تبلیغات
khademineasheghaneabasaleh - استفتائات مقام معظم رهبری(امر به معروف و نهی از منکر)
 
khademineasheghaneabasaleh
به امید فرج مهدی منتظر همچنان منتظریم
                                                        
درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ : morteza taghavi
نویسندگان
نظرسنجی
نظر شما در مورد وب سایت؟







برچسبها
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

شرائط وجوب امر به معروف و نهى از منكر

س 1077 : اگر امر به معروف و نهى از منكر مستلزم بى آبرویى كسى كه واجب را ترك كرده و یا فعل حرام را به جا آورده باشد، و موجب كاسته شدن احترام او در برابر مردم گردد، چه حكمى دارد؟
ج: اگر در امر به معروف و نهى از منكر، شرا یط و آداب آن رعایت شود و از حدود آن تجاوز نشود، اشكال ندارد.


س 1078 : بنابر اینكه وظیفه مردم در امر به معروف و نهى از منكر در نظام جمهورى اسلامى، اكتفا به امر به معروف و نهى از منكر زبانى است و مراتب دیگر آن بر عهده مسؤولین است، آیا این نظریه، حكم از طرف دولت است یا فتوى؟
ج: فتواى فقهى است.

س1079 : آیا در مواردى كه راه جلوگیرى از وقوع منكر منحصر به ایجاد مانع بین فعل حرام و فاعل آن، و آن هم متوقف بر كتك زدن وى یا زندانى كردن و سخت گرفتن بر او و یا تصرف در اموال وى هر چند با تلف كردن آن باشد، مى‏توان بدون كسب اجازه از حاكم، اقدام به آن از باب نهى از منكر نمود؟
ج: این موضوع حالات و موارد مختلفى دارد، بطور كلى مراتب امر به معروف و نهى از منكر اگر متوقف بر تصرّف در نفس یا مال كسى كه فعل حرام را بجا آورده نباشد، احتیاج به كسب اجازه از كسى ندارد، بلكه این مقدار بر همه مكلّفین واجب است. ولى مواردى كه امر به معروف و نهى از منكر متوقف بر چیزى بیشتر از امر و نهى زبانى باشد، اگر در سرزمینى باشد كه داراى نظام و حكومت اسلامى است و به این فریضه اسلامى اهمیت مى‏دهد، احتیاج به اذن حاكم و مسئولین ذیربط و پلیس محلى و دادگاههاى صالح دارد.

س 1080 : اگر نهى از منكر در امور بسیار مهم مانند حفظ نفس محترمة، متوقف بر كتك زدنى باشد كه منجر به زخمى شدن مهاجم و احیانا قتل او مى‏شود، آیا در این موارد هم اذن حاكم شرط است؟
ج: اگر حفظ نفس محترمه و جلوگیرى از وقوع قتل مستلزم دخالت فورى و مستقیم باشد، جائز بلكه شرعا از باب وجوب حفظ جان نفس محترمه واجب است و از جهت ثبوتى متوقف بر كسب اجازه از حاكم و یا وجود امر به آن نیست، مگر آنكه دفاع از نفس محترمه متوقف بر قتل مهاجم باشد كه صورتهاى متعددى دارد كه احكام آنها هم ممكن است متفاوت باشد.

س 1081 : آیا كسى كه مى‏خواهد شخصى را امر به معروف و نهى از منكر نماید، باید قدرت بر آن داشته باشد؟ و در چه زمانى امر به معروف و نهى از منكر بر او واجب مى‏شود؟
ج: آمر به معروف و نهى كننده از منكر باید عالم به معروف و منكر باشد، و همچنین بداند كه فاعل منكر هم به آن علم دارد و در عین حال عمدا و بدون عذر شرعى مرتكب آن مى‏شود، و زمانى اقدام به امر ونهى واجب مى‏شود كه احتمال تأثیر امر به معروف و نهى از منكر در مورد آن شخص داده شود، و ضررى براى خود او نداشته باشد، و در این مورد باید تناسب بین ضرر احتمالى و اهمیت معروفى كه به آن امر مى‏نماید یا منكرى كه از آن نهى مى‏كند را ملاحظه نماید. در غیر این صورت امر به معروف و نهى از منكر بر او واجب نیست.

