غسل میت. هفتم: غسلى كه به واسطه نذر و قسم و مانند اینها واجب مى‏شود.

احكام جنابت

٣٤٥ به دو چیز انسان جنب مى‏شود: اول: جماع. دوم: بیرون آمدن منى، چه در خواب باشد یا بیدارى، كم باشد یا زیاد، با شهوت باشد یا بى‏شهوت، با اختیار باشد یا بى‏اختیار.

٣٤٦ اگر رطوبتى از انسان خارج شود و نداند منى است‏یا بول یا غیر اینها چنانچه با شهوت و جستن بیرون آمده و بعد از بیرون آمدن آن بدن سست‏شده،آن رطوبت‏حكم منى دارد، و اگر هیچ یك از این سه نشانه یا بعضى از اینها را نداشته باشد، حكم منى ندارد. ولى در زن و مریض، لازم نیست آن آب با جستن بیرون آمده باشد، بلكه اگر با شهوت بیرون آمده باشد، در حكم منى است و لازم نیست بدن او سست‏شود.

٣٤٧ اگر از مردى كه مریض نیست، آبى بیرون آید كه یكى از سه نشانه‏اى را كه در مساله پیش گفته شد داشته باشد و نداند نشانه‏هاى دیگرى را داشته یا نه،چنانچه پیش از بیرون آمدن آن آب وضو نداشته، باید وضو بگیرد.

٣٤٨ مستحب است انسان بعد از بیرون آمدن منى بول كند، و اگر بول نكند و بعداز غسل رطوبتى از او بیرون آید، كه نداند منى است‏یا رطوبت دیگر حكم منى دارد.

٣٤٩ اگر انسان جماع كند و به اندازه ختنه‏گاه یا بیشتر داخل شود، در زن باشد یا در مرد، در قبل باشد یا در دبر، بالغ باشند یا نابالغ اگر چه منى بیرون نیاید هر دو جنب مى‏شوند.

٣٥٠ اگر شك كند كه به مقدار ختنه‏گاه داخل شده یا نه، غسل بر او واجب نیست.

٣٥١ اگر نعوذ بالله حیوانى را وطى كند یعنى با او نزدیكى نماید و منى از او بیرون آید غسل تنها، كافى است. و اگر منى بیرون نیاید، چنانچه پیش از وطى وضو داشته باز هم غسل تنها كافى است، و اگر وضو نداشته، احتیاط واجب آن است كه غسل كند، وضو هم بگیرد.

٣٥٢ اگر منى از جاى خود حركت كند و بیرون نیاید یا انسان شك كند كه منى ازاو بیرون آمده یا نه غسل بر او واجب نیست.

٣٥٣ كسى كه نمى‏تواند غسل كند ولى تیمم برایش ممكن است، بعد از داخل شدن وقت نماز، بدون جهت با عیال خود نزدیكى كند، اشكال دارد. ولى اگر براى لذت بردن یا ترس از براى خودش باشد اشكال ندارد.

٣٥٤ اگر در لباس خود منى ببیند و بداند كه از خود او است و براى آن غسل نكرده، باید غسل كند و نمازهایى را كه یقین دارد بعد از بیرون آمدن منى خوانده قضا كند، ولى نمازهایى را كه احتمال مى‏دهد بعد از بیرون آمدن آن منى خوانده، لازم نیست قضا نماید.

چیزهایى كه بر جنب حرام است

٣٥٥ پنج چیز بر جنب حرام است: اول: رساندن جایى از بدن به خط قرآن یا به اسم خدا و اسامى مباركه پیامبران و امامان علیهم‏السلام، به احتیاط واجب حكم اسم خدا را دارد. دوم: رفتن در مسجدالحرام و مسجد پیغمبر صلى الله علیه و آله و سلم، اگر چه از یك در داخل و از در دیگر خارج شود. سوم: توقف شود، یا براى برداشتن چیزى برود مانعى ندارد. و احتیاط واجب آن است كه در حرم امامان هم توقف نكند. چهارم: گذاشتن چیزى در مسجد. پنجم: خواندن سوره‏اى كه سجده واجب دارد و آن چهار سوره است: اول: سوره سى و دوم قرآن (الم تنزیل) دوم: سوره چهل و یكم (حم سجده) سوم: سوره پنجاه و سوم (و النجم) چهارم: سوره نود و ششم (اقرا) و اگر یك حرف را به قصد یكى از این چهار سوره هم بخواند حرام است.