س 1082 : اگر یكى از اقوام انسان مبادرت به ارتكاب معصیت كند و نسبت به آن لاابالى باشد، تكلیف ما نسبت به رابطه با او چیست؟
ج: اگر احتمال بدهید كه ترك معاشرت موقت با او موجب خوددارى او از ارتكاب معصیت مى‏شود به عنوان امر به معروف و نهى از منكر واجب است، و در غیر این صورت قطع رحم جایز نیست.

س 1083 : آیا ترك امر به معروف و نهى از منكر بر اثر ترس از اخراج از كار، جایز است؟ مثلاً با اینكه مى‏بیند مسؤول یكى از مراكز آموزشى كه با طبقه جوان در دانشگاه ارتباط دارد، مرتكب اعمال خلاف شرع مى‏شود و یا زمینه ارتكاب گناه در آن مكان را فراهم مى‏آورد. اگر او را نهى از منكر نماید ترس آن دارد كه از طرف مسؤول مقدمات اخراج او از كار فراهم شود.
ج: بطور كلى اگر خوف دارد كه در صورت اقدام به امر به معروف و نهى از منكر ضرر قابل توجهى متوجه خود او شود، انجام آن واجب نیست.

س 1084 : اگر در بعضى از محیطهاى دانشگاهى معروف ترك شود و معصیت رواج پیدا كند و شرائط امر به معروف و نهى از منكر هم وجود داشته باشد و امر كننده به معروف و نهى كننده از منكر شخصى مجرّد باشد كه هنوز ازدواج نكرده است آیا بخاطر مجرّد بودن، امر به معروف و نهى از منكر از او ساقط مى‏شود یا خیر؟
ج: امر به معروف و نهى از منكر اگر موضوع و شرائط آن محقق باشد، تكلیف شرعى و وظیفه واجب اجتماعى و انسانى همه مكلفین است، و حالت‏هاى مختلف مكلّف مانند مجرّد یا متأهل بودن در آن تاثیر ندارد، و به صرف اینكه مكلّف مجرد است، تكلیف از او ساقط نمى‏شود.

س 1085 : اگر شخصى داراى نفوذ و موقعیت اجتماعى خاصى باشد كه اگر بخواهد مى‏تواند بر معترضین به خود ضرر وارد سازد، و شواهدى هم دلالت كند بر اینكه وى مرتكب گناه و كارهاى خلاف و دروغگو یى مى‏شود، ولى از قدرت و نفوذ او مى‏ترسیم، آیا جایز است امر به معروف و نهى از منكر را در مورد او ترك كنیم یا اینكه با وجود ترس از ضرر رساندن او، واجب است او را امر به معروف و نهى از منكر كنیم؟
ج: اگر ترس از ضرر منشاء عقلائى داشته باشد، مبادرت به امر به معروف و نهى از منكر واجب نیست بلكه تكلیف از شما ساقط مى‏شود. ولى سزاوار نیست كسى به مجرد ملاحظه مقام كسى كه واجب را ترك كرده و یا مرتكب فعل حرام شده و یا به مجرد احتمال وارد شدن ضرر كمى از طرف او، تذكر و موعظه به برادر مؤمن خود را ترك كند.

س 1086 : گاهى در اثناى امر به معروف و نهى از منكر مواردى پیش مى‏آید كه شخص گناهگار بر اثر عدم آگاهى از واجبات و احكام اسلامى، با نهى از منكر، نسبت به اسلام بدبین مى‏شود، و اگر هم او را به حال خود رها كنیم، زمینه فساد و ارتكاب گناه توسط دیگران را فراهم مى‏كند، تكلیف ما در این موارد چیست؟
ج: امر به معروف و نهى از منكر با رعایت شرائط آن یك تكلیف شرعى عمومى براى حفظ احكام اسلام و سلامت جامعه است، و مجرّد توهم اینكه موجب بدبینى فاعل منكر یا بعضى از مردم نسبت به اسلام مى‏گردد، باعث نمى‏شود كه این وظیفه بسیار مهم ترك شود.

س 1087 : اگر مامورانى كه از طرف دولت وظیفه جلوگیرى از فساد را بر عهده دارند، در انجام وظیفه خود كوتاهى كنند، آیا خود مردم مى‏توانند اقدام به این كار كنند؟
ج: دخالت اشخاص دیگر در امورى كه از وظائف نیروهاى امنیتى و قضائى محسوب مى‏شود، جایز نیست، ولى مبادرت مردم به امر به معروف و نهى از منكر با رعایت حدود و شرائط آن، اشكال ندارد.

س 1088 : آیا وظیفه افراد در امر به معروف و نهى از منكر این است كه فقط به امر به معروف و نهى از منكر زبانى اكتفا كنند؟ و اگر اكتفا به تذكر زبانى واجب باشد، این امر با آنچه در رساله‏هاى عملیه بخصوص تحریر الوسیله آمده است، منافات دارد، و اگر مراتب دیگر امر به معروف و نهى از منكر هم براى افراد در موارد لزوم جایز باشد، آیا در صورت نیاز مى‏توان همه مراتب مذكور در تحریر الوسیله را انجام داد؟
ج: با توجه به اینكه در زمان حاكمیت و اقتدار حكومت اسلامى مى‏توان مراتب دیگر امر به معروف و نهى از منكر را كه بعد از مرحله امر و نهى زبانى هستند، به نیروهاى امنیتى داخلى (پلیس) و قوه قضائیه واگذار كرد، بخصوص در مواردى كه براى جلوگیرى از ارتكاب معصیت چاره‏اى جز اعمال قدرت از طریق تصرف در اموال كسى كه فعل حرام انجام مى‏دهد یا تعزیر و حبس او و مانند آن نیست، در چنین زمانى با حاكمیت و اقتدار چنین حكومت اسلامى، واجب است مكلفین در امر به معروف و نهى از منكر به امر و نهى زبانى اكتفا كنند، و در صورت نیاز به توسل به زور، موضوع را به مسئولین ذیربط در نیروى انتظامى و قوه قضائیه ارجاع دهند. و این منافاتى با فتاواى امام راحل «قدس‏سره» در این رابطه ندارد. ولى در زمان و مكانى كه حاكمیت و اقتدار با حكومت اسلامى نیست، بر مكلفین واجب است در صورت وجود شرائط، جمیع مراتب امر به معروف و نهى از منكر را با رعایت ترتیب آنها تا تحقق غرض انجام دهند.

س 1089 : بعضى از رانندگان از نوارهاى موسیقى غنا و حرام استفاده مى‏كنند و علیرغم نصیحت‏ها و راهنمائى‏ها آن را خاموش نمى‏كنند، خواهشمندیم نحوه برخورد مناسب با این موارد و این افراد را بیان فرما یید، آیا برخورد شدید با آنان جایز است یا خیر؟
ج: با تحقق شرائط نهى از منكر، بر شما بیشتر از نهى زبانى از منكر واجب نیست، و در صورتى كه مؤثر واقع نشود، واجب است از گوش دادن به غنا و موسیقى حرام اجتناب كنید، و اگر بطور غیر ارادى صداى موسیقى حرام و غنا به گوش شما برسد، چیزى بر شما نیست.

س 1090 : من در یكى از بیمارستانها به كار مقدس پرستارى مشغولم، گاهى در بعضى از قسمت‏هاى محل كارم ملاحظه مى‏كنم كه تعدادى از بیماران به نوارهاى موسیقى مبتذل و حرام گوش مى‏دهند، من آنان را نصیحت مى‏كنم كه این كار را نكنند و بعد از نصیحت مجدد آنان، چنانچه بى اثر باشد، نوار را از ضبط صوت بیرون آورده و پس از پاك كردن، آن را به آنان بر مى‏گردانم، آیا اینگونه برخورد جایز است یا خیر؟
ج: محو محتویات باطل براى جلوگیرى از استفاده حرام از نوار، جایز است، ولى این كار منوط به اجازه مالك یا حاكم شرع است.

س 1091 : از بعضى از منازل صداى موسیقى شنیده مى‏شود كه معلوم نیست جایز است یا خیر؟ و گاهى صداى آن بلند است بطورى كه باعث اذیت و آزار مومنین مى‏شود، وظیفه ما در برابر آن چیست؟
ج: تعرض به داخل خانه‏هاى مردم جایز نیست، و امر به معروف و نهى از منكر متوقف بر تشخیص موضوع و تحقق شرا یط آن است.