چیزهاى كه بر جنب مكروه است

٣٥٦ نه چیز بر جنب مكروه است: اول و دوم: خوردن و آشامیدن، ولى اگر وضو بگیرد مكروه نیست. سوم: خواندن بیشتر از هفت آیه از سوره‏هایى كه سجده واجب ندارد. چهارم: رساندن جایى از بدن به جلد و حاشیه و بین خطهاى قرآن. پنجم: همراه داشتن قرآن. ششم: خوابیدن، ولى اگر وضو بگیرد یا به واسطه نداشتن آب، بدل از غسل تیمم كند، مكروه نیست. هفتم: خضاب كردن به حنا و مانند آن. هشتم: مالیدن روغن به بدن. نهم: جماع كردن بعد از آن كه محتلم شده،یعنى در خواب منى از او بیرون آمده است.

غسل جنابت

٣٥٧ غسل جنابت به خودى خود مستحب است، و براى خواندن نماز واجب و مانند آن واجب مى‏شود. ولى براى نماز میت و سجده شكر و سجده‏هاى واجب قرآن غسل جنابت لازم نیست.

٣٥٨ لازم نیست در وقت غسل نیت كند كه غسل واجب یا مستحب مى‏كنم و اگر فقط به قصد قربت‏یعنى براى انجام فرمان خداوند عالم غسل كند، كافى است.

٣٥٩ اگر یقین كند وقت نماز شده و نیت غسل واجب كند بعد معلوم شود كه پیش از وقت غسل كرده، غسل او صحیح است.

٣٦٠ غسل را چه واجب باشد و چه مستحب، به دو قسم مى‏شود انجام داد ترتیبى و ارتماسى.

غسل ترتیبى

٣٦١ در غسل ترتیبى باید به نیت غسل، اول سر و گردن، بعد طرف راست،بعد طرف چپ بدن را بشوید. و اگر عمدا یا از روى فراموشى یا به واسطه ندانستن مساله به این ترتیب عمل نكند، غسل او باطل است.

٣٦٢ نصف ناف و نصف عورت را باید با طرف راست بدن و نصف دیگر را باید با طرف چپ بشوید، بلكه بهتر است تمام ناف و عورت با هر دو طرف شسته شود.

٣٦٣ براى آنكه یقین كند هر سه قسمت، یعنى سر و گردن و طرف راست و طرف چپ را كاملا غسل داده، باید هر قسمتى را كه مى‏شوید مقدارى از قسمتهاى دیگر را هم با آن قسمت بشوید. بلكه احتیاط مستحب آن است كه تمام طرف راست گردن را با طرف راست بدن، و تمام طرف چپ گردن را با طرف چپ بدن بشوید.

٣٦٤ اگر بعد از غسل بفهمد جایى از بدن را نشسته و نداند كجاى بدن است، باید دوباره غسل كند.

٣٦٥ اگر بعد از غسل بفهمد مقدارى از بدن را نشسته، چنانچه از طرف چپ باشد شستن همان مقدار كافى است، و اگر از طرف راست باشد، باید بعد از شستن آن مقدار، دوباره طرف چپ را بشوید. و اگر از سر و گردن باشد، باید بعد از شستن آن مقدار، دوباره طرف راست و بعد طرف چپ را بشوید.

٣٦٦ اگر پیش از تمام شدن غسل، در شستن مقدارى از طرف چپ شك كند،شستن همان مقدار كافى است. ولى اگر بعد از اشتغال به شستن طرف چپ در شستن طرف راست‏یا مقدارى از آن شك كند یا بعد از اشتغال به شستن طرف راست در شستن سر و گردن یا مقدارى از آن شك نماید، نباید اعتنا كند.

غسل ارتماسى

٣٦٧ در غسل ارتماسى اگر به نیت غسل ارتماسى به تدریج در آب فرو رود تا تمام بدن زیر آب رود غسل او صحیح است، و احتیاط آن است كه یك دفعه زیر آب رود.

٣٦٨ در غسل ارتماسى اگر همه بدن زیر آب باشد و بعد از نیت غسل، بدن را حركت دهد، غسل او صحیح است.

٣٦٩ اگر بعد از غسل ارتماسى بفهمد به مقدارى از بدن آب نرسیده، چه جاى آن را بداند یا نداند، باید دوباره غسل كند.

٣٧٠ اگر براى غسل ترتیبى وقت ندارد و براى ارتماسى وقت دارد باید غسل ارتماسى كند.

٣٧١ كسى كه روزه واجب گرفته یا براى حج‏یا عمره احرام بسته، نمى‏تواند غسل ارتماسى كند. ولى اگر از روى فراموشى غسل ارتماسى كند، صحیح است.

احكام غسل كردن

٣٧٢ در غسل ارتماسى باید تمام بدن پاك باشد، ولى در غسل ترتیبى پاك بودن تمام بدن لازم نیست. و اگر تمام بدن نجس باشد و هر قسمتى را پیش از غسل دادن آن قسمت آب بكشد، كافى است.

٣٧٣ عرق جنب از حرام نجس نیست و كسى كه از حرام جنب شده اگر با آب گرم هم غسل كند، صحیح است.