س 1092 : امر و نهى زنانى كه حجاب كامل ندارند چه حكمى دارد؟ و در صورتى كه انسان هنگام نهى زبانى از تحریك شهوت خود بترسد، چه حكمى دارد؟
ج: نهى از منكر متوقف بر نگاه با ریبه بر زن نامحرم نیست، و بر هر مكلفى واجب‏است از حرام اجتناب كند بخصوص زمانى كه مبادرت به انجام فریضه نهى از منكر مى‏كند.

 

كیفیت امر به معروف و نهى از منكر

س 1093 : وظیفه فرزند در برابر پدر و مادر و یا زن در برابر شوهرش، اگر خمس یا زكات اموال را نپردازند، چیست؟ آیا براى آنان تصرف در مالى كه خمس یا زكات آن پرداخت نشده و مخلوط به حرام است، با توجه به تأكیدات وارد در روایات مبنى بر عدم استفاده از آن، زیرا باعث آلودگى روح انسان مى‏شود، جایز است؟
ج: بر آنان واجب است كه هنگام مشاهده ترك معروف یا انجام حرام توسط پدر و مادر یا شوهر، به امر به معروف و نهى از منكر در صورت تحقق شرائط آن مبادرت كنند، ولى تصرّف در اموال آنان اشكال ندارد مگر آنكه یقین به وجود خمس یا زكات در خصوص مالى كه مصرف مى‏كنند داشته باشند، كه در این صورت واجب است از ولىّ امر خمس و زكات نسبت به آن مقدار اجازه بگیرند.

س 1094 : روش مناسبى كه فرزند در برابر پدر و مادرى كه بر اثر عدم اعتقاد كامل به تكالیف دینى، به آنها اهمیت نمى‏دهند، بهتر است اتخاذ نماید، كدام است؟
ج: واجب است با زبان نرم و مراعات احترام شان به عنوان پدر و مادر آنان را امر به معروف و نهى از منكر كند.

س 1095 : برادر من مسائل شرعى و اخلاقى را رعایت نمى‏كند و تاكنون نصیحت در او تأثیرى نداشته است، وظیفه من هنگام مشاهده رفتارهاى او چیست؟
ج: واجب است از اعمال خلاف شرع وى اظهار تنفر كنید و او را به هر روش برادرانه‏اى كه مفید و مؤثر مى‏دانید موعظه كنید، ولى قطع رحم و ارتباط، جائز نیست.

س 1096 : رابطه با اشخاصى كه در گذشته مرتكب اعمال حرامى مانند شرب خمر شده‏اند، چگونه باید باشد؟
ج: معیار وضعیت فعلى اشخاص است، اگر از آنچه انجام داده‏اند توبه كرده باشند، معاشرت با آنان مانند معاشرت با سایر مومنین است. ولى كسى كه در حال حاضر هم مرتكب حرام مى‏شود، باید او را از طریق نهى از منكر از آن كار منع كرد، و اگر از انجام فعل حرام اجتناب نمى‏كند مگر با دورى جستن از او، قطع رابطه و ترك معاشرت با وى از باب نهى از منكر واجب مى‏شود.

س 1097 : با توجه به هجوم مستمر فرهنگ غربى كه در تضاد بااخلاق اسلامى است، و رواج بعضى از عادتهاى غیراسلامى، مثل به گردن آویختن صلیب طلائى توسط بعضى از مردان، و یا استفاده بعضى از زنان از مانتو با رنگ‏هاى زننده، و یا استفاده بعضى از مردان و زنان، از زیورآلات و عینك‏هاى تیره و ساعت هائى كه جلب نظر مى‏كند و استفاده از آنها نزد عرف مردم قبیح است، و عده‏اى از آنها حتى بعد از امر به معروف و نهى از منكر هم اصرار بر كار خود دارند، امیدواریم حضرتعالى روشى را كه باید در برابر این افراد در پیش گرفت، بیان فرمائید.
ج: پوشیدن طلا یا آویختن آن به گردن بر مردان مطلقا ً حرام است، و پوشیدن لباسها یى كه از نظر دوخت یا رنگ یا غیر آن تقلید و ترویج فرهنگ مهاجم غیر مسلمانان در نظر عرف محسوب مى‏شود، جایز نیست، و همچنین استفاده از زیور آلاتى كه استعمال آن تقلید از فرهنگ تهاجمى دشمنان اسلام و مسلمین محسوب شود جایز نیست، و بر دیگران واجب است كه در برابر اینگونه مظاهر فرهنگى تقلیدى از بیگانگان مبادرت به نهى از منكر زبانى كنند.

س 1098 : گاهى مشاهده مى‏كنیم كه دانشجوى دانشگاهى و یا كارمندى مرتكب فعل حرام مى‏شود، حتى بعد از تذكرات و راهنمائى‏هاى مكرر هم از كار خود دست برنمى‏دارد، بلكه بر انجام كارهاى زشت كه باعث ایجاد جو فاسد در دانشگاه است اصرار مى‏ورزد، نظر شریف جنابعالى درباره اِعمال بعضى از مجازاتهاى ادارى مؤثر مثل ثبت در پرونده آنها چیست؟
ج: با مراعات نظام داخلى دانشگاه اشكال ندارد، و بر جوانان عزیز لازم است مسأله امر به معروف و نهى از منكر را جدى گرفته و شرایط و احكام شرعى آن را به دقت بیاموزند و این اصل را عام و فراگیر نموده و روش‏هاى اخلاقى و مؤثر را براى تشویق فعل معروف و جلوگیرى از ارتكاب محرمات بكار بگیرند، و باید از استفاده از آن براى اغراض شخصى خوددارى نمایند، و بدانند كه این راه بهترین و موثرترین روش براى ترویج كار خیر و جلوگیرى از شرّ است، خداوند شما را به آنچه رضاى او در آن است موفق بدارد.

س 1099 : آیا جواب ندادن به سلام كسى كه فعل حرام انجام مى‏دهد، براى تنبیه او جایز است؟
ج: جواب سلام مسلمان شرعا ً واجب است، ولى اگر بر خوددارى از جواب سلام به قصد نهى از منكر، عرفاً نهى و منع از منكر صدق كند، جایز است.

س 1100 : اگر براى مس ؤولین بطور قطعى ثابت شود كه بعضى از كارمندان ادارات در خواندن نماز كوتاهى كرده و یا اصلا ً نماز نمى‏خوانند و نصیحت و راهنمائى هم تأثیرى نداشته باشد، در برابر اینگونه افراد چه وظیفه‏اى دارند؟
ج: در عین حال واجب است از تأثیر مداومت بر امر به معروف و نهى از منكر با رعایت شرا یط آن غفلت نكنند، در صورت ناامیدى از تأثیر امر به معروف نسبت به آنان، اگر بر حسب مقررات قانونى محروم ساختن اینگونه افراد از مزایاى شغلى مجاز باشد، باید در مورد آنان اجرا شود و به آنان تذكر هم داده شود كه این محرومیت بر اثر سستى و كوتاهى‏شان در انجام این فریضه الهى اتخاذ شده است.

 

مسائل متفرقه امر به معروف و نهى از منكر

س 1101 : خواهرم مدتى است با مردى ازدواج كرده كه نماز نمى‏خواند و چون همیشه در جمع ما حضور دارد، مجبور به صحبت و معاشرت با وى هستم و گاهى بنا به درخواست خودش او را در بعضى از كارها كمك مى‏كنم، سؤال من این است كه آیا شرعا براى من سخن گفتن با وى و معاشرت و یارى كردن او جایز است؟ و نسبت به او چه تكلیفى دارم؟
ج: بر شما به جز مداومت بر امر او به معروف و نهى وى از منكر، در صورت تحقق شرائط آن چیزى واجب نیست، و معاشرت و یارى كردن او اگر سبب تشویق بیشتر او بر ترك نماز نباشد، اشكال ندارد.

س 1102 : آیا رفت و آمد و معاشرت علماى اعلام با ظالمین و سلاطین جور اگر باعث كاهش ظلم‏شان شود، جایز است یا خیر؟
ج: اگر براى عالم در این موارد ثابت شود كه ارتباط او با ظالم منجر به منع ظلم او مى‏شود و در نهى وى از منكر مؤثر است و یا مسئله مهمى مستلزم اهتمام و پیگیرى آن نزد ظالم باشد، اشكال ندارد.