٣٧٤ اگر در غسل به اندازه سر مویى از بدن نشسته بماند، غسل باطل است،ولى شستن جاهایى از بدن كه دیده نمى‏شود، مثل توى گوش و بینى، واجب نیست.

٣٧٥ جایى را كه شك دارد از ظاهر بدن است‏یا از باطن آن، شستن آن لازم نیست، ولى احتیاط در شستن است.

٣٧٦ اگر سوراخ جاى گوشواره و مانند آن به قدرى گشاد باشد كه داخل آن دیده شود، باید آن را شست و اگر دیده نشود شستن داخل آن لازم نیست.

٣٧٧ چیزى را كه مانع رسیدن آب به بدن است، باید برطرف كند. و اگر پیش از آن كه یقین كند برطرف شده غسل نماید، غسل او باطل است.

٣٧٨ اگر موقع غسل شك كند، چیزى كه مانع از رسیدن آب باشد، در بدن او هست‏یا نه، چنانچه شكش منشا عقلایى داشته باشد، باید وارسى كند تا مطمئن شود كه مانعى نیست.

٣٧٩ در غسل باید موهاى كوتاهى را كه جزو بدن حساب مى‏شود، بشوید و بنابر احتیاط شستن موهاى بلند هم لازم مى‏باشد.

٣٨٠ تمام شرطهایى كه براى صحیح بودن وضو گفته شد، مثل پاك بودن آب و غصبى نبودن آن، در صحیح بودن غسل هم شرط است ولى در غسل لازم نیست بدن را از بالا به پایین بشوید، و نیز در غسل ترتیبى، لازم نیست بعد از شستن هر قسمت فورا قسمت دیگر را بشوید، بلكه اگر بعد از شستن سر و گردن مقدارى صبر كند و بعد طرف راست را بشوید و بعد از مدتى طرف چپ را بشوید، اشكال ندارد. ولى كسى كه نمى‏تواند از بیرون آمدن بول و غائط خوددارى كند، اگر به اندازه‏اى كه غسل كند و نماز بخواند، بول و غائط از او بیرون نمى‏آید، چنانچه وقت تنگ باشد، بایدهر قسمت را فورا بعد از قسمت دیگر غسل دهد و بعد از غسل هم فورا نماز بخواند. و همچنین است‏حكم زن مستحاضه كه بعدا گفته مى‏شود.

٣٨١ كسى كه قصد دارد پول حمامى را ندهد یا بدون اینكه بداند حمامى راضى است بخواهد نسیه بگذارد، اگر چه بعد حمامى را راضى كند، غسل او باطل است.

٣٨٢ اگر حمامى راضى باشد كه پول حمام نسیه بماند ولى كسى كه غسل مى‏كند قصدش این باشد كه طلب او را ندهد، یا از مال حرام بدهد، غسل او صحیح است.

٣٨٣ اگر بخواهد پول حرام یا پولى كه خمس آن را نداده به حمامى بدهد، غسل او باطل است.

٣٨٤ اگر مخرج غائط را در آب خزینه تطهیر كند و پیش از غسل شك كند كه چون در خزینه تطهیر كرده حمامى به غسل كردن او راضى است‏یا نه، غسل او باطل است،مگر اینكه پیش از غسل حمامى را راضى كند.

٣٨٥ اگر شك كند كه غسل كرده یا نه، باید غسل كند. ولى اگر بعد از غسل شك كند كه غسل او درست بوده یا نه، لازم نیست دوباره غسل نماید.

٣٨٦ اگر در بین غسل حدث اصغر از او سر زند مثلا بول كند، غسل باطل نمى‏شود.

٣٨٧ هرگاه به خیال این كه به اندازه غسل و نماز وقت دارد براى نماز غسل كند، اگر چه بعد از غسل بفهمد كه به اندازه غسل وقت نداشته، غسل او صحیح است.

٣٨٨ كسى كه جنب شده اگر شك كند غسل كرده یا نه، نمازهایى را كه خوانده صحیح است، ولى براى نمازهاى بعد باید غسل كند.

٣٨٩ كسى كه چند غسل بر او واجب است مى‏تواند به نیت همه آنها یك غسل به جا آورد، یا آنها را جدا جدا انجام دهد.

٣٩٠ كسى كه جنب است، اگر بر جایى از بدن او آیه قرآن یا اسم خداوند متعال نوشته شده باشد، حرام است دست به آن نوشته بگذارد. و اگر بخواهد غسل كند باید آب را طورى به بدن برساند كه دست او به نوشته نرسد.

٣٩١ كسى كه غسل جنابت كرده، نباید براى نماز وضو بگیرد، ولى با غسلهاى دیگر نمى‏شود نماز خواند و باید وضو هم گرفت.





نوع مطلب : احکام و استفتائات، 
برچسب ها :