س 1103 : چند سالى است كه ازدواج كرده‏ام و به مسائل شرعى و امور دینى اهمیت فراوانى مى‏دهم و مقلد امام راحل «قدس سره» هستم، ولى متاسفانه همسرم به مسائل دینى اهمیت چندانى نمى‏دهد، گاهى بعد از مشاجره لفظى، یك بار نماز مى‏خواند ولى باز دوباره ترك مى‏كند و این رفتار او مرا بسیار رنج مى‏دهد، وظیفه من در برابر او چیست؟
ج: وظیفه شما فراهم نمودن زمینه اصلاح او به هر وسیله ممكن است، و باید از هرگونه خشونت كه حاكى از بداخلاقى و ناسازگارى شما باشد خوددارى كنید، و اطمینان داشته باشید كه شركت در مجالس دینى و رفت و آمد با خانواده‏هاى متدیّن تأثیر بسیار زیادى در اصلاح او دارد.

س 1104 : اگر مرد مسلمانى با استناد به قرائنى اطلاع پیدا كند كه همسرش با اینكه چندین فرزند دارد، بطور پنهانى مرتكب اعمال خلاف عفت مى‏شود، ولى دلیل شرعى براى اثبات آن مثل شاهدى كه حاضر به شهادت دادن باشد، در اختیار ندارد، با توجه به اینكه فرزندان او تحت تربیت چنین زنى هستند، رفتار وى با او چگونه باید باشد؟ در صورت شناسائى فرد یا افرادى كه مرتكب این عمل شنیع و مخالف احكام الهى شده‏اند، با توجه به اینكه ادلّه قابل ارائه به دادگاه شرعى علیه‏شان وجود ندارد، چگونه باید با آنان برخورد كرد؟
ج: واجب است از سوء ظن و استناد به قرائن و شواهد ظنى اجتناب شود، و در صورت احراز ارتكاب فعلى كه شرعاً حرام است، جلوگیرى از آن از طریق تذكر و نصیحت و نهى از منكر واجب است، و اگر نهى از منكر موثر نباشد، در صورت وجود دلایل اثبات كننده، مى‏توان به مراجع قضائى صلاحیتدار مراجعه كرد.

س 1105 : آیا دختر مى‏تواند پسر جوانى را راهنمائى كرده و با رعایت موازین اسلامى به او در درس و غیر آن كمك كند؟
ج: در فرض سؤال اشكال ندارد، ولى باید از فریب و وسوسه‏هاى شیطانى جدا ً پرهیز شود، و احكام شرع در این رابطه مانند خلوت نكردن با اجنبى مراعات گردد.

س 1106 : اگر كاركنان ادارات و مؤسسات در محل كار خود ارتكاب تخلفات ادارى و شرعى را توسط مس ؤولین مافوق مشاهده كنند، چه وظیفه‏اى دارند؟ اگر كارمندى خوف داشته باشد كه در صورت مبادرت به نهى از منكر ضررى از طرف مسئولین بالاتر متوجه او شود، آیا تكلیف از او ساقط مى‏شود؟
ج: اگر شرائط امر به معروف و نهى از منكر وجود داشته باشد، باید امر به معروف و نهى از منكر كنند، در غیر این صورت تكلیفى در آن مورد ندارند، همچنین با وجود خوف از ضرر هم تكلیف از آنان ساقط مى‏شود، این حكم در مواردى است كه حكومت اسلامى حاكم نباشد، ولى با وجود حكومت اسلامى كه اهتمام به اجراى این فریضه الهى دارد، بر كسى كه قادر بر امر به معروف و نهى از منكر نیست، واجب است نهادهاى مربوطه را كه از طرف حكومت براى این كار اختصاص یافته‏اند، مطلع نماید و تا كنده شدن ریشه‏هاى فاسد كه فساد آور هم هستند، موضوع را پیگیرى كند.

س 1107 : اگر در یكى از اداره‏هاى دولتى اختلاس از بیت المال صورت بگیرد و این اختلاس استمرار داشته باشد و شخصى این توانائى را در خود ببیند كه اگر مسؤولیت آن اداره را بر عهده بگیرد، مى‏تواند این وضع را اصلاح كند، و این كار هم فقط از طریق دادن رشوه به یكى از كسانى كه مسئول آن هستند امكان‏پذیر است، آیا دادن رشوه براى جلوگیرى از اختلاس در بیت‏المال، كه در حقیقت دفع افسد به فاسد است، جایز است یا خیر؟
ج: وظیفه اشخاصى كه از تخلفات قانونى مطلع مى‏شوند، نهى از منكر با رعایت شرائط و ضوابط شرعى آن است، و توسل به رشوه و راههاى غیرقانونى براى هر عملى هر چند به منظور جلوگیرى از فساد، جایز نیست، بله با فرض وقوع چنین عمل خلاف شرع و قانون در كشورى كه نظام اسلامى بر آن حاكم است، وظیفه مردم به مجرد عجز شخصى از امر به معروف و نهى از منكر ساقط نمى‏شود، بلكه واجب است به نهادهاى مربوط اطلاع داده و موضوع را پیگیرى نمایند.

س 1108 : آیا منكرات امور نسبى هستند تا با مقایسه محیط دانشگاه مثلا با محیطهاى بدتر از آن، نهى از منكر نسبت به بعضى از منكرات ترك شود و جلوى آن به دلیل اینكه نسبت به سایر منكرات حرام و منكر محسوب نمى‏شود، گرفته نشود؟
ج: منكرات از این جهت كه منكر هستند، فرقى بین آنها نیست ولى در عین حال ممكن است بعضى از آنها در مقایسه با منكرات دیگر داراى حرمت شدیدترى باشد، بهرحال نهى از منكر براى كسى كه شرائط آن را احراز كرده یك وظیفه شرعى است و ترك آن جایز نیست، و در این حكم بین منكرات و محیطهاى دانشگاهى و غیر دانشگاهى تفاوتى وجود ندارد.

س 1109 : مشروبات الكلى كه در حوزه‏هاى مأموریتى متخصصین بیگانه كه گاهى در بعضى از مؤسسات كشور اسلامى كار مى‏كنند یافت مى‏شود و آن را در منازل یا محل اختصاصى سكونت خود تناول مى‏كنند، چه حكمى دارد؟ و همچنین آماده كردن گوشت خوك و خوردن آن توسط آنان چه حكمى دارد؟ و نیز ارتكاب اعمال منافى عفت و ارزشهاى حاكم بر مردم، توسط آنان داراى چه حكمى است؟ مس ؤولین كارخانه‏ها و اشخاصى كه با آنان در ارتباط هستند چه تكلیفى دارند؟ بعد از اعلام به مسئولین كارخانه‏ها و نهادهاى مربوطه در آن استان، اگر هیچگونه اقدامى انجام ندهند، تكلیف چیست؟
ج: بر مس ؤولین مربوطه واجب است كه به آنان دستور دهند كه از تظاهر به امورى مثل شرابخوارى، خوردن گوشت‏هاى حرام خوددارى كنند و آنان را از خوردن علنى آنها منع نمایند. ولى امورى كه با عفت عمومى منافات دارد به هیچ وجه نباید به آنان اجازه انجام آن داده شود، به هر حال باید از طرف مسئولین مربوطه تدابیر مناسبى در این باره اتخاذ شود.

س 1110 : بعضى از برادران براى امر به معروف و نهى از منكر و نصیحت و ارشاد به مكانهایى مى‏روند كه ممكن است زنان بى حجاب در آنجا حضور داشته باشند، آیا از آنجا كه براى امر به معروف به آنجا رفته‏اند، نگاه كردن به زنهاى بى حجاب براى آنان جایز است؟
ج: نگاه اول اگر بدون قصد باشد اشكال ندارد ولى نگاه عمدى به غیر از صورت و كف دو دست جایز نیست هر چند به قصد امر به معروف باشد.

س 1111 : وظیفه جوانان مؤمن در دانشگاههاى مختلط در برابر مفاسدى كه در بعضى از آن مكانها مشاهده مى‏كنند، چیست؟
ج: بر آنان واجب است كه - ضمن دورى جستن از ابتلا به مفاسد - در صورت تمكّن و تحقق شرا یط امر به معروف و نهى از منكر مبادرت به انجام این فریضه كنند.





نوع مطلب : احکام و استفتائات، 
برچسب ها :